هفتم صفر ، شهادت امام حسن مجتبی (علیه السلام)

[Agha sayyed]

بسم الله الرحمن الرحیم
السلام علیکَ یا قتیل العـَ بـَ رات

در مورد شهادت تعدادی از معصومین (صلوات الله علیهم اجمعین) تاریخ نگاران به دو روایت و تاریخ اشاره داشته اند ،
از جمله شهادت امام حسن مجتبی (علیه السلام) ، روحی فداه ، که برخی شهادت آن امام همام را به تاریخ هفتم صفر میدانند و برخی بیست و هشتم از این ماه .
البته بیشتر علما تاریخ 7 صفر را مشهور دانسته اند ، هرچند تقویم هجری ما 28 را آورده است .

متن سوال و استفتاء:
با توجه به اهميت برگزاری شعائر اهلبيت عليهم السلام و مظلوميت سبط اکبر امام حسن مجتبی (عليه السلام) و سيره مستمره علمای حوزه های علميه قم و نجف اشرف و ساير مشاهد مشرفه که روز هفتم ماه صفر را به عنوان شهادت امام حسن مجتبی (عليه السلام) اقامه عزا مي کردند و از جمله مرحوم حاج شيخ عبد الکريم حائری مؤسس حوزه علميه قم که بر تعطيلی دروس حوزه علميه و اقامه عزا بر آن وجود شريف اصرار داشتند و به دستور ايشان بازار قم تعطيل می گرديد و از زمان حيات آن بزرگوار تاکنون نيز بر اين منوال باقي است، نظر حضرتعالی نسبت به -روز هفتم صفر ـ که بنا بر اقوالی از جمله شهيد اول در کتاب دروس، مرحوم کفعمی در مصباح، شيخ بهايی و مرحوم شيخ جعفر کاشف الغطاء و برخی ديگر از اعاظم فقها تصريح بر شهادت امام حسن مجتبی (عليه السلام) در اين روز نموده اند چيست؟ در صورت صحت اقوال فوق الذکر در اين روز و بنا بر قولی ولادت امام موسي (کاظم عليه السلام) نيز هست، وظيفه و تکليف ما شيعيان و خصوصا صدا و سيما در بر پايی عزاداری و يا جشن و سرور چه می باشد؟

در ذیل به استفتائات برخی از مراجع اشاره مینمایم :

پاسخ آيت الله وحيد خراسانی :
بسم الله الرحمن الرحيم

به آنچه فقيه محقق ، موسس حوزه علميه قدس سره فرموده اند ، بايد عمل شود.

پاسخ آيت الله سيستانی :

بسمه تعالی بزرگداشت شهادت سبط اکبر امام حسن مجتبي (عليه السلام) و ترتيب مجالسی براي آن حضرت و ذکر مصائب و يادآوری مناقب آن امام از مصاديق تعظيم شعائر است . و من يعظم شعائرالله فانها من تقوي القلوب

پاسخ آیت‌ الله سید صادق روحانی:

باسمه جلت اسمائه، جماعتی از محققین و علما مانند شیخ مفید، شهید و کاشف‌الغطاء بعد از تحقیق، روز هفتم صفر را روز شهادت آن حضرت نوشته‌اند من هم موقعی‌ که در این مورد تحقیق می‌کردم، تقریبا اطمینان به این پیدا کردم . بنابراین مقتضای تعظیم شعائر، اقامه مجلس عزا، تعطیلی بازار، خروج دسته‌جات و عزاداری در این روز است، و وظیفه صدا و سیما بر پایی عزاداری است و تولد امام کاظم‌(علیه السلام) در این روز مانع نباید بشود.

