آیا دعا (شفا و.....) چیزی جز تلقین است

[سوشی یانس]

با سلام به همه دوستای گلم
یه سوال مهم داشتم لطفا جواب قانع کننده بدید با تشکر

آیا دعا چیزی جز تلقین است کما این که ما می بینیم در همه ی ادیان چه الهی چه غیر الاهی بحث خواستن از موجودی برتر هست و پیروان ادیان گاه از این وجود برتر جواب مد نظر خود را می گیرند گاه نه
آیا نمیشه این نتیجه رو گرفت که انسان از باور و اعتقاد خودش پاسخ میگیرد نه از چیز دیگری فقط کافی است با تمام وجود به چیزی باور داشته باشد
این سوال خیلی وقت ذهن منو به خودش مشغول کرده اگر کسی منطقی می تونه کمکم کنه ممنون میشم

[مهدی2012]

به نظرم:
آره میشه گفت در بعضی مواقع همین باور و اعتقاد خودش مسئله رو حل کنه مثلا یه بیمار با اعتقاد قوی ، امید به خوب شدن رو افزایش میده و این باعث بهبودش بشه ولی من هر چقدر هم باور و اعتقاد داشته باشم الان یه ماشین مدل بالا داشته باشم هیچ تاثیری نداره.
حالا همین اعتقاد چه جوری به دست میاد مگر اعتقاد به خدا. تا حقیقت و قدرتی واقعی نباشه اعتقادی هم نمیشه داشت پس باز هم باید به سراغ خدا بریم تا اون اعتقاد و ایمان رو به خدا داشته باشیم.اینم از رحمت خدایه که حتی به یادش باشیم واسمون کلی خوبه. وقتی ایمانمون به خدا قوی باشه خیلی از مشکلاتمون حل میشه. دیگه غیر از خدا از کسی نمیترسیم، واسه اتفاق هایی که پیش میاد و پیش اومده ناراحت نمیشیم و...

[am_po]

دوست عزیزم سوشی یانس
یه داستان واقعی برات میگم ، نتیجه با خودت:
یه روزی تو صحبتهای دوستانه ، دوستی تعریف میکرد که یکی از آشناها حال دخترش اصلا خوب نیست به انواع و اقسام داروهای شمیمیایی و گیاهی و پزشکان سنتی و مدرن و غیره متوسل شده بود ولی کاری از پیش نرفته بود. بعد از دو سه سال حاد شدن بیماری که جوابی هم نگرفته بود تصمیم داشت دخترشو ببره پیش امام رضا و شفاشو بگیره......
شنونده داستان که خودم بودم از ذهنم گذشت مگه این روزها امام کسی رو شفا هم میده ، تو این دوره که همه از معنویات جدا و دنبال مادیات میرن؟ یه حسی داشتم نه اینکه شفا دادن توسط ائمه به اذن خدا رو باور نداشته باشم ، یه حس خاصی بود.
تا اینکه در کمال صحت و سلامت خودم مریض شدم اونم مرضی که باورت نمیشه ظرف دو روز دیگه قادر نبودم دست راستم و حتی برای قامت بستن برای نماز بالا بیارم. از شدت درد هیچ قرص و دارویی هم کارساز نبود اتفاقا در همین زمان امام رضا طلبید و من برای ماموریتی عازم مشهد شدم...... برای زیارت رفتم حرم و مادرم بهم گفت بیا دستت رو ببندم به پنجره فولاد شاید خوب شد!!!! اذان صبح که برای نماز بیدار شدم باورت نمیشه غده ای که تو آرنجم بیرون زده بود و جلوی خم و راست شدن دستم رو میگرفت و باعث درد وحشتناکی میشد از جاش چرخیده بود و رفته بود یه طرف دیگه و ظرف 24 ساعت کاملا از بین رفت.

