|
ایا به فرمان اقا لبیک گفته ایم؟؟!!
|
|
۸:۰۸, ۲۱/اسفند/۹۲
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
با عرض سلام خدمت همه دوستان گرامی
با توجه به دغدغه های روز افزون مقام معظم رهبری در زمینه فرهنگ واینکه ما در این مورد بسیار ضعیف عمل کرده ایم و حتی مسئولین فرهنگی گاهی خواسته یا نا خواسته جاده صاف کن تهاجم فرهنگی بوده اند و افراد دلسوز هم فقط به بیان موضوعاتی مثل شیطان پرستی و.....پرداخته اند.(درست است که شناخت لازمه ولی بدون عمل کافی نیست وشناختی خوبه که منجر به تغییر هم بشه).ما در اینجا میخواهیم بدون سیاست زدگی به اسیب شناسی فرهنگی بپردازیم ودر مورد راهکارهای عملی مقابله با تهاجم فرهنگی و نقاط ضعف وقدرتمان بحث کنیم.لطفا با روحیه جهادی مشارکت کنید!! میتونیم با پاسخ به این سوالات شروع کنیم: مهمترین مشکل فرهنگی ما چیست؟ تا چه حد تهاجم فرهگی را باور داریم؟ وظیفه ما چیست؟ دلیل ضربه خوردن وغفلت ما چیست؟ راهکار مقابله چیست؟ و...... بخشی از نگرانیهای رهبری که در بیانات اخیرشان وجود داشت: یک مسئله هم مسئلهی فرهنگ است؛ که آقایان هم حالا معلوم شد که نگرانی دارید، بنده هم نگرانم. مسئلهی فرهنگ، مسئلهی مهمی است. اساس این ایستادگی، این حرکت و در نهایت انشاءالله پیروزی، بر حفظ فرهنگ اسلامی و انقلابی است و تقویت جناح فرهنگی مؤمن، تقویت این نهالهایی که روییده است در عرصهی فرهنگ؛ بحمدالله جوانهای مؤمنِ خوبی داریم در عرصهی فرهنگ و هنر؛ فعالیت کردند، کار کردند؛ حالا بعضی جوانند، بعضی دورهی جوانی را هم گذراندهاند؛ ما عامل فرهنگی کم نداریم. ما حتماً در مسئلهی فرهنگ[باید توجه کنیم]، دولت محترم هم باید توجه کند، دیگران هم توجه کنند. بنده هم در این نگرانی با شما سهیم هستم و امیدوارم که مسئولین فرهنگی توجه داشته باشند که چه میکنند. با مسائل فرهنگی شوخی نمیشود کرد، بیملاحظگی نمیشود کرد؛ اگر چنانچه یک رخنهی فرهنگی بهوجود آمد، مثل رخنههای اقتصادی نیست که بشود [آن را] جمع کرد، پول جمع کرد یا سبد کالا داد یا یارانهی نقدی داد؛ اینجوری نیست، به این آسانی دیگر قابل ترمیم نخواهد بود، مشکلات زیادی دارد. و واقعاً باید قدر جوانان مؤمن و انقلابی را همه بدانند، همه؛ این جوانان مؤمن و انقلابیاند که روز خطر سینه سپر میکنند، هشت سال جنگ تحمیلی میروند توی میدان؛ اینها هستند. افرادی که نسبت به این جوانها با چشم بدبینی نگاه میکنند یا مردم را بدبین میکنند، خدمت نمیکنند به کشور؛ به استقلال کشور، به پیشرفت کشور، به انقلاب اسلامی خدمت نمیکنند. این جوانها را باید حفظ کرد، باید از اینها قدردانی کرد، امروز هم بحمدالله کم نیستند و زیادند. [نباید] با عناوین گوناگونی بخواهیم این جوانهای مؤمن را طَرد کنیم و منزوی کنیم؛ که البته منزوی هم نمیشوند؛ آن جوانهای مؤمنِ پرانگیزه، با این حرفها منزوی نمیشوند اینها؛ لکن خب، ما باید قدر اینها را بدانیم. و آخرین مطلب، مسئلهی گفتمانسازی است. این مطالبی که عرض کردیم، اینها فقط نصیحت و درددلِ بین ما نیست که شما بگویید بنده بشنوم، بنده بگویم شما بشنوید، باید اینها به صورت گفتمان در بیاید. گفتمان یعنی باور عمومی؛ یعنی آنچیزی که به صورت یک سخنِ مورد قبول عموم تلقی بشود، مردم به آن توجه داشته باشند؛ این با گفتن حاصل میشود؛ با تبیینِ لازم - تبیین منطقی، تبیین عالمانه و دور از زیادهرویهای گوناگون - حاصل میشود؛ با زبان صحیح، با زبان علمی و منطقی و با زبان خوش، بایستی این مطالب را منتقل کرد. |
|||
|
|
۱۹:۱۷, ۲۱/اسفند/۹۲
شماره ارسال: #2
|
|||
|
|||
|
من تعدادی از سر فصلهایی که به نظرم مشکلات ماست رو بیان میکنم وبعد بتدریج هر کدومو توضیح میدم خواهش میکنم شما هم اگه دغدغه ی فرهنگی دارین وارد بحث بشین ونظراتتونو بگین.
1-به نظر من مهمترین علت ضربه خوردن در زمینه فرهنگی عدم باور این جنگ است.یا اگر هم باوری هست باوری سطحیست که از درکی نادرست ناشی شده است.مثلا چند وقت پیش در اخبار تصاویر مربوط به تخریب ماهواره های توقیف شده توسط تانک!!!!!!!! را نشان میداد که این نشان از عدم شناخت درست در این زمینه است. 2-عدم وجود نقد درونی وسرکوب کردن نقادان 3-عدم بیان درست عقیده اسلام ناب به گونه ای که عده ای درک نادرستی نسبت به دین پیدا کرده اند 4-مدیران فرهنگی بجای اینکه مدیریت فرهنگی کنند خود توسط برخی مولفه های نادرست فرهنگ و برخی فضاها جو گیر شده ومدیریت میشوند. 5-عدم بکارگیری روشی مناسب وسطحی نگری 6-کم کاری رسانه های داخل 7-عدم استعداد یابی مدیران فرهنگی جوان با روحیه ی جهادی در این عرصه 8-خشکه مقدس گری ومقدس نماها 9-پرداختن به مبانی نظری وعدم تبدیل ان به عمل 10-پرداختن به موضوعات فرعی که خیلی نیاز نیست و.... |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |






