یک انتقاد

[رهجو]

نمی دونم منو کسی یادش هست یا نه... یه زمانی پاتوقم این تالار بود! روزانه صد دفعه اونو چک می کردم اما بعد از یه مدت...
به حدی رسید که دیگه حتی به این تالار فکر هم نمی کردم چ برسه که بیام بازش کنم!
حالا چ باعث شد که یه هم چین اتفاقی بیفته؟
مدیر ها بودن؟
قیافه ی تالار بود؟
امکاناتش بود؟
مطالبش بود؟
نه!
موضوع اینجا بود که بعضی از کاربرها بعضی وقتا خوی تندروی می گرفتن و مطالبی می ذاشتن که... و بله دیگه! مدیر ها هم (جسارت نباشه ها!) همین جور نیگا می کردن! انگار ن انگار
حالا من خودم زیاد با این قضیه مشکل نداشتم. وقتی تالارو به یکی از دوستان معرفی می کردم یا یکی می فهمید که من توی این تالار فعالیت دارم، سیلی از انتقادات و طوفانی از مسخره کردن ها و از این جور چیزا و سونامی ای از پیشنهادات!!!!! به من هجوم می آورد و بعد از یه مدتی هم که گذشت من هم کم کم با این مطالب تندرو مشکل پیدا کردم!!!
و بهترین کار ترک تالار برای همیشه بود.
اما خوب امروز برگشتم که اینو بگم بلکه بعضی ها ی چاره ای بیندیشن به قولی!!!!

(پ.ن: از مدیرای محترم می خوام که لطفا این پستو حداقل ی روز پاک نکنین تا حداقل بقیه مدیر ها هم ببینین بعد!)

[سدرة المنتهی]

(۴/آبان/۹۲ ۲۲:۴۲)rahbin نوشته است:  سلام
بسیار کامل نوشتید
شاید درست نباشد که این مطلب را بگم اما من هم متاسفانه از زمانی که دیدم با وجود دو سال که از تولد بیداری اندیشه می گذرد و هنوز عده ای تفاوت نظرسنجی و بحث سیاسی را متوجه نیستند و با ایجاد تشویش در نظرسنجی مذاکره با آمریکا باعث بسته شدن آن مبحث مفید شدند نسبت به این تالار بی میل شده ام.
در پناه حق

نباید دلسرد بشید.
بنده اگر بخوام مثل شما باشم الان هفت لایه از اسلام و بیداری اندیشه فاصله باید داشته باشم.

خیلی جاها امیدوار بودم خورده تو ذوقم ، نگم خیلی جاها ، تقریبا همه جا. ولی باز گفتم خدایا ، تو با همه فرق می کنی ، فقط به ایمان به تو ، هستم ، میمونم ، پافشاری می کنم روت.
منظورم تالار نیست ، کل زندگیمه.

[rahbin]

(۵/آبان/۹۲ ۷:۰۴)سدرة المنتهی نوشته است:  نباید دلسرد بشید.
بنده اگر بخوام مثل شما باشم الان هفت لایه از اسلام و بیداری اندیشه فاصله باید داشته باشم.

خیلی جاها امیدوار بودم خورده تو ذوقم ، نگم خیلی جاها ، تقریبا همه جا. ولی باز گفتم خدایا ، تو با همه فرق می کنی ، فقط به ایمان به تو ، هستم ، میمونم ، پافشاری می کنم روت.
منظورم تالار نیست ، کل زندگیمه.

مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا ... گر تو شکیب داری طاقت نماند ما را

در هر صورت از نظرتان ممنونم

به امید روزی که حقا با بیداری اندیشه و با منطق و ادب و احترام و صمیمیت در هر بحثی صحبت شود نه با تعصب و بد بینی به هر کس و هر بحث . در پناه حق