فرقه انحرافی با طعم جدایی از همسر

[fr60din]

چندی است، مسأله فرقه های انحرافی و عرفان های دروغین، با پوشش معنویت گرایی، به دلایل گوناگون در کشور ظهور و بروز بیشتری یافته و متأسفانه، افراد بسیاری را به دام خود کشانده است.





به گزارش تابناک، برخورد با این مسأله و معضل فرهنگی ـ اعتقادی که در بیشتر موارد، پیامدهای سوء اجتماعی و بعضا سیاسی ـ امنیتی را به دنبال داشته، همچنان با سردرگمی از سوی نهادهای مسئول روبه روست، به گونه ای که رشد قارچ گونه آن، مبانی اعتقادی و حتی شیوه زندگی بسیاری از هم وطنانمان را مورد هجمه قرار داده است.

روایت زیر بخشی از رنجنامه ای است که یکی از خواهران هم وطن ما ضمیمه دادخواست طلاق خود به دادگاه های خانواده ارایه کرده است:

«در اتاق تاریکی که کورسوی چند شمع روشن در آن به چشم می آید، مانند شب های گذشته، نگران همسر خود بودم که در دل تاریکی اتاق به همراه شمع و ذکر اذکاری نامفهوم به دنبال چیست و به چه می اندیشد؟!....

... و صبح با نامه ای روی طاقچه روبه رو شدم که: یا باید به گروه ما بپیوندی و راه درست عبادت را مانند ما انجام دهی، یا باید از هم جدا شویم»!

بنا بر این گزارش، چندی پیش، اخباری از یک مدعی دروغین با نام (ع ی) بر سر زبانها افتاد و حتی بحث هایی نیز در فضای رسانه ای ایجاد نمود، ولی با فروکش کردن فعالیت این گروهک انحرافی، حساسیت های رسانه ای درباره این فرقه کاسته شد.

این جریان انحرافی با محوریت آقای (ع ی) در اواخر دهه هفتاد شمسی شکل گرفته و هنوز هم کم و بیش به حیات خود ادامه می‌دهد.

وی در تاریخ ۱۳۴۴هجری شمسی در تهران متولد شده و تحصیلات خود را تا سطح دیپلم در این شهر ادامه داده و در رشته پزشکی دانشگاه شهید بهشتی مشغول به تحصیل می‌شود لیکن به دلیل مشکلات ... از دانشگاه اخراج می‌شود.
نامبرده پس از ورود به عرصه اجتماع و حضور در دانشگاه فعالیت‌های انحرافی خود را آغاز می‌کند.

بنا به اخبار رسیده به «تابناک»، فرقه منحرف تشکیل شده توسط این شخص، به دور جدید فعالیت های انحرافی خود به ویژه در یکی از استان های مرکزی کشور شدت بخشیده و در مورادی نیز مانند مورد اشاره شده، به جدایی و از هم پاشیدن خانواده ها منجر شده است.

گفتنی است، از ادعاهای این فرقه این است که در صورت حضور در جلسات این فرد، هر شخصی پس از مدتی می تواند، مستقیم با خدا و فرشته وحی ارتباط گرفته و کلام خدا را بدون واسطه درک کند؛ افزون بر اینکه هر کس در این راه قرار نگیرد، مشرک است و زندگی با او نیز شرک به شمار می رود!
http://antiasrail.blogfa.com

[1404]

سلام وقت خوش
ممنون از خبر جالبی که دادید متاسفانه دوری از اسلام راستین که واقعا ارامش دهنده اصلی انسان است و عدم انتقال درست معنویات اسلام عزیز توسط مسئولین ذیل ربط (شما بخوانید صدا سیما تا رسانه های گروهی و روحانیون عزیز)این مشکلات عدیده رو به وجود می اورد.
http://943.SUB.IR

[warior]

پيامبر خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند: «هر يك از شما كه [به گونه‌اي] سرپرست است، دربارة زيردستش بازخواست مي‌شود ... مرد، سرپرستِ خانوادة خويش است و دربارة آنها از او بازخواست مي‌شود. زن نيز سرپرست خانة شوهر خود و فرزندان اوست و دربارة آنها از او سؤال خواهد شد.»1


با نگاهي به كتاب تحكيم خانواده از ديدگاه قرآن و حديثدر پيش‌گفتار كتاب يادشده و در معرفي آن، چنين آمده است:
اين كتاب،‌ نياز پژوهشگران مسائل خانواده را به منابع اسلامي تأمين مي‌نمايد و همة خانواده‌ها، به ويژه جوانان، براي رسيدن به زندگي همراه با آرامش، مي‌توانند از آن بهره‌مند شوند.
بي‌ترديد، مطالعة اين كتاب و برنامه‌ريزي و فرهنگ‌سازي بر پاية معارف نوراني آن، موجب افزايش آمار ازدواج، تحكيم نهاد خانواده و كاهش ميزان طلاق خواهد بود.
در اين كتاب با بهره‌گيري از سخنان پيامبر خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و خاندان آن بزرگوار(علیه السلام)، موضوعات زير بررسي شده و در سه بخش به اين شرح سامان يافته است:
1. تشكيل خانواده؛ 2. عوامل تحكيم خانواده؛ 3. آسيب‌هاي خانواده.
ما در اينجا به گزيده‌اي از آنها اشاره مي‌كنيم:

