چرا به خود رحم نمی کنی؟؟؟

[N.Mahdavian]

به نــــام خـــالــــق زیـبـــــایــی هـــا

.

حتما شنیده اید که« القلب حرم الله»...

قلب خانه خداست ما اگر برای خدا بیشتر از خویش ارزش قائل باشیم اول خانه او را می تکانیم بعد خانه خویش!!

.
این بخش از خطبه223نهج البلاغه تقدیم دلهایتان باشد که تکانی بخوریم!!! حتما بخوانید و در سطر سطر آن درنگی کنید و بیندیشید...

.

«اى انسان چه چیز تو را بر گناه جرأت داده و در برابر پروردگارت مغرور ساخته و بر نابودى خود علاقه‏مند کرده است ؟؟آیا بیمارى تو را درمان نیست و خواب زدگى تو بیدارى ندارد؟؟؟
.

چرا آنگونه که به دیگران رحم مى‏کنى به خود رحم نمى‏کنى ...

.

چه بسا کسى را در آفتاب سوزان مى‏بینى بر او سایه مى‏افکنى یا بیمارى را مى‏نگرى که سخت ناتوان است، از روى دلسوزى بر او اشک مى‏ریزى، امّا چه چیز تو را بر بیمارى خود بى تفاوت کرده و بر مصیبت‏هاى خود شکیبا و از گریه بر حال خویشتن باز داشته است؟؟

.

در حالى که هیچ چیز براى تو عزیزتر از جانت نیست چگونه ترس از فرود آمدن بلا، شب هنگام تو را بیدار نکرده است که در گناه غوطه‏ور، و در پنجه قهر الهى مبتلا شده‏اى...»

.

پس سستى دل را با استقامت درمان کن، و خواب زدگى چشمانت را با بیدارى از میان بردار، و اطاعت خدا را بپذیر، و با یاد خدا انس گیر،
.
و یاد آر که تو از خدا روى گردانى و در همان لحظه او روى به تو دارد، و تو را به عفو خویش مى‏خواند، و با کرم خویش مى‏پوشاند در حالى که تو از خدا بریده به غیر او توجّه دارى
.

پس چه نیرومند و بزرگوار است خدا و چه ناتوان و بى مقدارى تو، که بر عصیان او جرأت دارى،
.
در حالى که تو را در پرتو نعمت خود قرار داده، و در سایه رحمت او آرمیده‏اى، نه بخشش خود را از تو گرفته، و نه پرده اسرار تو را دریده است. بلکه چشم بر هم زدنى، بى‏احسان خدا زنده نبودى در حالى که یا در نعمت‏هاى او غرق بودى، یا از گناهان تو پرده پوشى شد، و یا بلا و مصیبتى را از تو دور ساخته است،
.
پس چه فکر مى‏کنى اگر او را اطاعت کنى؟به خدا سوگند اگر این رفتار میان دو نفر که در توانایى و قدرت برابر بودند وجود داشت (و تو یکى از آن دو بودى) تو نخستین کسى بودى که خود را بر زشتى اخلاق، و نادرستى کردار محکوم مى‏کردى.