مد گرایی جوانان ،به روز بودن، خودنمایی

[تفکر]

[b]ابروهاي تيغ‌زده، موهاي سيخ‌سيخي، شلوارهاي تنگي كه تا ديروز آنقدر گشاد بود كه به زور كمربند بسته مي‌شد، بلوزهاي تنگ با مارك‌ها و شكل‌هاي عجيب، مانتوهايي كه هيچ شباهتي به مانتو ندارند، شال‌هاي رنگي كه فقط قسمت وسط سر را مي‌پوشاند و آرايش‌هاي غليظ شده

.

مانتو هایی(؟) که به زحمت تا روی کمر می رسد ... دخترانی را در خیابان ها مشاهده می کنید که فکر می کنید متاهل و دارای حداقل 30 سال سن هستند اما با کمی دقت متوجه خواهید شد حدود 15 یا 16 سال سن دارند ! و البته از آن بیم ندارند که آرایش غلیظ سن دختران نوجوان و جوان را بسیار زیاد تر از اندازه واقعی ، نشان می دهد!

اين تصاوير دختران و پسراني است كه هر روز در خيابان‌ها با آن مواجه هستيم. بعضي وقت‌ها به خاطر پوشيدن لباس‌هاي غيرمعقول يا اصلاح و آرايشي خاصي بخصوص موي سر و صورت پسران ، آنقدر تعجب مي‌كنيد كه چند ثانيه بهت زده مي‌شويد. بعد از خود مي‌پرسيد چطور چنين چيزي ممكن است؟ و در پاسخ تنها يك حرف ممكن است بشنويد: مد شده است!

[/b]

[/font]

[b]امروزه مد ومدگرايي نه تنها در نوع پوشش افراد، بلكه در بخش‌هاي مختلفي از زندگي آنها تاثيرگذار است. از نوع آرايش‌هاي ظاهري گرفته تا وسايل منزل و حتي گرايش‌ها و علايق خاصي كه در قشري از جامعه ناگهان اپيدمي مي‌شود، فعاليت‌هايي مثل روي آوردن به ورزش يوگا، تقاضا براي جراحي‌هاي پلاستيك و... مد، اشاعه سريع كالا يا گرايش يك رفتار در ميان افراد جامعه است و به دليل رابطه مستقيمي ‌كه با حس تنوع‌طلبي دارد، در ميان نوجوانان و جوانان بيشتر ديده مي‌شود. هر ازگاهي مانند سيلي عظيم جامعه را فرا مي‌گيرد و پس از مدتي كوتاه تغيير مي‌كند. اما هميشه اين كه منشأ اين تغيير و تحولات چيست و ريشه‌هاي آن از كجا مي‌آيد قابل بررسي است. خيلي از افراد مد و مدگرايي را يك امر كاملاً شخصي و سليقه‌اي مي‌دانند و معتقدند نمي‌توان افراد جامعه را مجبور كرد كه برخلاف آنچه انتخاب مي‌كنند و دوست دارند عمل كنند. ولي آيا انتخاب هرگونه لباس و آرايشي براي هر جامعه و فرهنگي مناسب است‌؟ واساساً اين سوال هميشه مطرح است كه مدگرايي خوب است يا نه‌؟ تنوع‌‌طلبي يا خودنمايي[b]‌ تنوع‌‌طلبي و نوگرايي از خصايص انسان است و هميشه او را به سمت نوشدن براي يك زندگي بهتر سوق مي‌دهد. اين نياز از تغييرات اساسي دوران بلوغ و نوجواني است كه به شكل‌هاي مختلف در نوع رفتار، صحبت كردن و پوشش ديده مي‌شود. جامعه‌شناسان و روان‌شناسان دلايل متفاوتي براي پيروي از مد ذكر مي‌كنند. دكتر محمد عسگري، روان‌شناس مي‌گويد: يكي از دلايل گرايش جوانان به مد به خاطر مورد توجه قرار گرفتن و پاسخگويي به نيازهاي رواني آنهاست. جوانان به دليل داشتن روحيه تأثيرپذير آمادگي بيشتري براي پديده‌هاي نو دارند. دليل ديگر هم مي‌تواند سرخوردگي‌ها و نداشتن اعتماد به‌نفس و چشم و همچشمي‌ باشد كه افراد را به سوي مدهاي مختلف مي‌كشاند. البته عده‌اي هم هستند كه هيچ دليل خاصي براي تبعيت از مد ندارند و فقط به خاطر اين كه اين پديده در جامعه رواج پيدا كرده از آن استقبال مي‌كنند. از طرف ديگر مي‌توان گفت افرادي كه خريد كالاهاي مد روز را انتخاب مي‌كنند، مي‌خواهند جاي خود را در ميان اطرافيان و هم‌سن و سال‌هاي خود باز كنند و بابت آن هزينه‌هاي بسياري را تقبل مي‌كنند حتي اگر برايشان مشكل باشد.

سعيد 40 ساله، صاحب يك فروشگاه لباس زنانه در اين باره مي‌گويد: بيشتر جوانان به سراغ لباس‌هايي مي‌روند كه مد روز است و مد روز هم همان لباس‌ها و اجناسي است كه در مغازه‌ها و مراكز تجاري به فروش مي‌رسد. او معتقد است افرادي مد را به بازار معرفي مي‌كنند كه اين كار برايشان منافع اقتصادي دارد و آن را بسرعت در جامعه گسترش مي‌دهند. اين مغازه‌دار روي مد بودن و ظاهري متفاوت داشتن را براي جوانان مفيد مي‌داند

.

