مقاله:هجرت و مجاهدت(برداشتی طلبگی از برخی سخنرانیهای آیت الل

[hed_gol]

مجموعه ی حاضر، خلاصه ای از مباحث مطرح شده توسط حضرت آیت ا… حاج آقا مجتبی تهرانی است که در ایام محرم و صفر سال های اخیر در جلسات عمومی ایراد گردیده است . این مباحث بررسی عالمانه و دقیق و چند بعدی گوشه هایی از حرکت عظیم و جهانی ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) است که در نوع خود کم نظیر بوده و در برخی مارد، کاملاً بی سابقه است.
جلسه اول (هجرت و مجاهدت)
جانها فدای دین
مقدمه: در آیات زیادی خصوصیات اهل ایمان مطرح شده است یکی از این موارد آیه زیر است: « والذین امنوا و هاجروا و جاهدوا فی سبیل الله و الذین آوو انصروا اولئک هم المومنون حقاً لهم مغفره و رزق کریم» مفاد این آیه و آیات مشابه این به وضوح ۳ ماده را مطرح می فرماید : ایمان، هجرت و جاهد فی سبیل الله
طرح بحث: در این میان ممکن است چند سوال در ذهن انسان پیش بیاید: الف) آیا این موارد سه گانه با هم مرتبطند یا از یکدیگر مستقلند؟
ب) چه رابطه ای بین آنها وجود دارد؟
ج) چگونه این بحث با حرکت حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) که مصداق (….) این آیات است منطبق می شود؟
حقیقت ایمان و ثمره هایی که در پی آن می آید:
ایمان، هجرت و جهاد فی سبیل الله که از امور معنوی هستند با هم رابطه ی بسیار نزدیکی دارند و هرگز از یکدیگر بیگانه نیستند در عین حال که این سه عنوان با یکدیگر همکاری دارند هیچ کدام جزء حقیقت ایمان به شمار نمی روند بلکه از لوازمی هستند که به میزان کم یا زیاد شدن ایمان، افزایش یا کاهش پیدا می کنند: ساده زیستی جزء ماهیت زهد نیست بلکه یکی از لوازم وجودی آن است ، بنابراین هر شخص ساده زیستی زاهد نیست ولی هر کسی دارای زهد بود ساده زیستی را هم در زندگی اش لحاظ می کند. حقیقت زهد در مرتبه پایین ، مساوی است با عدم تعلق به دنیا، یعنی وابسته نبودن دل به دنیا ، چه مال و چه مقام آن فرقی نمی کند.
ما به حرف ساده زیستی ، به یک نفر زاهد نمی گوییم. چه بسا برخی ساده زیستی ها، زهد نیست، بلکه تزهد است. تزهد یعنی ساده زیستی برای رسیدن به یک امر دنیایی، مثل: شهرت طلبی یا حب به مدح.
نکته: پس زهد « عدم تعلق به دنیاست» و ایمان « تعلق به خدا»
هجرت و جهاد دو لازمه ی وجود ایمان
هر کسی که در طول زندگی دنیا ، همیشه خود را در محضر خداوند دید و یا به عبارتی عاشقانه تر دل بسته ی به خدا شد به ناچار این دلبستگی به طور کلی دو اثر را به دنبال خواهد داشت ، الف) هجرت صغری و کبری. ب) جهاد اصغر و اکبر
اینکه می گوییم هجرت و جهاد دو ثمره ی ایمان هستند به این معناست که هیچ گاه از ایمان جدا شدنی نیستند.
نمی شود کسی بگوید من مؤمنم و در طول زندگی چند ساله اش به طور کلی خالی از هجرت و جهاد باشد ، این غیر ممکن است!
مثلاً نمی توان گفت این قند است ولی شیری نیست یا اینکه این آتش است ولی حرارت ندارد.
جمع بندی
با توجه به مطلب گفته شده ، به این جمع بندی می رسیم که تمام انبیای الهی به خصوص کسانی که مرسل بودند همگی این دو خصوصیت را داشتند ، لذا حرکت امام حسین(علیه السلام) با حرکت انبیای الهی تطابق دارد؛ اما در عین حال اختلاف و امتیازاتی هم دارد.
تطبیق بحث:
ظاهر حرکت امام (علیه السلام) از مدینه به مکه و از مکه به عراق ، خودش یک نوع هجرت است و اگر دقت کنیم می بینیم هر دو نوع هجرت(صغری و کبری) را در بر می گیرد. چون علاوه بر اینکه جابجایی از سرزمینی به سرمزین دیگر ، صورت گرفته ، حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) و یاران باوفایش ، نفس و جانشان را در راه خداوند بذل (هجرت کبری) کردند.