استراتژی نفوذ و استحاله‏

[مجید املشی]

استراتژی نفوذ و استحاله‏‏


استاد مطهرى در کتاب نهضت‏هاى اسلامى در صد ساله اخير مى‏ فرمايند:

هنگامى كه يك نهضت اجتماعى اوج مى‏گيرد و جاذبه پيدا مى‏كند و مكتب‏هاى ديگر را تحت الشعاع قرار مى‏دهد، پيروان مكتب‏هاى ديگر براى رخنه كردن در آن مكتب و پوسانيدن آن از درون، انديشه‏هاى بيگانه را كه با روح آن مكتب مغاير است، وارد آن مكتب مى‏كنند و آن مكتب را به اين ترتيب از اثر و خاصيت مى‏اندازند و يا كم اثر مى‏كنند....

... نفوذ و نشر انديشه‏هاى بيگانه.... خطرى است كه كيان اسلام را تهديد مى‏كند.

(نهضت‏هاى اسلامى در صد ساله اخير - ص 90 - 92)

استحاله حركتى است آرام و حساب شده كه در نهايت منجر به تغيير ديدگاه ارزشى و فرهنگ مردم خواهد شد، اما با ظرافتى فوق العاده كه مورد ظن قرار نگيرند به طورى كه افراد احساس كنند آنچه را كه اكنون معتقد به آن هستند همان انديشه ناب و اصيل اوليه است. نفوذ و استحاله واقعيتى انكار ناپذير است كه استكبار جهانى پس از ارزيابى از عملكرد ناموفق خود در يك دهه مواجهه و مقابله با انقلاب اسلامى، به آن روى آورده است.
تجربه ‏ها و توطئه ‏هاى مكرر ولى ناموفق دشمنان انقلاب اسلامى، آنها را به سوى عمليات براندازى از طريق شيوه ‏هاى متفاوت ديگر سوق داد.

لذا مى ‏توان گفت نفوذ عوامل بيگانه و خود باخته در بدنه يك نظام و استحاله آن از مؤثرترين شيوه‏هاى براندازى است.
قدم اول در استحاله، التقاط در مبانى فكرى است و تدريجاً، در صورت موفقيت، از سياست جايگزينى استفاده خواهند كرد.

در ادامه به نکات قابل تاملی که در کتابی تحت عنوان نفوذ و استحاله که توسط معاونت سیاسى نمایندگى ولى فقیه در قرارگاه ثارالله تهران منتشر شده است خواهیم پرداخت.

[مجید املشی]

قبل از اینکه به نکاتی پیرامون این کتاب بپردازیم مثالی در مورد این استراتژی بیان می کنم تا کاملا موضوع باز شود که ضربه ی خاموشی که بر ما وارد می شود از چه ناحیه ایست و تا چه حد سنگین.

مدتی پیش در اینترنت به دنبال مطلبی در مورد جنگ نرم و جریان روشنفکری بودم که متنی توجهم رو به خود جلب کرد.

روز 4 آبان 1368 علی امینی،نخست وزیرمحمدرضاشاه و رهبرجبهه نجات ملی، عصاره عملیاتی تئوری معروف " خط بازگشت،نفوذواستحاله " رادرهفته نامه کیهان چاپ لندن ارائه داد و طرح آمريكا براي اجراي پروژه «استحاله از درون» را فاش كرد و آن را به فاز اجرايي منتقل كرد.
علي اميني گفته بود: «با خارج نشستن و تظاهرات كردن و اعلاميه دادن كه كاري از پيش نمي‌رود ... از اول هم گفته‌ام كه هر كاري براي تغيير اوضاع ايران بشود بايد در داخل مملكت صورت گيرد، حتي اگر از خارج هم عمل مي‌كنيم بايد در داخل كشور پايگاه عمده داشته باشيم».

همزمان با امینی منو چهر گنجی افسر بلند پایه ی ایرانی تبار CIA و وزير آموزش و پرورش در سال‌ها 56 و 57 نیز کار تدوین استراتژی جدید مبارزه ی مردمی را آغاز ساخت . او با توجه به نیاز دولت به درس خوانده ها و کارشناسان برای بازسازی پس از جنگ، آن را فرصت مناسبی برای نفوذ طبقه ی متوسط سکولار به ارکان حاکمیت می دانست.

منبع: مركز اسناد انقلاب اسلامي

هدفم از ارئه ی این مطلب این بود تا به این مسئله تاکید داشته باشم که مدت زیادیست این استراتژی به مرحله ی اجرا گذاشته شده است.

