من زارعبدالعظیم حسنی (علیه السلام)

[نورالسادات]

• من زارعبدالعظیم حسنی (علیه السلام)بری کمن زارالحسین بن علی(علیه السلام)بکربلا
• ثواب زیارت قبر عبدالعظیم حسنی در ری برابر بازیارت قبر حسین بن علی درکربلاست.

باسلام

به بهانه 15 شوال، سالروز وفات محدث عالیقدر و امامزاده واجب التکریم حضرت عبدالعظیم حسنی (علیه السلام) وبه خاطر علاقه وافری که به حضرت ایشان درقلبم دارم وبه جهت خشنودی جدبزرگوارشان کریم آل طه مصمم شدم مطالبی را برای شناخت بیشتر این ذریه زهرا(سلام الله علیها) ارایه بدهم باشدکه انشالله موردقبول درگاه اللهی نیزقرارگیرد.ضمنا ازهمه دوستداران این حضرت درصورتی ساکن تهران هستند حتماتقاضا دارم درروزشهادت ایشان به نیت زیارت قبر اباعبدالله حتما به زیارت ایشان مشرف بشوند ودیگر عزیزانی هم که براشون مقدورنیست حتمایک زیارت عاشورا به روح پرفتوحشان تقدیم کنند(التماس دعا ،وعده ما انشالله کربلا)

زندگینامه

عبدالعظيم عليه السّلام فرزند عبدالله بن علي، از نوادگان حضرت امام حسن مجتبي عليه السّلام است و نسبش با چهار واسطه به آن حضرت مي رسد .

پدرش عبدالله نام داشت و مادرش فاطمه دختر عقبه بن قيس .

ولادت با سعادت حضرت عبدالعظيم عليه السّلام در سال 173 هجري قمري در شهر مقدّس مدينه واقع شده است و مدّت 79 سال عمر با بركت او با دوران امامت چهار امام معصوم يعني امام موسي كاظم عليه السّلام ، امام رضا عليه السّلام، امام محمّدتقي عليه السّلام و امام عليّ النّقي عليه السّلام مقارن بوده ، محضر مبارك امام رضا عليه السّلام ، امام محمّد تقي عليه السّلام و امام هادي عليه السّلام را درك كرده و احاديث فراواني از آنان روايت كرده است.

ابوحماد رازی از اهالی ری به خدمت حضرت امام هادی (علیه السلام) در سامرا رسید و سوالی پرسید و برای مسئله شرعی خود پاسخ گرفت ، هنگام خداحافظی ، امام هادی (علیه السلام) به او فرمود : " ای حماد، هنگامی که چیزی از امور دینی در منطقه ات برای تو مشکل ساز شد ، از عبدالعظیم ابن عبدالله حسنی بپرس و سلام مرا به او برسان". ادامه دارد انشاالله...

[mahdy30na]

گفتار علما درباره حضرت عبد العظیم حسنی (رحمت الله علیه)

