شاید سوالم خنده دار باشد ولی واقعا نمیدونم خوشحال میشم نظرات شما رو بدونم

[yaali1247]

بسمه تعالی
سلام
نمیدونم شاید به نظر بعضی ها سوالم خنده دار باشه ولی واقعا جوابش رو نمیدونم و خوشحال میشم اگه دوستان اطلاعاتی راجع به این موضوع دارن بگن
سوالم اینه که در سیره ی انبیا و ائمه واقعا ناراحت شدن یعنی چی؟ اصلا ائمه کی ناراحت میشدن؟ کی خوشحال میشدن؟ ما چی باید واقعا ظرفیت خودمون رو تا چه حد بالا ببریم کی ها باید ناراحت و غمگین شد و کی ها باید خوشحال شد؟
ممنون میشم اگه نظرات شما رو هم راجع این موضوع بدونم
با تشکر

[Agha sayyed]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم
الهی اَنطِقنی بِالهُدی و وفّقنی بِالتَّوبَة
السلام علیکَ یا مولانا یا بقیة الله فی ارضه(علیه السلام)

نمونه ای از فرو نشاندن خشم و ناراحتی

عن حفص بن ابى عايشه قال : بعث ابوعبدالله عليه السلام غلاما له فى حاجه فابطا فخرج على اثره لما ابطاه فوجده نائما فجلس عند راسه يروحه حتى انتبه فقال له ابو عبدالله عليه السلام يا فلان و الله ما ذلك لك تنام الليل و النهار لك الليل و لنا منك النهار.

ترجمه :
حفص بن ابى عايشه گويد: امام صادق عليه السلام يكى از خدمتكاران را در پى حاجتى فرستاد، خدمتكار كندى نموده و دير كرد پس ‍ حضرت به دنبال او روانه شد پس او را يافت در حالى كه به خواب رفته بود حضرت بالاى سر او نشست و شروع به باد زدن او نمود تا اينكه خدمتكار بيدار شد، حضرت فرمود: اى فلانى ! به خدا كه درست نيست كه هم شب و هم روز بخوابى بلكه شب براى خودت ولى روز را براى ما باش .

و این روایت را بدقت بخوانید :

عن جعفر بن محمد عن آبائه عليه السلام عن على عليه السلام قال : قال رسول الله صلى الله عليه و آله : و الذى نفسى بيده ما جمع شى ء الى شى ء افضل من حلم الى علم .

ترجمه :

امام صادق عليه السلام از پدران بزرگوارش از على عليه السلام روايت كند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: سوگند به خدايى كه جانم در دست اوست هيچ چيزى كه با چيز ديگر جمع نشده كه جمعشان برتر از جمع بردبارى و علم باشد.

خوب دقت نمایید که در روایت دوم بردباری و علم با هم جمع شده اند .
این بدان معناست که در هنگام عصبانیت فرد نادان خواهد بود ، چراکه به غیر نادان کسی دشنام و ناسزا نمیگوید و جاهل است که اجازه می دهد تا خشم او را در برگیرد و نه عقل و حلم .

سلام بر ماه خدا ، رمضان
اللهم عجل لولیک الفرج
موفق باشید و خدایی .

[yaali1247]

ممنون از مطلب خوبی که درج فرمودید ولی سوال من این نبود فکر میکنم بد متوجه شدید لطفا سوال را دوباره مطالعه فرمایید
با تشکر

[در جستجوی سختی]

(۳۱/تیر/۹۱ ۱۰:۱۳)yaali1247 نوشته است:  بسمه تعالی
سلام
نمیدونم شاید به نظر بعضی ها سوالم خنده دار باشه ولی واقعا جوابش رو نمیدونم و خوشحال میشم اگه دوستان اطلاعاتی راجع به این موضوع دارن بگن
سوالم اینه که در سیره ی انبیا و ائمه واقعا ناراحت شدن یعنی چی؟ اصلا ائمه کی ناراحت میشدن؟ کی خوشحال میشدن؟ ما چی باید واقعا ظرفیت خودمون رو تا چه حد بالا ببریم کی ها باید ناراحت و غمگین شد و کی ها باید خوشحال شد؟
ممنون میشم اگه نظرات شما رو هم راجع این موضوع بدونم
با تشکر

با سلام خدمت شما دوست گرامی
اولاً اینکه سوال شما اصلاً خنده دار نیست. بنده خودم یه زمانی همچین سوالی در ذهنم داشتم که با خواندن کتاب مکیال المکارم فی فوائد الدعا للقائم جواب این سوال و بسیاری از سوالات ذهنم در زمینه مهدویت رو گرفتم.