دكتر نسرين صالحي، جامعه‌شناس در اين خصوص مي‌گويد: هميشه مد را طبقه مرفه جامعه تعيين مي‌كند آنها به دليل داشتن منابع مالي و امكانات بيشتر مي‌توانند از مدهاي جديد استفاده كنند. طبقه ديگر جامعه نيز اين گروه را برتر از خود مي‌داند و سعي دارد خود را با آن هماهنگ كند. جوانان نيز به دليل حس تنوع‌‌طلبي و زياده خواهي نسبت به گروه‌هاي سني ديگر بيشتر سعي دارند خود را به اين طبقه برسانند. اين استاد دانشگاه مد را يك نوع خودنمايي در محيط اجتماعي مي‌داند كه مختص به جوانان نيست بلكه همه رده‌هاي سني را شامل مي‌شود. بيشتر كارشناسان[/b] معتقدند جوانان امروز به دنبال الگوهاي جديد مي‌گردند كه در گذشته به دليل كمرنگ بودن وسايل ارتباط جمعي، همه افراد كاملاً در شرايط فرهنگي خاص خودشان زندگي مي‌كردند ولي امروزه به دليل وجود شبكه‌هاي ارتباطي شرايط كاملاً تغيير كرده است.

نقش رسانه‌ها

پيشرفت فناوري و به وجود آمدن پديده‌هايي مثل ماهواره و اينترنت تأثير بسيار زيادي در زندگي مردم داشته است. وقتي كره زمين تبديل به يك دهكده جهاني مي‌شود، قاعدتاً مردم كشور ماهم از ابزارهايي مثل اينترنت و ماهواره استفاده مي‌كنند. ولي متأسفانه استفاده نادرست، آن را تبديل به معضلي كرده است كه امروزه شاهد آن هستيم. جوان‌ها ساعت‌ها پاي اينترنت و ماهواره مي‌نشينند تا جديدترين مدل‌ها را بيابند و خود را شبيه فلان خواننده يا هنرپيشه مورد علاقه‌شان كنند. حتي اگر هيچ سنخيتي با ارزش‌هاي جامعه‌شان نداشته باشد. همين باعث مي‌شود بسياري از والدين كه به فرهنگ اصيل ايراني و سنت‌ها پايبندند با فرزندان خود مقابله كنند كه احتمالا نتيجه‌اي در بر نخواهد داشت، زيرا جوانان به الگويي كه از جامعه مي‌گيرند اهميت بيشتري مي‌دهند.مسعود محبي، جامعه‌شناس معتقد است: پيشرفت تكنولوژي و به وجود آمدن شبكه‌هاي ارتباطي تاثير خود را در تمام زواياي زندگي افراد مي‌گذارد، از نوع لباس پوشيدن گرفته تا آداب و معاشرت و همين باعث مي‌شود فاصله دو نسل جديد و قديم روز به روز عميق‌تر شود. او مي‌گويد: رسانه‌هاي گروهي به كمك تبليغات و مدهاي جديد نيازها و الگوهاي جديدي براي افراد ايجاد مي‌كنند كه بعضي از اين الگوها با فرهنگ و ارزش‌هاي جامعه ما هيچ تناسبي ندارد و باعث مشكلات اجتماعي و خانوادگي مي‌شود. وي ادامه مي‌دهد توليدكنندگان بسرعت از طريق رسانه‌ها نيازهاي كاذبي را جايگزين نيازهاي اساسي افراد مي‌كنند. البته بايد توجه داشت فقط رسانه‌ها نيستند كه در نوع پوشش و پذيرش الگوهاي جديد موثرند، بلكه خانواده و ارتباط افراد در جامعه ( مدرسه، دانشگاه و... ) نيز بسيار موثراست.محبي به اين موضوع اشاره مي‌كند كه متاسفانه در ايران وقتي صحبت ازمد و مدگرايي مي‌شود اكثراً برداشت‌هاي نامناسب از آن دارند و آن را تخريب مي‌كنند. در صورتي كه پيروي از مد هميشه بد نيست و مي‌تواند جوانان را از لحاظ روحي ارضا كند و حتي در پيشرفت جامعه نيز مفيد باشد.مد مي‌تواند بخشي از فرهنگ جامعه شود، زيرا علاقه به مد در ميان مردم جامعه به صورت عادت در مي‌آيد و بتدريج نمادي زيبا از فرهنگ آن جامعه به وجود مي‌آورد.

