حكومت مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) اصل قطعي آفرينش

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

منبع(1)

«و نُريدُ ان نَمنَّ علي الذين َ استُضعِفوا فِي الارضِ و نَجعلهم ائمةً و نجعلهم الوارثين و نُمكنَّ لهم في الارض و نُريَ فرعونَ و هامانَ و جنودهما منهم ما كانوا يَحْذَرون»[2]

«و ما اراده كرديم كه بر مستضعفين در آن سرزمين منت گذارده و آنها را پيشوايان خلق و وارثين قرار دهيم و در زمين به آنها قدرت و تمكين بخشيم و به چشم فرعون و هامان و لشكريانشان آنچه را كه از آن انديشناك و ترسان بودند بنماييم.»

حكومت مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) اصل قطعي آفرينش است و قطعاً تحقق خواهد يافت، اساس آفرينش حركت بسوي كمال است و هر چيزي به سوي غايت تكامل خويش گام مي­نهد و كاروان انسانها نيز همانند همه موجودات به آن سو در حرکت است. اين کمال­ خواهي برخاسته از فطرت انسانهاست و بشر خواه ­ناخواه روزي بايد به فطرتش برگردد. آنچه امروز در دنيا مشاهده مي­كنيم برخاسته از فطرت نيست، دنياي امروز، دنياي غضب، شهوت و غارت و چپاول است که همه ضد فطرت­اند. انسانها به موجب قانوني كه خداوند متعال قرار داده بايد روزي به­نقطه­اي برسند که ايمني و عدالت بر آن حاکم شود. اين وعدة خداست.

«وَعَدَ الله الذّين امنوا منكم و عملوا الصالحات لَيَستَخلِفَنهم في الارض كما استخلف الذّين من قبلكم و لَيُمَكِنَنَّ لهم دينهم الذي ارتضي لهم.»[3]

«خدا به آنهايي كه از شما ايمان آوردند وعده داد كه آنها را در زمين جـانشين مي­گرداند همانطور كه آنان كه قبل از ايشان بودند را در زمين جانشين گردانيد و هر آينه براي آنها دينشان را كه براي آنها پسنديد براي آنها فرمانروا گردانيد.»

«مَن يَرتَّدَ منكم عن دينه فسوف يأتي الله بقوم يُحبّهم ذِلَّةً و علي المومنينَ اعزَّةً علي الكافرين يجاهدون في سبيل الله و لا يخافون لَومةَ لائم ذلك فضل الله يوتيه من يشاء و الله واسع عليم.»4

«هر كس از شما از دين خود مرتد شود به­زودي خدا قومي را كه دوست دارد و آنها نيز خدا را دوست دارند و نسبت به مؤمنان سرافكنده و فروتن و به كافران سرافراز و مقتدرند را به نصرت اسلام بر مي­انگيزد كه در راه خدا جهاد كنند و در راه دين از نكوهش احدي باكي ندارند اين است فضل خدا به هر كه خواهد عطا كند و خدا را رحمت وسيع نامنتهاست.»

سرانجام نظام هستي بايد به نقطه­اي برسد كه همه به خدا توجه يابند زيرا همه چيز از فطرت برخاسته و روزي به اين فطرت برخواهد گشت. فطرت انساني صفا، صميميت، فداكاري، وحدت و انسجام، برادري، ايثار، فداكاري را در بردارد که بايد در عرصة جهان و حيات جايگزين بدي­ها و كژي­ها شوند. قرآن كريم مي­فرمايد:

«و نريد ان نمنَّ علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمةً و نجعلهم الوارثين»5

«و مي­خواهيم بر آنان كه در زمين ناتوان شمرده شدند منت نهيم و آنها را از پيشوايان و ارث­ برندگان قرار دهيم.»

اين ارادة خداست كه روزي انسانها در اثر ايمان و توجه به خدا وارث زمين شوند. اين اراده و منت و قانون خداست كه ارادة نهايي و بر حق و عدل آفرينش است. بنابراين روزي اين زمين زير ساية عدل و حق قرار خواهد گرفت. اين قانون آفرينش است.

هر چيزي در اين عالم در كمال است، يک قطعه سنگ، يك برگ درخت، يك انسان در مسير كمال متناسب با خود است.

