صفات شیعه ی واقعی

[sajad0511]

سلام علیکم

واقعا ما شیعه هستیم ....

همون شیعه ای که این همه

فضائل در موردش نقل شده

حالا من چندتا حدیث نقل میکنم شما خودتون رو با این حدیث ها بسنجید و ببینید ایا واقعا شیعه هستین

یا فقط اسم شیعه رو یدک میکشید...

امام صادق عليه السّلام فرمود: عده‏اى به دنبال امير المؤمنين عليه السّلام به راه افتادند، حضرت متوجه آنان شده و فرمود: كيستيد؟ گفتند: شيعيان تو اى امير مؤمنان. فرمود: چرا در چهره شما نشانه شيعه نمى‏بينم؟ گفتند: نشانه چهره شيعه چيست؟ فرمود: زردى صورت از اثر بى‏خوابى، فرورفتگى شكم بر اثر روزه گرفتن، خشكيدن لبها بر اثر دعاى بسيار، و نشستن غبار فروتنى بر آنها.

امام صادق عليه السّلام فرمود: خداوند متعال بندگانى دارد كه از خوف الهى قلبهايشان شكسته، و آنان را از سخن گفتن باز داشته، در حالى كه آنها دانشمندانى خوش سخن و عقلايى كامل العقل هستند، و به وسيله اعمال نيك خود بسوى خدا از يك ديگر پيشى مى‏گيرند، عملشان را زياد نمى‏دانند، و به كم راضى نمى‏شوند، خودشان را شرور مى‏دانند در حالى كه آنها با هوشانى نيكوكارند.

امام باقر عليه السّلام به جابر فرمود: آيا كسى كه خودش را به شيعه نسبت مى‏دهد همين مقدار كه اظهار دوستى با ما اهل بيت را كند برايش كافى است؟

به خدا قسم شيعه ما نيست مگر كسى كه از خدا بپرهيزد و فرمانبردار او باشد، و شيعيان ما شناخته نمى‏شوند مگر با فروتنى و خضوع و بسيار ياد خدا، و روزه گرفتن و نماز خواندن، و دلجويى از همسايگان مستمند و فقيران و بدهكاران و يتيمان، و راستگويى، و خواندن قرآن و نگاه داشتن زبان در برابر مردم مگر به كلام نيكو، و اينها در همه چيز امين قبايل خود بودند. جابر گويد: گفتم: يا ابن رسول اللَّه! ما كسى را به اين صفات نمى‏شناسيم.

فرمود: اى جابر! سخنان مردم در تو تأثير نگذارد، آيا همين بس است كه كسى بگويد من على را دوست دارم و پيرو او هستم، ولى كارى نكند، و اگر بگويد: من رسول خدا را دوست دارم و رسول خدا بهتر از على است، سپس به شيوه و روش او عمل نكند و سنت او را پيروى نكند محبّت پيامبر نفعى به حال او ندارد. پس از خدا بپرهيزيد و براى آنچه نزد خدا هست عمل نمائيد زيرا بين خدا و كسى خويشاوندى نيست بلكه محبوبترين بندگان نزد خداوند و ارجمندترين ايشان نزد او با تقواترين آنهاست، و عمل‏كننده‏ترين آنها به طاعت اوست. بخدا قسم تقرّب به خدا ميسّر نيست براى كسى مگر به اطاعت وبندگى، و برات آزادى از دوزخ به دست ما نيست، و احدى را بر خدا حجتى نيست، هر كس مطيع خداست دوست ماست، و هر كس نافرمانى خدا كند دشمن ماست، و فرداى قيامت به ولايت ما نمى‏رسد مگر به وسيله فضيلت و پرهيز از گناه.

مشكاة الأنوار / ترجمه هوشمند و محمدى، متن، ص: 109

امام صادق عليه السّلام از قول رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل مى‏كند كه فرمود: هر كه خدا را شناخت و او را بزرگوار دانست؛ دهانش را از سخن مى‏بندد، و شكمش را از طعام، و خودش را به روزه گرفتن و شب‏زنده‏دارى به زحمت و مشقت مى‏اندازد. پرسيدند: پدر و مادرمان فداى شما اى رسول خدا، اينها اولياء خدا هستند؟ فرمود: اولياء خدا خاموشند و خاموشى آنها ذكر خداست، نگاه مى‏كنند و نگاه كردنشان عبرت است، و سخن مى‏گويند و سخنانشان حكمت است، و راه مى‏روند و راه رفتنشان در بين مردم بركت است، و اگر عمر مقدّرى برايشان نبود، روح و جانشان در كالبدشان از ترس عذاب و شوق ثواب بر جاى نمى‏ماند.

