تقویم اتفاقات امسال(1433) در قرآن و نقدي بر آن

[Didehban]

306 روز عذاب الهی به زمین نازل خواهد شد

اولین روز وقایع روز 44 از سال 1433 (بر اساس تقویم قرآنی) خواهد بود

قرآن می‌فرماید که پرهیزگاران، اگر خدا بخواهد، نجات خواهند یافت و مجرمین از اهل هلاکند

ان شاء الله این وقایع مقدمه ساز دورانی جدید مبتنی بر حاکمیت یکتاپرستی و عدالت الهی بر زمین خواهد بود.

یک نظم نوین جهانی الهی

---

عذاب ما از گروه مجرمان برگشت ندارد. (یوسف / 110)

ان شاء الله، آغاز از روز 44 از سال 1433 بنا به تقویم سوره الرحمن

توضیحاتی درباره زمان آغاز وقایع (مشاهده ادامه مطلب...)

زمانبندی سایر وقایع نسبت به واقعه نخست به طور دقیق در سوره الرحمن مشخص شده است.

ان شاء الله با توجه به سوالات و پیشنهادات مطروحه برخی خوانندگان، مقاله به زودی با ساختاری جدید و توضیحات و اطلاعات تکمیلی منتشر خواهد شد.

ان شاء الله تعالی، اولین رخداد خسف (فرو رفتن زمین) خواهد بود.

فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ ٱلْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُ مِن فِئَةٍ يَنصُرُونَهُ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُنتَصِرِينَ [28:81]

پس فروبردیم او و خانه او را در زمین و نبود برایش دسته‌ای که یاریش کنند جز خدا و نبود از یاری‌شدگان‌

ممکن است با آغاز وقایع وبسایت فعلی از دسترس خارج شود. در این صورت می توانید از سرور
http://quran-2012.ir



استفاده نمایید.

مر
تبه
در قرآن تکرار شده است

در قرآن سوره‌ای به نام الرحمن داریم که شگفت‌ترین سبک را در میان سایر سوره‌های قرآنی دارد: یکی از آیات این سوره به دفعات بسیار تکرار شده، به طوری که نزدیک به نیمی از آیات این سوره را به خودش اختصاص داده است!

این آیه تکرار شونده برای اولین بار در آیه 13 ظاهر شده و در مجموع 31[/b] بار تکرار شده است

آیه تکرار شونده بازه‌ای به طول 13 × 5 آیه را پوشش داده است.

سوره الرحمن 13 × 6 آیه دارد

مقدار عددیِ اولِ کلمه الرحمن برابر است با 313

این سوره به سال 1433 هجری قمری اشاره دارد، ان شاء الله

این ساختار ریاضی در سایر سوره‌های قرآن برای نشانه‌گذاری مجموعه‌ای از وقایع در این سال به کار رفته است.

---

برای جلوگیری از سردرگمی و یا سوء استفاده‌های احتمالی از

مطالب عنوان شده، باز انتشار مطالب این سایت تنها با ارسال لینک مستقیم به این صفحه و عدم تغییر مطالب مجاز است. در غیر این صورت، باز انتشار بدون هماهنگی



قبلی شرعا مجاز نیست.

مطالب عنوان شده در این وبسایت گزیده‌ای است از یافته‌های پژوهشی قرآنی که از رخدادهای مهمی در سال قمری 1433 خبر می‌دهد.

لیکن جزئیات و زمانبندی دقیق این وقایع، با توجه به تبعات اجتماعی غیر قابل پیش بینی آن و نیز امکان سوء استفاده برخی سودجویان در حال حضر به مصلحت نیست.

ان شاء الله، در صورت تجویز علماء یا مسئولین کشوری این اطلاعات به زودی در همین وبسایت منتشر خواهد شد.

وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ

---

علی آدامز گرفته شده است.مطالب تکیملی و استخراج نوع وقایع و زمان هر یک و محل‌های امن، نتیجه‌ی پژوهش نویسنده مقاله‌ی حاضر ست. اعداد در قرآن

خدای متعال در قرآن می‌فرماید که او حساب و شمار همه چیز را دارد و طبیعتا این عمومیت علم خدای متعال به عدد اشياء، و نحو اولی شامل عدد کلمات خودش نیز می‌شود. حال پرسش اینجاست که آیا اعداد و شمارگانی که محصول ساختار وحیانی قرآن هستند، بخشی از قرآن و وحی محسوب می‌شوند یا نه؟

[



72:28



]

لِّيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَىٰ كُلَّ شَىْءٍ عَدَدًا

تا معلوم بدارد كه پيامهاى پروردگار خود را رسانيده‌اند؛ و [خدا] بدانچه نزد ايشان است احاطه داردو هر چيزى را به عدد شماره كرده است.

در سوی دیگر خدای سبحان می‌فرماید که برای قرآن هیچ کژی و کاستی قرار نداده است و این کتاب قیّم از هر جهت کامل و هدایت کننده و از همه جهت بدون اعوجاج است.

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ ٱلْكِتَـٰبَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجَا

ستايش خدايى را كه اين كتاب [آسمانى‌] را بر بنده خود فرو فرستاد و هيچ گونه كژى در آن ننهاد

لذا اگر شماره سوره‌ها، آیات، کلمات، و حروف را بخشی از قرآن در نظر بگیریم، لازم می‌آید که این اعداد نیز مانند لفظ و معنی این کتاب عظیم در نهایت استواری و حکمت آفریده شده باشند. برای اجتناب از اطاله کلام تنها به یک مثال از شمارش کلمات در قرآن اشاره بسنده می‌کنیم

کلمه

تکرار

قمر

27

شمس

33

اینجا را ببینید. ان شاء الله به زودی مطالب بیشتری در این باب منتشر خواهد شد.

یک سوره با سبکی شگفت

سوره مبارکه الرحمن ویژگی‌های شاخصی در قرآن دارد. نامش یکی از اسماء الحسنی خدای متعال و یکی از سه اسمی است که در آیه عظیمه «بسم الله الرحمن الرحیم» به کار رفته است. به تعبیر دیگر، بعد از لفظ جلاله الله، الرحمن اولین اسم از اسماء الحسنی، به عنوان کلمه سوم قرآن، ظاهر شده است.