هماهنگي يا تقليد

جامعه‌شناسان مد را يك پديده اجتماعي مي‌دانند كه افراد را با يكديكر همرنگ مي‌كند بسياري از جوانان مد را عامل تعيين‌كننده‌اي در جهت مشخص شدن طبقه اجتماعي خود مي‌دانند، اما موضوعي كه حائز اهميت است، تقليد از افراد و مدهايي است كه هيچ‌گونه نسبتي با فرهنگ جامعه آنان ندارد. اين مساله‌اي است كه امروزه جوانان ما دچار آن هستند. تقليد نابجايي كه مي‌تواند اثرات منفي براي ارزش‌هاي اجتماعي داشته باشد و تقليد كوركورانه تا حد زيادي افراد را مجبور به هدر دادن وقت و پرداختن هزينه‌هاي زياد مي‌كند و در نتيجه آنها را از فعاليت‌هاي مثبت باز مي‌دارد. دكتر عسگري مي‌گويد: البته تقليد از مد هميشه اثرات منفي ندارد بلكه مي‌تواند نتايج مثبتي هم داشته باشد. شادي، نشاط و نوگرايي، زندگي انسان‌ها را از يكنواختي خارج مي‌كند و احساس تازه شدن به آنها مي‌دهد.اين مساله مهم تأكيد دارد بر حفظ ارزش‌هاي ملي، فرهنگي، مذهبي كه با جلوگيري از تقليد نادرست مي‌توان آن ارزش‌ها را حفظ كرد. او ادامه مي‌دهد براي جلوگيري از هرگونه افراط در زمينه مدگرايي، نبايد با نسل جوان مقابله و تندخويي كرد. بلكه بايد به آنها آزادي داد و زمينه مناسب براي انتخابي درست برايشان فراهم كرد.حرف آخرشايد اگر جوانان ما با فرهنگ اصيل ايراني بيشتر آشنا شوند و به هويت خود پي ببرند، پوششي معقول و مطابق با فرهنگ خود را انتخاب كنند كه براي ايجاد چنين فضايي احتياج به فرهنگ‌سازي داريم. در اين‌باره چندي پيش دولت براي پاسخ به نيازهاي جامعه و مقابله با وضعيت نامناسب، مدل‌ها و طرح‌هاي مختلفي را بررسي كرد كه عده‌اي آن را راهكاري مناسب مي‌دانستند و عده‌اي ديگر دخالت در حريم خصوصي افراد. ولي موضوع مهم اين است كه جامعه ما الگوبردار نيست و تنوع‌‌طلب است. مي‌توان نتيجه گرفت بهترين اقدام را خانواده‌ها و مسوولان جامعه مي‌توانند انجام دهند كه با ايجاد بستر فرهنگي مناسب براي جوانان الگوهاي شايسته به وجود آورند.

هویت جوانان ما

تبليغات ماهواره و اينترنت از مهم‌ترين عواملي هستند كه برخي از جوانان امروز را به سوي كاستي ارتباط و بي‌هويتي مي‌كشاند و آنها را از برنامه‌ريزي و هدفمند بودن براي آينده بازمي‌دارد و باعث مي‌شود تا بيشتر دنبال ظواهر زندگي باشد. والدين به علت مشكلات اقتصادي كمتر فرصت صحبت و مشورت با فرزند خود را دارند و براي جلب وي سعي مي‌كنند خواسته‌هاي مادي او را تامين نمايند. به طور مثال جوان امروز شيوه پس‌انداز كردن از پول توجيبي را نياموخته و هر چه خواسته سريع به آن دسترسي پيدا كرده است.

هرگاه چيزي خواسته از سوي والدين بدون قيد و شرط در اختيار او قرار گرفته است، خرج او بيشتر در زمينه تنقلات و دوستان و اشياي زينتي مصرف مي‌شود. در خانواده‌هاي از هم گسيخته كه والدين با هم زندگي نمي‌كنند اغلب طرف مقابل كه از فرزند خود دور است براي جلب محبت وي امتيازات بيشتري به فرزند مي‌دهد كه اين امر زمينه بسياري از بزه‌ها را فراهم مي‌كند.

[font=Tahoma].

بعضا جوان به خاطر پذيرش در گروه‌هاي همسالان و جلب توجه بيشتر هر روز خود را به شكل‌ها و مدل‌هاي متفاوت و عجيب پيرايش مي‌كند كه با هنجار جامعه ما همخواني ندارد. در بسياري ازموارد احساس وي نسبت به بزرگتران و نزديكان و معلمان حالت طلبكارانه است و از دروغ دليل‌تراشي زياد استفاده مي‌نمايد.ساختار كلمات محاوره‌اي خاص و اصطلاحات مخصوص دارد كه در زبان والدين يافت نمي‌شود. مادران آنها اغلب انفعالي و ضعيف عمل مي‌كنند و در مقابل فرزند خود احساس ناتواني و درماندگي مي‌كنند و جوانان هم از اين گونه مادران بيشتر سوءاستفاده مي‌كنند.در دوران تحصيل به علت محرك‌هاي اجتماعي انگيزه، تمركز و دقت وي كاهش مي‌يابد و باعث افت تحصيلي مي‌گردد در حالي كه ساعت‌ها با موبايل و كامپيوتر خود سرگرم است و احساس خستگي نمي‌كند.

