نمیتونم با خدا حرف بزنم

[black]

سلام دوستان.
من مشکلی دارم که دوست دارم مطرح کنم و از دوستان راهنمایی میخوام.
بعضی وقت ها دل آدم میگیره و نیاز پیدا میکنه تا با خداوند حرف بزنه و خودشو خالی کنه .
مشکل من اینه که نمیتونم حرفای دلم رو حتی تو تنهایی با خدا در میان بزارم و نمیتونم باخدا درد و دل کنم.
یه حس شرم و خجالت بهم دست میده و زبونم میگیره و نمیتونم حرف دلم رو بهش بزنم و این موضوع بعضی وقتا که دلگیر میشم
خیلی آزارم میده.
لطفا منو راهنمایی کنید.

[فانوس *7*]

به نظره من باید در محضر خدا به گریه افتاد خدا خودش میاد سمتت
روایتش رو یادم نیست ولی شنیدم که فرمودند گریه انسان رو خیلی به خدا نزدیک میکنه

[میلاد.م]

بسم الله
.

نقل قول:

من هم همین احساس رو دارم!
اصلا چه طوری باید با خدا حرف زد؟! تو دلمون حرف بزنیم؟!عادی حرف بزنیم؟!داد بزنیم؟!

.
.
«و اذاسَئَلَكَ عِبادی عَنّی فَاِنّی قَریب اُجیبُ دَعوَةَ الدّاعِ اِذا دَعان فَلیستَجیبُوالی وَ لیؤمِنُوا بی لَعَلَّهُم یرشُدُون"
[ای پیامبر!] هر گاه بندگان من از تو در مورد من سؤال كردند [بگو] من بسیار نزدیكم، هر گاه كسی مرا بخواند، اجابت می‌كنم پس به ندای من پاسخ دهند و به من ایمان آورند تا راه راست یابند». (سوره بقره، آیه 186)
.
.

---

اما اینکه ما هنگامی که میرویم دم در خانه خدا (تازه اگر برویم) خجالت زده ایم و .....
یکی از دلایلش همان گناه هاییه که کردیم...
گناه هایی که همه ما بهش مبتلا هستیم (من بیشتر و شما کمتر) ....
راه چاره هم توبه واقعیه .....
توبه ...........
نه اینکه امروز توبه کنم بعد فردا دوباره گناهمو تکرار کنم ، نه ...توبه بی بازگشت..
اگه توبه کنیم از این نوع خجالت رها خواهیم شد....
کاش بتونیم موفق بشیم یه توبه واقعی بکنیم....دعا کنید بتونیم....
.
حدیث زیر کمک میکنه که عزم توبه کنیم...
.
پیامبر خدا صلی الله علیه وآله فرمودند:
هر آینه شادی خداوند از توبه بنده خود بیشتر است تا شادی نازایی که بچه بدست می آورد و گم کرده‌ای که گمشده خود را می‌یابد و تشنه‌ای که به آب می‌رسد.
کنزالعمال
.

[Mohammad Trust]

ادم دیگه با خدای خودش تعارف نداره.

من خیلی وقتا با خدا حرف میزنم. حالا خسته هم باشیم ، یه بالش میزارم ، دارز میکشم و ادامه میدم.

یه جای دیگه ی این تالار هم گفتم ، سعی کنید بیشتر با خدا دوست باشید تا فکر کنید حتما وایساده بالاسرتون که گناه نکنید.
همینطور با ائمه و پیامبر.

اصلا وقتی صمیمی میشی با خدا و معصومین ، خیلی راحت میتونی حرف بزنی.

البته خدا از قبلش میدونه میخواید چی بهش بگید. واسه همین کارتون راحت تره

[Agha sayyed]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم
سال نو، سال مهدی طلبان ، مبارک

یه سؤال ،
میدانیم که حیات ما و تولد ما بدست پدر و مادرهایمان است .(البته به اذن و خواست پروردگار)
حال رابطه شما با پدرتان چگونه است ،
از روی ترس
از روی ادب
دوستانه
.
.
.
برخی اوقات باید بترسی از پدر بخاطر رفتارها و اعمال زشتت و باید در همه حالات رعایت ادب را داشته باشی ، در صحبت و در هنگام حضور در کنارش و ..؛
اما رابطه دوستانه با پدر چیزی دیگر است.
رابطه دوستانه هم احترام و ادب در آن نهفته و هم ترس از اینکه نکند کاری سرزند که او را ناراحت و یا عصبانی کند .
یعنی مراقبت افعال و کردار خود بودن.

