آخرین اخبار نبرد صفین

[zaeim]

وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ

آنها مكر كردند و خدا هم [در پاسخ آنها] مكر در ميان آورد و خدا ماهرترين مكر كنندگان است

آنگاه كه شكست در میان قاسطین رخ می نماید عمروعاص با حیله ایی قرآن ها را بر نیزه می كند تا بدینوسیله خود و معاویه را از شكست برهاند.

علی در هر جایی كه در برابر قاسطین (كه دشمن رویاروی اسلامند) قرار می گیرد، چه در بدر چه در احد و چه در صفین... همه جا پیروز است...

اما وقتی همین قاسطین نقاب عوض كرده اند و تغییر شعار داده اند، فرقی نكرده اند جز، به دور انداختن بت و به دست گرفتن قرآن ، علی شكست می خورد.

مردم عامی دیگر جبهه ها و جهت ها را گم می كنند و اسلام را از كفر و عدالت را از ظلم و معاویه را از علی و جبهه شرك را از توحید باز نمی شناسند و حتی به جای دفاع از علی به او می گویند كه اگر به روی پرچم معاویه شمشیر بكشی به قرآن اهانت كرده ای و ما به سوی خودت شمشیر خواهیم كشید(1)

در این میان مالك اشتر هر چه می نالد كه قرآن ناطق با شماست، شما را چه به پاره های كاغذ! ولی گوش سپاهیان علی را فریاد قاسطین پركرده است كه : ما همه پیرو یك دین و قرآنیم و چرا قرآن را به جای شمشیر حكم نكنیم. و این چنین علی در آستانه پیروزی تنها می ماند و شمشیر بر گردن علی گذاشتند و گفتند که باید مالک اشتر باز گردد.

پیش از جنگ صفین حجاج ابن خزیمه برای تشجیع معاویه در جنگ با امیرالمومنین گفته بود" ... معاویه به اطلاعت برسانم كه تو از علی قویتری و (او) وسیله قویتر از تو بودن را ندارد زیرا كسانیكه با تو هستند وقتی سخن گفتی حرفی ندارند و هنگامیكه دستور دادی چیزی نمی پرسند و حال آنكه اطرافیان علی هنگامیكه او چیزی گفت به سخن درمی آیند و به وقت دستوردادن سوالها دارند. لذا اندكی از كسانیكه با تو هستند بهترند از بسیای از كسانیكه با او می باشند."(2)

و چه راست گفته بود چرا كه امیرالمومنین در بسیاری از خطبه های نهج البلاغه در مذمت یاران خویش سخن گفته است كه چه سست نهاد و سست ایمان بودند و چنان امامی را چنین تنها نهادند.

صفین عرصه ای بود تا ایمان آنانكه داعیه ایمان داشتند محك زده شود و چه اندك بودند آنانكه از این امتحان سرافراز بیرون آمدند.
و چه بسیار كسان كه پس از این جنگ فتنه دیگری را ترتیب دادند و خوارج در جنگ نهروان شوریدند و هیچكس را جز علی یارای آن نبود تا چنین زاهدان را به شمشیر انتقام الهی بگیرد.

1- همان، ص 91 و 90.
2- عبدالفتاح، عبدالمقصود، ص56.

به نقل از تبیان با کمی تصحیح