لوگوی اجلاس عدم تعهد

[shokolat]

سلام
نمیدونم مهمه یا نه ولی یکی از دوستام گفت تعداده برگ های آرمه اجلاس سران عدم تعهد 13تاست
به نظر دستان کاسه ای زیر نیم کاسه است یا اتفاقیه؟

[mahdy30na]

سلام دوستان
چند نکته در باره این مجمع نه سازمان :
جنبش عدم تعهد با 120 کشور عضو بعلاوه 16 کشور و 11 سازمان بین الملل ناظر، بعنوان بزرگترین تشکل بین المللی بعد از سازمان ملل متحد محسوب می شود. جنبش عدم تعهد فاقد دبیرخانه دائمی است و کشوری که ریاست سه ساله آن را بعهده می گیرد مسئولیت امور دبیرخانه ای را بر عهده دارد. ریاست فعلی جنبش بر عهده مصر می باشد.
جنبش عدم تعهد فاقد يك ساختار سازماني مشابه سازمانهاي بين المللي مي باشد . موسسات جنبش با درك اختلاف ديدگاه ايدئولوژيك و تنوع گسترده اعضا به اين نتيجه رسيدند كه به جاي ارائه منشور و ايجاد ساختار سازماني منسجم وگسترده با اتخاذ روش هاي كاري ساده و مورد توافق امورات وظايف خويش را بر مبناي اصول و اهداف اساسي و همچنين تصميمات اتخاذ شده به پيش ببرند . بر اين اساس جنبش فاقد دبيرخانه مي باشد و مسئوليت امور دبيرخانه اي بر عهده كشوري است كه رياست دوره اي را بر عهده دارد يا ميزبان اجلاس هاي مختلف مي باشد . به عبارتي جنبش عدم تعهد يك مجمع مهم براي هماهنگ نمودن مواضع كشورهاي عضو با يك تشكيلات اداري منحصر به فرد ، غير سلسله مراتبي ، چرخشي و مشاركتي است كه به همه كشورهاي عضو اجازه مي دهد بدون تفاوت يا تبعيض در سياستها و تصميم سازي جهاني شركت نمايند . جنبش عدم تعهد همزمان ، اصول روشمندي ، مفاهيم ، برنامه ها و توافقاتي را توسعه داده است كه راهنما و مبنايي براي انجام و نمايش دادن اجماع ميان كشورهاي عضو مي باشد . آنها در بيانيه ها ، برنامه هاي اقدام ، قطعنامه ها ، اعلاميه ها ، گزارشها و ديگر متون مصوب كنفرانسهاي سران و وزرا ملحوظ مي باشد .
1-1- رياست :
اعضاي جنبش با دسته بندي مختلف منطقه اي رياست دوره اي را بر عهده مي گيرند . كشورميزبان به طور خودكار رياست جنبش را تا نشست بعدي سران بر عهده دارد و مسئول امور اداري وهماهنگي ميان فعاليتهاي اين تشكل مي باشد . رئيس دوره اي جنبش براي پيشبرد امور ، بخشي را در وزارت امور خارجه آن كشور براي رسيدگي به امور جنبش طي دوره رياست خويش تشكيل مي دهد .

2-1- تروئيكا:

مفهوم تروئيكا شامل روساي فعلي ، قبلي و بعدي جنبش عدم تعهد در جلسه وزراي خارجه جنبش در دهلي نو درششم آوريل 1997 شكل گرفت و اولين نشست آن در پنجاه و دومين نشست مجمع عمومي سازمان ملل در سپتامبر سال 1997 در نيويورك برگزار شد .

3-1- دفتر هماهنگي:

دفتر هماهنگي جنبش عدم تعهد براي اولين بار درسطح وزرا و درنشست سران در سال 1973 تشكيل شد .

مسئوليت اين دفتر آماده سازي فعاليتها و برنامه ها براي نشستهاي سران و وزرا
مي‌باشد . دفتر هماهنگي كانوني مركزي براي هماهنگي فعاليتها و مواضع كشورهاي عضو جنبش بويژه درسازمان ملل مي باشد . اين دفتر فعاليتهاي گروههاي كاري ،
گروههاي تماس ، گروههاي ويژه و كميته هاي كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد را بازبيني و هماهنگ مي نمايد و در نيويورك تشكيل جلسه مي دهد و از جمله وظايف اصلي آن تقويت اقدام يكپارچه و متوازن توسط كشورهاي عضو جنبش در سازمان ملل و ديگر مجامع بين المللي است .