حال با خداوند که حیات و ممات و نعمات خود را بدون آنکه حتی از او بخواهی بتو ارزانی میدارد چگونه باید باشی؟؟
قطعا وقتی راه دوستی را در نظر بگیری هم از او میترسی ، ترس از غضب و قهر او و هم ادب نگه میداری و گوش به فرمان اویی .
یک وقت ما گریه میکنیم بخاطر اشتباهاتمان ،بد کرداری هامان و زشت کاریهامان ، ولی وقتی به سطوح بالاتر ، مرتبه یقین ، برسیم از روی عشق و دوستی وافر است که اشک جاری میشود.

در این یقین ، ترس از مولا و سروری است که میدانی او کبیر است و تو صغیر ، که او غنی است و تو فقیر و..

دوستان برای آنکه بتوانیم با خدا حرف بزنیم باید کثافات و زشتیها و پلیدیها را از خود بزداییم ،
و به واقع وفادار به او باشیم و خواست او را بر خواست خود مقدم بداریم ،
اینجاست که می توانیم با او صحبت نماییم .

ربّنا ! حوّل حالنا الی احسن الحال

اللهم عجل لولیک الفرج
موفق باشید و خدایی .

[rastin]

بسم الله الرحمن الرحیم

تاحالا به حکمت وجود صحیفه سجادیه فکرکردیم؟

به غیر از مناجات خاص ومعروف خمس عشره( ادعیه 15گانه) این کتاب 54 ادعیه دیگه هم در برداره .

برای هر مناسبتی ویا درخواستی یک دعا.

بعضی وقتها حق داریم معبود اینقدر بزرگ وما اینقدر حقیریم که نمیدونیم با چه زبانی تشکر،تضرع ،ندبه ویا درخواست کنیم.

شما در صحیفه میتونید دعا کنید برای خانواده وسایرین...

دعا کنید به جهت پناه به هدا دررنجها ومصائب روزگار

حسن عاقبت،اعتراف به گناه وتوبه،درخواست حاجات و......

این عادیه که به واسطه عدم قرب ویا بار گناهانم زبانم قاصر باشه ویا ذهنم درگیر،اماامام علیه السلام به واسطه کرمش چراغ راهنمایی هم فرستاده....

من خواندن صحیفه سجادیه رو پیشنهاد میکنم.

التماس دعا.

[انصارالمهدی]

نقل قول: چرا من زیاد گریم نمیگیره؟

این موارد میشه در معنویات و مادیات بررسی کرد . ببین دوست من اینکه شما گریه نمی کنی شاید برای این باشه که مظالعه دینیتون کم باشه و البته تغذیه هم تاثیر داره . فرضا عدس بدن انسان رقیق می کنه و اگه اشتباه نکنم موجب گریه میشه
یه مقدار زندگی را که جدی تر بگیرید گریه هم می کنید

نقل قول: ادم دیگه با خدای خودش تعارف نداره.

من خیلی وقتا با خدا حرف میزنم. حالا خسته هم باشیم ، یه بالش میزارم ، دارز میکشم و ادامه میدم.

یه جای دیگه ی این تالار هم گفتم ، سعی کنید بیشتر با خدا دوست باشید تا فکر کنید حتما وایساده بالاسرتون که گناه نکنید.
همینطور با ائمه و پیامبر.

اصلا وقتی صمیمی میشی با خدا و معصومین ، خیلی راحت میتونی حرف بزنی.

البته خدا از قبلش میدونه میخواید چی بهش بگید. واسه همین کارتون راحت تره

آفرین . روز به روز صمیمی تر . منم بعضی اوقات مثل یه دوست با خدا صحبت می کنم .
خدایا چنان کن سرانجام کار *** تو خشنود باشی ما رستگار

[yashar1374]

(۱۱/فروردین/۹۱ ۱۴:۵۷)brother نوشته است:  سلام دوستان.
من مشکلی دارم که دوست دارم مطرح کنم و از دوستان راهنمایی میخوام.
بعضی وقت ها دل آدم میگیره و نیاز پیدا میکنه تا با خداوند حرف بزنه و خودشو خالی کنه .
مشکل من اینه که نمیتونم حرفای دلم رو حتی تو تنهایی با خدا در میان بزارم و نمیتونم باخدا درد و دل کنم.
یه حس شرم و خجالت بهم دست میده و زبونم میگیره و نمیتونم حرف دلم رو بهش بزنم و این موضوع بعضی وقتا که دلگیر میشم
خیلی آزارم میده.
لطفا منو راهنمایی کنید.