[مجید املشی]

استحاله فرهنگى يا براندازى فرهنگى‏

فرهنگ ملى يا مذهبى هر كشور زيربناى اعتقادات و موضعگيرى‏هاى اجتماعى، سياسى حاكمان آن كشور است. بنابراين مبارزه و تهاجم فرهنگى عليه يك نظام، اگر چه مدت زمان طولانى‏ترى را نياز دارد، اما اساسى‏ترين و مؤثرترين راه مبارزه مى‏باشد.

فرهنگ، دژ حيات يك ملت است كه برفراز قله هستى يك ملت بنا مى‏شود، فرهنگ ماندگارترين وجه زندگى بشر است و در تعريف آن بايد گفت:

"فرهنگ عبارت است از: مجموعه‏اى از معارف، اعتقادات، اخلاق و آداب و رسوم يك ملت"

تغيير فرهنگ هر ملت (بخصوص در جوامع مبتنى بر دموكراسى) به ناچار موجب تغيير سياست‏هاى حكومت آن كشور خواهد شد. و نهايتاً منجر به تغيير نوع حكومت نيز خواهد گرديد.

ديويد كيو مأمور سازمان سيا در ديدار با برخى عناصر ضد انقلاب مى‏گويد:
مهمترين حركت در براندازى جمهورى اسلامى ايران، تغيير فرهنگ جامعه فعلى ايران است و ما مصمم به آن هستيم.
هويت، ص 18

هانتينگتون نظريه پرداز آمريكايى در تئورى رويارويى تمدن‏ها مى‏گويد:

تقابل اصلى آينده جوامع بشرى برخورد فرهنگ اسلامى و فرهنگ غربى است.
هويت، ص 26

لذا به نظر مى‏رسد استراتژيست‏هاى غرب ضمن پذيرش اين نظريه، تلاش مى‏كنند با استحاله فرهنگى انقلاب اسلامى، عملاً اين رويارويى را به نفع خود رقم بزنند.

[مجید املشی]

در ادامه به اقدامات استكبار جهانى براى استحاله فرهنگى انقلاب اسلامى‏ خواهیم پرداخت. یکی از این راهکارها مقابله با دين و تلاش براى منزوى كردن ارزشهاى دينى‏ می باشد.

آنها تمامى تلاش خود را به كار مى‏برند تا به هر صورت ممكن، دين و ارزشهاى مورد قبول امت اسلامى را منزوى كنند.
دشمنان اسلام همواره در طول تاريخ معاصر اين سرزمين، شاهد آن بوده ‏اند كه هر جا پرچم آزادگى و مبارزه با ظلم و استعمار برافراشته شده، پشتوانه آن، قدرت دينى و ارزشهاى دينى حاكم بر جامعه بوده است و علمدار اين مبارزه نيز علماى اسلام بوده‏ اند.

پاتريك كلاوسون رئيس تحقيقات مؤسسه سياست‏هاى خاور نزديك واشنگتن مى‏گويد:
جمهورى اسلامى يك خطر عقيدتى به حساب مى‏ آيد كه نمى‏ توان آن را سبك شمرد.
روزنامه كيهان، 30/4/77

مقام معظم رهبرى در ديدار گروهى از معلمان، مسئولان امور فرهنگى در تاریخ 12/2/69 اینطور فرمودند:
والله كه آمريكا از هيچ چيز ملت ايران به قدر مسلمان بودن و پايبندى به اسلام ناب محمدى (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ناراحت نيست.

راهکار دیگر اشاعه فساد، ابتذال و بى‏ بند و بارى‏ می باشد که در ادامه به آن اشاره می کنیم.

[مجید املشی]

یکی دیگر از راهکارها در استحاله فرهنگى يا براندازى فرهنگى اشاعه فساد، ابتذال و بى‏ بند و بارى‏ می باشد.

پرورش روح انسان بدون محدود كردن شهوات امكان پذير نيست؛ لذا دين، خصوصاً اسلام، براى ارضاى شهوات ضابطه، قاعده، حدود و قيود تعيين كرده ‏است. بنا بر اين يكى از راههاى آسان و ساده مبارزه با نقش دين در يك جامعه عبارت است از، باز كردن راه عنان گسيختگى شهوات، يعنى همان كارى كه انگليسى‏ها در ادوار گذشته در ممالك اسلامى انجام دادند و جوانان را در عالم فساد غرق كردند.