نجاشي در رجال خود حضرت عبدالعظيم عليه السّلام را پس از ذکر شجره اش صاحبخطب امير المؤمنين عليه السّلام ذکر نموده است . مرحوم ميرزا حسين نوري محدّث قرن اخير در مستدرک الوسائل صفحه 614 ذکر نام و معروفيّت وي را به امانت و راستگويي و درستکاري و اهل زهد و عبادت بودن تأکيد مي نمايد و از قول حضرت ابوالحسن الهادي عليه السّلام پاداش زيارت او را بهشت مي داند.
مرحوم کجوري در روح و ريحان از قول سيّد مرتضي علم الهدي حديث عرض دين آن حضرت را نقل کرده است. مرحوم مجلسي در هديه الزائرين ص 546 از مزارات معلوم و مشهور ، مرقد منّور حضرت عبدالعظيم عليه السّلام را در مقابل شجره ري ذکر مي کند شيخ الطّائفه در رجال خود حضرت عبدالعظيم عليه السّلام را از اصحاب امام هادي عليه السّلام ذکر کرده و در پايان نام اورا به رضي الله عنه ياد نموده که رضي الله عنه نزد اصحاب حديث با اهميّت است. علّامه حلّي در خلاصه الاقوال ، حضرت عبدالعظيم عليه السّلام را جز و ثقات و ممدوحين ذکر کرده مرحوم صدوق (رحمة الله علیه) در صفحه 92 ثواب الاعمال از محاسن برقي حديثي را از حضرت عبدالعظيم عليه السّلام نقل کرده و صاحب محاسن او را رضي قلمداد نموده است.
مرحوم صدوق (رحمة الله علیه) در من لا يحضره الفقيه کتاب صوم باب يوّم الشّک حديثي را از قول حضرت عبدالعظيم عليه السّلام نقل نموده و گفته اين حديث نادر است و من جز در طريق عبدالعظيم عليه السّلام نديده ام و او هم مرضي است ، اين گفتار نهايت اعتماد را ميرساند.
محمّد ابن علي اردبيلي در جامع الرّواه گفتار شيخ طوسي (رحمة الله علیه) و نجاشي را ذکر کرده است. مرحوم ميرداماد رحمت الله عليه در راشحه خامسه از( رواشح السّماويه) گفته : واضح است که طريق عبدالعظيم حسني عليه السّلام مدفون در مسجد شجره ري (حسن) شمرده شود زيرا که اهل حديث و علما رجال وي را مدح و توصيف و تمجيد نموده اند. اگر چه در گفتار علما به توثيق او تصريح نشده است من معتقدم افراد روشن و بصيري که در حديث تخصّص داشته و در حالت رجال و محدّثين مطالعات کافي دارند از اينکه تصريح به توثيق اين محدّث بزرگوار نشده اظهار ناراحتي مي کنند.
و اين سکوت را زشت مي شمارند، مگر حضرت هادي عليه السّلام به او نفرمود ، تو به حقّ از دوستان ما هستي اين فرمايش امام عليه السّلام جامع ترين تعريف در باره حضرت عبدالعظيم عليه السّلام با در نظر گرفتن شرافت ، نسب و عظمت خانوادگي اوست ، اکنون تمام اينها دلالت دارد که وي مردي شريف و بزرگوار خوش نفس و خوش عقيده بوده و اخباري که در زيارت او از امام عليّ النّقي عليه السّلام رسيده و محدّثين بزرگي چون صدوق (رحمة الله علیه) و ابن قولويه(رحمة الله علیه) آنها را در کتب خود ذکر کرده اند شاهد گويائي از مقام ارجمند وي در نزد معصومين عليهم السّلام است و گفتار دو عالم بزرگوار فوق الذکر کفايت مي کند که طريق حضرت عبدالعظيم عليه السّلام را در درجه عالي از صحت بدانيم و اخبار و احاديث منقول وي را در اعداد" صحاح" بشماريم مرحوم شيخ عبدالله ممقاني در تنقيح المقال درباره حضرت عبدالعظيم عليه السّلام سخن گفته ، نوشته است علّت عدم تصريح محدّثين و فقها به توثيق ايشان جلالت و بزرگواري وي را ثقه ذکر کنند ، زيرا مقام آن حضرت والاتر از ثقه مي باشد. مرحوم شيخ عبّاس قمي (رحمة الله علیه) در سفينه البحار گفتار صاحب بن عباد و بقيه علما را آورده و در مورد زيارت ايشان فضيلت زيادي را ذکر نموده است.

منبع: http://www.abdulazim.com

[آفتاب]

روایاتی از حضرت عبدالعظیم(علیه السلام)


حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام فرزند عبدالله، فرزند علی، فرزند حسن، فرزند زید، فرزند امام علیه‌السلام است.بنابراین نسبش با چهار واسطه به آن حضرت می‌رسد . ایشان در سال 173 هجری قمری در شهر مقدّس مدینه متولد شدند و مدّت 79 سال عمر با برکتشان با دوران امامت چهار امام معصوم یعنی امام موسی کاظم علیه‌السلام ، امام رضا علیه‌السلام، امام محمد تقی علیه السّلام و امام علیّ النّقی علیه‌السلام مقارن بود.



