فیلم دره ی گرگ ها-فلسطین ( Kurtlar Vadisi-Filistin )

[Resistance]

فیلم kurtlar vadisi filistin

دوست داشتم این فیلم ساخته ایران بود . گرچه ایرادهای هم داره ولی ارزش دیدن رو داره و تحلیل و بررسیش . چون تازه اکران شده زیاد به فیلم اشاره نمی کنم تا او نره . قطعا و بزودی دوبله این فیلم رو خواهیم دید . دیدنش رو توصیه می کنم .

پیش نمایش فیلم رو در لینک زیر ببینید .
http://www.irshafa.ir/post-7012.aspx

کشور ترکیه فیلم سینمایی را با موضوع کشتی آزادی ساخته فیلم در خور تقدیری که از کشور ترکیه با سابقه کمی که دولتش در حمایت ا فلسطین داردواقعا جای تقدیر دارد.

فیلم kurtlar vadisi filistin محصول سال ۲۰۱۱ ترکیه با صحنه هایی از حرکت کشتی آزادی به سمت فلسطین آغاز می شود و صحنه هایی از درگیری و کشتار مسافران کشتی توسط نیروهای رژیم صهیونیستی به تصویر می کشد.
در ادامه فیلم نحوه برخورد سربازان اسرائیل با چند تبعه ترکیه را نشان می دهد سرباز رژیم صهیونیستی در باسخ به شهروند ترکیه که از برخوردار بودن مصونیت دیپلماتیک سخن میگوید میگوید که در اسرائیل فقط اسرائیلی ها مصونیت دارند.

چند عکس از صحنه های این فیلم که واقعا باید دست مریزاد گفت به ترکیه.

[Admirer]

سلام . . .

دوست گرامی لطف می کنید تحلیل خودتون رو هم ارائه بدید!

معرفی یه فیلم کاری نیست که مد نظر این تالار باشه! حالا هر چقدر هم که به قول شما تحسین برانگیز و ارزشی باشه!

یا علی

[تفکر]

داداش لا اقل لینک دانلودشو میذاشتی

[Resistance]

کاملا حق با شماست . من تحلیل از خانم سوسن جعفری رو قرار می دم .
شخصا می گم اینگونه فیلم ها که جنبه ارزشی دارند نباید با دانلودشون حقی رو ندیده گرفت . بنده هم دانلود نکردم . خودم هم dvd این فیلم رو تهیه کردم . ...........

[Resistance]

فیلم در 28/1/2011 در ترکیه اکران شد .
سایت رسمی فیلم :
www.kurtlarvadisifilistin.com
منبع تحلیل زیر : havaars.blogfa.com
فیلم Kutlar Vadisi: Filistin (سرزمین گرگ‌ها:فلسطین) محصول 2011؛ به کارگردانی Zübeyr Sasmaz در سکانس آغازین با اشاره به کشتی «آزادی» ترکیه به سمتِ غزه و حمله‌ی اسرائیل به این کشتی و قتل و عام سکنه‌ی کشتی آغاز می‌شود. در همین سکانس است که با «موشه» آشنا می‌شویم. در سکانس بعدی با توریست‌هایی از ترکیه مواجهیم که در ایستِ بازرسی سرزمین اشغالی در پاسخ سرباز اسرائیلی عنوان می‌کنند که آمده‌اند تا «موشه بن الیزر» (Moshe Ben Eliezer) را بکُشند.
پلاد علمدار (Polat Alemdar) سرکرده‌ی یک گروه ضربتِ تُرک برای انتقام از موشه، به خاطر حمله به کشتی آزادی، به قلبِ سرزمین اشغالی حمله می‌کند و در صحنه‌هایی اکشن و با پرداختِ هنری زیبا این کار را به پایان می‌رساند.
یک زنِ آمریکایی یهودی‌الاصل نیز از اتفاق، در پستِ بازرسی با این گروه همراه می‌شود و در گیر و دار مبارزاتِ خانواده‌های عرب مسلمان و آشنایی با نفس مبارزه، در برابر صهیونیست‌ها می‌ایستد و زمانی که اهمت (پسری که پایش را بخاطر شلیکِ سربازانِ اسرائیلی از دست داده است) به دستور موشه زیر آوار رها می‌شود و ساختمان بر سرش خراب می‌شود [که یکی از تأثیرگذارترین صحنه‌های این فیلم است] به هویتِ غیر انسانی صهیونیست‌ها پی می‌برد. در صحنه‌ای در زندان در برابر اظهاراتِ پیرمرد خشنِ مدیر زندان، که قتلِ پدربزرگِ دختر را در لهستان به او یادآوری می‌کند می‌گوید که من نشانی از دخالتِ اعراب در قتلِ پدربزرگم نمی‌بینم! در صحنه‌ای دیگر به موشه می‌گوید که «تو یهودی نیستی! در تورات آمده است کسی را نکشید!» و موشه می‌گوید «نه! گفته است یهودی‌ها را نکشید!»
فیلم تعمداً به سبکِ فیلم‌های اکشنِ جنگی آمریکایی ساخته شده‌ است. «جان سخت» بودنِ شخص اول فیلم به مانند شخص اول‌های فیلم‌های این چنینی هالیوودی هرگز گلوله نمی‌خورد، آسیب‌ناپذیر است. همان‌طور که در فیلم Hurt locker می‌بینیم این‌گونه قهرمانان لزوماً که نباید مختص آمریکا باشد، یک تُرک هم می‌تواند همان‌گونه شجاع و نترس به قلبِ اسرائیل بزند و زندانیان عرب را آزاد کرده تجهیز کند و در جنگی تن به تن، موشه و مردان‌ش را به درک واصل کند.
فیلم از هر لحاظ که بررسی کنید خلل‌ناپذیر و خوش‌ساخت است. لوکیشن‌ها ایده‌آل و حقیقی هستند. نحوه‌ی نفوذ به تجهیزاتِ اسرائیل عالی از کار در آمده‌اند. شخصیت پردازی‌ها حرف ندارند. صحنه‌های جنگِ تن به تن که هر دو طرفِ جنگ برابر به کشت کشتار می‌پردازند نیز زیبا پرداخت شده است. حتی صحنه‌ی گلوله خوردنِ موشه در هر دو سکانس تیر خوردن‌اش، که در بار نخست به از دست دادن یک چشم‌اش و در سکانس دوم به درک واصل شدن‌اش را موجب می‌شود بسیار هنری است. فیلم هم نویسنده‌ی فیلمنامه‌اش دست مریزاد دارد و هم کارگردانش و هم بازیگران‌‌اش.
در سکانسی از این فیلم، مکالمه‌ای میانِ موشه و پولاد برگزار می‌شود که قطعه‌ای از آن را برای شما می‌آورم:
موشه: بذار یه داستان برایت تعریف کنم. خیلی وقت پیش یه روس جنگی علیه ترکها آغاز کرد که تعدادی از سربازانش یهودی بودن، مادر سربازی وقتی داشت ساکش را برای رفتن به جنگ می‌بست گفت: «پسرم! وقتی صبح از خواب پا میشی یه ترکُ بکُش! ولی بعدش استراحت کن، خسته بشوی مریض می‌شی، بعدش یه ترک دیگه بکش، بعد لباست رو عوض کن، چون اگر با لباس خیس عرق بجنگی سرما می‌خوری، بعدش یه ترک بکش شام بخور و بعدش باز یه ترک دیگه بکش و یه خواب راحت بکن!»
پسر نتوانست صبر کند پرسید: «مادر من دارم همه‌ی ترکها رو می‌کشم ولی انگار اونا هیچکاری نمی‌کنن! اگر یکی از اونا منُ بکشه چی؟»
مادر بهش جواب می‌ده:«چرا یه ترک بخواد تو رو بکشه؟ مگه تاحالا کاری به یه ترک داشتی؟»
من تا حالا متوجه این داستان نشده بودم! ما با تو چه کردیم که حالا تو اینجایی؟
پولات: ولی مادرت فراموش کرده یه نصیحت دیگه بهت بکنه! ما بچه‌ای رو که توی جبهه عرق کرده و سرماخورده رو نمی‌کشیم، صبر می‌کنیم، می‌گیم اون یه بچه‌ست! صبر می‌کنیم اون بزرگ بشه بفهمه چه خطایی کرده صبر می‌کنیم مرد بشود بزرگ بشود اگر دیدیم آدم نشد متوجه خطاش نش، دیگه صبر نمی‌کنیم بخاطر بیگناه دنیایمان را فدا می‌کنیم.
[در حین دور شدن] تا وقتی برمی‌گردم خوب استراحت کن بذار عرقت خشک بشه دوباره همدیگرو می‌بینیم!

---

(۲۴/آبان/۹۰ ۲۳:۱۴)تفکر نوشته است:  داداش لا اقل لینک دانلودشو میذاشتی

پیش نمایش فیلم رو در لینک زیر ببینید .
http://www.irshafa.ir/post-7012.aspx