همفر جاسوس انگليسی در کتاب خاطراتش - چگونه اسلام را نابود كنيم - راههاى نابود سازى عوامل نيرومند مسلمانان را در بيست و سه بند خلاصه مى‏كند و تأكيد مى‏كند كه مطابق پيش‏بينى اين رساله پس از يك قرن، نام اسلام از عرصه جهان برچيده خواهد شد و تنها اسمى از آن برجاى مى‏ماند كه خلاصه بندهاى آن كه در سال 1710 ميلادى تدوين شده است عبارتند از: ترويج شرابخوارى، قمار، فساد، شهوترانى، ترغيب به زير پا نهادن دستورات اسلام و سركشى از اوامر و نواهى آن، نفوذ در خانواده‏ها و تيره نمودن روابط بين فرزندان و والدين، به طورى كه زير بار تربيت و نصيحت والدين خود نروند و به سمت فرهنگ استعمارى هدايت شوند و در نهايت جوانان را از حوزه نفوذ عقايد دينى خارج و ارتباطات آنان را با علما قطع نمايد، ايجاد شك در وجوب عبادت و موارد ديگر.

رهبر معظم انقلاب در اين خصوص مى ‏فرمايند:
دشمن از راه اشاعه فرهنگ غلط، فساد و فحشا، سعى مى‏كند جوان‏هاى ما را از دست ما بگيرد. كارى كه از لحاظ فرهنگى دشمن مى‏كند، نه تنها يك تهاجم فرهنگى، بلكه بايد گفت يك شبيخون فرهنگى، يك غارت فرهنگى و يك قتل عام فرهنگى است. امروز دشمن دارد اين كار را با ما مى‏كند.
سخنان رهبر معظم انقلاب در ديدار فرماندهان نيروى مقاومت بسيج 22/4/77

راهکار دیگر ترويج ملى گرايى‏ می باشد که در ادامه به آن اشاره می کنیم.

[مجید املشی]

ترويج ملى گرايى

حب به وطن و ميهن دوستى نه تنها مضموم نيست، بلكه مى‏تواند باعث ايجاد اعتقادات و باورهاى مشترك در جهت شكل گيرى و استحكام يك ملت گردد، از همه مهمتر در هنگام خطر اين عامل موجب مى‏گردد كه مردم براى دفاع از موجوديت و هويت ملى خويش، تلاش و مجاهدت نمايند. از سوى ديگر علاقه به ميهن مى‏ تواند مانع سلطه استعمارگران شده و حتى افكار عمومى را عليه آنان تهييج نمايد.

همچنين در هنگام صلح، حب به وطن، عامل شكوفايى، رشد اقتصادى و... مى‏گردد. از اين زاويه چنانچه به دو رخداد مهمى كه در ايران اسلامى به وقوع پيوست، نگاهى بيندازيم، خواهيم ديد كه دفاع از هويت ملى چگونه باعث انسجام و حضور مردم در صحنه ‏هاى گوناگون مى‏ گردد.

حب به وطن جزء تعاليم و دستورات دينى مى‏ باشد و اين تعاليم باعث شد كه مردم مسلمان ايران به استقلال، سرافرازى، مجد و عظمت سرزمين خود، نگاه ارزشى داشته باشند و هرگاه مردم بيشتر تحت تعاليم دينى قرار گرفتند و دين در جامعه متجلى شد، دفاع در مقابل متجاوزان و استعمارگران داراى جديت بيشترى بوده كه نقطه عطف آن، حماسه دفاع مقدس مى‏باشد چنانچه طى 180 سال گذشته و تا قبل از پيروزى انقلاب اسلامى، يك ميليون كيلومتر مربع از خاك كشور پهناور ايران در اثر جنگها و زياده خواهى قدرت‏هاى استعمارگر جدا شده بود. اما در حالى كه دشمنان انقلاب از داخل و خارج به اين نظام هجوم آوردند، بحمدالله نتوانستند حتى يك وجب از خاك ايران اسلامى را جدا كنند.

در سناريوى استحاله فرهنگى، دشمنان، سعى دارند با ترويج و اشاعه فرهنگ ملى، اولاً اثبات كنند كه هويت ايرانى و هويت اسلامى دو مقوله جدا از هم مى‏باشند و در مرحله بعدى با تكيه بر هويت ايرانى، تهاجمى عليه هويت اسلامى يا ارزشهاى دينى داشته باشند.

در راهنماى پيكار ارگان گروهك سلطنت طلب آمده است:
با اجراى مراسمى مثل نوروز، چهارشنبه سورى [چهارشنبه آخر سال ]و مهرگان و سره و... با رژيم مبارزه نماييد


طراحان استحاله فرهنگى به خوبى مى ‏دانند كه القاى باورها و معيارهايى كه مبتنى بر بستر طبيعى و تاريخى باشد و جوهره واقعى آنها در روح و ذهن آحاد مردم وجود داشته باشد، به مراتب ضريب كارآيى بالاترى در راستاى اهداف آنها خواهد داشت.