اما كمال چيست؟ آيا جنايات امروز كه پيشرفته­ترين تكنولوژي­ها و دستاوردهاي علمي شكل مي­گيرند را مي­توان نشان از كمال انساني دانست؟ اين فساد و وحشتي كه دنيا را پر كرده آيا کمال است؟ در دنياي امروز آدميان در خونريزي از گرگ­ها و در شهوت و هوس از خوكان سبقت جسته­اند. آیا آفرينش انسان براي اين غایات است؟ آیا خدا انسان را براي اين مسائل آفريده است؟

بديهي است كه اين انحرافات حقيقت و غايت نيستند. روزي فرا خواهد رسيد كه روز فطرت و كمال انسانهاست. قرآن در جاهاي مختلف به اين كمال تصريح نموده است. اين سنت الهي و جبر خلقت است كه پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مي­فرمايند:

«حجة الله القائم بالحق الذي لو لم يبقِ من الدنيا الاّ يوم واحد لطولّ الله ذلك اليوم حتيّ يخرج فيملأها عدلاً و قسطاً كما ملئت جوراً و ظلماً.»6

«اگر از اين دنيا باقي نماند مگر يك روز خداوند همين روز را آنقدر طولاني مي­كند كه فرزندم مهدي ظهور كند.»

اگر اين روز موعود فرا نرسد آفرينش ناقص و بي­­هدف خواهد بود و براي رسيدن به هدف و غايت، بشريت نيازمند ولايت و رهبري الهي است. ولايت براي نيل به اين وعده اساس كار است و لذا همانطور كه بايد انسانها به تكامل برسند ولايت هم بايد ظهور يابد و تجلي تام خود را بنماياند. امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خاتم الاولياست. ولايت امام عصر (علیه السلام) محمديّه و يك ولايت خاص است، قدرت خاصي كه اين قدرت در انبياء سلف نبوده و فقط خاصّ پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بوده است. ولايت به علي (علیه السلام) و از او به ائمه هدي (علیه السلام) منتقل شد و از همه به امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) انتقال يافت. امّا ولايت مطلقه كليه الهيه تاكنون، حتي در زمان پيغمبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هم، تجلي نكرد زيرا تجلي تام متوقف است بر اينكه كاروان انسانها به كمال برساند. اگر چه ولايت امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قويتر از ولايت اميرالمومنين (علیه السلام) نيست بلكه همان ولايت اميرالمومنين (علیه السلام) و پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است، اما تجلي آن به دليل آمادگي مردمان در عصر ظهور قويتر است و قابل مقايسه با ادوار گذشته نيست و به عبارت ديگر تجلي همة اسماء الحسني و تجلي رحمت به تمام معناست. امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) تمام رحمت، حكمت و عزّت خداست. چون ولايت به معناي جامعيت اسماء الحسني و صفات اولياي الهي است. و اين جامعيت روزي بايد پيدا شود و تجلي پيدا كند، همانطور كه يك برگ در تكامل است ولايت هم در تكامل است و همانطور كه يك انسان در تكامل است، اصل آفرينش هم در تكامل است. انبياء سلف كه به زمان مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) تصريح كردند و به ظهورش مژده داده ­اند، مي­خواستند همين اساس را بيان كنند و بگويند چنين روزي خواهد آمد. اصل كاروان انسانيت در تكامل است و اين تكامل قطعي است.

عقيده به امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در ميان اهل سنت

از طرق عامه بسيار روايات دربارة امام عصر (علیه السلام) داريم. ابونعيم اصفهاني در كتاب خود از بسياري از بزرگان اهل سنت نقل مي­كند. صحيح مسلم و ديگران هم نقل كرده­اند كه شب نيمه شعبان سال 255 هجري فرزند امام حسن عسگري بنام مهدي (علیه السلام) در دامن مادرش نرجس(سلام الله علیها) طلوع كرد. گزارش خانمي كه ولادت آن حضرت را در شب ولادت آن حضرت داده است در كتب اهل سنت است. كتاب اهل سنت پر از جزئيات است و اصل وجود حضرت ولي عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در كلمات پيامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فراوان است.

اصل وجود آن حضرت در رواياتي از امام صادق (علیه السلام) و از پيغمبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ديده مي­شود. ولي گزارش آن شب از حكيمه خاتون(سلام الله علیها) است. همچنين علماي اهل سنت احاديثي را از ابوسعيد خدري نقل مي­كنند كه وقتي پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در حال رحلت بودند و فاطمه (سلام الله علیها) بالاي سرش بود و اشك مي­ريخت فرمود زهرا جان چـرا گـريه مي­كني؟ زهرا (سلام الله علیها) فرمودند: براي آينده. پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مژده وجود مبارك امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را دادند و گفتند اين فرزندم خواهد آمد و دنيا را پر از عدل و داد خواهد كرد.

قال رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): «المهدي مِن الوُلدي اِسمُهُ اسمي و كُنيَتُهُ كنيتي اشبَهُ الناس بي خَلقاً و خُلقاً تكون له غيبةٌ و حيرةٌ حتّي يَضِلَّ الخلق عن اديانهم فعند ذلك يُقبلُ كاالشهاب الثّاقب فيملوها عدلاً و قسطاً كما ملئت ظلماً و جوراً»7

«مهدى از فرزندان من و همنام و هم كنيه من است . از همه مردم در خوى و شمايل به من شبيه تر است ، او داراى غيبتى است كه امتها در آن تحير پيدا مى كنند و سپس مانند ستاره تابان ظهور مى كند و زمين را بعد از آنكه از جور و ستم پر شده باشد، از عدل و داد پر مى كند.»

