وظیفه ای در حال فراموشی

[منتظراقا]

بسم الله الرحمن الرحیم

با خود می گوییم چرا نمی اید

چرا به ما نظر نمی کند

پس چه زمانی خدا حجتش را به ما می نمایاند

و.............

اینها سوالاتی است که همواره شبانه روز از خود می پرسیم(شاید هم نپرسیم)

ولی هیچ وقت فکر نمی کنیم که باید اماده شد

فکر نمی کنیم که ان شاءالله این جمعه امام(عجل الله تعالی فرجه الشریف)امد ولی ما اماده نیستیم

هیچ فکر کرده ایم که اگر واقعا این جمعه بیاید ما چه برای گفتن داریم

چه باید به امام عزیزمان بگوییم اگر از ما بپرسد چرا انقدر زمان غیبت طولانی

شد چه بگوییم (همه می دانیم که تا زمانی که ما از ته دل نخواهیم امام نمی اید)

اگر بپرسد چرا برای امدنم تلاش نکردید چه بگوییم.

به نظر من بعد از شناختن جریان صهیونیزم و فراماسونری و...وهمچنین شناخت

وقایع اخرالزمان بایستی خود ار برای ان روز اماده کنیم.بدانیم چه چیز لازم

داریم که یار واقعی حضرت حجت باشیم.

ایمان واقعی و قلبی.

اما ایمان چگونه به دست می اید؟

ابتدا باید انسان بخواهد

تا زمانی که خودمان نخواهیم به هیچ چیز نمی رسیم

خواستن توانستن است

بعد به سراغ دستورهای خدا می رویم

اگر انسان دستورات الهی را با اخلاص کامل و به درستی انجام دهد به ایمان

واقعی و سعادت می رسد

حال خود ار بررسی کنیم.همه ما می دانیم که ایا دوست داریم یار امام باشیم یا

خیر؟اگر پاسخ (زبانم لال)خیر است که من با ان شخص کاری ندارم ولی اگر

اری است.............

حال که پاسخ همه ما(ان شاءالله)اری است می رویم سراغ وظایفمان.همه می دانیم

که دستورات خدا چیست و می دانیم که چگونه باید ان ها را انجام داد(اگر کسی

نمی داند از یک عالم بپرسد)

من فقط می خواهم یاداوری کنم که همان وظایف را سبک نشماریم همان وظایف

را به موقع انجام دهیم از کنار کناه به راحتی نگذریم............

بله درست است وظیفه ای که تقریبا فراموش شده همان است که امام

حسین(علیه السلام)برای ان قیام کرد

همان است که حضرت علی(علیه السلام)به فرزندانش سفارش کرد که اگرانجام نشود

جامعه را فساد می گیرد.

امر به معروف و نهی از منکر

این وظیفه شرعی خود را فرموش کرده ایم و به راحتی در برابر گناه دیگران

کوتاه می اییم و خود را کنار میکشیم که مثلا به ما ربطی ندارد

پس چگوه میتوان جامعه را برای ظهور حضرت اماده کرد

جامعه ای که پر از گناه است چگونه می تواند محل ظهور حضرت باشد

این را قبول دارم که امر به معروف و نهی از منکر شرایطی دارد ولی ما به

شرایط کاری نداریم اگر شرایط فراهم باشد باز هم این وظیفه خود را انکار

می کنیم و خود را کنار می کشیم

چرا وقتی می توانیم برادر،خواهر،دوست و .....را به راه راست هدایت کنیم این

کار را نمی کنیم

از امروز شروع کنیم و شرایط را بسنجیم

اول هم از خودمان شروع کنیم

بله خود را امر به معروف و نهی از منکر کنیم

بعد دیگران را

چگونه می شود کسی را به خواندن نماز دعوت کرد ولی خود نماز نخواند

بیایید با هم عهد ببندیم و قرار بگذاریم که اگر از ته قلب منتظر ظهور اقا امام

زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)هستیم این انتظار را در اعمال و رفتار خود نیز نشان دهیم

همه ما عقلا و شرعا می دانیم که چه کاری درست است و چه کاری اشتباه پس

خیلی کار سختی نیست بیایید با هم شروع کنیم و جهان را برای ظهور و برپایی

حکومتش اماده کنیم

به امید روزی که همگی پشت سر اقا به نماز بایستیم

ان شاءالله