سران تاریکی/شوقی افندی زنی در کالبد مرد

[منتظران موعود]

پس از تقلب آشکار و بزرگ عبدالبها در انتخاب جانشین بهاالله ، پسر عبدالبها ( شوقی افندی ) به جانشینی پدر بزرگش رسید و به خیال پدرش این سلسله در خاندان وی باقی خواهد ماند اما غافل از اینکه …



شوقی افندی

شوقی افندی مقطوع النسل بود اما چرا ؟ شوقی نازا بود ؟ یا از بیماری خاصی رنج می برد ؟

طبق اسناد معتبر شوقی گرایش های همجنسگرانه ای داشت و بیشتر تمایلات همجنسگرانه در وی دیده می شد برای اثبات این ادعا نظر شما را به نوشته ای از صبحی ( که در مقالات بعدی توضیح خواهم داد که صبحی که بود ولی همین کافی است که بدانید صبحی یکی از نزدیک ترین افراد به خاندان بهائیت بوده است ) جلب می نمایم

صبحی


” در میان نوادگان عبدالبها در روزهای نخست من با شوقی آشنا شدم و او دارای سرشت و نهاد ویژه ای بود که نمی توانم درست برای شما بیان کنم خوی مردی کم داشت و پیوسته می خواست با مردان و جوانان نیرومند دوستی و آمیزش کند ! ”

همانطور که در متن فوق می خوانید دقیقاً به مسئله متفاوت بودن شوقی افندی از لحاظ فکری و رفتاری اشاره شده که این تفاوت های رفتاری و فکری به حدی بوده است که صبحی ( نمونه ای از جنس مذکر ) او را ویژه می خواند . در ادامه می خوانید که صبحی متوجه شده بود ( حتماً دیگر نزدیگران هم با این رفتارهای آشکار فهمیده بودند ) که شوقی گرایش های مردانه ندارد و حتی اشاره به پسندها و تفکرات و اعمال زنانه ی شوقی شده است
و در قسمت دیگری از خاطرات صبحی به داستان واضح و روشن تری از اعمال شوقی افندی بر خواهیم خورد که بسیار جالب است



” شبی با او ( شوقی افندی ) و دکتر ضیاء بغدادی [۱] برای دیدن عبدالبها به حنیفا آمده بود در عکا گرد هم آمده بودیم و شوخی هایی را که جوانان یکه می کردند می کردیم ، در میان کار من برای کاری از اطاق به بیرون رفتم و بازگشتم در بازگشت دیدم دکتر ضیاء کار ناشایستی کرده … ! بر آشفتم و گفتم دکتر این چه کاری است که می کنی ؟ شوقی رو به من کرد و گفت : اگر تو هم مردی داری نشان بده !!!!

این خاطرات و سند از صبحی دیگر جای هیچ شبهه ای را باقی نمی گذارد که حتی شوقی افندی از بروز این فساد اخلاقی واهمه ای نداشت ، صبحی در ادامه ی خاطراتش باز خاطرنشان می شود که این اولین باری نبوده که از شوقی چنین رفتار و حرکاتی را می بیند
صبحی در ادامه گفته هایش را تکمیل می کند و می گوید :

” بدانید همانندهای این گونه مردمان کم و کاستی دارند چنانچه نمی شود اینها را نه در رج مردان گذاشت و نه از زنان به شمار آورد نه بویه و دلبستگی و مهرورزی زنان را دارند و نه خرد و هوشیاری و مهربانی مردان را . در اینگونه آدم ها دلبندی های ویژه ای که دشوار است انسان به آن پی ببرد ، نمیدانم شنیده اید که گاهی کرت پزشکی مردی را روی تخت می خواباند و با کنش پزشکی او را زن می کند و یا زنی را مرد می کند و هم آدمی که پیکره ی مردی دارد و نارس و دارای خوی زنان است می شود که بر نیروی مردیش افزود ”

صبحی به خوبی متوجه شده بود که در شوقی خوی زنانه ای نهفته است و شوقی تنها دارای پیکره ای مردانه است و حتی این تفاوت ها و احساسات تا جایی بود که صبحی در گفته هایش ذکر می کند که شوقی را نمی توان مرد تصور کرد و او را در گروه مذکر دانست و از طرفی دیگر هم طبق اسناد و حکایات شوقی انسانی خنثی نبوده و بیشتر تمایلات زنانه داشته تا مردانه از همین رو است که صبحی آرزو می کند ای کاش پزشکی در زمان حیات شوقی افندی پیشرفته تر می بود .

طبق اسناد می توان چنین اثبات کرد که شوقی افندی فردی تراجنس [۲] بوده است ، و این را هم بدانید که این افراد اخلاق و خصوصیات مربوط به خود را دارا هستند و این خصوصیات مبنای تصمیم گیری ها و هدف های آنها خواهد شد
در مورد همین تصمیم گیری ها است که صبحی در توصیف حال شوقی افندی اینچنین بیان می کند

” نه دلبستگی بپدر دارد نه اندوه برادر و خواهر می خورد ، نه رنج مادر را در پرورش و نگهبانی خویش بیاد می آورد و نه دوستان جانفشان را سپاسگزار است ؛ فرمان ها می دهد که کار مرد خردمند نیست ، بهانه ها می گیرد که از هوشیاری به دور است همه از آنجا سرچشمه می گیرد ”
حال قضاوت با شما است ، بنده از شما می پرسم آیا چنین فردی با این خصوصیات سزاوار رهبری دینی است ؟ [۳]
آیا چنین شخصی می تواند به عنوان الگوی جامعه و افراد مختلف باشد ؟
با منتظران موعود در مقالات بعدی از سری مقالات سران تاریکی همراه باشید و تا به حقیقت این فرقه ی پلید پی ببرید
پی نوشت ها :

۱٫ دکتر ضیاء فرزند یکی از نامداران بهائی ساکن در آمریکا بود که در این کشور به پزشکی می پرداخت
۲٫ تراجنس transsexual به افرادی گفته می شود که دارای راوحیات و رفتاری متضاد با کالبد جنسیتی خود هستند
۳٫ البته این سوالات بدون در نظر گرفتن منحرف بودن این فرقه است که جز ادیان الهی نیست
منابع :
تاریخ جامع بهائیت
عالم بهائی


نویسنده : مرتضی بابائی

منبع : منتظران موعود