انسانها در مسير تكامل بايد به چنان رشد و بلوغ فكري برسند كه در برابر تمام ستمها و جورها بايد بايستند و از هيچ چيز نترسند و خوف به دل راه ندهند چون نظام آفرينش اين اقتضا را مي­كند كه همة جهان بسوي تكامل برود و تكامل بدون ايستادگي ميسّر نيست و البته ايستادگي نيز بدون تكامل روحي و اخلاقي محقق نمي­شود كه آن نيز در ساية هدايت و ولايت منجي موعود خواهد بود. پس تجلي تام ولايت از بدو خلقت تا ختم خلقت فقط در امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است و بس. در بقيه مثل پيغمبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و ائمه عليهم ­السلام تجلي كرده ولي نه تجلي تام. در حاليكه حكومت امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) حكومت جهاني است. اينكه همة انسانها به رهبري امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به سوي حق حركت مي­كنند، يك چنين روزي جبر آفرينش است كسي نمي­تواند معتقد باشد كه اين عالم بر اساس حكمت خدايي آفريده شده باشد مگر اينكه معتقد باشد به [b]امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف). مگر مي­شود اعتقاد ما به امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را از اعتقاد به خـدا جـدا كرد. مگر مي­توان عقيدة به امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را از اعتقاد به پيامبر و دعوت همة انبياء جدا كرد. جدا كردن اين دو يعني بي­ هدف و بي پايان بودن خلقت و به اين معناست انبياء كه در نهايت رشد خداپرستي ­اند بالاخره بجايي نرسيدند. اما به اعتقاد ما امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) متمم رحمت و متمم حكمت است و اين به معناي ظهور ولايت كليه است و به معناي ظهور انبياست و اينكه وقتي امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در بيت الله الحرام ظهور مي­كند صدايش همة عالم را پر مي­كند:

«يا اهل العالم الا مَن ارادَ ان ينظر الي آدمَ و شيثٍ فها انا آدمٌ و شيثٌ مَن اراد ان ينظر الي نوح و ولده سام فها انا نوحٌ و سامٌ مَن اراد ان ينظرَ ابراهيمَ و اسماعيلَ فها انا ابراهيمُ و اسماعيلُ و مَن اراد ينظر الي موسي و يوشعَ فها انا ذا موسي و يوشع الا و مَن اراد ان ينظرَ عيسي و شمعون فها انا عيسي و شمعون الا مَن اراد ان ينظرَ محمد و اميرالمؤمنين صلوات الله عليهما فها انا محمد و اميرالمومنين عليهم­السلام الا مَن اراد ان ينظرَ الي الحسن و الحسين فها انا ذا الحسن و الحسين الا مَن اراد ان ينظرَ الي الائمة مِن وُلدِ الحسين فها انا ذا الائمة عليهم ­السلام»8


اگر روايت را بخواهيم خلاصه كنيم يعني آنچه خوبان همه دارند تو تنها داري كه به معناي تجلي ولايت در وجود آن حضرت است. ما بايد منتظر او باشيم. روايت در غيبت نعماني است:

«علي بن محمد عن بعض اصحابنا عن ايوبي بن نوح عن ابي الحسن الثالث قال: اِذا رُفِعَ عِلمُكم مِن بَين اَظهَرَكم و تَوَقَّعوا الفَرج مِن تَحتَ اَقدامَكُم.»9

نقل مي­كند ايوب بن نوح كه من خدمت امام حسن عسگري (علیه السلام) رسيدم و گفتم كي فرزند شما ظهور خواهد كرد؟ فرمود: هرگاه پيشواي شما از ميان شما برداشته شود از زير پاي خود منتظر فرج باشيد.

اين مژده­ اي است براي ما زيرا دنيا ايران را به عنوان يك امت بپاخاستة اسلام مبين، مجري اسلام و در زير لواي امام عصر ارواحنا له فداء مي­شناسد. قانون او متكي به قرآن و سنت پيغمبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و اهل بيت عليهم­ السلام است. اين مژده براي دنياست.

وظيفة ما: بايد در اين كاروان حركت و در اين مسير پيش برويم. اينكه براي امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) جشن بگيريم و احترام و تعظيم كنيم كفايت نمي­كند، بايد راه او را رفت، بايد به ولايت يعني به عدالت، رحمت، صميميت، به صفا و فداكاري كه همان تجلي اسماء الحسني در ولايت است پيوست. اين راهي است كه ما مي­توانيم خود را در مسير امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قرار دهيم والّا از مسير او بيرون و از او دوريم.

