یک نکته ی اعتقادی بسیار مهم (ملاکی که ببینییم چند چندیم)

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

حیفم آمد این را نگویم و بروم
زکاتش را گفتم بدهم
دیروز داشتم برای چندمین بار نامه ی مولا علی به مالک رو میخوندم در نهج البلاغه
نمیدانم حکمتش چیست که یک متن را ممکن است 50 بار بخوانی اما بار 51 نکته ای از آن تو را مثل برق میگیرد!

بروم سر اصل مطلب
مولا علی در توصیه های گوهر بارشان به مالک میفرمایند
با سه نفر مشورت نکن!
با بخیل
با ترسو
و با طمع کار
بعد توضیح میدهند که اگر با آدم بخیل مشورت کنی این بلاها سرت میاد به این علت
با ترسو اگر مشورت کنی این بلاها سرت میاد به این علت
با طمع کار هم اگه مشورت کنی این بلاها سرت میاد به این علت

اما
اما
اون نکته ی فوق طلایی که میخوام تقدیم کنم این نیست!
نکته ای که بسیار بسیار مهم و کاربردی است در مسائل اعتقادی و آدم میتونه خودش رو با اون بسنجه و ببینه در عرصه ی بندگی خدا چند چند است را در ادامه ی این سخنان گوهر بارشان مولا می آورند

مولا در ادامه می فرمایند
ریشه بخل و ترس و طمع فقط و فقط یک چیز است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
یعنی اگه دست و دلت لرزید برای خرج کردن
یا در موقعیتی دچار ترس و اضطراب شدی
یا بالا پایین پریدی و طمع کردی که یه راهی پیدا کنی که بیشتر گیرت بیاد
ریشه اش در یک چیز است

مولا علی میفرمایند:

ریشه ی بخل و ترس و طمع، بدگمانی به خداست!!!!!!!

الله اکبر
چه قدر زیباست و دقیق است این نکته
یعنی امکان نداره کسی اطمینانش به خدا باشه و به خدا خوشگمان باشه و گرفتار بخل و ترس و طمع بشه توی زندگیش

با این معیار در هر برهه و شرایط در زندگیش متناسب با احوالش میتونه آدم بفهمه که نسبت به خدای خودش چگونه است!


اگه به دردتون خورد پدر و مادر حقیر رو هم دعا بفرماید

درانتها هم مطلب رو مزین میکنم به عین کلام نورانی حضرت امیر در نامه ی 53 نهج البلاغه خطاب به مالک اشتر نخعی
مولا علی میفرمایند:

نقل قول:
وَ لاتُدْخِلَنَّ فى مَشُورَتِكَ بَخيلاً يَعْدِلُ بِكَ عَنِ الْفَضْلِ، وَ يَعِدُكَ الْفَقْرَ;
در امور خود بخيل را وارد مشورت مكن كه تو را از بخشش مانع گردد، و از تهيدستى مى ترساند;
وَ لا جَباناً يُضْعِفُكَ عَنِ الاْمُورِ;
و همچنين با بزدل و ترسو كه تو را در اجراى برنامه هايت سست مى نمايد;
وَ لا حَريصاً يُزَيِّنُ لَكَ الشَّرَهَ بِالْجَوْرِ،
و نه با طمعكار كه حرص براندوختن و ستمگرى را در نظرت مى آرايد،

فَاِنَّ الْبُخْلَ وَ الْجُبْنَ وَ الْحِرْصَ غَرائِزُ شَـتّى يَجْمَعُها سُـوءُ الظَّـنِّ بِاللّـهِ.
همانا بخل و ترس و حرص خصلت هايى جداى از هم اند كه جمع كننده آنها در انسان سوءظن به خداوند است.

خدا را شکر که مولایم علی شد

باشد که به خدای خویش حسن ظن داشته باشیم و به او اطمینان کنیم

أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ (36-زمر)

آیا خداوند برای بنده اش کافی نیست

و

وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا ﴿۲-طلاق﴾

و هر كس تقوای الهی پیشه کند خداوند براى او راه بيرون‏شدنى (از هر گرفتاری) قرار مى‏دهد (۲)

وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا ﴿۳﴾

و از جايى كه حسابش را نمى‏كند به او روزى مى‏رساند و هر كس بر خدا اعتماد كند خداوند براى وى بس است‏ خدا فرمانش را به انجام‏رساننده است به راستى خدا براى هر چيزى اندازه‏اى مقرر كرده است (۳)

آن کس که خدا نداشت چه داشت؟

و

آن کس که خدا داشت چه نداشت؟

یا علی

التماس دعا!!!!!!!!!!!!!

[Havbb 110]

در دیدگاه عرفانی هم ریشه ی بخل و ترس و طمع در کوری است....


انسانی که بخل می ورزد و یا طمع دارد ، کور است و دریای رحمت خداوند را نمیبیند و از این جهت فکر میکند در صورت انفاق فقیر خواهد شد...

انسانی که می ترسد هم کور است و نمی بیند تا اینجا هم که آمده به لطف و کمک خدا بوده ، پس از اینجا به بعد هم خدا کمک خواهد کرد...

[mohebALI]

نقل قول: مولا علی میفرمایند:

ریشه ی بخل و ترس و طمع، بدگمانی به خداست!!!!!!!

الله اکبر
چه قدر زیباست و دقیق است این نکته
یعنی امکان نداره کسی اطمینانش به خدا باشه و به خدا خوشگمان باشه و گرفتار بخل و ترس و طمع بشه توی زندگیش

با این معیار در هر برهه و شرایط در زندگیش متناسب با احوالش میتونه آدم بفهمه که نسبت به خدای خودش چگونه است!