پاسخ آيت الله صافي گلپايگاني :

برپائی مجلس ميلاد ائمه (عليهم السلام) بسيار خوب و مناسب است اما چون هفتم صفر بنا بر بعضي اقوال مصادف با سالروز شهادت امام حسن مجتبی (عليه السلام) می باشد و از طرفی تمام ماه محرم و صفر ماههای حزن آل الله و کاروان داغدار و مصيبت زده حضرت سيدالشهداء عليه السلام است سزاوار است در اين دوماه مجلس روضه وعزا برپا نموده و از مجالس جشن وسرور جدا اجتناب نمود. ان شاءالله مجمع مقدس شما عزيزان مورد توجه و عنايت خاصه حضرت بقيةالله ارواحنا فداه قرار بگيرد و همه از منتظران امر فرج آن حضرت بوده باشيد.

پاسخ مرحوم آيت الله میرزا جواد تبريزی :

محرم و صفر ماه هاي حزن بر سيدالشهداء و خاندان اهل بيت عليهم السلام می باشد و بايد به مجالس عزاداری روضه خوانی بگذرد.

والله العالم

پاسخ مرحوم ایت الله فاضل لنکرانی :

بسمه تعالی و له الحمد در اين که بايد يک روز اختصاص به حضرت امام مجتبی (عليه السلام) داشته باشد ترديدی نيست و با توجه به اينکه روز 28 صفر روز رحلت خاتم الانبيا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هم هست و بدين لحاظ شهادت سبط اکبر (عليه السلام )تحت الشعاع قرار مي گيرد، لذا خوب است که روز هفتم صفر را به اين عنوان اختصاص دهند که (( مشهور )) هم همين است .


منبع :شیعه نیوز

آنچه کاملا واضح است رعایت حرمت این روز و در کل این ماه حزن و اندوه است . خصوصا امسال که مقارن شده است با شب اول دی ماه ، شب یلدا .
لذا تمام عزیزان و کاربران و سوگواران را دعوت مینمایم تا بر این شب حرمت گذارده و از برپایی مجالس شادمانی و جشن خودداری نمایند و در صورت امکان امشب همسو با مادر سادات ، خانم فاطمه زهرا (سلام الله علیها) ،روحی فداه، در منازل خود بجای تفال بر دیوان حافظ ، ذکر مناقب دومین والی دلهای عاشق را برای هم نقل نمایند ، باشد که تسلیتی بر دل مولایمان حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، روحی فداه ،شود .


اللهم عجل لولیک الفرج
موفق باشید و خدایی .

[حسنیه]

بسم الله الرحمن الرحیم



از دیرباز در حوزه هزار ساله نجف اشرف هفتم صفر را روز شهادت امام مجتبی علیه السلام می دانند و شیعیان عراق و سایر کشورها نیز در این روز برای سبط اکبر؛ امام مجتبی علیه السلام اقامه عزا می کنند اما در ایران شهادت سبط اکبر بیست و هشتم صفر است همزمان با رحلت پیامبر اعظم. چرا؟ به دلیل اختلاف روایت؛ دو قول برای روز شهادت امام حسن مجتبی نقل شده است:
۱. بیست و هشتم صفر؛ بر اساس نقل شیخ کلینی و شیخ مفید و شیخ طبرسی. رضوان الله علیهم
۲. هفتم صفر ؛بر اساس نقل شهید اول ، کفعمی ، شیخ بهایی ، علامه مجلسی ، مرحوم صاحب جواهر ، شیخ کاشف الغطاء و محدث قمی. رضوان الله علیهم

هرچند حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی موسس معظم حوزه علمیه قم فقط هفتم صفر برای امام مجتبی اقامه عزا می کردند و