به نظر روانكاوان 5 سال اوليه زندگي كودك شالوده تربيتي سال‌هاي بزرگسالي را مي‌سازد اگر در سال‌هاي اوليه كودك حمايت‌هاي لازم را از خانواده خود دريافت نمايد. محرك‌هاي محيطي در زمان نوجواني كم‌رنگ‌تر مي‌شود و اثرات آن كمتر و اين دوران نوجواني و جواني را به سلامت سپري مي‌كنند. به هر حال جوان امروز به هزار و يك دليل و در معرض مشكل دروني از خود و ديگران و هويت خود قرار دارد كه بهتر است ما در ارتباط خود با آنها يك بازنگري جدي داشته باشيم.

http://tafakorno.blogfa.com

***************************************

دلا‌يل مدگرايي در نوجوانان[/b]

نوجوان در گذشته به لباس اهميت چنداني نمي‌داد، كافي بود پوشاكي مناسب بر تن داشته باشد؛ ولي امروز نوع لباس، رنگ، طرز دوخت و حتي دكمه‌هاي آن مورد توجه وي قرار دارد. به نوشته «جام‌جم آنلاين»، امروزه، كوتاه و بلند كردن موها، مدل دادن و ديگر آراستن‌ها، جزو ضروريات و تقريبا بخش اعظم زندگي دختران و پسران شده است يا پسرها كه قبلا با ماشين نمره چهار، سر خود را اصلاح مي‌كردند، ولي حالا ديگر هزينه كوتاه كردن يا آرايش موي سر يك نوجوان پسر، سر به فلك مي‌زند! بنابراين مشاهده مي‌كنيم همه چيز، دستخوش تغيير و تحول شده است.

دلايل توجه به لباس و مد

اگر نوجوان به سر و وضعش بيش از حد توجه نشان مي‌دهد و به پوشيدن لباس‌هاي عجيب و غريب علاقه زيادي دارد، بايد گفت دلايل گوناگوني مي‌تواند عامل چنين رفتاري باشد. گاهي اين‌گونه رفتارها از حالت «خودشيفتگي» نوجوان نشات مي‌گيرد كه در اين سن بشدت ظاهر مي‌شود.

وابستگي به گروه همسالان نيز از جمله عواملي است كه باعث پيروي نوجوان از مد و توجه او به ظاهرش مي‌شود،‌ زيرا وسيله‌اي است براي هماهنگي با همسالان و مورد قبول آنان قرار گرفتن. متأسفانه پيروي از مد و پوشيدن لباس‌هاي ناهمگون، مي تواند نوعي واكنش ستيزه‌جويانه نوجوانان نسبت به مسائل و موضوعاتي باشد كه در جامعه مي‌گذرد و آنها با اين مسائل مخالفند و به اين ترتيب، ناخشنودي خود را ابراز مي‌دارند

.

پيروي از مد گاهي هم وسيله‌اي براي اعلام جنگ به بزرگ‌ترها و احتمالا دهن‌كجي به اجتماع است، نوجوان مي‌خواهد ناسازگاري خود را با محيط به نوعي ابراز كند، چون راهي نمي‌يابد، ناچار به پيروي از مد كه يكي از اين وسيله‌هاست، متوسل مي‌شود. برخي نوجوانان نيز به دليل مورد توجه قرار گرفتن به طرف مد مي‌روند.

اهميت دادن به مدل لباس و پوشاك ويژگي مهم دوره نوجواني است. يكي از دلايل اين اهميت، آن است كه از اين طريق نوجوانان تجربه مي‌كنند چه كسي هستند و مي‌خواهند كه ديده شوند. البته پوشاك و مدل لباس براي هر فردي نوعي علامت هويتي تلقي مي‌شود.

چه لباسي بپوشم؟

اين هم يكي از سوالاتي است كه نوجوانان دائما از والدينشان مي‌كنند. چندين دست لباس دارند، ولي موقع انتخاب لباس متحيرند كه چه لباسي بپوشند. نوجوان از هيچ لباسي براي مدتي طولاني راضي نيست و فكر مي‌كند اگر هر روز لباس جديدي برايش بخرند، وضعش از آنچه هست، بهتر مي‌شود.

مرتبا با سر و وضعش ور مي‌رود، اين لباس را نپوشيده، آن يكي را امتحان مي‌كند. هنوز از پيراهني استفاده نكرده، به بهانه قشنگ نبودن، آن را به كناري مي‌اندازد، يا به دوست تازه‌اش مي‌بخشد. نوجواني كه هنوز اندامش كاملاً شكل نگرفته، پاهايش باريك است، گردنش لاغر است و يكدفعه قد كشيده، از هر لباسي بيزار است؛ براي اين كه هيچ لباسي به اين اندام تازه شكوفا شده نمي‌آيد پس او حق دارد كلافه باشد.

او همه تقصيرها را به گردن طرح و مدل لباس مي‌اندازد، در حالي كه مشكل از جاي ديگري آب مي‌خورد.البته اين واكنش‌ها غالبا به دو گروه از نوجوانان تعلق دارد؛

گروه اول، آنهايي هستند كه مي‌خواهند مورد توجه قرار گيرند و هركجا ظاهر مي‌شوند، صحبت از آنان باشد.

اينها در واقع اعتماد به نفس كمتري دارند و اضطراب، از ويژگي‌هاي بارز آنهاست. درست به همين دليل در اكثر انتخاب‌هاي خود، و من‌جمله لباس، مردد و سردرگم‌اند.

گروه دوم هم كه تفاوت‌هاي رفتاري زيادي با گروه اول ندارند، گرفتار رفاه فراوان هستند و آنچه را كه اراده مي‌كنند، والدين بلافاصله برايشان فراهم مي‌كنند. تنها واكنش اصولي والدين، اين است كه با برقراري رابطه‌اي عاطفي و مهرانگيز، آنها را به تعادل برسانند.

