زندگی به سبک روح الله (رحمة الله علیه)

[soldier]

بسم الله الرحمن الرحیم

در این تاپیک به امید خدا قراره خاطرات کوتاه و زیبایی از زندگی امام (رحمة الله علیه) قرار داده بشه تا ان شا الله الگویی بشه برای زندگی سربازان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف).
این مطالب اکثرا نقل از کتابی به همین نامه ولی سعی میکنم از منابع دیگه ای هم استفاده کنم. رفقا هم اگر خاطره ای از زندگی امام (رحمة الله علیه) دارند دریغ نکنند.


همسر باید کفو من باشد

ملاک امام برای ازدواج این بود که ازیک خانواده متدین و شناخته شده ، همسر بگیرد. وقتی که قصد ازدواج داشتند گفته بودند : ((من نمی خواهم از خمین همسر بگیرم، چون می خواهم کفو خودم باشد. اگر خودم درس می خوانم ، می خواهم همسری بگیرم که همفکر من باشد. در نتیجه باید از قم زن بگیرم و از خانواده روحانی و هم شان خودم.))
آقای لواسانی به امام گفت: ((آقای ثقفی وخانواده اش این خصوصیات را دارند، علاوه بر اینکه متدینند از لحاظ فکری هم روشنفکرند)).
بعد از خواستگاری و مراسم معمول، امام منزلی در قم اجاره کردند و جهیزیه خانم را آوردند و عروسی کردند.

نقل از : خانم فریده مصطفوی(دختر امام)

عروسی در ماه مبارک رمضان

در حالی که رسم نیست در ماه رمضان ازدواج کنند ، اما عروسی ما در ماه رمضان بود. آنقدر امام به درسشان مقید بودند که حتی برای ازدواجشان حاضر به تعطیل کردن درس نبود و می گفت چون ماه رمضان درس های حوزه تعطیل است وقت مناسبی برای عروسی ماست.

نقل از : همسر امام (رحمة الله علیه)

خانه کوچک و کهنه

وسایل و لوازمی که برای منزل امام در نجف خریده بودندعبارت بود از فرش کهنه، گلیم کهنه ، سه چهار دست رختخواب،‌سماور بزرگ، یک گونی شکر، یک صندوق چای، چهل دست استکان ونعلبکی جورواجور برای پذیرایی از جمعیت، چهار سینی ، چهار دست ظرف غذاخوری.
به آقایان هم اطلاع دادند بیایند در همان حیاط که پنج در شش متر مربع بود، بنشینند.

آقا هم ازکربلا به منزل محقر واجاره ای خودشان وارد شدند و در آنجا چهارده سال زندگی کردند. منزل خیلی کوچک بود و آشپزخانه ای به اندازه یک تشک داشت. مجبور بودیم موقع کشیدن غذا ، دیگ را بگذاریم در حیاط. خانه کوچک و کهنه ای بود.

نقل از : همسر امام(رحمة الله علیه)