به امر ایشان در آن روز بازار هم برای اقامه عزا تعطیل می شده و هنوز هم در برخی از بیوت مراجع در قم روز هفتم صفر برای امام مجتبی روضه برپا می شود اما همچنان در تقویم رسمی کشور هفتم صفر روز ولادت امام موسی بن جعفر علیهما السلام درج می شود که بنابر برخی پژوهش های انجام شده قطعا ماه ولادت ایشان ذی الحجه است و هفتم صفر ولادت آقا موسی بن جعفر سلام الله علیه نیست!
و اگر هم ولادت باشد نکته مهم این است که محرم و صفر ماه حزن اهل بیت است و بسیاری از بزرگان ما مانند استاد فقید ما آقای مجتهدی رحمه الله تقیّد داشتدند که در روز هفتم صفر مجلس روضه تشکیل شود و روضه امام مجتبی یا امام کاظم خوانده شود و تاکید می کردند این روزها حتی اگر تولد امام معصوم هم باشد، روز سرور نیست، روزهای اسارت اهل بیت امام حسین و ماه حزن است! و نکته جالبی که می فرمودند این بود که "چون ناصرالدین شاه تولدش در این روز بود و برای اینکه روز تولدش مصادف با شبِ وفات امام جسن مجتبی نباشد تا بتوانند جشن بگیرند این دست کاری را در تقویم کرده اند." که در حد یک احتمال می شود پذیرفت اما قابل تامل است چون واقعا تولد او در همین روز بوده ششم صفر۱۲۴۷ هجری قمری بوده و قبل از آن قول بیست و هشتم مرسوم نبوده و الان هم فقط منحصر به ایران است!
به هر حال سیره مراجع عظام و نظرشان در مورد جشن در ماه صفر همین است و عموم آنها با برگزاری مجلس شادی در ماه صفر که ماه حزن اهل بیت است مخالف هستند.
چقدر خوب است که فقط یک روز یعنی هفتم صفر -با توجه به قوت این قول- به شهادت امام مجتبی اختصاص داده شود تا هم با سایر شیعیان هماهنگ شویم و هم در ایام آخر صفر مجال کافی برای طرح مباحث هویتی و اعتقادی در مورد رسول خدا صلی الله علیه و آله باشد و هیچ یک از دو مناسبت، در یک روز، تحت الشعاع دیگری قرار نگیرد.
این موضوع در دو جلسه اخیر خطبای برتر کشور با حضور معاریف اهل منبر و رسانه در حوزه علمیه قم مطرح و بحث شد و مقرر شد تا مراتب از سوی حوزه جهت طی مراحل قانونی به شورای فرهنگ عمومی منعکس شود. البته اصلاح این قبیل موارد بیشتر به اهتمام همه ما خصوصا اهالی منبر و هیئتی ها برمی گردد که لازم است به این موضوع و اهمیت آن توجه کنند.


منبع:http://www.shahab-moradi.ir

[حسن.س.]

گفتم نظر عارفی که حقیقتا باطن عالم را نظاره می کند از قلم نیفتد.کسی مانند آیت الله بهجت(رحمة الله علیه) و عرفای بزرگ ما تنها به ظاهر و بحث های تاریخی نمی پرداختند و با باطن زمان ارتباط برقرار می کردند به طوری که شهود می فرمودند که در روز شهادت یا ولادت عالم در حزن یا سرور است.به عنوان نمونه خاطره ای از شیخ جعفر آقای مجتهدی(رحمة الله علیه) عرض می کنم و بعد هم نظر عارف کامل و عبد صالح خداوند حضرت آیت الله عظمای بهجت(رحمة الله علیه) را عرض می نمایم.

آقای مجاهدی می فرمودند :

روزی در باغ آقای علی‌زاده واقع در پشت ایستگاه راه آهن مشهد، به خدمت آقای مجتهدی شرفیاب شدم. آن روز حال بكاء شدیدی داشتند و لحظه‌ای از گریستن باز نمی‌ماندند.گریه های بی‌اختیار ایشان را بارها دیده بودم و برای من چندان تازگی نداشت، ولی چیزی كه فكر مرا به سختی به خود مشغول می‌كرد استمرار این حالت گریه در آن روز بود.در آن حالت استثنایی، نمی‌توانستم علت گریه‌های پی در پی را از ایشان سئوال كنم، و آن ولی خدا را از حال خود منصرف سازم. ساعتی به همین منوال بی آن كه حرفی در میان ما رد و بدل شود.همین كه ایشان برای چند لحظه‌ای از گریستن باز ماندند، فرصت را غنیمت شمرده، پرسیدم:علت این گریه‌های مستمر و بی‌اختیار شما چیست؟!

