بلند گریه نماییم اما بی معرفتی را هم کم کنیم

[حسن.س.]

بسم رب الحسین(علیه السلام)

الان در حال دانلود چند تا مداحی و روضه بودم که در سایت آپارات کلیپی را دیدم که دلم واقعا شکست. عجیب است از ما که شیعه هستیم و در حکومتی زندگی می کنیم که در برابر زورگویان عالم ایستاده است و از وهابیون تا غرب پرستان از هیچ اقدامی برای تضعیفش دست بر نمی دارند؛ حالا در این اوضاع عده ای اینگونه کم لطفی می نمایند. شاید این کلیپ را دیده باشید ولی لطفا برای سازنده اش دعا کنید که با چشم حق بین به عالم نظر کند. جدا کردن چند قسمت از سخنرانی های افراد مختلف برای تضعیف وحدت شیعیان واقعا مرضی رضای خداوند است؟ لطف این کلیپ را مشاهده نمایید:

لینک
لینک دانلود ویدیو

بنده قسمتی از متن این همین سخنان رهبری را قرار می دهم و چند جمله هم در ادامه اش عرض می نماییم:

"يك قسم منبر هم مربوط به مدايح و مراثى اهل‌بيت (عليهم‌السّلام) است. البته ما در باب مرثيه‌خوانى حرفهاى زيادى داريم. بارها هم ما توى همين جلسه به شما مداحهاى عزيز عرض كرديم، جاهاى ديگر هم گفتيم كه در مرثيه‌خوانى بايستى به صدق واقعه پايبند بود. درست است كه شما ميخواهيد مستمع خودتان را بگريانيد، اما اين گرياندن را به وسيله‌ى هنرنمائى در كيفيت بيان واقعه تأمين كنيد، نه در ذكر واقعه‌اى كه اصل ندارد. ما در گذشته‌ها سراغ داشتيم - ان‌شاءاللَّه حالا آنجور نيست - كه بعضى‌ها فى‌المجلس يك چيزى را جعل ميكردند؛ نكته‌اى همان جا به ذهنش مى‌آمد، ميديد خوب است، موقعيت خوب است، همان جا ميگفت و از مردم اشك ميگرفت! اين درست نيست. اشك گرفتن از مردم كه هدف نيست؛ هدف، آميختن اين دلِ اشك‌آلود - كه اشك را به چشم ميرساند و چشم را اشكبار ميكند - به معارف زلال است؛ البته با هنرنمائى.

ما در مشهد يك منبرىِ معروفى داشتيم - خدا او را رحمت كند - مال پنجاه سال قبل است؛ مرحوم ركن الواعظين. او منبر ميرفت و مردم پاى منبر روضه‌خوانى او مثل ابر بهار گريه ميكردند؛ در حالى كه خودش هم بارها ميگفت من اسم نيزه و خنجر نمى‌آورم. واقعاً هم نمى‌آورد؛ بنده دهها منبر از او ديده بودم. حادثه را آنچنان هنرمندانه تصوير ميكرد كه مجلس را منقلب ميساخت؛ بدون اينكه بگويد «كشتند»، بدون اينكه بگويد «تير زدند»، بدون اينكه بگويد «شمشير چنين زدند» يا «خنجر چنين زدند»؛ اينها را نميگفت. ميتوان با شيوه‌هاى هنرمندانه، روضه‌خوانىِ خوب كرد و گرياند.

البته اين را هم به شما عرض بكنم؛ اينكه آقايان مداحها، و سابقها روضه‌خوانها - كه ما حالا كمتر توفيق پيدا ميكنيم ببينيم، اما در مواردى از افاضات مداحها مستفيض ميشويم - اصرار ميكنند كه بلند گريه كنيد، لزومى ندارد؛ خوب، آرام گريه كنيد. وقتى ميخواهند سينه بزنند، اصرار بر اينكه «صدا، صداى اين جمعيت نيست»؛ يا وقتى مردم ميخواهند صلوات بفرستند، اصرار بر اينكه «صلوات، صلوات اين جمعيت نيست»! شما بخواهيد مردم صلوات بفرستند، ولو توى دلشان. گرم شدن مجلس به اين شيوه‌ها، اصل نيست؛ كارى كنيد كه دلهاى مستمع را در اختيار بگيريد. دل مستمع وقتى در اختيار شما آمد، مقصود حاصل است؛ اگر آهسته هم گريه كند، باز مقصود حاصل است؛ اگر به شما توجه كرد، باز مقصود حاصل است.