حوزه كاري دفتر هماهنگي در دوره هاي مختلف سال شامل وظايفي مي باشد كه براي عملكرد جنبش است و بخشي از كار آن در سطح سفرا نمايندگي
مي‌شود . اين بخش از كار دفتر هماهنگي در كنفرانس كلمبو در سال 1976 تنظيم شد و مسئوليت عملكرد آن گسترش يافت . كليه كشورهاي عضو جنبش امكان شركت در نشستهاي دفتر هماهنگي را دارا مي باشند .

4-1- گروه هاي ويژه ، تماس و كاري و كميته هاي دائمي:

گروه هاي كاري به طور غير رسمي كار مي كنند و يك نقش مهم درامر هماهنگي و آماده سازي دارند . اين گروه ها و كميته ها اساسا در چارچوب نهادهاي اصلي سياسي سازمان ملل متحد كار مي كنند . آنها به طور رسمي از اجلاس سران جنبش عدم تعهد در سال 1793 در الجزاير با هدف دفاع از مواضع مشترك و ارائه پيشنهاد اقدامات مناسب درمجمع عمومي سازمان ملل متحد فعال شدند .

گروه هاي كاري پيش نويس قطعنامه ها را تهيه و ارائه مي دهند و براي تصويب آنها رايزني مي نمايند . آنها همچنين مسئوليت تنظيم سخنراني در خصوص موضوعات در دستور كار را بر عهده دارند . گروه هاي كاري توسط برخي كشورهاي عضو هماهنگي مي شوند. در حال حاضر ، فعالترين گروههاي كاري در خصوص خلع سلاح ، عمليات حفظ صلح ، فلسطين ، حقوق بشر و اعضاي شوراي امنيت مي باشند .

5-1- گروه كشورهاي جنبش عدم تعهد در شوراي امنيت:

در اجلاس سران كارتاهنا (1995) بر ضرورت ادامه همكاري كشورهاي عضو از جمله امكان مشورت منظم ميان اعضاي جنبش عضو غير دائم شوراي امنيت و ديگر اعضا تاكيد شد . اعضاي جنبش عضو غير دائم شوراي امنيت بدون كنار گذاشتن حق حاكميتي خويش ماموريت دارند تا موضع مشتركي را بر مبناي تصميمات و مواضع مورد توافق جنبش درجلسات شوراي امنيت اتخاذ نمايند .

6-1- كميته مشترك هماهنگي:

اين كميته مسئوليت هماهنگي و همكاري ميان كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد و گروه 77 را به منظور ارتقاي منافع كشورهاي در حال توسعه ، جلوگيري از دوباره كاري و دسترسي به اهداف مشترك در مجامع بين المللي را بر عهده دارد .

7-1- شوراي همكاري اطلاعاتي:

اين شورا در اجلاس سران جنبش عدم تعهد دركلمبو در سال 1976 براي همكاري در حوزه رسانه اي ميان كشورهاي عضو تشكيل شد . اين شورا به دنبال تقويت همكاري ميان اعضا در زمينه راديو و تلويزيون ، ساخت فيلم و انتشارات، تقويت تماس ميان موسسات آموزشي كشورهاي عضو و همچنين تقويت همكاري هاي فرهنگي مي باشد .

2- روش كاري جنبش عدم تعهد:

تصميم سازي: كليه تصميمات در جنبش عدم تعهد بر اساس اجماع و مكانيسمي براي گسترش انسجام و وحدت اتخاذ مي شود . اجماع درجنبش عدم تعهد متضمن احترام به ديدگاههاي مختلف مي باشد. اگر چه اين امر به معناي يك توافق توسط اكثريت قابل ملاحظه كشورهاي عضو است ، ليكن به منزله درخواست يا متضمن اتفاق آراء نمي باشد . درصورتي كه كشوري موافق نباشد مي تواند تحفظ خود را در خصوص موضوع دردستوركار اعلام نمايد . در راستاي اهداف عملي ، اجماع در كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد مي تواندبه معناي وجود يك اكثريت قاطع درحمايت از پيشنهاد ارائه شده باشد .

ط) جلسات جنبش عدم تعهد:

1- جلسات سطح بالا:

كنفرانسهاي سران كشورها و دولتها : اين نشستها هر سه سال يك بار بر مبناي چرخش جفرافيايي برگزار مي‌شود. (اجلاسهاي سران برگزار شده درادامه ذكر شده است )

كنفرانسهاي وزرا: اين نشستها حد فاصل ميان اجلاسهاي سران و بر مبناي چرخش جغرافيايي برگزار مي شود‌.