فرمودند:آقاجان! روز عجیبی است! امروز در و دیوار گریه می‌كند! آسمان گریه می‌كند! زمین گریه می‌كند! این درختان باغ گریه می‌كنند! از آسمان و زمین غم می‌ بارد! آیا اگر شما این صحنه‌ها را می‌دیدید ساكت می‌نشستید؟! من بی اختیار گریه می‌كنم و علت آن را به درستی نمی‌دانم، و بعد از چند لحظه‌ای درنگ گفتند:امروز شاید روز شهادت یكی از ائمه اطهار(ع ) باشد، قراین از این امر حكایت دارد!مدتی گذشت و یكی از روحانیون به دیدن آقای مجتهدی آمد، از ایشان پرسیدم:آیا امروز، روز شهادت است؟!گفتند:به روایتی امروز، روز شهادت حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) است!

هنگامی كه آقای مجتهدی سخن آن مرد روحانی را شنیدند، به سختی منقلب شدند و در حالی كه به شدت می‌گریستند گفتند:قربان مظلومی‌شان بروم، این گریه‌های بی‌اختیار كه بی‌جهت نیست! آقا امام محمد باقر (علیه السلام) در كودكی در كربلا حضور داشتند و روز عاشورا صحنه‌های شهادت را یكی پس از دیگری به چشم خود دیده‌اند، و تا آخر عمر برای مظلومیت جدشان حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) گریه كرده‌اند، این گریه‌های امروز اثر همان گریه‌هاست و مسلماً امروز، روز شهادت آن بزرگوار است نه روز دیگر.

آیت‌الله‌العظمی بهجت‌(رحمة الله علیه)

مناسب است در جمع بین دو قول مشهور در روز هفتم صفر به‌ شهادت سبط اکبر امام مجتبی‌(علیه السلام) و تولد امام موسی‌الکاظم‌(علیه السلام)، ترتیب مجالس برای هر دو امام بزرگوار به اینکه مصائب امام دوم‌(علیه السلام) و مناقب امام هفتم‌(علیه السلام) را متذکر و یادآور باشند و به همین احتیاط حاصل می‌شود.

[mahyamatin]

بسم الله الرحمن الرحیم


السلام علیک یا حسن بن علی (علیه السلام)

فردا هفتم صفر است.

[سجاد313]

به نام خدا
سلام علیکم

البته اینجا یک مشکلی است که جالب نیست در یک روز هم شاد بود هم ناراحت!!!

یا باید شهادت باشد یا ولادت.

بر اساس تقویم شیعه ولادت امام هفتم در ماه ذی الحجه است.

اما روزی دقیق برای آن مشخص نیست.

امروز هم صدا و سیما بیششتر روی ولادت تاکید داشت.

و همه جا ولادت تبریک می گفتند.

و آنچه در عرف جا افتاده همان 48ام است.

فی امان الله

[سید ابراهیم]

فتاوای برخی از مراجع درباره این مسئله

آیت‌الله میرزا جواد تبریزی:

محرم و صفر ماه‌های حزن بر سیدالشهداء و خاندان اهل بیت علیهم السلام می‌باشد و باید به مجالس عزاداری روضه خوانی بگذرد، والله العالم.

آیت‌الله فاضل لنکرانی:

در این که باید یک روز اختصاص به حضرت امام مجتبی علیه السلام داشته باشد، تردیدی نیست و با توجه به اینکه روز 28 صفر روز رحلت خاتم الانبیا (صلی الله علیه و آله) هم هست و بدین لحاظ شهادت سبط اکبر علیه السلام تحت الشعاع قرار می گیرد، لذا خوب است که روز هفتم صفر را به این عنوان اختصاص دهند که (( مشهور )) هم همین است.

