پیــــــــــــامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، چه کسانی را هیـــــچگاه نبخشید؟؟؟؟؟

[رضوانه]

بسم الله الرحمن الرحیم
پیامبر اسلام‏صلی الله وعلیه وآله بعد از فتح مکه دستور عفو عمومی را - صادر نمود و سپاهیان ده هزار نفری مسلمانان، بدون خونریزی شهر مكه را فتح كردند.

هنگامي كه سعد كه پرچمدار بود شعار خشونت را فریاد زد كه: «الیوم یوم الملحمه! الیوم تستحل الحرمه! الیوم اذل الله قریشاً!» یعنی: امروز، روز برخوردهای خونین است! امروز حرمت ها شكسته می شود! امروز خداوند قریش را خوار می كند! پیامبر رحمت در رد شعار انتقام فرمود: «الیوم یوم المرحمه، الیوم اعز الله قریشاً» یعنی، امروز، روز مهر ورزیدن است، امروز خداوند قریش را عزیز می كند. و به اميرالمومنين عليه السلام دستور داد تا پرچم را از سعد بگيرد.

اما در همين ميان تعدادي از اين عفو عمومي استثناء شدند. در نقلها نام چهار تن ديده مي شود.
دو كنيز عبدالله بن خطل، كه با آوازخوانى، پيامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و دين اسلام را هجو مى‏كردند (كه يكى از آن‏ها كشته شد و ديگرى بنا بر قولي فرار كرد و بعدها از پيامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) امان خواست و حضرت او را امان دادند)

نيز حويرث بن نقيذ، كه از استهزاكنندگان پيامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و دشنام‏دهنده به آن حضرت بود و اشعارش ورد زبان مشرکان شده بود. مشرکان شراب می خوردند و می رقصیدند و پیامبر و دين اسلام را با اشعار این شخص مسخره می کردند.

و نيز مـقيس بن صبابه كه از مكه به مدينه آمد و اظهار اسلام كرد وگفت : اى رسـول خـدا آمـده ام تـا ديه برادرم هشام را كه در جنگ بنى مصطلق به خطا كشته شده مـطـالـبـه كنم، رسول خدا فرمود تا ديه برادرش هشام را به او دادند مقيس مدت كوتاهى در مـديـنـه مـاند و سپس بر كشنده برادرش حمله برد و او را كشت و از اسلام هم برگشت و به مكه گـريـخت و در اين باب اشعارى گفت و به اين كه هم ديه برادرش راگرفته و هم كشنده اش را كشته افتخار كرد.


وجه اشتراك اين چهار تن از ميان استثناشدگان از عفو عمومي رسول الله ، استفاده آنها از هنر روز در هجو دين اسلام و پيام آور آن بود.

رفتاري كه اثري ژرف بر تحريك مشركان داشت.
در آن روز پيامبر حتي از ابوسفيان و همسر پليدش هندجگرخوار نيز گذشتند و حتي خانه ابوسفيان را به عنوان محل امان اعلام كردند اما از اين هتاكان به زبان هنر چشم پوشي نكردند.
پیامبر فرمود:
"این افراد را گرچه بر پرده کعبه تمسک کرده باشند، به قتل برسانید".

میدونید منظورم از زدن این تاپیک چی بود؟
میخواستم بگم ببینید زخم زبان زدن ها و مسخره کردن به هر طریقی چطور قلب انسان رو به درد میاره و چطور باعث میشه تو یه کاری سنگ بیفته...
چه راحت با زخم زبان هامون قلب بقیه رو میشکنیم...
و چه حیف که حتی لحظه ای صدای این خرد شدن رو نمیشنویم...
این دنیا چه ارزشی داره دیگه؟؟؟
اینکه از همه هنرمون برای چزوندن بقیه استفاده کنیم؟؟؟
چقدر خوب میشه ،،،،چـــــــــــــــقدر خوب میشه اگر نیـــــــــــــــــــش زبان هامون رو بکشیــــــــــــــــــــــــــــــم!