[مجید املشی]

در ارسال های قبلی به استحاله ی فرهنگی به عنوان ابزاری قدرتمند اشاره کردیم. استكبار جهانى در استحاله سياسى‏ نیز بیکار ننشسته و اقدامات اساسی را مد نظر گرفته است.

دشمنان اسلام با بزرگ‏نمايى مشكلات جمهورى اسلامى ايران و هجمه به نظام سياسى مبتنى بر دين در صدد القاء اين موضوع هستند كه دين، قدرت اداره و مديريت جامعه را ندارد و طبيعى است كه در صورت پذيرش اين خط القائى، شبكه ‏هاى وابسته در ساير كشورهاى اسلامى، حركت خود را شروع نموده و نظريه ليبراليسم را به ملت‏ها عرضه مى‏ نمايند و ملت‏ها نيز به ناچار به آن اقبال خواهند نمود.

رسانه‏ هاى استكبارى در يك جنگ روانى تمام عيار و همسو سعى دارند اين باور را توسعه دهند كه در چارچوب فقه و ديانت امكان رسيدن به حكومتى ايده‏آل امكان پذير نيست و ايجاد يك حكومت دينى، تجربه ه‏اى مجدد از يك بن ‏بست مى ‏باشد كه مسحيت در قرون وسطى تجربه كرده است.

اما این موضوع کاملا روشن است که اسلام به عنوان یک دین همه جانبه تا به حال فرصتی برای اداره کردن دنیا نیافته. و این امکان پذیر نیست مگر با تولید علم اسلامی به خصوص در حوزه ی علوم انسانی.

[مجید املشی]

به دنبال پذيرش قطعنامه 598 و پس از آن، ارتحال بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران حضرت امام خمينى (قدس سره)، روشنفكرى وابسته از طريق محافل به اصطلاح علمى و آكادميك و مجامع به ظاهر فرهنگى، تحركات تازه‏ اى در حوزه هاى فكر، انديشه و فرهنگ به وجود آورد و رفته ‏رفته دامنه آن به برخى متوليان فرهنگى، سياسى، اقتصادى و محافل دانشگاهى نيز كشيده شد. از جمله نظرياتى كه در طى اين مدت در حوزه‏هاى فرهنگى، سياسى و اقتصادى مطرح شده و طرفدارانى را نيز به خود جذب نموده است، مى‏توان به ليبراليسم، سكولاريسم و پلوراليسم اشاره كرد.

ليبراليسم‏: ليبراليسم فرهنگى، ليبراليسم اقتصادى، ليبراليسم سياسى‏، ليبراليسم در ايران

سكولاريسم: سكولاريسم در ايران

پلوراليسم‏

در طی ارسالهای بعدی به ترتیب هرکدام را به صورت خلاصه توضیح می دهم.

[مجید املشی]

ليبراليسم از واژه ليبرال مشتق شده و داراى ريشه فرانسوى ليبر به معناى آزاد است.
ليبراليسم می گوید: آزادى نامحدود انسان را هيچ نيرو يا منبعى نمى‏تواند مقيد كند و بايدها و نبايدهايى را براى او تعيين كند.

جهان‏بينى ليبراليسم كه در دوران رنسانس، در غرب پديد آمد و پايه علوم جامعه ‏شناسى و سياسى غرب و تدريجاً ساير كشورهاى جهان قرار گرفت، مى ‏توان آن را امانيسم عقل‏گرا، يا خودمختارى امانيستى ناميد كه در آن انسان خودمختار، از وابستگى به هر قدرتى منع مى‏شود.

ليبرال‏ها دهه 50 و 60 را به عنوان دوران پايان ايدئولوژى اعلام كردند، آنتونى آربلاستر در كتاب ظهور و سقوط ليبراليسم مى‏نويسد:
ليبراليسم مدعى بود كه غير ايدئولوژيك و ضد ايدئولوژيك است و در اواخر دهه ‏هاى 1950 و 1960 حتى ادعا مى‏كرد كه سياست‏هاى مبتنى بر ايدئولوژى ديگر مرده اند و ما وارد عصر تازه ‏اى از سياست‏ هاى عقلانى، واقع‏بينانه و تجربى شده ‏ايم. ما ديگر به پايان ايدئولوژى رسيده‏ايم.
ظهور و سقوط ليبراليسم در غرب. ص 496