عده‌اي ديگر اصلا به سر و وضع خود اهميت نمي‌دهند، هر چه دم دستشان مي‌آيد مي‌پوشند و دنبال مد و اين جور چيزها نيستند و به هر چه برسند قانعند، آنها از بس كه از ريخت و قيافه خويش بيزارند، هيچ فكر نمي‌كنند با پوشيدن لباس يا تغيير آن بهتر شوند، بنابراين همه چيز را رها مي‌كنند.

آنچه مسلم است، بيشتر اين واكنش‌ها طبيعي و اقتضاي سن آنهاست. والدين وقتي به طبيعي بودن اين‌گونه عكس‌العمل‌ها واقف شوند، صبوري لازم را براي تغييرات خواهند داشت و در مقابل چنين رفتارهايي، برخوردهاي از پيش تعيين‌شده خواهند داشت.

خطر تهاجم غرب

غربي‌ها براي نفوذ در ميان ما شگردهاي خاصي دارند كه انتقال مد هم يكي از اين حيله‌هاست. متأسفانه نوجوانان به علت نداشتن اعتماد به نفس كافي، خود را باور ندارند و ناخودآگاه فكر مي‌كنند اگر از مد پيروي كنند، شايستگي بيشتري خواهند داشت.

خطر الگوها در خانه

شما مي‌دانيد كه فرزند، الگوي اوليه را از والدين مي‌گيرد. وقتي فلان خانم يا آقا تحت تأثير مد، هر هفته لباس‌هاي خود را به رنگي در مي‌آورد و ده‌ها تقليد كوركورانه از فرهنگ غرب مي‌كند، نمي‌تواند فرزندان خود را نسبت به پيروي از مد باز دارد.

خطر ازخودبيگانگي فرهنگي

خطرناكترين نوع از خودبيگانگي، از خود بيگانگي فرهنگي است، زيرا اصولا ظهور فرهنگ كشوري بيگانه در جامعه و رواج و توسعه آن، باعث از خودبيگانگي فرهنگي مي‌شود. هنگامي كه فرد، تمام خصايص و سنت‌هاي مفيد فرهنگي كشورش را بدون توجه و شناخت نديده بگيرد و سمبل‌ها و آداب و رسوم كشورهاي بيگانه را به علت مترقي بودن بپذيرد و آن را توجيه كند، به از خود بيگانگي فرهنگي مبتلا شده است.

توجه به ظاهر، باعث مي‌شود از يكديگر لباس قرض بگيرند كه اين رفتار بيشتر در ميان دختران ديده مي‌شود. سعي كنيد با فرزندتان صحبت كنيد و شرايط زندگي خود را با او در ميان بگذاريد و به جاي سرزنش، تلاش كنيد هويت او را كه يك ايراني است به وي تفهيم كنيد تا باور او نسبت به خود و كشورش بيشتر شود. مشكل ما اين است كه خودمان و فرهنگمان را دست كم مي‌گيريم.

توصيه‌هايي در مورد مساله مد

[/b]

لباس، آراستگي ظاهر و همرنگ شدن با همسالان از جمله عواملي است كه مانع به وجود آمدن احساس عدم تناسب با جامعه در نوجوان مي‌شود.

منبع : محمد مهر افروز
http://andishe13871.persianblog.irست.

[تفکر]

در سال 1321 زينت جهانشاه به همراه همسرش از سوئيس به ايران برگشت. يك سال بعد، او خياطخانه خود را در خيابان اميريه تأسيس كرد زينت جهانشاه مي گويد: طي سال ها خياطي به اين نتيجه رسيدم كه مد سير دوراني دارد، مثلاً خيلي از مدل هاي مجموعه من بعد از سال ها دوباره متداول شدندحتي از همان آغازين سال هاي دهه 20 خورشيدي كه براي اولين بار حرف ازمد و سالن هاي مد بين زنان خانواده هاي اعيان تهراني به ميان آمد ، موضع غالب جامعه به اين قضيه با ديده اكراه بود ؛ پس چندان غيرعادي نيست كه اولين شوهاي لباس روزگار ما هم به صورت كاملاً محدود و با تبليغاتي اندك برگزار شود . كما اين كه پيش تر هم، سالن هاي مد و نمايش هاي زنده لباس ، به همين سبك بلكه بسيار بي صداتر و به قولي خزنده، كار خود را شروع كرده بودند !

به هر حال چند سالي است كه اين شوها به راه افتاده و حتي عصر يكي از آخرين روزهاي بهمن ماه در سال گذشته ، سالني در هتل هماي تهران، پذيراي عده معدودي از اهالي شهر بود كه به تماشاي تجربه اي تازه يعني همان نمايش مد آقايان نشستند.

شروع قصه

در سال 1321 زينت جهانشاه به همراه همسرش از سوئيس به ايران برگشت. يك سال بعد، او خياطخانه خود را در خيابان اميريه تأسيس كرد و با همراهي 5كارگر هر آن چه را كه در طول سفرها و اقامتش در فرنگ آموخته بود به خانم هاي تهراني عرضه كرد . جهانشاه براي اين كه مشتريان علاوه بر آشنايي با طرز كار او، براي اولين بار مجموعه لباس و مد را بشناسند، خياطخانه خود را با يك نمايش مد لباس افتتاح كرد.