[



17:110



]

قُلِ ٱدْعُوا ٱللَّهَ أَوِ ٱدْعُوا ٱلرَّحْمَـٰنَ ۖ أَيًّا مَّا تَدْعُوا فَلَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ

بگو: «الله را بخوانيد يا رحمن را بخوانيد، هر كدام را بخوانيد، براى او نامهاى نيكوتر است.»

از سوی دیگر یکی از آیات این سوره مبارکه 31 بار در جریان سوره تکرار شده است. این در حالی است که این سوره مبارکه تنها 78 آیه دارد. یعنی حدود نیمی از آیات این سوره تکراری است!

این سوره مبارکه هم به واسطه نام شریفش و هم به سبب ساختار یکتایش در میان سایر سوره‌های قرآن می‌درخشد. آیا برما نیست که در این نشانه‌ها بیشتر تدبر کنیم؟

[25:73]

وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا

و كسانى‌اند كه چون به آيات پروردگارشان تذكر داده شوند،

كر و كور روى آن نمى‌افتند.







(بلکه در آنها اندیشه و تدبر و تعمق می‌کندد)

[revenger]

فرضیه کاملا باطله چون تقویم قران برحسب هجری شمسیه نه قمری

[Didehban]

شگفتی عددی حول کلمه و سوره «الرحمن»

کلمه شریفه «الرحمن» در قرآن به تعداد 13 × 13 بار تکرار می‌شود. برای مشاهده فهرست این آیات اینجا کلیک کنید. برای جستجو با استفاده از موتور جستجوی تنزیل اینجا کلیک کنید.

نه تنها عدد 13



در سوره الرحمن یک عدد کلیدی ست، بلکه در سایر قسمت‌های قرآن نیز به عنوان نمادی برای وقایع سال 1433 استفاده شده است، که ان شاء الله توضیح آن خواهد آمد.

آیه شریفه‌ای که در سوره الرحمن 31 بار تکرار شده است:

[



55:13



]

فَبِأَىِّ ءَالَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

این آیه اولین بار با شماره 13 ظاهر می‌شود و در مجموع 31 مرتبه تکرار می‌شود. به صورتی که تقریبا به صورت یکی در میان ظاهر می‌شود تا انتهای سوره.
از نخستین آیه‌ی تکرار شونده تا آخرین آن‌ها تعداد آیات 5×13 می‌باشد. نمودار زیر ساختار کلی این سوره را نمایش می‌دهد:

متن کامل سوره الرحمن‌ که در آن آیه‌های تکرار شونده نشانه گذاری شده اند:

[revenger]

البته میشه تا 1433 شمسی صبر کرد شاید محقق بشه

[Didehban]

أعوذ بالله من الشيطن الرجيم

الرحمن

1.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَـٰنُ

2.

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ

3.

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ

4.

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ

5.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ

6.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ

7.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ

8.

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ

9.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ

10.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ

11.

فِيهَا فَـٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ

12.

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ

13.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

14.

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِن صَلْصَـٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ

15.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ

16.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

17.

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ

18.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

19.

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ

20.

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ

21.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

22.

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ

23.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

24.

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَـٰمِ

25.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

26.

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ

27.

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَـٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ

28.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

29.

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَ‌ٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ

30.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

31.

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ

32.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

33.

يَـٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَـٰوَ‌ٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَـٰنٍۢ

34.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

35.

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ

36.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

37.

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ

38.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

39.

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ

40.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

41.

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَـٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَ‌ٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ

42.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

43.

هَـٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ

44.

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ

45.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

46.

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ

47.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

48.

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ

49.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

50.

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ

51.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

52.

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَـٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ

53.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

54.

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ

55.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

56.

فِيهِنَّ قَـٰصِرَ‌ٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ

57.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

58.

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ

59.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

60.

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَـٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَـٰنُ

61.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

62.

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ

63.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

64.

مُدْهَآمَّتَانِ

65.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

66.

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ

67.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

68.

فِيهِمَا فَـٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ

69.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

70.

فِيهِنَّ خَيْرَ‌ٰتٌ حِسَانٌۭ

71.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

72.

حُورٌۭ مَّقْصُورَ‌ٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ

73.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

74.

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ

75.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

76.

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ

77.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

78.

تَبَـٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَـٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ

شماره‌های آیات تکرار شونده بدین قرار است:

13 16 18 21 23 25 28 30 32 34 36 38 40 42 45 47 49 51 53 55 57 59 61 63 65 67 69 71 73 75 77

حاصل جمع این 31 عدد برابر است با 1433

این عدد چه می‌تواند باشد؟!

شاید اولین چیزی که به ذهن بیاید این است که این شماره سال قمری جاری ست. ولی چه دلیلی برای این مدعا می‌توان ارائه کرد؟

توجه کنید که این سوره مبارکه دارای 355 کلمه است. برابر با تعداد روزهای سال قمری 1433.







(برای مشاهده روزشمار اینجا کلیک کنید)

مشاهده فوق این فرضیه را مطرح می‌کند که شاید هر یک از کلمات سوره الرحمن معادل یکی از روزهای سال 1433 باشد. در این صورت سوره مبارکه الرحمن مانند یک روزشمار برای سال 1433 تنظیم شده است. افزون بر این چند رویداد شاخص این سال نیز در این تقویم علامت خورده اند که این فرضیه را اثبات و یا دست کم تقویت می ‌کند. نهایتا با ادامه بررسی با مفروض گرفتن این گمان به نتایجی می‌رسیم که ما را درباره صحت این مدعا به اطمینان می‌رساند.

شکل زیر روزشمار سال قمری 1433 را نشان می‌دهد که در آن 31 بازه‌ی چهار روزه مطابق با سوره مبارکه الرحمن علامت‌گذاری شده است. از ابتدای اولین بازه زمانی تا پایان آخرین آن‌ها دقیقا 306 روزمی‌باشد.

در صورت انطباق این تقویم با تقویم متداول قمری مورد استفاده، اولین روز این بازه 306-روزه معادل است با 18 دی 1390 یا 8 ژانویه 2012. دقت کنید که در تقویم اسلامی آغاز روز جدید همزمان با غروب آفتاب است. لذا آغاز این بازه به وقت مکه برابر خواهد بود با ساعت‌های پایانی روز 17 دی.