بنابراين حاصل عرض امروز ما اين شد كه كار مداحى كار بزرگى است، كار مهمى است، حرفه‌ى بسيار اثرگذارى است؛ ميتواند مصداق درشت و برجسته‌اى باشد از مجاهدت فى‌سبيل‌اللَّه. اينكه ميگوئيد ما حاضريم در ميدان حضور داشته باشيم، اين براى هر كسى يك جور حضور است: يك روز انسان توى ميدان جنگ ظاهرى است، يك وقت انسان در ميدان پيكار با دشمنانى است كه در جنگهاى فرهنگى و جنگهاى نرم وارد مبارزه شده‌اند؛ اين يك جور ديگر پيكار است؛ اقتضاى خودش را دارد. در كار شما مداحان، در ميدان بودن و مجاهدت كردن، يعنى ارائه‌ى سخن اثرگذار و بيان هدايتگر براى دلها؛ البته با شيوه‌هاى هنرمندانه. حالا شيوه‌ى هنرمندانه هم كه عرض ميكنيم، خوب، صداى خوش كه الحمدللَّه همه‌تان داريد؛ آهنگهاى متعارفى هم هست. البته بعضى از آهنگهائى هم كه انسان گوشه و كنار ميشنفد يا به گوش انسان ميرسد، آهنگهاى مناسبى نيست؛ حالا گيرم كه چهار نفر را هم جذب كند. نه، آهنگ بايد سنگين، متين و متناسب با محتوائى باشد كه شما داريد عرضه ميكنيد؛ خداى نكرده به سمت آهنگهاى حرام و آهنگهائى كه گناه است، سوق پيدا نكند. اين هم خيلى نكته‌ى اساسى و مهمى است. هر شعرى، هر تصنيفى، هر ترانه و آهنگى كه خوانده شد، قابل تقليد نيست. چيزهائى هست كه خودش فى نفسه حرام است؛ اگر چنانچه وارد عرصه‌ى مداحى و بيان حقيقت و بيان خدا و پيغمبر شد، آن وقت حرمتش دو برابر خواهد شد. بنابراين آهنگ هنرمندانه و خوب و متناسب و شعر خوب و صداى خوش و شايد از همه بالاتر دل پاك و مطهر و بااخلاص مداح محترم، لازم و مهم است."(منبع)

رهبری می فرمایند لازم نیست به صورت دستوری بگویید که بلند گریه کنید؛ اگر مداح اهل باشد با چند جمله هم می تواند بزرگترین شور و اشک ها را در دل شنوده ایجاد نماید و گریه ای را فراهم نماید که از سر معرفت باشد تا پاینده بماند. ایشان نگفتند که گریه بلند نکنید یا غیره. می فرمایند اگر آهسته هم گریه نمودند ولی از سر معرفت باز هم مقصود حاصل است. ایشان تاکیدشان روی این است که مداح اگر کارش را بلد باشد بدون گفتن جمله بلند گریه کنید هم مردم خودشان ارتباطشان وصل می شود و گریه می نمایند؛ و آن گریه ای مقصود هر گریه ای است که از سر معرفت باشد. بنده حقیر عرض می نمایم اینکه تنها در عزاداری امام حسین(علیه السلام) مانند سوگ خویشانمان شبیه سازی نموده و بگوییم مثلا اگر پدر و برادر و خواهر خودت اینطور می شد گریه می کردی پس گریه کن. این ارزش دارد ولی از این خیلی بالاتر راه در پیش داریم. ما تنها برای فجایع انسانی گریه نمی کنیم. آن گریه ای ارزشمندترین است که فرد بداند امامش(علیه السلام) به دنبال چه اینگونه جان فشانی نمودند....

به هر صورت دل این بیچاره از این نوع کوته نگری ها به درد آمد. وظیفه دانستم عرض کنم که اینگونه با هم رفتار نکنیم. چرا باید با بهانه های تحریف شده به تضعیف یکدیگر بپردازیم؟

[help me]

ای کاش یکی به بعضی از این مداحای عزیز میگفت که ای کاش نام امام حسین(علیه السلام) رو اینطوری پشت سر هم حسین حسین .... نمیگفتن و از بقیه م بخوان اینطوری بگن ایشون امام هستند نام دوستشون رو که صدا نمیکنند!! . بعضیاشونم یه حرفایی میزنن مابین روضه خوندناشون که اگه یکی از در وارد بشه خنده ش میگیره به این حرفا و واقعه هایی که میگن واقعا براشون متاسفم ... .

[عبدالرحمن]

این دو تا کلیپ رو هم ببینید

http://www.aparat.com/v/SGpja

http://www.aparat.com/v/v25wb

در فیلم اول سخنران همونطور که میبینید عمامه دارند نمیدونن قضیه اون زن ، زن یهودی بوده نه مسیحی

و ایشون انقدر بی سوادن که خبر ندارند

و این افرادند که دارند این بدعت ها رو تبلیغ میکنن

تا حرفی هم بزنی میگن کسی نمیتونه جلو دستگاه امام حسین وایسه!

یعنی سریع امام حسین میشن سپر آقایان

واقعا چی میشه گفت؟

رو این جمله خوب دقت کنید تا منافق رو بشناسید

مومن از مقدساتش دفاع میکنه حتی اگر بهش ضرری برسه

منافق مقدسات رو سپر خودش میکنه که بهش ضرری نرسه