سال ها پيش از آن يعني حدود 1931 ميلادي، او كه تا كلاس دوم متوسطه در دبيرستان ژاندارك تحصيل كرده بود، به همراه پدرش سرهنگ حبيب الله فرود سرپرست محصلان وزارت جنگ آن روزها ايران را به مقصد آلمان ترك كرد . سرهنگ براي مأموريت به برلن رفت و دخترش را به مدرسه دخترانه لته فراين كه يك آموزشگاه بين المللي معروف بود، سپرد . لته فراين جايي بود كه دخترها با علم خانه داري تكميلي، آشنا مي شدند و علاوه بر آن بايد چيزهايي را مثل تندنويسي و ماشين نويسي، هم ياد مي گرفتند . به مدت يك سال و نيم علوم قضائي، آشپزي ، پرنده شناسي، حيوان شناسي و حتي نحوه ذبح و تميز كردن و پختن جانوران، خياطي، لباسشويي، اتو و رفو ، وصله كردن لباس و ... هم در اين مدرسه به زينت جوان تعليم داده شد. بعد از آن او با يك افسر ازدواج كرده و براي اقامتي كه دو سال و نيم طول كشيد راهي برن پايتخت سوئيس شد. آنجا بود كه زينت علاقه خود را به هنر خياطي جدي تر از گذشته دنبال كرده و يك سال تمام را صرف يادگرفتن روش برش روي مانكن از يك خانم سوئيسي كرد. گرچه وابستگي نظامي شوهرش باعث شد آنها سوئيس را هم ترك كنند اما در عوض به شهري پاگذاشتند كه يكي از مراكز اصلي صدور مد به تمام دنيا بوده و هنوز هم هست ؛ پاريس.

از بوتيك هاي پاريس تا خياطخانه تهران

زينت جهانشاه تخصص خياطي خود را در پاريس گرفت. او چنان در كار خود ورزيده شد كه لباس هاي رسمي خودش را هم مي دوخت و با آن لباس ها در جمع آشنايان به زني خوش پوش، معروف شد.

پيش از آن كه جنگ جهاني آغاز شده و او و خانواده اش به سوئيس برگردند، زينت خبردار شد كه پير بالمن طراح معروف سال هاي دور براي مادرش بوتيكي باز كرده و براي خياطخانه هاي پاريس لباس طراحي ميكند. البته بالمن آن روزها چندان شناخته شده و معروف نبود و آشنايي دخترك ايراني با او به اين خاطر بود كه زينت از مشتريان مادر بالمن به حساب ميآمد.

جهانشاه از اين مادر و فرزند هنرمند، خواست كه مدتي در كنارشان با طرز برش و دوخت آنها آشنا شود. با اين تقاضا موافقت شد و در مدت يك ماه اين دختر ايراني به رموز خياطي مدرن وقت، همين طور طرز اداره يك بوتيك پي برد. همين قضايا به او كمك كرد تا يك سال پس از بازگشت به وطنش بتواند اولين بوتيك ايراني را در تهران تأسيس كرده و نام خود را به عنوان اولين كسي كه پاي مد را به ايران باز كرد، در تاريخ ثبت كند.

نمايشي كه خياطخانه او را معروف كرد

با فرستادن كارت دعوت و پيغام و چند تلفن به خانم هاي معتبر ، زينت موفق شد پاي حدود 15 نفر از زنان سرشناس شهر را به نمايش افتتاحيه خياطخانه اش باز كند. بيشتر اين خانم ها، از فرنگ رفته ها بودند و با نمايش مد لباس، آشنايي داشتند .

در اين مراسم 90 دست لباس زنانه مخصوص صبح، عصر و شب به نمايش گذاشته شد . معرفي لباس ها را هم خود جهانشاه برعهده داشت و موقع نمايش هر كدام، اسم و توضيحاتي درباره شان ميداد. جالب است بدانيد نام تمام اين لباس هاي ايراني از روي فصول سال يا گل ها انتخاب شده بود. هر چند كه جنس پارچه هايشان مثل تمام پارچه هاي مصرفي آن سال ها، فرنگي بود و متري 20 تا 25 تومان، قيمت داشتند.

مد لباس هاي طراحي شده توسط جهانشاه هم، بيشتر مطابق مد كريستين ديور بود. او در اين باره مي گويد: ديور در آن موقع مد جديدش را با دامن هاي بلند عرضه كرده بود و اغلب لباس ها دامن بلند، با تركهاي باريك بودند. مثلاً خانم صفيه فيروز كه در برنامه حضور داشت چون تازه از پاريس به تهران آمده بود، لباسي به همين مدل به تن داشت.

البته اين لباس ها نه تقليد از ديور، بلكه آميزه اي از طرح هاي او و ديد شخصي جهانشاه بود؛ پالتوها گشاد و آزاد بودند با آستين هاي سرخود گشاد و يقه هاي بسته. كت و دامن ها مناسب اعتقادات زنان ايراني طراحي شده بود و پيراهن هاي شب به سبك دكولته ؛ و به جلوي اين لباس ها قسمتي اضافه مي شد كه به تن بايستد !