---

حال پرسش اینجاست که چرا قرآن به سال 1433 اشاره دارد؟ چرا یک تقویم از آن ارائه می کند؟ این باز 306 روز چیست؟!

آیا ممکن است وقایعی مهم در این سال پیش رو داریم که خدای متعال بدین وسیله اطلاعاتی را در اختیار ما قرار داده است؟

مشاهده بعدی این است که در قرآن در 306 آیه کلمه عذاب ظاهر شده است.







برای دیدن فهرست این آیات اینجا کلیک کنید. آیا ممکن است میان این آیات و روزهای بازه‌ی مذکرو یک نگاشت یک به یک برقرار باشد؟

به هر صورت گمان اولیه از این قرار بود که در این 306 روز مجموعه‌ای از عذاب‌های الهی بر زمین نازل می‌شود. برای یافتن اطلاعات بیشتر درباره نوع وقایع و زمان رویداد هر یک باید به سایر قرآن مراجعه نمود.

در این صورت در خواهیم یافت که در آیات گوناگون قرآن که تهدیدی به نزول عذاب دنیوی بر مجرمین شده، با الگوی ریاضی منحصر به فردی به کلمات سوره الرحمن اندیس دهی شده است و زمان آن با استفاه از سوره الرحمن مشخص شده است.

شهاب سنگ‌هاییکه از فضا وارد اتمسفر زمین می‌شوند به اثر رَم گذاخته می‌شوند به صورت گوی‌های آتشین در می‌آیند. اگر کنجکاوید که چنین پدیده‌ای تا چه حد می‌تواند اثر تخریبی داشته باشد، توجه شما را به واقعه تونگوسکا جلب می‌کنم که در سیبری به وقوع پیوست. در واقعه تونگوسکا، شهاب سنگی در ارتفاعی بین 5 الی 10 کیلومتری از سطح زمین منفجر شد که در صورت اصابت با زمین اثر تخریبی بسیار بیشتری می‌توانست داشته باشد. حالا تصور کنید بارانی از چنین شهاب سنگهایی در طول چند روز مناطقی از زمین را بمباران کنند! قرآن 9 بازه زمانی را در سال 1433 مشخص می‌کند طی آن‌ها که در 10 منطقه از زمین باران شهاب سنگ خواهد بود.

ولی عبارت دیگری که در آیه آمده به چه معناست؟ "آشتی که هیزمش انسان هاست". هرچند تنها با بررسی این آیه نمی‌توان از این راز پرده برداشت، ولی در سایر نقاط قرآن با ساختار ریاضی ویژه‌ای این مطلب با آیه 35 سوره الکهف پیونده داشته شده است:[size=small][align=RIGHT][size=small] [size=small][align=CENTER]
[size=medium]

[55:35] [size=medium][size=medium][size=small][align=CENTER][size=x-large]حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتْرًا

تا آنگاه كه به جايگاه برآمدن خورشيد رسيد. [خورشيد] را [چنين‌] يافت كه بر قومى طلوع مى‌كرد كه براى ايشان در برابر آن پوششى قرار نداده بوديم.

[size=small][align=RIGHT][size=medium]این اشارات ظاهرا راهی برای ما باقی نمی‌گذارد جز ایکه نتیجه بگیریم "آتش" در این آیات اشاره به طوفان‌های خورشیدی می‌باشد
[size=medium]

.[size=medium][size=small][align=RIGHT][size=medium]همچنین به نظر می‌رسد که صاعقه در آیات زیر نیز اشاره استعاری به طوفان‌های خورشیدی باشد. به اعداد [b][size=medium]31 و 13[size=medium] توجه کنید. این واضح‌ترین ارتباط این اعداد با وقایع مذکور است. سوره [size=medium]13[size=medium] قرآن سوره مبارکه [color=red]الرعد می‌باشد.[size=small][align=RIGHT][size=medium] [size=small][align=CENTER]
[size=large]

[size=large][13:13]

[font=Times New Roman][size=medium][size=small][align=CENTER][size=x-large]وَيُسَبِّحُ ٱلرَّعْدُ بِحَمْدِهِۦ وَٱلْمَلَـٰئِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِۦ وَيُرْسِلُ ٱلصَّوَ‌ٰعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَن يَشَآءُ وَهُمْ يُجَـٰدِلُونَ فِى ٱللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ ٱلْمِحَالِ

رعد، به حمد او، و فرشتگان از بيمش تسبيح مى‌گويند، و صاعقه‌ها را فرو مى‌فرستند و با آنها هر كه را بخواهد، مورد اصابت قرار مى‌دهد، در حالى كه آنان در باره خدا مجادله مى‌كنند، و او سخت‌كيفر است.

[size=small][align=RIGHT][size=medium]جالب اینکه مقدار عددیِ اولِ آیه [size=large]13[size=large]:[size=large][color=#00b050]13[size=medium] برابر است با [size=large][color=#00b050]31[size=medium] × [size=large][color=#00b050]13[size=medium] × [size=large][color=#00b050]13[size=medium][size=medium][size=small][align=RIGHT][size=medium]از سوی دیگر، [size=medium]آیه [size=large][color=#00b050]13[size=medium]:[size=large][color=#00b050]31[size=medium] [size=medium] قرآن نیز اشارت واضحی به عذاب‌های دنیوی که به "کافرین" نازل می‌شود دارد.[size=small][align=RIGHT][size=medium] [size=small][align=CENTER]
[size=large]

[[color=green]13:31] [size=large][font=Times New Roman][size=medium][size=small][align=CENTER][size=x-large]وَلَوْ أَنَّ قُرْءَانًا سُيِّرَتْ بِهِ ٱلْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ ٱلْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ ٱلْمَوْتَىٰ ۗ بَل لِّلَّهِ ٱلْأَمْرُ جَمِيعًا ۗ أَفَلَمْ يَايْـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا أَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعًا ۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِىَ وَعْدُ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخْلِفُ ٱلْمِيعَادَ

و اگر قرآنى بود كه كوهها بدان روان مى‌شد، يا زمين بدان قطعه قطعه مى‌گرديد، يا مردگان بدان به سخن درمى‌آمدند [باز هم در آنان اثر نمى‌كرد.] نه چنين است، بلكه همه امور بستگى به خدا دارد. آيا كسانى كه ايمان آورده‌اند، ندانسته‌اند كه اگر خدا مى‌خواست قطعاً تمام مردم را به راه مى‌آورد؟ و كسانى كه كافر شده‌اند پيوسته به [سزاى‌] آنچه كرده‌اند مصيبت كوبنده‌اى به آنان مى‌رسد يا نزديك خانه‌هايشان فرود مى‌آيد، تا وعده خدا فرا رسد. آرى، خدا وعده [خود را] خلاف نمى‌كند.