اسم خواندي رو مسمّا را بجو مه به بالا دان نه اندر آب جوي10

نام فروردين نيارد گل به بار شب نگردد روشن از اسم چراغ

تا قيامت زاهد ار مي مي كند تا ننوشد باده مستي كي كند

وقتي پيرو واقعي امام زمان (علیه السلام) هستيم كه بدنبال حقيقت و مسماي او برويم. بدنبال فكر او برويم كه تحقق عدالت، تقوا، ترس از خدا، ورع و ترس از گناه است. چگونه انسان با گناهنش مي­تواند اسم امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را بياورد حال­ آنكه گناه حجاب و ديوار است. بايد به خود آمد. بايد در باطن عالم وارد شد. حقيقت عالم را بايد فهميد. انسان تا كي مي­تواند تهي باشد. نه انصاف باشد، نه عدالت و نه معنويت، گسترش معنويت نيز وابسته به صحت عمل من و شماست. با عفت و معنويت خـانمهاست و با تقواي مرد و زن و كـوچـك و بزرگ است كه مي­توان در مسير امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قرار گرفت.

وقتي امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بخواهند در خانه كعبه نماز بگذارند مسيح (علیه السلام) نازل مي­شود و حضرت به او مي­فرمايد: بيا جلو بايست ما به تو اقتدا كنيم. مسيح (علیه السلام) مي­گويد امير شماييد، آقا شماييد، ما به تو اقتدا مي­كنيم.

سمعت النبي (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) يقول: «كيف انتم اذا انزل عيسي بن مريم فيقول اميرهم تعال صل بنا فيقول لا ان بعضكم علي بعض امراء تكرمة من الله لهذه الامة اورده مسلم في الصحيح»11

براي تحقق عدالت نهايي، ملّت­ها بايد چهرة واقعي مستكبرين و زمامداران امروزين را بشناسند و بدانند كه اينان در حقيقت آدم­نما هستند. بشريت امروز بايد بفهمد و به اين نتيجه دست يابد كه منادي عدل باشد. در قرآن كريم آمده است:

«و نُريَ فرعونَ و هامانَ و جنودَهُما مِنهُم كانوا يحذَرون»12

«بايد به فرعون و هامان جنايتشان را نشان دهيم.»

در دو آية بعد مي­فرمايد:

« انَّهُ كُنّا خاطئين.»13

«ما از خطاكاران بوديم.»

بناي اين عالم بر اينست كه جانيان و هامانها و فرعونها و سردمداران استكبار روزي از بين بروند. اين بناي عالم است كه باطل با دست خود خود را از بين مي­برد، سرانجام ستم همين است. اين برنامه ­ها و فكرهايي كه دارند مصداق اين آية شريفه است:

«مثل الذين اتخذوا من دون الله اولياء كمثل العنكبوت اتَّخذت بيتاً و اَنَّ اَوهَنَ البيوتِ لَبَيتُ العنكبوت لَو كانوا يعلمون»14

«مثل آنانكه جز خدا دوستاني را گرفتند مثل عنكبوت است كه خانه­اي برگرفت و هر آينه سست ترين خانه­ها خانة عنكبوت است.»

دختر علي (علیه السلام) زينب كبري در برابر يزيد همين جمله را فرمود:

«فوالله لا تَمحوُ ذِكرِنا وَ لا تُميتُ وَحيَنا فوالله ما فَرَيتَ جِلدَكَ و لا جَزَزتَ الّا لَحمُك.»15

«قسم به خدا تو حسين را خاموش نكردي، وحي را خاموش نكردي، قسم به خدا گوشت خود را قطعه قطعه مي­كني، پوست خود را جدا مي­كني.»







منابع و مراجع:

1. 1. برگرفته از خطبة نماز جمعه به امامت حضرت آيت الله امامي كاشاني 2/12/ 70 مطابق با 17 شعبان 1412.

2. سورة قصص/ 5 و 6.

3. سورة نور/ 55.

4. سورة مائده/ 54.

5. سورة قصص/ 5.

6. من لا يحضر الفقيه، ج 4، ص 177، باب الوصية من لدن آدم (علیه السلام).

7. بحارالانوار، ج 51، ص 72.

8. بحارالانوار، ج 53، ص 9، باب مايكون عند ظهوره.

9. كافي، ج1، ص 341، باب في الغيبة.

10. مثنوي معنوي، دفتر اول، ص154، در بيان آنكه حال خود و مستي خود را .

11. بحارالنوار، ج 6، ص 301، باب اشراط الساعة و قصة يأجوج.

12. سورة قصص/ 6.

13. سورة يوسف/ 97.

14. سورة عنكبوت/ 41.

15. بحارالانوار، ج 45، ص 134، باب ـ الوقائع المتاخرة عن قتله .[/b]