الف. تشويق به پاس‌داشت حقوق خانواده
پيامبر خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند: «هر يك از شما كه [به گونه‌اي] سرپرست است، دربارة زيردستش بازخواست مي‌شود ... مرد، سرپرستِ خانوادة خويش است و دربارة آنها از او بازخواست مي‌شود. زن نيز سرپرست خانة شوهر خود و فرزندان اوست و دربارة آنها از او سؤال خواهد شد.»1

ب. نهي از پايمال كردن حقوق خانواده
در «الكافي» به نقل از جابر بن عبدالله انصاري از پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آمده كه ايشان فرمودند: «‌آيا شما را از بدترين مردانتان خبر ندهم؟» گفتيم: بله، اي پيامبر خدا!
فرمودند: «بدترين مردان شما كساني هستند كه به مردم، پيوسته تهمت مي‌زنند، گستاخند، تنها خورند، دست بخشنده ندارند، بندة خود را مي‌زنند و خانواده‌شان را [براي تأمين معاش] محتاج ديگران مي‌كنند.»

ج. حقوق دو جانبة زن و شوهر
پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند: «آگاه باشيد كه شما را بر زنانتان حقّي است و زنانتان را بر شما حقّي. پس حقّ شما بر زنانتان اين است كه كساني را كه خوش نمي‌داريد، بر فرش شما راه ندهند و به كساني كه خوش نمي‌داريد، اجازة ورود به خانه‌هايتان ندهند و حقّ آنان بر شما اين است كه جامه و خوراك نيكو برايشان تهيه كنيد.»2

د. حقوق زن بر شوهر
امام زين العابدين(علیه السلام) در رسالة‌ خود معروف به «رسالة حقوق» فرمودند: «حقّ زنت، اين است كه بداني خداوند او را ماية‌ آرامش و هم‌دلي تو قرار داده است. پس بايد بداني كه اين، لطف و نعمتي است كه از سوي خداي به تو تا اينكه او را گرامي بداري و با وي نرم‌خو باشي هرچند حقّ تو بر او، واجب‌تر است. پس حقّ او بر تو اين است كه با وي مهربان باشي؛ زيرا او اسير دست توست. بايد او را خوراك و پوشاك بدهي و هرگاه ناداني كرد، از او درگذري.»3

ه‍ . حقوق شوهر بر همسرش
پيامبر خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در خبر حَولاء فرمودند: «اي حولاء! مرد را بر همسرش اين حق است كه ملازم خانه‌اش باشد و به او محبّت، عشق و شفقّت بورزد؛ از به خشم آوردن او دوري كند و در پي به دست آوردن خشنودي او باشد؛ به عهد و وعده‌اش با او وفا كند. از عصبانيت او بپرهيزد؛ كسي را در فرزندانش با وي شريك نگرداند؛ به او اهانت نكند و رنجش ندهد....
پس اگر اين كارها را انجام دهد، در روز قيامت دوشيزه‌اي ماه‌روي مي‌شود. پس چنانچه شوهرش مردي مؤمن و درستكار بوده، همسر او مي‌شود و اگر مؤمن نبوده، مردي از شهيدان او را به همسري مي‌گيرد و [ديگر حق، اين است كه] در غياب شوهرت خود را معطّر نساز.»4

و. پاداش فرمانبرداري زن از شوهر
رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند: «هرگاه زن، پروردگارش را بشناسد و به او و پيامبرش ايمان بياورد و به برتري خاندان پيامبرش معتقد باشد و پنج نوبت نماز بخواند و ماه رمضان را روزه بگيرد و دامنش را [از گناهان] حفظ كند و از شوهرش فرمان ببرد، از هر در بهشت كه خواست، وارد مي‌شود.»5

ماهنامه موعود ویژه نامه حقوق، شماره 121

پي‌نوشت‌ها:
1. صحيح بخاري، ج 2، ص 901، ح 2416؛ صحيح مسلم، ج 3، ص1459،ح 20.
2. سنن ترمذي، ج 3، ص 467، ح 1163؛ ج 5، ص 274، ح 3087.
3. من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 621،‌ ح 3214؛ الخصال، ص 567، ح 1.
4. مستدرك الوسائل، ج 14، ص 244، ح 16604.
5. دعائم الاسلام، ج 2، ص 216، ح 799؛ الكافي، ج 5، ص 555، ح 3.