[size=small][align=RIGHT][size=medium] [size=small][align=RIGHT][size=medium]نکته جالب دیگر این است که این توفان ها ان شاء الله در سال شمسی 1391 رخ خواهند داد. همانطور که گفته شد 13 نماد عذاب‌های نازل شونده در این سال است و نیز توجه کنید که سوره مبارکه الشمس سوره 91 قرآن کریم است:[size=small][align=RIGHT][size=medium] [font=Times New Roman][size=medium][size=small][align=CENTER][size=medium]سال 1391 خورشیدی

سوره الرعد – 13

سوره الشمس – 91[size=xxx-large]

[align=RIGHT][size=medium]همچنین با استفاده از همان ساختار ریاضی بالا، در سوره مبارکه مریم به این طوفان‌های خورشیدی و اشاره شده است و اینطور به نظر می‌رسد که غیر مستقیم مؤمنین را سفارش کرده تا به سمت مناطق شرقی پناه ببرند. حال اینکه منظور از شرق دقیقا چه مناطقی به نظر می‌رسد که سوره مبارکه در جایی دیگر به این پرسش پاسخ گفته است.[size=small][align=RIGHT][size=medium] [size=small][align=CENTER][size=medium][19:16][font=Times New Roman][size=medium][size=small][align=CENTER][size=x-large]وَٱذْكُرْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ مَرْيَمَ إِذِ ٱنتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا

و در اين كتاب از مريم ياد كن، آنگاه كه از كسان خود، در مكانى شرقى به كنارى شتافت.

فَٱتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا







...

قَالَتْ إِنِّى أَعُوذُ بِٱلرَّحْمَـٰنِ[size=xxx-large] ...

---

[align=RIGHT][size=medium]آیا این آیت ما را سفارش به هجرت به "نواحی شرقی" هنگام توفان‌های خورشیدی و برگرفتن نوعی "حجاب" در برابر تشعشعات می‌کند؟

آیا ممکن است که هر مکانی در شرق بیت المقدس باشد مشمول اشاره آیه شریفه در بحث ما باشد؟ ما جواب قطعی برای این پرسش نداریم، ولی نکته جالبی در این سوره مبارکه هست که باید به آن توجه داشت.

سوره مریم شامل 17 تکرار کلمه الرحمن است. کلمه الرحمن در این سوره مبارکه بسیار بیشتر از هر سوره‌ی دیگری تکرار شده است! آیا ممکن است این نشان دهنده ارتباطی میان سوره‌های مریم و الرحمن باشد؟

وقتی حرف شماره 1433 در این سوره مبارکه را بیابیم می بینیم که حرف « د » در لفظ « مشهد » است!

[19:36 - 19:37]

[font=Times New Roman]

[size=x-large]وَإِنَّ ٱللَّهَ رَبِّى وَرَبُّكُمْ فَٱعْبُدُوهُ ۚ هَـٰذَا صِرَ‌ٰطٌ مُّسْتَقِيمٌ

و در حقيقت، خداست كه پروردگار من و پروردگار شماست، پس او را بپرستيد. اين است راه راست.

فَٱخْتَلَفَ ٱلْأَحْزَابُ مِن بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ

اما دسته‌ها[ى گوناگون‌] از ميان آنها به اختلاف پرداختند، پس واى بر كسانى كه كافر شدند ازمشاهده روزى دهشتناك.

هر چند کلمه «مشهد» در این آیه شریفه مصدر میمی وبه معنای «مشاهده کردن» می‌باشد، ولی به نظر می‌رسد که اشاره غیر مستقیمی نیز داشته باشد.

به محل قرار گرفتن کلمه مشهد در قرآن توجه بفرمایید:

مکان کلمه مشهد در قران

سوره

19

آیه

37

کلمه

367

حرف

1433

مکان جغرافیایی شهر مشهد

طول جغرافیایی

19 درجه شرق مکه مکرمه

عرض جغرافیایی

میان مدار 36 و 37 درجه شمالی

برای بررسی صحت شمارش‌های ذکر شده در قرآن می‌توانید از نرم‌افزار QuranCode



استفاده کنید. (دریافت)

نکته جالب توجه دیگر درباره شهر مشهد فاصله این شهر از دو شهر بیت المقدس و مدینه منوره است. البته نمی‌توان برای دو شهر فاصله دقیق تعریف کرد مگر اینکه نقاط انتهایی اندازه‌گیری تعریف شود. لیکن شهر مشهد در بازه 1433 مایلی از هر دو شهر بیت المقدس و مدینه منوره قرار میگرید. تصاویر زیر از نقشه‌های ماهواره‌ای زمین گوگل گرفته شده است.

فاصله مشهد مقدس از بیت المقدس

فاصله مشهد مقدس از مدینه منوره

در حدیثی طولانی از جابر الجعفیّ امام باقر علیه السلام، این آیه شریفه را هنگام توصیف مجموعه‌ای وقایع آخر الزمان تلاوت فرموده است:

بحارالأنوار ج 52 ص 222

87- [تفسير العياشي‏] عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع يَقُولُ الْزَمِ الْأَرْضَ لَا تُحَرِّكَنَّ يَدَكَ وَ لَا رِجْلَكَ أَبَداً حَتَّى تَرَى عَلَامَاتٍ أَذْكُرُهَا لَكَ فِي سَنَةٍ وَ تَرَى مُنَادِياً يُنَادِي بِدِمَشْقَ وَ خُسِفَ بِقَرْيَةٍ مِنْ قُرَاهَا وَ يَسْقُطُ طَائِفَةٌ مِنْ مَسْجِدِهَا فَإِذَا رَأَيْتَ التُّرْكَ جَازُوهَا فَأَقْبَلَتِ التُّرْكُ حَتَّى نَزَلَتِ الْجَزِيرَةَ وَ أَقْبَلَتِ الرُّومُ حَتَّى نَزَلَتِ الرَّمْلَةَ وَ هِيَ سَنَةُ اخْتِلَافٍ فِي كُلِّ أَرْضٍ مِنْ أَرْضِ الْعَرَبِ وَ إِنَّ أَهْلَ الشَّامِ يَخْتَلِفُونَ عِنْدَ ذَلِكَ عَلَى ثَلَاثِ رَايَاتٍ الْأَصْهَبِ وَ الْأَبْقَعِ وَ السُّفْيَانِيِّ مَعَ بَنِي ذَنَبِ الْحِمَارِ مُضَرُ وَ مَعَ السُّفْيَانِيِّ أَخْوَالُهُ مِنْ كَلْبٍ فَيَظْهَرُ السُّفْيَانِيُّ وَ مَنْ مَعَهُ عَلَى بَنِي ذَنَبِ الْحِمَارِ حَتَّى يَقْتُلُوا قَتْلًا لَمْ يَقْتُلْهُ شَيْ‏ءٌ قَطُّ وَ يَحْضُرُ رَجُلٌ بِدِمَشْقَ فَيُقْتَلُ هُوَ وَ مَنْ مَعَهُ قَتْلًا لَمْ يَقْتُلْهُ شَيْ‏ءٌ قَطُّ وَ هُوَ مِنْ بَنِي ذَنَبِ الْحِمَارِ وَ هِيَ الْآيَةُ الَّتِي يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَٱخْتَلَفَ ٱلْأَحْزَابُ مِنۢ بَيْنِهِمْ



فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ وَ يَظْهَرُ السُّفْيَانِيُّ وَ مَنْ مَعَهُ حَتَّى لَا يَكُونَ لَهُ هِمَّةٌ إِلَّا آلَ مُحَمَّدٍ ص وَ شِيعَتَهُمْ فَيَبْعَثُ بَعْثاً إِلَى الْكُوفَةِ فَيُصَابُ بِأُنَاسٍ مِنْ شِيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ بِالْكُوفَةِ قَتْلًا وَ صَلْباً وَ يُقْبِلُ رَايَةٌ مِنْ خُرَاسَانَ حَتَّى يَنْزِلَ سَاحِلَ الدِّجْلَةِ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنَ الْمَوَالِي ضَعِيفٌ وَ مَنْ تَبِعَهُ فَيُصَابُ بِظَهْرِ الْكُوفَةِ وَ يَبْعَثُ بَعْثاً إِلَى الْمَدِينَةِ فَيَقْتُلُ بِهَا رَجُلًا وَ يَهْرُبُ الْمَهْدِيُّ وَ الْمَنْصُورُ مِنْهَا وَ يُؤْخَذُ آلُ مُحَمَّدٍ صَغِيرُهُمْ وَ كَبِيرُهُمْ لَا يُتْرَكُ مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلَّا حُبِسَ وَ يَخْرُجُ الْجَيْشُ فِي طَلَبِ الرَّجُلَيْنِ وَ يَخْرُجُ الْمَهْدِيُّ مِنْهَا عَلَى سُنَّةِ مُوسَى خائِفاً يَتَرَقَّبُ حَتَّى يَقْدَمَ مَكَّةَ وَ يُقْبِلُ الْجَيْشُ حَتَّى إِذَا نَزَلُوا الْبَيْدَاءَ وَ هُوَ جَيْشُ الْهَمَلَاتِ خُسِفَ بِهِمْ فَلَا يُفْلِتُ مِنْهُمْ إِلَّا مُخْبِرٌ فَيَقُومُ الْقَائِمُ بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ فَيُصَلِّي وَ يَنْصَرِفُ وَ مَعَهُ وَزِيرُهُ فَيَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا نَسْتَنْصِرُ اللَّهَ عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا وَ سَلَبَ حَقَّنَا مَنْ يُحَاجُّنَا فِي اللَّهِ فَإِنَّا أَوْلَى بِاللَّهِ وَ مَنْ يُحَاجُّنَا فِي آدَمَ فَإِنَّا أَوْلَى النَّاسِ بِآدَمَ وَ مَنْ حَاجَّنَا فِي نُوحٍ فَإِنَّا أَوْلَى النَّاسِ بِنُوحٍ وَ مَنْ حَاجَّنَا فِي إِبْرَاهِيمَ فَإِنَّا أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ وَ مَنْ حَاجَّنَا بِمُحَمَّدٍ فَإِنَّا أَوْلَى النَّاسِ بِمُحَمَّدٍ وَ مَنْ حَاجَّنَا فِي النَّبِيِّينَ فَنَحْنُ أَوْلَى النَّاسِ بِالنَّبِيِّينَ وَ مَنْ حَاجَّنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ فَنَحْنُ أَوْلَى النَّاسِ بِكِتَابِ اللَّهِ إِنَّا نَشْهَدُ وَ كُلُّ مُسْلِمٍ الْيَوْمَ أَنَّا قَدْ ظُلِمْنَا وَ طُرِدْنَا وَ بُغِيَ عَلَيْنَا وَ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَ أَمْوَالِنَا وَ أَهَالِينَا وَ قُهِرْنَا إِلَّا أَنَّا نَسْتَنْصِرُ اللَّهَ الْيَوْمَ وَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَ يَجِي‏ءُ وَ اللَّهِ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَ بِضْعَةَ عَشَرَ رَجُلًا فِيهِمْ خَمْسُونَ امْرَأَةً يَجْتَمِعُونَ بِمَكَّةَ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ قَزَعاً كَقَزَعِ الْخَرِيفِ يَتْبَعُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً وَ هِيَ الْآيَةُ الَّتِي قَالَ اللَّهُ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ فَيَقُولُ رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ص وَ هِيَ الْقَرْيَةُ الظَّالِمَةُ أَهْلُهَا ثُمَّ يَخْرُجُ مِنْ مَكَّةَ هُوَ وَ مَنْ مَعَهُ الثَّلَاثُمِائَةٍ وَ بِضْعَةَ عَشَرَ يُبَايِعُونَهُ بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ مَعَهُ عَهْدُ نَبِيِّ اللَّهِ ص وَ رَايَتُهُ وَ سِلَاحُهُ وَ وَزِيرُهُ مَعَهُ فَيُنَادِي الْمُنَادِي بِمَكَّةَ بِاسْمِهِ وَ أَمْرِهِ مِنَ السَّمَاءِ حَتَّى يَسْمَعَهُ أَهْلُ الْأَرْضِ كُلُّهُمْ اسْمُهُ اسْمُ نَبِيٍّ مَا أَشْكَلَ عَلَيْكُمْ فَلَمْ يُشْكِلْ عَلَيْكُمْ عَهْدُ نَبِيِّ اللَّهِ ص وَ رَايَتُهُ وَ سِلَاحُهُ وَ النَّفْسُ الزَّكِيَّةُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ فَإِنْ أَشْكَلَ عَلَيْكُمْ هَذَا فَلَا يُشْكِلُ عَلَيْكُمُ الصَّوْتُ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِهِ وَ أَمْرِهِ وَ إِيَّاكَ وَ شُذَّاذاً مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ص فَإِنَّ لِآلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ رَايَةً وَ لِغَيْرِهِمْ رَايَاتٍ فَالْزَمِ الْأَرْضَ وَ لَا تَتَبَّعْ مِنْهُمْ رَجُلًا أَبَداً حَتَّى تَرَى رَجُلًا مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ مَعَهُ عَهْدُ نَبِيِّ اللَّهِ وَ رَايَتُهُ وَ سِلَاحُهُ فَإِنَّ عَهْدَ نَبِيِّ اللَّهِ صَارَ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ثُمَّ صَارَ عِنْدَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ فَالْزَمْ هَؤُلَاءِ أَبَداً وَ إِيَّاكَ وَ مَنْ ذَكَرْتُ لَكَ فَإِذَا خَرَجَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مَعَهُ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَ بِضْعَةَ عَشَرَ رَجُلًا وَ مَعَهُ رَايَةُ رَسُولِ اللَّهِ ص عَامِداً إِلَى الْمَدِينَةِ حَتَّى يَمُرَّ بِالْبَيْدَاءِ حَتَّى يَقُولَ هَذَا مَكَانُ الْقَوْمِ الَّذِينَ يُخْسَفُ بِهِمْ وَ هِيَ الْآيَةُ الَّتِي قَالَ اللَّهُ أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ فَإِذَا قَدِمَ الْمَدِينَةَ أَخْرَجَ مُحَمَّدَ بْنَ الشَّجَرِيِّ عَلَى سُنَّةِ يُوسُفَ ثُمَّ يَأْتِي الْكُوفَةَ فَيُطِيلُ بِهَا الْمَكْثَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَمْكُثَ حَتَّى يَظْهَرَ عَلَيْهَا ثُمَّ يَسِيرُ حَتَّى يَأْتِيَ الْعَذْرَاءَ هُوَ وَ مَنْ مَعَهُ وَ قَدْ أُلْحِقَ بِهِ نَاسٌ كَثِيرٌ وَ السُّفْيَانِيُّ يَوْمَئِذٍ بِوَادِي الرَّمْلَةِ حَتَّى إِذَا الْتَقَوْا وَ هُمْ يَوْمَ الْإِبْدَالِ يَخْرُجُ أُنَاسٌ كَانُوا مَعَ السُّفْيَانِيِّ مِنْ شِيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ ع وَ يَخْرُجُ نَاسٌ كَانُوا مَعَ آلِ مُحَمَّدٍ إِلَى السُّفْيَانِيِّ فَهُمْ مِنْ شِيعَتِهِ حَتَّى يَلْحَقُوا بِهِمْ وَ يَخْرُجُ كُلُّ نَاسٍ إِلَى رَايَتِهِمْ وَ هُوَ يَوْمُ الْإِبْدَالِ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ يَقْتُلُ يَوْمَئِذٍ السُّفْيَانِيَّ وَ مَنْ مَعَهُمْ حَتَّى لَا يُدْرَكَ مِنْهُمْ مُخْبِرٌ وَ الْخَائِبُ يَوْمَئِذٍ مَنْ خَابَ مِنْ غَنِيمَةِ كَلْبٍ ثُمَّ يُقْبِلُ إِلَى الْكُوفَةِ فَيَكُونُ مَنْزِلُهُ بِهَا فَلَا يَتْرُكُ عَبْداً مُسْلِماً إِلَّا اشْتَرَاهُ وَ أَعْتَقَهُ وَ لَا غَارِماً إِلَّا قَضَى دَيْنَهُ وَ لَا مَظْلِمَةً لِأَحَدٍ مِنَ النَّاسِ إِلَّا رَدَّهَا وَ لَا يَقْتُلُ مِنْهُمْ عَبْداً إِلَّا أَدَّى ثَمَنَهُ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى‏ أَهْلِهِ وَ لَا يُقْتَلُ قَتِيلٌ إِلَّا قَضَى عَنْهُ دَيْنَهُ وَ أَلْحَقَ عِيَالَهُ فِي الْعَطَاءِ حَتَّى يَمْلَأَ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً وَ عُدْوَاناً وَ يَسْكُنُهُ هُوَ وَ أَهْلُ بَيْتِهِ الرَّحْبَةَ وَ الرَّحْبَةُ إِنَّمَا كَانَتْ مَسْكَنَ نُوحٍ وَ هِيَ أَرْضٌ طَيِّبَةٌ وَ لَا يَسْكُنُ رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ع وَ لَا يُقْتَلُ إِلَّا بِأَرْضٍ طَيِّبَةٍ زَاكِيَةٍ فَهُمُ الْأَوْصِيَاءُ الطَّيِّبُون‏

---

2-

خسف و زمین لرزه

در این سال به خواست خدا، هشت رخداد عمده خسف روی خواهد داد که زمان این وقایع استخراج شده است.

