توصیه حاج آقا دولابی برای سبک زندگی .........

[ترنم]

استاد اخلاق میرزا اسماعیل دولابی پیش از وفات برای زندگی مومنانه ۱5دستورالعمل را ذکر می‌کند که به ترتیب در ذیل آورده شده است

1_هر وقت در زندگی ات گیری پیش آمد و راه بندان شد،بدان خدا کرده است.زود برو با او خلوت کن و بگو با من چکار داشتی که راهم را بستی؟هرکس گرفتار است ،در واقع گرفته ی یار است.

2_زیارتت،نمازت،ذکرت و عبادتت را تا زیارت بعد ،نماز بعد،ذکر بعد و عبادت بعد حفظ کن.کار بد،حرف بد،دعوا و جدال و...نکن و آنرا سالم به بعدی برسان.اگر این کار را بکنی دائمی میشود،دائم در زیارت و نماز و ذکر و عبادت خواهی بود.

3_اگر غلام خانه زادی پس از سالها بر سر سفره صاحب خود نشستن و خوردن روزی غصه دار شود و بگوید فردا من چه بخورم؟این توهین به صاحبش است و با این غصه خوردن صاحبش را اذیت میکند.بعد از عمری روزی خدا رو خوردن ،جا ندارد برای روزی فردایمان غصه دار و نگران باشیم.

4_گذشته که گذشت و نیست،آینده هم که نیامده و نیست.غصه ها مال گذشته و آینده است.حالا که گذشته و آینده نیست،پس چه غصه ای؟تنها حال موجود است که نه غصه دارد و نه قصه.

5_موت را که بپذیری، همه ی غم و غصه ها می رود و بی اثر می شود. وقتی با حضرت عزرائیل رفیق شوی، غصه هایت کم می شود. آمادگی موت خوب است، نه زود مردن. بعد از این آمادگی، عمر دنیا بسیار پرارزش خواهد بود. ذکر موت، دنیا را در نظر کوچک می کند و آخرت را بزرگ. حضرت امیر علیه السلام فرمود:یک ساعت دنیا را به همه ی آخرت نمی دهم. آمادگی باید داشت، نه عجله برای مردن

6_اگر دقّت کنید، فشار قبر و امثال آن در همین دنیاقابل مشاهده است؛ مثل بداخلاق که خود و دیگران را در فشار می گذارد

7_تربت، دفع بلا می‌کند و همه ی تب ها و طوفان ها و زلزله ها با یک سر سوزن از آن آرام می شود. مؤمن سرانجام تربت می‌شود. اگر یک مؤمن در شهری بخوابد، خداوند بلا را از آن شهر دور می‌کند

8_هر وقت غصه دار شدید، برای خودتان و برای همه مؤمنین و مؤمنات از زنده ها و مرده ها و آنهایی که بعدا خواهند آمد، استغفار کنید. غصه‌دار که می‌شوید، گویا بدنتان چین می‌خورد و استغفار که می‌کنید، این چین ها باز می شود




9_تا می گویم شما آدم خوبی هستید، شما می گویید خوبی از خودتان است و خودتان خوبید. خدا هم همین طور است. تا به خدا می گویید خدایا تو غفّاری، تو ستّاری، تو رحمانی و…خدا می فرماید خودت غفّاری، خودت ستّاری، خودت رحمانی و… . کار محبت همین است




10_با تکرار کردن کارهای خوب، عادت حاصل می شود. بعد عادت به عبادت منجر می شود. عبادت هم معرفت ایجاد می کند. بعد ملکات فاضله در فرد به وجود می آید و نهایتا به ولایت منجر می شود

11_خدا عبادت وعده ی بعد را نخواسته است؛ ولی ما روزی سال های بعد را هم می خواهیم، در حالی که معلوم نیست تا یک وعده ی بعد زنده باشیم




12_لبت را کنترل کن. ولو به تو سخت می گذرد، گله و شکوه نکن و از خدا خوبی بگو. حتّی به دروغ از خدا تعریف کن و این کار را ادامه بده تا کم کم بر تو معلوم شود که به راست ی خدا خوب خدایی است و آن وقت هم که به خیال خودت به دروغ از خدا تعریف می کردی، فی الواقع راست می گفتی و خدا خوب خدایی بود




13_ازهر چیز تعریف کردند، بگو مال خداست و کار خداست. نکند خدا را بپوشانی و آنرا به خودت یا به دیگران نسبت بدهی که ظلمی بزرگ تر از این نیست. اگر این نکته را رعایت کنی، از وادی امن سر در می آوری. هر وقت خواستی از کسی یا چیزی تعریف کنی، از ربت تعریف کن. بیا و از این تاریخ تصمیم بگیر حرفی نزنی مگر از او. هر زیبایی و خوبی که دیدی رب و پروردگارت را یاد کن، همانطور که امیرالمؤمنین علیه السلام در دعای دهه‌ی اول ذیحجه می فرماید: به عدد همه چیزهای عالم لا اله الا الله

14_دل های مؤمنین که به هم وصل می‌شود، آب کُر است. وقتی به علــی علیه السّلام متّصل شد، به دریا وصل شده است...شخصِ تنها ، آب قلیل است و در تماس با نجاست نجس می شود ، ولی آب کُر نه تنها نجس نمی شود ، بلکه متنجس را هم پاک می کند



15_هر چه غیر خداست را از دل بیرون کن. در "الا"، تشدید را محکم ادا کن، تا اگر چیزی باقی مانده، از ریشه کنده

شود و وجودت پاک شود. آن گاه الله"را بگو همه ی دلت را تصرف کند

منبع: به نقل از فرهنگ نیوز

[samin23]

سلام
مطلبی که گذاشتی واقعا عالی و کاربردی بود.خیلی خیلی ازت ممنونم دوست عزیز
انشالله که روزی برسد همه ما اینطور باشیم.
یاحق

[morteza451]

آقا خدا قوت.
افسوس که در زمانه ما دولابي ها يا کم شدن يا خانه نشين.
جدا استفاده بردم.