نه دوست خوبم تلقین فقط یک زائده خیاله که واقعیت نداره اما شفا و توسل توهم نیست اگه برات اتفاق بیفته در هر زمینه ای (انشاء الله که هیچ وقت بیمار نشی) با پوست و استخوانت هم حسش میکنی
اون کسی که در هر دینی تقاضای شفا داره چون ناخودآگاه امیدش از این دنیا قطع میشه و متوجه پروردگار عالم میشه ، انرژی واقعی رو کسب میکنه کمااینکه در ادیان غیر الهی هم انسانها به یک نیروی برتری سعی میکنن ضمیرشون رو متصل کنن. و این فقط با خواست خداوند انجام میشه مهم نیست که ما باور کنیم یا نه، خداوند درهمه چیز جاریه و با خواست اون همه چیز محقق میشه ، همونطور که خیلیها هم با باور دینی یا غیر دینی شفا نمیگیرن پس یعنی اونا خوب تلقین نکردن؟!!؟
اگر الان دست رو ببری 100 سال هم بشینی به خودت تلقین کنی که خونش بند میاد و زخمش محو میشه امکان نداره این اتفاق بیفته به همین سادگی

امیدوارم کمکی کرده باشم ، التماس دعا

[فاطمه خانم]

(۳۰/آبان/۹۱ ۱۵:۰۷)سوشی یانس نوشته است:  
با سلام به همه دوستای گلم
یه سوال مهم داشتم لطفا جواب قانع کننده بدید با تشکر

آیا دعا چیزی جز تلقین است کما این که ما می بینیم در همه ی ادیان چه الهی چه غیر الاهی بحث خواستن از موجودی برتر هست و پیروان ادیان گاه از این وجود برتر جواب مد نظر خود را می گیرند گاه نه
آیا نمیشه این نتیجه رو گرفت که انسان از باور و اعتقاد خودش پاسخ میگیرد نه از چیز دیگری فقط کافی است با تمام وجود به چیزی باور داشته باشد
این سوال خیلی وقت ذهن منو به خودش مشغول کرده اگر کسی منطقی می تونه کمکم کنه ممنون میشم

علیکم السلام
البته به این بستگی دارد که شما به اسلام اعتقاد داشته باشید یا نه!
ولی در دین ما ، اسلام ،سفارش بسیار زیادی به دعا شده است :
فکر می کنم جواب مکفی قبلا در تالار قرار داده شده :
تاپیک زیر را مطالعه بفرمایید :
چرا دعا کنم ، وقتی خداوند می داند من چه می خواهم

[Asma]

(۳۰/آبان/۹۱ ۱۵:۰۷)سوشی یانس نوشته است:  
با سلام به همه دوستای گلم
یه سوال مهم داشتم لطفا جواب قانع کننده بدید با تشکر

آیا دعا چیزی جز تلقین است کما این که ما می بینیم در همه ی ادیان چه الهی چه غیر الاهی بحث خواستن از موجودی برتر هست و پیروان ادیان گاه از این وجود برتر جواب مد نظر خود را می گیرند گاه نه
آیا نمیشه این نتیجه رو گرفت که انسان از باور و اعتقاد خودش پاسخ میگیرد نه از چیز دیگری فقط کافی است با تمام وجود به چیزی باور داشته باشد
این سوال خیلی وقت ذهن منو به خودش مشغول کرده اگر کسی منطقی می تونه کمکم کنه ممنون میشم

سلام
اگر بپذیریم که اعتقاد و باور انسان، باعث وقوع چیزی می شه که انسان بدون آن قادر به ایجاد آن چیز نباشه، یعنی اعتقاد وسیله ای برای اٍعمال اراده و منویات انسان و ایجاد تغییر در واقعیته
از آنجائیکه ایجاد تغییر در واقعیت معلول یک علت حقیقی است پس یعنی اعتقاد ما باید یک "علت حقیقی" یا "حقیقت"باشد. اما "اعتقاد" خود"حقیقت" نیست. بلکه تعبیر ذهن ما از حقیقت است پس فعلیت ندارد یعنی قادر به انجام کاری نیست.ضمنا حقیقت امری واحد و مطلقه اما اعتقاد نسبی است.