دوماً فکر کنم در تاپیک زیر تا حدودی به سوال شما پاسخ داده شده.


عوامل حزن و اندوه امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)


البته همانطور که از نام تاپیک پیداست عوامل حزن و اندوه برای مولایمان صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هست اما این دلایل کم و بیش برای سایر ائمه معصومین و حضرت رسول اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و سایر انبیاء نیز هم هست.
در صورتی که جواب خودتون رو پیدا نکردید اعلام کنید تا بنده در حد اطلاعات ناچیزی که دارم کمکتون کنم.

با تشکر

[yaali1247]

ممنون توضیحات خوبی رو فرمودید و استفاده کردم ولی راستش بازم جواب خودم رو نگرفتم اگه میتونید بیشتر توضیح بدید ممنون میشم

[Agha sayyed]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم
الهی اَنطِقنی بِالهُدی و وفّقنی بِالتَّوبَة
السلام علیکَ یا مولانا یا بقیة الله فی ارضه(علیه السلام)

(۳۱/تیر/۹۱ ۱۰:۱۳)yaali1247 نوشته است:  بسمه تعالی
سلام
نمیدونم شاید به نظر بعضی ها سوالم خنده دار باشه ولی واقعا جوابش رو نمیدونم و خوشحال میشم اگه دوستان اطلاعاتی راجع به این موضوع دارن بگن
سوالم اینه که در سیره ی انبیا و ائمه واقعا ناراحت شدن یعنی چی؟ اصلا ائمه کی ناراحت میشدن؟ کی خوشحال میشدن؟ ما چی باید واقعا ظرفیت خودمون رو تا چه حد بالا ببریم کی ها باید ناراحت و غمگین شد و کی ها باید خوشحال شد؟
ممنون میشم اگه نظرات شما رو هم راجع این موضوع بدونم
با تشکر

دوست عزیزم ،
چیزی که کاملا مشهود است این است که معصومین (صلوات الله علیهم اجمعین) از هر آنچه که غیر خدایی است ناراحت میشوند .
از غیبت و تهمت و بدزبانی تا پایمالی حقوق دیگران ، از کشتن و گرفتن حق حیات موجودات زنده تا بدخواهی و بد دلی نسبت به دیگران ، از تندی با والدین و بدرفتاری با همسر و فرزندان تا ادانکردن حقوق همسایگان و حتی حیوانات و....
و هر چه که در دستورات ایشان که دستورات و اوامر الهی است ، از آنها نهی شده .
میبینیم که هر چه به سمت رفتار و کردار و گفتار ائمه (صلوات الله علیهم اجمعین ) نزدیک شویم ، از زشتیها و مصائب دور خواهیم ماند . و به تبع آن بسوی زندگی سرشار از نیکی و عدالت و محبت سوق خواهیم یافت .

از آنجا که این جواب حقیر (جواب بالا) اظهر من الشمس بود ، در ارسال نخست به آن اشاره ننمودم و با دو روایت خواهان تغییر جهت مطلب درخواستی بودم .

اینکه بدانیم آیا ناراحتی و خشم فواید مثبت دارد و یا نه و در کجاها باید غمگین و ناراحت شد و در کجا ها نه بیشتر مورد استفاده است .
آیا در مباحث مادی و از دست دادن مادیات باید غصه خورد و یا با بردباری و حلم به خواست خداوند تن داد ؟

سلام بر ماه خدا ، رمضان
اللهم عجل لولیک الفرج
موفق باشید و خدایی .

[yaali1247]

بسمه تعالی
خیلی ممنون به نکات خیلی خوبی اشاره کردید یه سوال دیگه هم میخواستم بپرسم؟
واکنش امام حسین به اتفاقاتی که در کربلا رخ داد چی بود ایا غمگین شد؟ چرا؟

[Havbb 110]

یه سوال هم بنده دارم در این رابطه اگر در این بین جواب بدید ممنون میشم. اگر حضرت امام حسین (علیه السلام) سیدالشهدا هستند و جایگاه بسیار بالایی در بهشت دارند ، چرا باید برای ایشون ناراحت بود؟