آیت‌الله بهجت:

مناسب است در جمع بین دو قول (مشهور) در روز هفتم صفر به شهادت سبط اکبر امام مجتبی (علیه الاف التحیة والثناء) و تولد امام موسی کاظم علیه السلام ترتیب مجالس برای هر دو امام بزرگوار داده شود؛ به این صورت که مصائب امام دوم (علیه السلام) و مناقب امام هفتم (علیه السلام) را متذکر و یادآور باشند و همین احتیاط حاصل می‌شود؛ والسلام.

آیت‌الله شبیری زنجانی:

عزاداری روز هفتم ماه صفر به عنوان سوگواری سبط (علیه السلام) و تعطیل بازار که سنت شیعیان بوده از شعائر دینی است که باید محفوظ بماند و با ذکر مناقب امام هفتم (علیه السلام) منافات ندارد.

آیت‌الله مکارم شیرازی:

البته نظر مشهور طبق آنچه مرحوم کلینی در کافی آورده این است که شهادت آن حضرت در آخر ماه صفر است، ولی با توجه به روایت دیگری که مربوط به هفتم ماه صفر است، سزاوار است نسبت به آن روز نیز احترام رعایت شود.

آیت‌الله سیستانی:

بزرگداشت شهادت سبط اکبر امام حسن مجتبی علیه السلام و ترتیب مجالسی برای آن حضرت و ذکر مصائب و یادآوری مناقب آن امام از مصادیق تعظیم شعائر است؛ «و من یعظم شعائرالله فانها من تقوی القلوب».

یاعلی مدد

[رهگذر.]

سلام بر تو که نیازمندان را باب الحوائجی.سلام بر نام معطر و زیبایت، که الهام بخش ِ صبوری ، شکیبایی ، بردباری و حلم است.
[/b]






مژده‏ ی میلاد تو، نفحه ی باد صباسترایحه ‏ی یاد تو با دل ما آشناستآمدی و باب هر حاجت دلها شدیباب حوائج تویی، نام تو ذکر خداستعرش الهی اگر، جلوه گه حق بودبار گه ات کاظمین، خود حرم کبریاستقبله ی قدوسیان، کوی مصفای تونام دل آرای تو، کعبه ی حاجات ماستیوسف زهرایی و گوشه ‏ی زندان و چاهکنج سیه چال تو، به غصه ات مبتلاستشادی میلاد تو، توأم اشک است و آهچونکه غمین هر دل از کوفه و شام بلاستمحفل مولودی‏ ات، کرببلایی شدهگوشه‏ ی لبخند ما، همره اشک عزاست

[ساجد]

چرا مقام معظم رهبری در این خصوص چیزی نفرمودن ؟؟؟
فکر کنم اگر ایشون لب به سخن باز کنن ( مثل همیشه که فصل الخطاب بودن) ، در این موضوع هم خیلی از مشکلات حل شدنیه

سکوت ایشون در این باره جای تامل داره

[میثم2]

سلام
شهادت امام حسن (علیه السلام) را تسلیت عرض میکنم

شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام هفتم یا بیست و هشتم صفر؟!

در وصف ذات، صحبت ما احتیاج نیست

زیرا که در صفات خدا «احتیاج» نیست

باید به بال رفت و درآورد گیوه را

در بارگاه قرب تو پا احتیاج نیست

تو بی ‌وسیله هم بلدی معجزه کنی

دست تو را به لطف عصا احتیاج نیست

بوی طعام سفره، خودش می‌کشد مرا

تا خانه‌ی تو راهنما احتیاج نیست

خواهش نکرده اهل کرم لطف می‌کنند

این جا به التماس گدا احتیاج نیست

اصلاً پی معالجه ی این جگر مباش

"بیمار عشق را به دوا احتیاج نیست"