مهزم گويد: روزى نزد امام صادق عليه السّلام رفتم و از شيعه سخن گفتم، امام عليه السّلام فرمود: اى مهزم! شيعه ما كسى است كه صدايش از گوش خودش نگذرد، و از كالبدش به ديگرى سرايت نكند، دشمن ما را دوست نمى‏دارد، و دوست ما را دشمن نمى‏دارد، با غلوّكننده ما همنشين نمى‏شود، و چون سگان زوزه نمى‏كشد، و چون كلاغ طمع نورزد، و از مردم چيزى را تقاضا نمى‏كند گرچه از گرسنگى بميرد، از مردم كناره گير و مخفى از آنهاست، و اگر خانه‏هايشان از هم دور باشد گفتارشان از هم دور نيست.اگر غايب شوند كسى به جستجوى آنها نمى‏رود، و اگر حاضر باشند اعتنايى به آنها نمى‏شود، و اگر خواستگارى كنند به آنها زن نمى‏دهند، از دنيا خارج مى‏شوند در حالى كه حاجتهايشان در سينه‏هايشان است، اگر مؤمنى را ملاقات كنند او را احترام كنند، و اگر به كافرى برخورد كنند او را ترك گويند، اگر حاجتمندى نزد آنها آيد به او كمك كنند، و در اموالشان با هم برابرند.

ربيعة بن ناجد گويد: از على عليه السّلام شنيدم كه مى‏فرمود: شيعيان ما همانند زنبور عسل در ميان پرندگان مى‏باشند، هيچ پرنده‏اى نيست جز اينكه زنبور عسل را كوچك مى‏شمارد، اگر پرندگان مى‏دانستند كه چه بركتى در شكمهاى زنبوران عسل وجود دارد هرگز اين كار را نمى‏كردند

امام صادق عليه السّلام فرمود: شيعيان على عليه السّلام شكم به پشت چسبيده‏اند (بر اثر روزه و رياضت) و لب خشكيده‏اند؛ بر اثر كثرت ذكر خداوند

امام صادق عليه السّلام فرمود: شيعه سه گروهند: گروهى كه خود را با انتساب به ما آبرو و زينت مى‏دهند، و گروهى كه از طريق منسوب كردن خويش به ما امرار معاش مى‏نمايند، و گروهى از ما هستند و كارشان براى ماست، به امن ما در امانند، و به ترس ما ترسانند، زياده‏گو و افشاكننده اسرار نيستند، و تهى و خودنما نيستند، اگر غايب باشند كسى دنبال آنها نمى‏گردد، و اگر حاضر باشند كسى به آنها اعتنايى نمى‏كند، آنان چراغهاى هدايتند.

پسر جندب شيعيان ما با امتيازاتى شناخته ميشوند. سخاوت و بخشش نسبت به برادران و خواندن پنجاه ركعت نماز در شبانه‏روز. شيعيان ما مانند سگ زوزه نمى‏كشند و نه چون كلاغ حرص و طمع دارند و همنشين با دشمنان ما نيستند و از كينه‏توز ما درخواست نميكنند گرچه از گرسنگى بميرند. شيعيان ما ماهى بى‏فلس نميخورند و بر روى كفش مسح نميكنند و مواظب نماز ظهر هستند و شراب نميخورند عبد الله بن جندب گفت چنين اشخاصى را از كجا بيابم؟ فرمود از قله كوهها و اطراف شهرها وقتى وارد شهرى شدى جويا شو از كسى كه با كسى رفت و آمد ندارد اوست مؤمن چنانچه خداوند فرموده است: وَ جاءَ رَجُلٌ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ يَسْعى‏[sup]
[sup][1][/sup]
[/sup]

بخدا قسم آن مرد كه آمد تنها حبيب نجار بود (كه با شتاب آمد و مردم را متوجه پيروى از پيامبران كرد

مواعظ امامان عليهم السلام ( ترجمه جلد 75 بحار الأنوار)، ص: 249

حالا ببینید دوستان که ما چقدر با شیعه ی واقعی بودن فاصله داریم

فقط با یک سری حرفهای کلیشه ای داریم خودمون گول میزنیم

ای

دل غافل...

یکم به خودمون بیایم و شروع کنیم به تخلص به صفات شیعه ی واقعی

دوستان اگه سوالی دارین مطرح کنید

فی امان الله

---

[url=http://forum.bidari-andishe.ir/#_ftnref1][/url]