به نام الله

سلام
منهم تا 2-3 ماه پيش اين حس رو داشتم ولي بعد از اين كه داداشم منو به هيئت برد واقعا خيلي سبك شدم . تو اون هيئت اونقدر گريه كردم اونقدر ناله كردم كه دلم به حال خودم سوخت
از اون به بعد خيلي سبك شدم . زود ميخنديدم ، زود گريه ميكردم ، زود حال ميكردم . اينوهم بايد به شما بگم كه قبل از هيئت رفتنم از هيئت بدم ميومد اما بعد از اون منتظر هيئتي بعديش بودم . شما بريد يه سري به هيئت بزنيد انشالله كه درست ميشه

[black]

(۱۲/فروردین/۹۱ ۰:۲۱)yashar1374 نوشته است:  

(۱۱/فروردین/۹۱ ۱۴:۵۷)brother نوشته است:  سلام دوستان.
من مشکلی دارم که دوست دارم مطرح کنم و از دوستان راهنمایی میخوام.
بعضی وقت ها دل آدم میگیره و نیاز پیدا میکنه تا با خداوند حرف بزنه و خودشو خالی کنه .
مشکل من اینه که نمیتونم حرفای دلم رو حتی تو تنهایی با خدا در میان بزارم و نمیتونم باخدا درد و دل کنم.
یه حس شرم و خجالت بهم دست میده و زبونم میگیره و نمیتونم حرف دلم رو بهش بزنم و این موضوع بعضی وقتا که دلگیر میشم
خیلی آزارم میده.
لطفا منو راهنمایی کنید.

به نام الله

سلام
منهم تا 2-3 ماه پيش اين حس رو داشتم ولي بعد از اين كه داداشم منو به هيئت برد واقعا خيلي سبك شدم . تو اون هيئت اونقدر گريه كردم اونقدر ناله كردم كه دلم به حال خودم سوخت
از اون به بعد خيلي سبك شدم . زود ميخنديدم ، زود گريه ميكردم ، زود حال ميكردم . اينوهم بايد به شما بگم كه قبل از هيئت رفتنم از هيئت بدم ميومد اما بعد از اون منتظر هيئتي بعديش بودم . شما بريد يه سري به هيئت بزنيد انشالله كه درست ميشه

داداش ما خودمون هیئتی هستیم و زیاد هم گریه میکنیم. مشکل اون نیست. مشکل اینه که نمیتونم با خدا درد و دل کنم

[soldier]

(۱۱/فروردین/۹۱ ۱۴:۵۷)brother نوشته است:  سلام دوستان.
من مشکلی دارم که دوست دارم مطرح کنم و از دوستان راهنمایی میخوام.
بعضی وقت ها دل آدم میگیره و نیاز پیدا میکنه تا با خداوند حرف بزنه و خودشو خالی کنه .
مشکل من اینه که نمیتونم حرفای دلم رو حتی تو تنهایی با خدا در میان بزارم و نمیتونم باخدا درد و دل کنم.
یه حس شرم و خجالت بهم دست میده و زبونم میگیره و نمیتونم حرف دلم رو بهش بزنم و این موضوع بعضی وقتا که دلگیر میشم
خیلی آزارم میده.
لطفا منو راهنمایی کنید.

بسم الله


سلام

فکر کنم علی آقای 110 عزیز یه بار حرف جالبی رو زد:

"وقتی یه زن حامله درد زایمانش شروع میشه نمیپرسه که چطوری داد بزنم فقط با تمام توان داد میزنه."

شما اگه واقعا دلت گرفته باشه و برا خدا دلت تنگ شده باشه بخوای باهاش حرف بزنی دیگه برات فرقی نمیکنه چطوری حرف بزنی و چی بگی. در همون حال شروع میکنی حرف زدن. فرقیم نمیکنه کجا باشی و چه کاری انجام میدی و توی چه حال و احوالی. حرف دلتو میگی خیلی راحت.

البته تجربه به من ثابت کرده انسان توی سجده خیلی راحت تر میتونه با خدای خودش درد دل کنه.

یا علی