جلسات وزراي خارجه دفتر هماهنگي : اين جلسات چندماه قبل از برگزاري جلسات سران به منظور هماهنگي مواضع براي آن جلسات و دركشوري كه رياست جنبش را برعهده دارد برگزار مي‌شود .

جلسات وزراي خارجه جنبش عدم تعهد درحاشيه نشستهاي ساليانه مجمع عمومي سازمان ملل متحد.

علاوه بر اين ، برخي جلسات سطح عالي از قبيل موارد ذيل نيز برگزار مي شود : جلسات ويژه وزرا ، جلسات كميته وزرا درخصوص متدولوژي ، جلسات كميته دائمي وزرا براي همكاري اقتصادي ، جلسات وزرا درمورد موضوعات مختلف همكاري هاي بين المللي ( بهداشت ، كار ، اطلاعات و غيره )

2- جلسات ديگر :

جلسات سطح پايين تر از قبيل نشستهاي فوق العاده ومنظم دفتر هماهنگي ، جلسات كميته ها و گروههاي كاري ، ويژه و تماس و جلسات كميته مشترك هماهنگي جنبش عدم تعهد و گروه 77 مي باشد .

[دیدگاه نوین]

(۷/شهریور/۹۱ ۱۳:۳۷)shh نوشته است:  

(۷/شهریور/۹۱ ۰:۴۶)شیدا نوشته است:  سوالم به لوگو ربطی نداره فقط اینکه عدم تعهدشون نسبت به چیه؟ صهیونیستا و دار و دسته شون؟؟؟

هسته اولیه سازمان کشورهای جنبش عدم تعهد در زمان جنگ سرد میان آمریکا و شوروی تشکیل شد .
اینها ، کشورهایی بودند که میخواستند در حقیقت در هیچ کدام از دسته های شرق کمونیستی یا غرب سرمایه داری قرار نگیرند
و در واقع هیچ تعهدی نسبت به پیروی از سیاستهای ابرقدرت های شرق یا غرب نداشته باشند .
به همین دلیل ، به این کشورها ، جنبش عدم تعهد میگویند

من خواستم جواب دوستمون رو بدم گفتم چون ربطی به موضوع تاپیک نداره شاید اسپم باشه .
بعد دیدم بقیه ج دادن ، تازه مدیر ها هم استقبال میکنند .

از اینا که بگذریم ، اسم جنبش اینه که باید به قدرت های برتر تعهدی نداشته باشند و بی طرف باشند .
ولی خیلی از این 120 کشور فقط اسمشون غیر متعهد است .
مثلا عربستان و اکثر کشور های حاشیه خلیج فارس ، مصر (زمان مبارک) ، تونس ( زمان بن علی ) ، اردن ، میانمار و ...
اما انصافا اینا هیچ تعهدی به قطب غرب ندارند ؟؟؟

[medad.sefid]

تنش بر سر جنگ تحمیلی در اجلاس غیرمتعهدها از زمانی که نخستین اجلاس غیرمتعهد ها در سال ۱۹۶۱میلادی در بلگراد و به میزبانی یوگسلاوی برگزار شد تا این روزها که قرار است شانزدهین نشست آن در تهران برگزار شود، این سازمان مهم بین المللی اتفاقات زیادی به خود دیده و با حواشی متعددی همراه شده است چرا که در طول این نیم قرن، وقایع مختلفی برای کشورهای عضو عدم تعهد رخ داده و همزمانی این وقایع با موعد برگزاری نشست باعث شده تا گاه حواشی اجلاس بر متن آن غلبه پیدا کند یا باعث تغییر روند اجلاس شود.
از زمانی که نخستین اجلاس غیرمتعهد ها در سال ۱۹۶۱میلادی در بلگراد و به میزبانی یوگسلاوی برگزار شد تا این روزها که قرار است شانزدهین نشست آن در تهران برگزار شود، این سازمان مهم بین المللی اتفاقات زیادی به خود دیده و با حواشی متعددی همراه شده است چرا که در طول این نیم قرن، وقایع مختلفی برای کشورهای عضو عدم تعهد رخ داده و همزمانی این وقایع با موعد برگزاری نشست باعث شده تا گاه حواشی اجلاس بر متن آن غلبه پیدا کند یا باعث تغییر روند اجلاس شود.