در اين لباس ها از مخمل استفاده شده و بازار لمه هم گرم بود . كفش ها نوك گرد و بي پاشنه و باريك بودند. اما از پالتو پوست و كلاه در اين مجموعه خبري نبود ؛ چرا كه قيمت پوست گران بوده و در نتيجه امكان فروش وجود نداشت . از طرف ديگر جهانشاه، كلاهدوز خوبي سراغ نداشت تا طرح هايش را به او بدهد و براي نمايش خود از آن كلاه ها استفاده كند، در عوض كيف هاي مدل موت كه هر دو دست در داخل كيف قرار مي گيرد به نمايش گذاشته شده بود و روي لباس هاي شب پولك و منجوق دوزي ديده مي شد.

اين لباس ها بيشتر به رنگ سياه و قهوه اي و قيمتشان به عنوان مثال براي پيراهن بعدازظهر 50 تومان و پالتوها 100 تومان بود . نمايش دو ساعت و نيم طول كشيد و اتفاقاً نه تنها خانم هاي حاضر در مجلس، بلكه تمام آنها كه وصف نمايش خيره كننده خياطخانه جهانشاه را شنيده بودند ، استقبال زيادي از جادوي مد او كردند.

مانكن هاي باحيا

مانكن هايي كه بايد لباس هاي اين برنامه در تن آنها نمايش داده مي شد از بين خانم ها و دختران دوست و آشنا انتخاب شده بودند. خوشبختانه چون محيط خياطخانه و اين برنامه خاص كاملاً زنانه بود، از طرف خانواده اين مانكن هاي آماتور و خودشان مخالفتي صورت نگرفت. اما به هر حال آموزش طرز راه رفتن ، ايستادن و نمايش لباس دردسرهاي زيادي داشت.

اين دخترخانم ها بين 18 تا 25 سال سن داشتند و پرو و آماده كردن لباس هايشان 3 ماه طول كشيد. البته برخلاف تصور گيسوان مانكن ها ساده و بي آرايش بود، چون در آن زمان سلماني رفتن و آرايش مثل امروز، امري عادي نبود. طفلي ها نه تنها بابت اين مانكن شدن از زينت جهانشاه دستمزدي نگرفتند، بلكه تعدادي از لباس ها را هم خريدند و رفتند!

البته تخفيف مناسبي به آنها داده شد، ولي اجرت دوخت لباس در خياطخانه براي ديگران به اين شرح بود: لباس روز از 110 تا 150 تومان ، لباس شب بين 200 تا 250 تومان ، كت و دامن يا پالتو با روسري۳۰۰ تومان.

مد، زيبايي نمي آورد

[b]

زماني كه من كار خياطي را شروع كردم وسايل به حد كافي نبود. 12 سال از شروع كارم مي گذشت كه خانمي به نام آنتوانت كه همكلاسم در دوران دبيرستان ژاندارك بود، دستگاهي به ايران آورد كه قلاب كمر تهيه مي كرد و منگنه مي زد. حتي كسي نبود كه كمر درست كند و مجبور بوديم كمر لباس ها را خودمان با دردسر زياد در خياطخانه تهيه كنيم.

گفتني هاي جهانشاه از شروع كار بوتيكش زياد است. اما 10 سال پس از افتتاح خياطخانه بود كه او به فكر استفاده از طرح لباس هاي قديمي در كار خود افتاد: با الهام از لباس هاي موزه مردم شناسي، مانتويي طراحي كردم كه شبيه رداي مردان قديمي بود و آستين هاي راسته گشاد داشت. اين مانتو با استقبال زيادي روبه رو شد.

زينت جهانشاه عقيده جالبي در مورد مد و بازگشت آن در دوره هاي زماني متوالي دارد. او مي گويد: طي سال ها خياطي به اين نتيجه رسيدم كه مد سير دوراني دارد، مثلاً خيلي از مدل هاي مجموعه من بعد از سال ها دوباره متداول شدند.

اما نظر يك ليدر مد و طراحي كه به مردم خوراك پوشاكي ! مي دهد، درباره پديده مد چيست؟ جهانشاه مي گويد:شيك پوشي خيلي خوب است ولي نبايد خيلي آلامد شد و دربست و چشم بسته از مد پيروي كرد. هميشه پيرو مد بودن، زيبايي نمي آورد بلكه رعايت اعتدال و شخصيت در لباس پوشيدن است كه يك خانم را برازنده جلوه مي دهد . به اعتقاد من يكي از اصول شيك پوشي خانم ها، همان ساده پوشي و رعايت تعادل مد است.

آخر قصه

زينت جهانشاه تا سال 1347 كار خياطي را ادامه داد. در اين مدت چندباري محل خياطخانه اش را تغيير داد، تا اين كه بالاخره بعد از تولد دخترش زهراكم كم خود را بازنشسته كرد. او شروع كننده راهي بود كه با تأسيس خياطخانه هاي متعدد و رواج مد و مدگرايي در ايران، آرام آرام رشد كرده و حالا از مرز 60 سالگي هم گذشته است.

منبع :
[/b]
آرش رضايي
[b]http://www.aftab.ir

[Mohammad Trust]

عحب مدل مویی داشت ، شماره ارایشگاهشو نداری ؟

یه خروس دارم میخوام بدم این رنگش کنه واسم


مد به خودی خودش خوبه ، ولی مدی که قبلا ارزش بوده ، الان متاسفانه به ضد ارزش تبدیل شده.