اگر چه در ظاهر تمام هم و غم ليبرال ها به مبارزه با ايدئولوژى ماركسيسم (بعنوان مخالف جدى غرب و سرمايه دارى) معطوف مى‏ شد، اما با تعريفى كه ليبرالها از ايدئولوژى دارند، اين ستيز محدود به ماركسيسم نبوده و هر عقيده‏اى را كه به نوعى با سرمايه دراى و نظام سلطه غربى ناسازگار باشد، شامل خواهد شد.
بر همين اساس رسانه‏ هاى غرب و نظريه پردازان محافل علمى و آكادميك و ارتجاع روشنفكرى در خارج و داخل اكنون با طرح نظريات ليبراليستى، فى ‏الواقع سعى دارند با انقلاب اسلامى مقابله نمايند چرا كه از آن به عنوان يك انقلاب ايدئولوژيك ياد مى‏كنند.


ليبراليسم داراى عرصه ‏هاى فرهنگى، اقتصادى و سياسى مى‏ باشد، که در ادامه به لیبرالیسم فرهنگی می پردازیم.

[مجید املشی]

پايه و اساس ليبراليسم فرهنگى امانيسم و فردگرايى مى‏ باشد. امانيسم (اصالت انسان يا انسان محورى) عبارت است از اعتقاد داشتن به اينكه انسان در همه امور از امورات خود، حاكم بر خويشتن است و سعادت خود را بوسيله عقل و دانش خويش كسب مى‏كند و هيچ نيازى به يك منبع مافوق بشرى چون خداوند و وحى و انبياء ندارد.

بر اين اساس، در يك تعبير كلى، انسان ليبرال يعنى نفس اماره كه اراده و اميال او جايگزين احكام الهى مى‏گردد.


پيامدهاى ليبراليسم فرهنگى (پذيرش انديشه‏ هاى ليبرالى در عرصه فرهنگ) عبارتند از:

فردگرايى:
در ليبراليسم فرد بر جامعه مقدم است و مصالح اجتماعى نمى ‏تواند محدود كننده آزادى‏هاى فردى باشد. (مانند ازدواج همجنس بازان در غرب)

شهيد بهشتى در نقد فردگرايى ليبراليستى مى ‏گويد:

در فردگرايى امانيستى ليبراليسم، انسان‏ها از مبداء هستى جدا شده و خود جايگزين خداوند مى‏ شوند. ارتباط فرد با وحى قطع گرديده، در راه رشد و حركت انسان‏ها مانع ايجاد خواهد شد. او صرفاً براساس هواهاى نفسانى عمل مى‏ كند، كه سقوط او را نتيجه خواهد داد.
كتاب صبح (ليبراليسم)، سخنرانى شهيد مظلوم آيةالله بهشتى در سال 1360


آزادى:
اصالت فرد، تأكيد بر آزادى نامحدود فرد را پديد آورده است؛ در آزادى ليبرالى، فرد در انتخاب هرگونه نظر و عقيده و ابراز و عمل به آن كاملاً آزاد است. رفتار فرد اساساً از مجراى اميال او تعيين شده و هر چه دوست بدارد و انتخاب كند، فى نفسه خوب است.

در اين نوع آزادى، فرد به طور مطلق حاكم و مالك خويش بوده، ناظر و آمر ديگرى اعم از خداوند، جامعه و دولت براى او وجود ندارد. آزادى مؤكد ليبرالى شامل مسائل اخلاقى و اقتصادى مى ‏باشد.
از جمله مضرات آزادى ليبرالى براى افراد، پريشانى و احساس تنهايى براى خود او و بوجود آمدن بى‏ قانونى و هرج و مرج در جامعه مى‏باشد. اين همان خطرى است كه جوامع اروپايى را در لجن‏زار فرو برده و در سراشيب سقوط قرار داده است.

مدارا:
يكى از پيامدهاى ليبراليسم فرهنگى و آزادى ليبرالى، مدارا مى‏باشد كه به موجب اين اصل، افراد جامعه و دولت نبايد در فعاليت‏ها يا عقايد ديگران مداخله كنند و يا حساسيت اخلاقى و اعتقادى در قبال رفتارها و ايده‏هاى ديگران از خود بروز دهند.

البته اين مدارا تا زمانى مورد قبول ليبرال‏ها است كه به ركن اصلى ليبراليسم، يعنى سرمايه‏دارى خدشه‏اى وارد نكند.

اباحى‏ گرى:
نتيجه رشد و اشاعه ليبراليسم، حاكميت اباحى‏ گرى (نفى حلال و حرام الهى در زندگى فردى و اجتماعى انسان) و در نهايت تضاد با دين و نشر بى دينى بود.



در ادامه به لیبرالیسم اقتصادی می پردازیم.