محشر برای رو شدن اعتبار توست

کی گفته است روز جزا احتیاج نیست؟

تو با سکوت کردن خود، جنگ می‌کنی

تیغ تو را به کرب و بلا احتیاج نیست

وقتی نداشت مادر تو سنگ قبر هم

دیگر تو را به صحن و سرا احتیاج نیست

شعر از علی اکبر لطیفیان

ای که چون چشمت، ستاره چشم گریانی نداشت

باغ چون تو غنچۀ سر در گریبانی نداشت

آسمان چشم تو از ابر غم لبریز بود

غیر اشک و خون دل، این ابر بارانی نداشت

سینۀ تو، میزبان داغ و درد و رنج بود

این مصیب خانه کم دیدم که مهمانی نداشت

تو همان سردار تنهائی که در قحط وفا

غم به غیر از سینۀ تو بیت الحزانی نداشت

نی، ز تو آموخت پنهان کردن غم را به دل

گر نمی آموخت از تو، نی نیستانی نداشت

صبر تو شد چلچراغ نهضت سرخ حسین

هیچ کس مانند تو عمر درخشانی نداشت

بعد چندین سال رنج و خوردن خون جگر

زهر پایان داد بر آن غم که پایانی نداشت

تیرهای کینه وقتی بر تن پاکت نشست

چون حسینت هیچ کس حال پریشانی نداشت

روی بال قدسیان تا گلشن فردوس رفت

عاقبت سامان گرفت آن دل که پایانی نداشت

لاله ها همچون «وفائی» گریه کردند از غمت

غنچه ای در باغ هستی لعل خندانی نداشت

شعر از سید هاشم وفایی

هر نگاهت شکيب مي بارد

چشم هايت خلاصه‌ی صبر است

همه‌ی عمر پر تلاطم تو

لحظه لحظه حماسه‌ی صبر است

نقش انگشترت حکايت داشت

عزّتت را کسي نمي فهمد

چه غمي جانگداز تر از اين

ساحتت را کسي نمي فهمد

چشم بارانی ات پریشان از

ظلمت سرد اين کوير شده

چقدر اين قبيله بي دردند

چشم هايت چقدر پير شده

باز از آسمان روشن عشق

ماجراي هبوط معنا شد

صلح و ... تنهائي ات رقم مي خورد

غربت اين سکوت معنا شد

نور حق را چه زود مي پوشاند

سايه هاي کبود بد عهدي

که به چشمان روشنت آقا

مي رود باز دود بد عهدي

چشم هاي تو پر شفق گشته

ابرواني پر از گره داري

لشکر تو عجب وفادارند

بين محراب هم زره داري

آسمان هم به گريه افتاده

همنوا با صداي زخمي تو

در مدائن هنوز شعله ور است

غربت کربلاي زخمي تو

چقدر چشم هاي يارانت

عشق و دلداگي نثارت کرد!

دست بيعت شکن ترين مردم

خيمه ات را چه زود غارت کرد

مي کشد دست هاي بي رحمي

آخر از زير پات سجاده

بين محراب عجب غريبانه

آسمان روي خاک افتاده

حضرت آسمان! چهل سال است

جهل اين قوم خسته ات کرده

خون شده قلبت از زميني ها

بي وفايي شکسته ات کرده

حاجت تو روا شده ديگر

شب اندوه رو به پايان است

ولي از داغ اين غريبستان

چشم هايت هنوز گريان است

لحظه هاي وداع جاري بود

شعله‌ی غربت و مروري سرخ

چه گريزي به کربلا مي زد

از دل لحظه ها عبوري سرخ:

هيچ روزي شبيه روز تو نيست

تير و شمشير و تيغ و سر نيزه

به تن تو دخيل مي بندند

نيزه در نيزه ، نيزه در نيزه

* نقش انگشتر حضرت: العزةُ لله

شعر از یوسف رحیمی

بقیه اشعار در لینک : http://www.yjc.ir/fa/news/5849379
لینک عکس: http://soz313.blog.ir/post/%D8%AF%D8%A7%...9%88%D8%B1