[فاطمه خانم]

(۳۰/آبان/۹۱ ۲۱:۱۸)Asma نوشته است:  سلام

از آنجائیکه ایجاد تغییر در واقعیت معلول یک علت حقیقی است پس یعنی اعتقاد ما باید یک "علت حقیقی" یا "حقیقت"باشد. اما "اعتقاد" خود"حقیقت" نیست. بلکه تعبیر ذهن ما از حقیقت است پس فعلیت ندارد یعنی قادر به انجام کاری نیست.ضمنا حقیقت امری واحد و مطلقه اما اعتقاد نسبی است.

علیکم سلام
اگر ممکن هست با این مسئله ای که فرمودید ، تولد حضرت عیسی (علیه السلام) را توجیح بفرمایید!

خداوند وقتی که بخواهد مسئله انجام بشود ، انجام می شود .
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ وَيَوْمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُ ..

و هر گاه كه مى‏گويد باش بى‏درنگ موجود شود (سوره انعام آیه 73 )
پس علت برای امری که خداوند به آن اجازه موجودیت بدهد ، لازم نیست .
اگر چه خداوند از این کار ابا دارد .

[مسافر]

چیزی که به ذهن بنده می رسه اینه:
عالم هستی عالم علت و معلوله. هر چیز یک اثر و خاصیتی داره. شما اگر به اون علت رجوع کنی پاسخش رو می بینی و لازم نیس که بهش اعتقاد داشته باشی. مثلا اگر سیب رو بالا پرت کنی جاذبه اون رو به سمت خودش می کشه و سیب می افته زمین. این اصلا ربطی نداره که شما به جاذبه زمین اعتقاد داشته باشی یا نه. این یعنی عالم حساب و کتاب و نظم و قانون داره. در باقی پدیده ها هم همینه. دست آدم بشکنه، آتل ببندن خوب میشه. ربطی به باورش نداره. دارو خوب می کنه و اثر دارو به باور و ایمان به اون نیست...
خود تلقین هم خودش یک علت برای بعضی چیزهاست. اما در کل هر علت در حد خودش باعث اثر میشه. یعنی از یک علت نمیشه توقع اثر دهی در حوزه هایی خارج از حوزه تعریف شده یا اثر دهی بیش از مقدار مقدر شده براش رو داشت. اما چیزی که به خدا وصل باشه، دیگه محدود نیست. برای همینه که سحر و جادو بله اثر داره، ولی مثلا یک جادوگر نمی تونه مرده رو زنده کنه ولی یک ولی خدا به اذن خدا می تونه مرده زنده کنه. (مثلا حضرت مسیح (علیه السلام)). این جا علت چون به خدا وصله مثل شیر آبیه که به دریا وصله. دیگه محدود نیس.
مورد بعدی هم این هست که هر چیز یک اثری داره ولی اینکه آدم بابت تمتع از اون چه بهایی رو پرداخت می کنه مهمه. ممکنه چیزی در یک یا چند بعد برای آدم مفید باشه اما چیزهای با ارزش تری رو از آدم بگیره. برای همینه که آدم باید ببینه چی رو از کی می خواد نه اینکه فقط براش نتیجه مهمه. اون چیزی که مسلمه همه چیز، در اختیار خداست و خواستن از خدا، شان بندگی و باعث رشد آدمه. خواستن از خدا یا توسل و رجوع به اون باب ها و استفاده از اون اسبابی که مورد رضای خداست و یا اصلا بهش توصیه کرده هم باعث میشه آدم به خیر و نیکی برسه و هم باعث رشد میشه.
یک نکته ای هم هست وقتی آدم چیزی رو از خدا می خواد خدا بهش خیر میده. این خیر برتر از خود اون نتیجه اس. ممکنه در ظاهر حتی موافق خواسته آدم هم نباشه اما بعد آدم بفهمه که چقدر به نفعش شد.
در عالم بعضی چیزها رسیدن بهش اسباب اختصاصی هست و فقط با مراجعه به اونه که میشه به نتیجه رسید. بعضی چیزها هم اسباب مشترک دارن و در اینجا نیت آدمه که مهم میشه.
برای مثال ممکنه شفا گرفتن از توسل به امامان معصوم، خوردن دارو، تلقین یا مثلا انرژی درمانی و انجام ریکی بدست بیاد ولی رسیدن به عبودیت و رضوان تنها از طریق باب ولایت ائمه کرام (علیه السلام) بدست می آد و مثلا تا قیام قیامت با تلقین نمیشه به اون رسید.
و نکته آخر هم اینکه در بعضی چیزها، اعتقاد به اثر بخشی اون علت، بخشی از مرحله رجوع به اون علت حساب میشه. بعضی چیزها، رجوع بهش فیزیکه. یعنی شما می ری پیشش. اما بعضی چیزها رفتن خالی پیششون فایده نداره چون اعتقاد به اون هم بخشی از این رجوع حساب میشه و اگر اعتقاد نباشه، اون چیز نتیجه نمی ده یا حتی برعکس نتیجه می ده. مثل خود قرآن که می گه این شفا و رحمت است برای مومنین ولی برای کافرین هیچ دستاوردی به جز خسران نداره! قرآن یک چیزه اما اگر رجوع به اون درست نباشه عکس نتیجه می ده...