نداشتن مد داخلی باعث میشه جوونا از مد های غربی استفاده کنن.

من تازگی هم دیدم بعضی از جوونا به مدل های sweet امریکایی رو اوردن ، یه تی شرت با شلوار لی گشاد که میسایه رو زمین.

در کل احساس میکنن تیریپشون خیلی با حاله ، خداییش به بعضیاشون هم میاد ولی مدی که باعث ناهنجاری توی جامعه بشه بهتر که نباشه.

[alitalebi]

تمام این الگوها از ویدئوهای خواننده های خارجی و جدیدا داخلی خارج نشین گرفته میشه.
باید فکری به حال مغز خسته جون ها کرد.

[SARV]

سلام . تفکر عزیز مقاله بسیار خوبی بود اما

خوندن این مقاله برای خیلی از دوستان خیلی سخته چون درهم برهمه .

لطفا وقتی مطلبی در تالار قرار میدید ویرایشش کنید تا همه استفاده کنند .

ممنون

[yashar1374]

راست ميگه لطفا علاوه بر ويرايش كمي هم مختصر بنويسيد تا حوصلشو داشته باشيم بخونيم
خيلي ممنون

[تفکر]

(۵/بهمن/۹۰ ۲۱:۰۶)سید احمد نوشته است:  سلام . تفکر عزیز مقاله بسیار خوبی بود اما

خوندن این مقاله برای خیلی از دوستان خیلی سخته چون درهم برهمه .

لطفا وقتی مطلبی در تالار قرار میدید ویرایشش کنید تا همه استفاده کنند .

ممنون

---

شما راست میگید انشا الله در مطالب بعدی

---

(۵/بهمن/۹۰ ۲۱:۴۵)yashar1374 نوشته است:  راست ميگه لطفا علاوه بر ويرايش كمي هم مختصر بنويسيد تا حوصلشو داشته باشيم بخونيم
خيلي ممنون

---

اگه میخواستم خلاصه تر کنم خیلی ازمطالب از قلم میافتاد دوست عزیز

[Saghye Mey]

سلام به همه ی دوستان
در ادامه ی بحث باید خدمت دوستان عرض کنم که به نظر بنده اگر رسانه های ما یه ذره به این فکر بودن که بیان الگوهایی رو توی جامعه به وجود بیارن،جوون پسند و اسلامی،کلی از این مشکلات حل میشد.
متأسفانه مشکل اینه که اسلام رو بد به جوونای ما حالی کردن.اسلام یعنی اینکه پیرهنت رو تا زیر فکت ببندی!شلوارت حتما باید پارچه ای گشاد باشه!ریشت نباید از یه سانت کوتاهتر بشه!موهات بره یه وری!پیرهنت توی شلوارت نباشه و برسه رو زانوهات و...
کلی از این مزخرف ها!
به نظر من جوونای ما درسته که بیدار نیستن و نمیتونن فرهنگ مثبت و منفی رو از هم تشخیص بدن(البته همه نه)ولی خب باید قبول کنیم که تقصیر بعضی از مسئولین هم هست.مثلا رَپرهایی که الان دارن کار میکنن و آهنگای ضد ایرانی میخونن(مثلا یاس که تازگی ها یه آهنگی هم با دی جی ایرانی الاصل (علی گیتور) خونده)یا بهرام که حرفایی میزنن که مطمئنا وقتی جوون بشنوه روش تأثیر میزاره.خب چرا نباید جلوی این ها گرفته بشه؟؟؟؟؟
چرا خواننده های صدا وسیما فقط بلدن واسه فیلم xوy آهنگای عاشقونه بخونن؟خب چرا خیلی از همین خواننده هایی که الان دارن به صورت مخفی کار میکنن،ازشون حمایت نمیشه! که بعد هم ورداره بار و بساطش رو جمع کنه بره اونور و آهنگاش بشه ضدایران؟!؟!؟!؟!؟!؟!
من خواهش دارم اگر کسی با این مسئولان ارتباطی داره این حرفا رو بهش برسونه .هرچی باشه همین جوونا پایه های این نظام اند.[align=RIGHT] /////God Keeper You Always\\\\\

[Mohammad Trust]

داداش نظرتون رو که خوندم یه چیزی توجهم رو توش جلب کرد. در مورد اهنگ یاس و دیجی علیگیتور(سوسمار) بود.
لطفا تا معنی یه اهنگ رو نمیدونید ، در موردش نظر ندید. با یه سرچ کوچیک میتونید متوجه بشید که توی اون اهنگ داره ، پارتی ها رو نهی و نفی میکنه. و چیز بدی نمیخونه. اگه یه کلمه نامربوط توی اون اهنگ باشه ، من تمام حرفام رو پس میگیرم. توی کلیپش هم اگه دیده باشی ، اخر پلیس میریزه و تمام افرادیو که هستند میگیره.
در ضمن اون اهنگ به صورت قلابی وارد بازار شده که سایت اصلی یاس هم گفت از پخشش جلوگیری بشه تا کامل بشه و اون موقع در اختیار کاربران قرار بگیره.موفق باشید

[mohammad790]

برادرجان محمد جان ماکه هرچی بگیم شما باز میگی مرغ یه پا داره عزیز دلم.