[17:68]

أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ ٱلْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا

مگر ايمن شديد از اينكه شما را در كنار خشكى در زمين فرو برد يا بر شما طوفانى از سنگريزه‌ها بفرستد، سپس براى خود نگاهبانى نيابيد

3-

دود (دخان)

قرآن کریم هشدار می‌دهد که آسمان نوعی دود آشکار به خود خواهد آورد. سوره مبارکه الدخان به این واقعه اشاره می‌کند و این واقعه را عذابی دردناک (عذاب ألیم) می‌خواند.

[44:10]

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ

پس در انتظار روزى باش كه آسمان دودى نمايان برمى‌آورد،

يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ

كه مردم را فرو مى‌گيرد؛ اين است عذاب پر درد.

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ

[مى‌گويند:] «پروردگارا، اين عذاب را از ما دفع كن كه ما ايمان داريم.»

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ

آنان را كجا [جاى‌] پند[گرفتن‌] باشد، و حال آنكه به يقين براى آنان پيامبرى روشنگر آمده است.

ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ

پس، از او روى برتافتند و گفتند: «تعليم‌يافته‌اى ديوانه است.»

إِنَّا كَاشِفُوا ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ

ما اين عذاب را اندكى از شما برمى‌داريم [ولى شما] در حقيقت باز از سر مى‌گيريد

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰ إِنَّا مُنتَقِمُونَ

روزی که خشم آریم خشم بزرگ را همانا مائیم انتقام‌گیرندگان‌

حذیفة، در بیان نشانه های ظهور، از رسول خدا صلی



الله



علیه



وآله مطلبی را نقل کرده است که ممکن است مشابه این رخداد باشد.

(عقد الدرر، ص ۴۱۸، ب۱۲، ف ۱۸)

دودی میان مشرق و مغرب را پر می‌کند که بر اثر آن، مؤمن



دچار زکام می شود و به کافر حالتی مانند مستی دست می دهد



و [دود‌‌] وارد بینی، گوش، دهان و مقعدش می گردد...

ولی در این بخش دلیلی اقامه نمی‌کنیم که اشاره روایت همان دود مذکور در سوره الدخان است.4-

ستاره الطارق

خدای متعال در قرآن هشدار می‌دهد که در سال 1433 ستاره‌ی الطارق در آسمان آشکار خواهد شد و اثرات فجیعی بر زمین و جانداران سطح زمین به همراه خواهد داشت. لفظ طارق به معنای کوبنده است ولی طارق در لغت اعراب به اصطلاح به معنای "کسی که شبانه از راه می‌رسد" به کار می‌رفته است. قرآن به زبان ریاضی معنای استعاری دوم را برای ستاره الطارق اثبات می‌کند. که توضیحات آن در گزارش تفصیلی آمده است.

این واقعه همان خشم بزرگ الهی است که در سوره الدخان مورد اشاره قرار گرفته است.

[44:16]

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰ إِنَّا مُنتَقِمُونَ

روزی که خشم آریم خشم بزرگ را همانا مائیم انتقام‌گیرندگان‌

[size=small][align=RIGHT][size=medium]این ستاره باید در طی اولین بازه علامت‌گذاری شده، یعنی روز 44 الی 47 سال، در آسمان قابل رؤیت باشد، ولی اثرات شدید مورد اشاره این آیه بعدها پس از نزدیکتر شدن این ستاره به زمین رخ خواهد داد، اگر خدا بخواهد. این ضربه نهایی خواهد بود به مجرمینی که در زندگی خود از خدا و سنت پیامبران الهی فاصله گرفته و به زندگی حیوانی خو کرده‌اند. آن چنان که حتی پس از دیدن نشانه‌های آشکار پروردگار خویش در طول ماه‌های متمادی منتهی به این واقعه متنبه نمی‌شوند و با بهانه‌های و

[وحید110]

ببخشید این محاسبات و ربط دادن اعداد به هم بر چه اساسی انجام شده ؟

این فرمولهای عدد سازی اساسشون چیه؟ ایات یا روایاتی داریم ؟! یا صرفا ذهنی خیال پرداز با جمع و ضرب و تقسیم هر عدیدی رو دوست داشته ساخته؟!

شما بدون در نظر گرفتن پایه ای علمی با محاسبه و اعمال اصلی ریاضی هر عددی رو میتونید از اعداد پایه بسازید .

این ساختن ها هم هیچ پایه ای نداره !

اگر داره بفرمایید .

یا حق

---

نقل قول:

کلمه شریفه «الرحمن» در قرآن به تعداد 13 × 13 بار تکرار می‌شود. برای مشاهده فهرست این آیات اینجا کلیک کنید. برای جستجو با استفاده از موتور جستجوی تنزیل اینجا کلیک کنید.

نه تنها عدد 13 در سوره الرحمن یک عدد کلیدی ست، بلکه در سایر قسمت‌های قرآن نیز به عنوان نمادی برای وقایع سال 1433 استفاده شده است،

دقیقا بر چه اساسی شما اجازه داشتید ۱۳ را در ۱۳ ضرب کنید ؟

چه کسی این اجازه را داده
چرا با هم جمع نشده؟
از کجا معلوم این عدد به دست امده چیزی را میخواهد برستند

تها خاصیت این محاسبات که مشخص نیست از کدام منبع خارج شده بی اعتبار کردن قران است

یا حق

[وحید110]

به نام خدا
هر چند عدم صحت مطالب واضح است ولی توضیحاتی پیرامون ماجرا

این نوشتار و نوشتار مشابه بر اساس محاسبات عددی است . و با خواندن ان خواننده ممکن است باور کند که واقعا مطالب مذکور صحت دارد . به صورت کلی به نقد مطلب میپردازیم تا د رموراد مشابه نیز کاربرد داشته باشد

۱ـ نوشتار با این پیش فرض قابل قبول شروع میشود که قران اعجاز الهی است و همه چیز در ان وجود دارد .

۲- شروع میکنند تا توضیح واضحاتی مثل تعداد ایات و حروف

۳- مسءله مبهم این است که اولا بر چه اساسی و بر چه مبنایی این محاسبه انجام گرفته!
قران را فقط راسخون فیالعلم که نبی مکرم اسلام و امامن ۱۲ گانه روحی فدا هستند حق تفسیر و تاویل دارند که همچین شیوه ای تا کنون حتی به صورت غیر مستند از ایشان به دست نرسیده .