[Asma]

(۳۰/آبان/۹۱ ۲۱:۴۷)فاطمه خانم نوشته است:  علیکم سلام
اگر ممکن هست با این مسئله ای که فرمودید ، تولد حضرت عیسی (علیه السلام) را توجیح بفرمایید!

خداوند وقتی که بخواهد مسئله انجام بشود ، انجام می شود .
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ وَيَوْمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُ ..

و هر گاه كه مى‏گويد باش بى‏درنگ موجود شود (سوره انعام آیه 73 )
پس علت برای امری که خداوند به آن اجازه موجودیت بدهد ، لازم نیست .
اگر چه خداوند از این کار ابا دارد .

ببخشید من متوجه ارتباط عرض بنده با فرمایش شما نشدم.
خداوند و اراده خداوند عین حق و حقیقته. اراده خداوند علت اصلی پیدایش هر پدیده ایه.
لطفا اصل بدیهی علت و معلول رو زیر سوال نبرید.

[فاطمه خانم]

(۳۰/آبان/۹۱ ۲۳:۱۹)Asma نوشته است:  ببخشید من متوجه ارتباط عرض بنده با فرمایش شما نشدم.
خداوند و اراده خداوند عین حق و حقیقته. اراده خداوند علت اصلی پیدایش هر پدیده ایه.
لطفا اصل بدیهی علت و معلول رو زیر سوال نبرید.

خواهش می کنم .
من از صحبت شما اینطور برداشت کردم که انگار به نوعی معجزه را زیر سوال می برید .
عرض بنده به طور خلاصه این هست که اراده خداوند وقتی بر چیزی تعلق بگیرد ، آن فعل انجام می شود .
اصل علت و معلول به جای خودش درست ولی وقتی اراده خداوند تعلق گرفت ، خودش اسباب را فراهم می کند .
مثالش هم تولد حضرت عیسی هست .

[فاطمه خانم]

اگر هنوز راضی نشدید بابت جوابهای داده شده ...
وقتی شما در این باره میخواهید بررسی کنید باید به این سوالات جواب بدهید .
تلقین چیست و چه اثاری دارد .
حد تلقین چیست ؟ مثلا در هیئنوتیزم که حد آخر تلقین است. چگونه میتوان بر جسم اثر گداشت .
یا بر روح
اجسام خارجی
اشخاص ثالث
روش تلقین چیست؟ ...
آیا مدارک علمی و تجربی محکمی در این مورد وجود دارد ؟و ...
شما به این ها جواب بدهید تا فرق دعا و تلقین را خدمت شما عرض کنیم .