والـعصـر . . . در کجای زمان ایستاده ایم ؟!

[حسن عزتي]

به نام خدا

در کجای زمان ایستاده ایم ؟!

تنها در "شب قدر" نیست که باید به "سرنوشت" خود پرداخت و به عملکردها اندیشید. تنها هنگام " تحویل سال" نیست که باید به " تحول حال" هم فکر کرد و بهتر شد ؛
هر لحظه ما می تواند لحظه" قدر" باشد و هر روز ما میتواند "نوروز" گردد ( شب ها همه قدر است اگر قدر بدانی . . . ).


آنچه در آن شکی نیست " گذر عمر" است و چه پند آموز! بی جهت نیست که حافظ میگوید:

برلب جوی نشین و گذر عمر ببین کین اشارات زجهان گذران،ما را بس

والعصر . . . قسم به عصر و زمان ، که انسان در خسارت است ، مگر آنکه اهل ایمان و عمل صالح تواصی به حق و صبر باشد.

این سوره کوتاه و نغز و ژرف ،بر سر در تاریخ انسان نصب شده و یک تابلوی هشدار دهنده است ؛علامت راهنمایی است که در پیچ خطرناک زندگی و آیینه ای است که آن سوی گردنه ها را به وضوح نشان می دهد.

مانند یک کشاورز در فصل برداشت محصول، به حسابگری می پردازد،ما نیز باید حساب برداشت خودمان را از مزرعه زندگی و باغ عمر داشته باشیم. مگر نه اینکه دنیا مزرعه است و ما دهقان بذر خویشتنیم ؟!

پس باید دید چه کاشته ایم و چه درو میکنیم. ما در بازار زندگی به کار مشغولیم.

اگر برای کالای عمر و سرمایه جوانی و فرصت هاو نیرو ها و استعدادهایمان برنامه نداشته باشیم و به حسابگری نپردازیم و حساب سود و زیان از دستمان بیرون رفته باشد، بازنده ایم.با خودمان قهر نباشیم،با خودمان تعارف نکنیم و به خودمان دروغ نگوییم.

حساب کنیم که کجا بودیم و اینک در کجاییم؟
چه بودیم و حالا چه هستیم؟
در پی چه میگشتیم و اکنون با چه عینکی به آن می نگریم؟
چه چیزها را ارزش می دانستیم و اکنون چه اموری برای ما ارزشمند است؟

خود را بیازماییم با تست های زیر:

آیا اهل آن هستیم که به خاطر ایمان و اسلاممان، از هوای نفس دست بکشیم؟
آیا رضای خالق را بر پسند خلق ترجیح میدهیم؟
آیا به تدریج ،فاصله ما با خدا و معنویات،بیشتر می شود و با این مقوله ها زاویه پیدا می کنیم و دور تر میشویم؟

رابطه ما با اقوام و فامیل و آشنایان، پیوسته تر و بهتر میشود یا گسسته تر؟
آیا نیت ها و انگیزه های ما خدایی تر و خالص تر شده است یا آلوده تر و شیطانی تر؟
رو به صعودیم یا رو به هبوط؟
انسان تر میشویم یا صفات حیوانی در ما جان میگیرد؟
آیا صفای روح و زلالی اولیه را حفظ کرده ایم یا تیره تر شده ایم؟
آیا " بگذاشته ایم آنچه برداشتنی است" ؟

وقتی در آیینه محاسبه به خودمان نگاه میکنیم،خطوط فرشته گون در سیمای ما مشهود است یا ...؟

به هر حال، والعصر!
قسم به زمان و گذر عمر و رو به پایان بودن فرصت و نزدیک تر شدن روز حساب؛ در کجای زمان ایستاده ایم؟

خدایا . . . حول حالنا الی احسن الحال !

یا علی (علیه السلام) مدد است.

[mohamad]

(۷/فروردین/۹۲ ۱۴:۰۶)حسن عزتي نوشته است:  قسم به زمان و گذر عمر و رو به پایان بودن فرصت و نزدیک تر شدن روز حساب؛ در کجای زمان ایستاده ایم؟

اقْرَ‌أْ كِتَابَكَ كَفَىٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا

تو خود کتاب اعمالت را بخوان (و بنگر تا در دنیا چه کرده‌ای) که تو خود تنها برای رسیدگی به حساب خویش کافی هستی.

سوره اسراء آیه 14