۴- در محاسبه عددی ممکن است هر عددی را اراده کنیم از داخل ایات بیرون بیاوریم

نقل قول:در قرآن سوره‌ای به نام الرحمن داریم که شگفت‌ترین سبک را در میان سایر سوره‌های قرآنی دارد:

این یک ادعاست
با این سبک هر سوره ای را میتوان شگفت انگیز خواند و سال و ماهی را از ان استخراج نمود!

نقل قول:

آیه تکرار شونده بازه‌ای به طول 13 × 5 آیه را پوشش داده است.

سوره الرحمن 13 × 6 آیه دارد

اول اینکه اصولا چرا باید سوره الرحمن ارتباطی به این سال داشته باشد ! در ثانی چرا باید اصرار داشته باشیم که به هر نحوی یک عدد ۱۳ از ان بیرون بکشیم!!

نقل قول:آیه تکرار شونده بازه‌ای به طول 13 × 5 آیه را پوشش داده است.

سوره الرحمن 13 × 6 آیه دارد

مقدار عددیِ اولِ کلمه الرحمن برابر است با 313

این سوره به سال 1433 هجری قمری اشاره دارد، ان شاء الله

جل الخالق!
نتیجه سه محاسبه تخیلی به یک باره شد ارتباط این اعداد با یک سال !!!

یا جایی در مقاله میگوید

نقل قول:

کلمه شریفه «الرحمن» در قرآن به تعداد 13 × 13 بار تکرار می‌شود. برای مشاهده فهرست این آیات اینجا کلیک کنید. برای جستجو با استفاده از موتور جستجوی تنزیل اینجا کلیک کنید.

نه تنها عدد 13 در سوره الرحمن یک عدد کلیدی ست، بلکه در سایر قسمت‌های قرآن نیز به عنوان نمادی برای وقایع سال 1433 استفاده شده است،

این که عدد ۱۳ یک کد کلدیست فقط یک ادعاست که در صورت اثبات هیچ اثری به ان ارتباط ندارد !

دوم ۱۳×۱۳ ! را در پست بالا توضیح دادیم ولی حالا که قرار بر ساختن عدد است :
۱۳+۱۳ میشود میشود ۲۶
۱۳×۱۳ هم میشو ۱۴۳۳
با هم جمع مکنیم ۱۴۵۹
چون عدد ۱۳ اصلیست و سوره الرحمان است خداوند امام ۱۳ هم خود را فرو میفرستند و الرحما به معنای فرستادن ۱۳ رحمت است
. و ....

از این بافتی ها را میتوان تا دلتان میخواهد بافت

اگر به نقد کمل این مقال بپردازیم نه وقتمان یاری میکند برای نوشتن و نه شما برای خواندن .

به هر حال این محاسبات هیچ گونه پایه و اساس درستی ندارد .

مثلا میدانیم محیط مربع جمع اضلاع است ولی چگونه میدانیم ۱۳×۱۳ یک سال را نشان میدهد!!!و ...


به نظر میرسد این گونه محاسبات در حد یک نوشته خنده دار باشد و اگر نگوییم بوسیله دشمنان برای سبک کردن قران اراءّ میشود . نویسنده بر اساس فقط تخیل شخصی ان را انتشار داده که کلا محکوم است


منتظر میمانیم ببینیم نوسنده ایا دلیلی اقامه میکند و اگر نکرد نیازی به رد هم نداره !


در همین مورد به این تاپیک مراجعه فرمایید

[سدرة المنتهی]

کاملا موافقم ،
1.شما بطور حساب نشده و بدون عدله مطلب رو ارائه کردید.
2.متن ها کاملا پرش دارد ، لطفا منسجم شده در یک ارسال ارائه کنید تا قابل تامل قرار گیرد.
3.مطمئن باشید تا حکم ثابت نشود کسی کپی برداری نمی کند که سریعا اسم سایتتان را زده اید ! + پشت بندش نوشتید ممکن است سایت بسته شود ! یعنی به کار خودتان شک دارید ؟! یا فکری را دنبال می کنید ؟!


دوستان هم اینطور نوشته ها را کپی و نقل نکنند ... این چطور اسلام شناسی است؟! چطور قرآن شناسی است؟! حتی مفسران هم اینقدر که شما یقین دارید به خود و تفسیرشان اطمینان ندارند ...

[shafagh_mah]

سلام
یه وقتی میگفتن حادثه 11 سپتامبر رو قرآن پیش بینی کرده.
یه سری عدد و رقم هم میگفتن که بعدا مشخص شد همش دروغ بوده.
العياذ بالله مگه قرآن کتاب پیش گویی یا جادوگریه؟
خیلیا به به و چه چه میکردن که نگاه کن قرآن اینو حدس زده!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
این خودش تهمت به قرآنه و وجهه قرآن رو خراب میکنه.
امیدوارم که این مطلب هم این طور نباشه که یه سری چرندیات سر هم کنن و بعد یه کاری کنن و بگن ببینیند!!
ما که گفتیم این قرآن کتاب بدیه.

[136611]

.
در نظریه مذکور شخصی که مطلب فوق را نوشته خوب تلاش زیادی کردی قسمت عمده کار انطباق با حدیث مشهور کتاب الملاحم و الفتن است که حوادث رمضان به بعد سالی را بازگو می کند که به حوادث اخر الزمان اشاره می کند /در شوال اموال حاجیان غارت می شود که با وظع کنونی کشور عربستان دور از ذهن نیست .امسال هم در مکه اول و 15 رمضان جمعه است پس کاملا ما به سال متصور حدیت الملاحم و الفتن نزدیک هست.

اصلا نمی شود گفت با همچین تعابیری از قران منزلت قران پایین می اید .شما نگا کنید به تفسیر قران فهم قران را بالا برده است گو اینکه برخی مخالف تکثر اذهان مفسر قران هستند
خود قران می فرماید .همانا در این کتاب نشانه هایی برای انان است که می اندیشند
پس خود ساحت مقدس مردم و مسلمانان را دعوت کرده است در ایات قران اندیشه کنند نه تنها قرائت تنها



سعی می کنم مطلب جامعی ارائه دهم