یکی از مهم ترین دورانی که نشست گروه نم با مسائل دیگری همراه شد، دوران پیروزی انقلاب اسلامی و همزمانی آن با هشت سال جنگ تحمیلی بود. در اکتبر ۱۹۷۹ (بهار سال ۱۳۵۸) ششمین کنفرانس سران کشورهای غیرمتعهد در هاوانا پایتخت کوبا برگزار شد. در این کنفرانس مراحل نهایی عضویت جمهوری اسلامی ایران در جنبش پایان یافت و ایران به طور رسمی به عضویت جنبش عدم تعهد درآمد. در جریان این کنفرانس مسائل مهمی چون اوضاع خاورمیانه و پیشنهاد اخراج مصر از جنبش (به خاطر امضای قرارداد صلح کمپ دیوید با اسرائیل) مطرح شد و به علت تعدد دیدگاه ها در هاوانا دودستگی در میان اعضای جنبش عدم تعهد کاملا مشخص بود. عده ای کوبا را متهم می کردند که در ریاست کنفرانس بی طرفی را مراعات نکرده است، از این رو وقتی پیشنهاد پشتیبانی از خواسته های جمهوری اسلامی ایران علیه آمریکا مطرح شد تعدادی از کشورها تأکید کردند که باید تجاوزهای آمریکا به ایران و دخالت نظامی شوروی در افغانستان هر دو با هم در جلسات جنبش مطرح و بررسی شود و به این ترتیب طرح این مساله آن گونه که باید نتوانست برای ایران مفید باشد. البته بندهای ۱۳۹، ۱۴۰ و ۱۴۱ بیانیه پایانی این نشست به طور کامل به ایران اختصاص یافت که در آنها نسبت به پیروزی تاریخی مردم ایران در سرنگون کردن رژیم پیشین و ایجاد امیدواری برای تمام مردم جهان در به دست آوردن آزادی و تحکیم استقلال خود، ابراز مسرت شده بود.

در اجلاس هاوانا همچنین پیشنهاد عراق برای میزبانی اجلاس بعدی سران غیرمتعهد مورد تصویب قرار گرفت. اما کمی بیش از یک سال بعد که جنگ تحمیلی رژیم بعث صدام علیه ایران آغاز شد، موضوع میزبانی بغداد مورد مناقشه قرار گرفت. به این شکل که وزارت خارجه ایران در ماه مارس۱۹۸۲ ( بهار ۱۳۶۱) با ارسال یادداشت به سفارت کوبا (رئیس وقت جنبش عدم تعهد) ضمن اعلام مخالفت خود با برگزاری اجلاس هفتم سران عدم تعهد در بغداد خواستار تغییر محل برگزاری اجلاس شد.

متعاقب آن هیأت جمهوری اسلامی ایران در اجلاس وزرای خارجه جنبش عدم تعهد در هاوانا این موضوع را به طور جدی مطرح و تهدید کرد در صورت برگزاری اجلاس در بغداد، تهران این اجلاس را تحریم کرده و ریاست جنبش را به رسمیت نخواهد شناخت.

طرح این مطلب باعث شد تا در کمیته سیاسی اجلاس وزرای عدم تعهد بحث زیادی صورت بگیرد ولی در نهایت به دلیل حمایت برخی کشورها از جمله یوگسلاوی از عراق گفته شد نظر به این که تصمیم برگزاری اجلاس در بغداد توسط سران کشورهای غیرمتعهد اتخاذ شده، تغییر آن خارج از حیطه اختیارات وزرای خارجه است، لذا نظر نهایی براین قرار گرفت که تلاش شود هرچه زودتر جنگ دو کشور ایران و عراق خاتمه یابد. در بیانیه نهایی اجلاس وزرا نیز همچنین اشاره هایی مبنی برتائید تصمیم اجلاس ششم سران درخصوص تعیین بغداد به عنوان محل برگزاری اجلاس هفتم وجود داشت.

با این حال، ایران کماکان به فعالیت خود در این زمینه ادامه داد و با ارسال یادداشت برای تمام سفارتخانه های کشورهای عضو عدم تعهد در تهران نظر مخالف خود را با برگزاری کنفرانس سران در بغداد منعکس کرد.

همزمان هیأت هایی از طرف وزارت امورخارجه کشورمان به منظور ابلاغ پیام ریاست جمهوری به کشورهای مختلف اعزام شد. از سوی دیگر عراق نیز که بشدت دنبال حفظ ریاست هفتمین اجلاس غیرمتعهدها بود، به منظور تهیه مقدمات برگزاری اجلاس سران در بغداد، اقدام به احداث ساختمان و مجموعه ای با هزینه بالغ بر یک میلیارد دلار کرد. این کشور حتی پیش نویس بیانیه پایانی اجلاس را به سه زبان تهیه و پرچم کشورهای عضو جنبش را در بغداد به اهتزاز درآورده بود که پرچم ایران نیز در میانشان دیده می شد. اما وقوع دو اتفاق باعث شد تا محل میزبانی اجلاس هفتم تغییر کند و آن دو اتفاق پیشروی نیروهای ایرانی به خاک عراق در عملیات رمضان و متعاقب آن حمله هوایی جنگنده های ایران به بغداد بود که به تلافی ورود هواپیماهای عراقی به آسمان ایران و بمباران تهران صورت گرفت. در هر حال این موضوع با توجه به نزدیک بودن زمان برگزاری اجلاس وضعیت جدیدی را به وجود آورد و فیدل کاسترو رهبر کوبا مرداد همان سال یعنی یک ماه قبل از شروع اجلاس، پیشنهاد تشکیل اجلاس وزرای جنبش عدم تعهد و تعیین محل دیگری برای برگزاری هفتمین اجلاس سران را مطرح کرد.

سرانجام با پیگیری های ایران، موضوع تغییر محل اجلاس سران از بغداد به جای دیگر به صورت جدی مورد توجه کشورهای عدم تعهد قرار گرفت و همان ها که معتقد بودند کنفرانس وزرای خارجه نمی تواند تصمیمات سران را نقض کند، در اجلاس وزرای خارجه عدم تعهد در اکتبر ۱۹۸۲ در نیویورک، با اجماع موافقت خود را با تغییر محل کنفرانس از بغداد به دهلی نو اعلام کردند. سرانجام بعداز کشمکشی که بر سر میزبانی هفتمین اجلاس سران عدم تعهد برپا شده بود، دهلی نو میزبان ۹۹ کشور شد و خانم ایندیرا گاندی ریاست اجلاس را برعهده داشت. موضوع جنگ تحمیلی علیه ایران نیز از جمله مواردی بود که در قسمت سیاسی نشست مطرح شد. همچنین موافقت شد هشتمین اجلاس سران در حراره ـ پایتخت زیمبابوه ـ برگزار شود.



موفقیت دوباره ایران در اجلاس هشتم

هشتمین اجلاس سران عدم تعهد هم که در حراره برگزار شد، به میدانی دیگر برای مبارزه و کشمکش تبدیل شد. اوایل شهریور ۱۳۶۶ طبق روال معمول دوره های قبل، پس از جلسات مقدماتی کارشناسان سیاسی و اقتصادی، کنفرانس وزرای خارجه جنبش برگزار شد. در اجلاس هشتم که مصادف بود با بیست و پنجمین سال تأسیس جنبش عدم تعهد، باز هم موضوع جنگ ایران و عراق در کنار موضوعات مهم دیگر نظیر خلع سلاح و امنیت جهانی، استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای، مساله فلسطین، لبنان و تجاوز آمریکا علیه لیبی مطرح شد و جنگ تحمیلی علیه ایران یکی از بحث بر انگیزترین موضوعات مطرح شده بود. چرا که تعدادی از کشورهای عرب عضو جنبش در حمایت از عراق درصدد بودند بیانیه ای تهیه و به تصویب برسانند بیانیه ای که خواستار توقف بدون قید و شرط جنگ بود و این با منافع ملی ایران که سال ها مورد تجاوز رژیم بعث صدام قرار داشت، سازگار نبود از این رو هیأت جمهوری اسلامی ایران در این اجلاس با موفقیت توانست از تصویب چنین بیانیه ای جلوگیری کند. اهمیت این واقعه از آن جهت بود که در آن زمان هنوز بخشی از خاک ایران در تصرف عراق بود و تصویب چنین بیانیه ای می توانست به ضرر ایران در مجامع بین المللی تمام شود.
لينك خبري مریم جمشیدی روزنامه جام جم ( http://www.jamejamonline.ir )

[راوی]

با سلام
اولا این برگ ها 12تاست ثانیا شاخه زیتون و کبوتر حامل اون نماد صلح هستن که تو سازمان ملل هم دیده میشن