عبدالعظیم حسنی

آن حضرت محضر مبارک امام رضا علیه‌السلام، امام محمّد تقی علیه‌السلام و امام هادی علیه‌السلام را درک کرده و احادیث فراوانی از آنان روایت کرده است حضرت عبدالعظیم که به خاطر انتسابش به امام حسن مجتبی علیه‌السلام به عبدالعظیم حسنی شهرت دارد، از دانشمندان شیعه و از راویان حدیث امامان معصوم علیهم السلام به شمار می‌رود. ستایش‌های عظیم ائمه علیهم السلام از ایشان (از جمله در باره زهد، تقوا، عبادت، اعتقاد نیک و صفای باطن) نشان دهنده شخصیت مورد اعتماد این امام‌زاده بزرگوار و عالم جلیل‌القدر است. ایشان دو کتاب «خُطَب امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام» و «یوم و لیله» که صاحب بن عباد محتوای دومی را فرایض روز و شب ذکر نموده است، تألیف کرده است.



خود را به دشمنی و بدگویی با یکدیگر مشغول نسازند ، زیرا با خود عهد کرده‌ام که اگر کسی چنین کاری انجام دهد و دوستی از دوستانم را ناراحت کند یا به خشم آورد ، خداوند را بخوانم تا او را در دنیا با شدیدترین عذاب‌ها مجازات کند و در آن سرا نیز از زیانکاران خواهد بود

روایات ایشان را از نظر محتوا و مضمون می‌توان به 8 دسته کلی تقسیم کرد که هر کدام از این دسته‌ها خود دارای زیرمجموعه‌هایی است:

1. خدا و صفات وی

2. نبوت

3. امامت . شامل ( منزلت و جایگاه امامت، اسامی ائمه علیهم السلام، منزلت امام علی علیه‌السلام، مرجعیت علمی اهل بیت، مهدویت)

4. تاریخ و زیارات و ادعیه ائمه علیهم السلام

5. تفسیر قرآن

6. احکام شرعی

7. اخلاق

8. زنان

در اینجا برای نمونه چند روایت را نقل می‌کنیم و با توسل به خود آن حضرت که زیارتشان از پر ثواب ترین زیارات است از خداوند می‌خواهیم توفیق عمل به این توصیه‌ها را به ما عنایت کند.

1. روزی حضرت امام رضا علیه‌السلام رو به حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام فرمود و چند توصیه‌ی راه گشای اخلاقی به او آموخت تا به شیعیان و یاران ابلاغ کند . متن فرمایش چنین بود: ای عبدالعظیم، سلام مرا به دوستان برسان و به آن‌ها بگو: * شیطان را به دل‌های خویش راه ندهند .

* در گفتار خویش، راست‌گو باشند و امانت را ادا کنند.

* از جدال و نزاع بیهوده‌ای که سودی برایشان ندارد دوری کنند و خاموشی را پیشه خود سازند .

* به همدیگر روی آورند و به دیدار و ملاقات هم بروند «فان ذلک قربه الیَّ» زیرا این کار موجب نزدیکی به من است .

* خود را به دشمنی و بدگویی با یکدیگر مشغول نسازند، زیرا با خود عهد کرده‌ام که اگر کسی چنین کاری انجام دهد و دوستی از دوستانم را ناراحت کند یا به خشم آورد، خداوند را بخوانم تا او را در دنیا با شدیدترین عذاب‌ها مجازات کند و در آن سرا نیز از زیانکاران خواهد بود.



حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام می‌فرماید:روزی به خدمت حضرت امام محمد تقی علیه‌السلام رسیدم و این گفتار دلنشین را از امام شنیدم که فرمود: دیدار دوستان آرامش و سلامت عقل را در پی دارد ، اگر چه دیداری کوتاه باشد



* به ایشان بگو: همانا پروردگار نیکوکارانشان را آمرزیده و از خطای گناهکارانشان درگذشته است، مگر کسانی که به خدا شرک ورزیده یا دوستی از دوستانم را آزرده، یا کینه آن‌ها را با دل بگیرد . به درستی که خداوند او را نخواهد بخشید تا آنکه از کردار ناشایست خویش دست بکشد، هر گاه از این اعمال نادرست دوری گزیند، آمرزش خدا را شامل خود گردانیده است وگرنه، روح ایمان از قلبش بیرون رفته و از ولایت ما خارج گشته است و بهره‌ای از ولایت ما نخواهد برد «و از این وضعیت به خدا پناه می‌برم»

2. روزی حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام از حضرت امام هادی علیه‌السلام شنید که فرمود: همانا پروردگار، ابراهیم را دوست خود گرفت، زیرا که او بر حضرت محمد صلّی الله علیه و آله و سلّم و اهل بیتش علیهم السّلام بسیار صلوات می‌فرستاد.



3. حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام می‌فرماید: روزی به خدمت حضرت امام محمد تقی علیه‌السلام رسیدم و این گفتار دلنشین را از امام شنیدم که فرمود: دیدار دوستان آرامش و سلامت عقل را در پی دارد ، اگر چه دیداری کوتاه باشد .

4. حضرت عبدالعظیم الحسنی علیه‌السلام از حضرت امام جواد علیه‌السلام و او از پدرانش علیهم السّلام آن‌ها از حضرت امام سجّاد علیه‌السلام روایت فرمودند که : روزی سلمان فارسی، ابوذر غفاری را به خانه خود میهمان کرد و از میان انبان (کیسه)، تکّه نان ِخشکی بیرون کشید و قدری آب بر آن پاشید. ابوذر گفت: چقدر خوب می‌شد که همراهِ نان، قدری نمک هم بود !سلمان برخاست و رفت و ظرف آب خود را گرو گذاشت و مقداری نمک تهیّه کرد و آن را در مقابل ابوذر گذارد، ابوذر از آن نمک به آن نان می‌پاشید و میل می‌کرد و می‌گفت: خداوند را سپاسگزارم که ما را تا این اندازه قناعت روزی فرموده: سلمان گفت : « اگر قناعت در کار بود ، ظرف آب به گِرو نمی‌رفت.»

5. حضرت امام محمّد باقر علیه‌السلام به محمّد بن مسلم فرمود: مردم تو را گول نزنند، زیرا که مسئولّیت کارهای تو، به خودت متوجّه است و به آن‌ها ارتباط ندارد، ایّام عمرت را به کارهای بیهوده نگذران، روزهای زندگی را به چون و چرا به هدر مده، زیرا همراه تو کسانی هستند که کارهای روزانه‌ی تو را محاسبه و یادداشت می‌کنند. اگر عمل نیکی را انجام دادی، گرچه کوچک باشد، حقیر مشمار، برای اینکه آن را خواهی دید در جایی که تو را خشنود سازد، و اگر کار بدی انجام دادی، آن را نیز کوچک مشمار زیرا که به تو خواهد رسید در هنگامی که تو را بدحال سازد، و نیکی کن، به درستی که من چیزی را ندیدم که انسان را از زودتر به مقصد رساند از عمل خوبِ تازه‌ای که در مقابل گناه کهنه‌ای انجام دهد .

[نورالسادات]

باسلام وعرض پوزش به علت تاخیر درارسال مطالب.نقص فنی پیش آمده بود که با راهنمایی برادر محمد برطرف شد.

واما ادامه...

اين فرزند حضرت پيامبر صلّی الله عليه و آله وسلّم، از آنجا كه از نوادگان حضرت امام حسن مجتبي عليه السّلام است به حسني شهرت يافته است .

حضرت عبدالعظيم الحسني عليه السّلام از دانشمندان شيعه و از راويان حديث ائمه معصومين عليهم السّلام و از چهره هاي بارز و محبوب و مورد اعتماد ، نزد اهل بيت عصمت عليهم السّلام و پيروان آنان بود و در مسايل دين آگاه و به معارف مذهبي و احكام قرآن ، شناخت و معرفتي وافر داشت .

ستايشهايي كه ائمه معصومين عليهم السّلام از وي به عمل آورده اند، نشان دهنده شخصيّت علمي و مورد اعتماد اوست؛ حضرت امام هادي عليه السّلام گاهي اشخاصي را سؤال و مشكلي داشتند، راهنمايي مي فرمودند كه از حضرت عبدالعظيم الحسني عليه السّلام بپرسند و او را از دوستان حقيقي خويش مي شمردند و معرّفي مي فرمودند .

در آثار علماي شيعه نيز، تعريفها و ستايشهاي عظيمي درباره او به چشم مي خورد، آنان از او به عنوان عابد، زاهد، پرهيزكار، ثقه، داراي اعتقاد نيك و صفاي باطن و به عنوان محدّثي عاليمقام و بزرگ ياد كرده اند؛ در روايات متعدّدي نيز براي زيارت حضرت عبدالعظيم عليه السّلام ، ثوابي همچون ثواب زيارت حضرت سيّد الشهدا، امام حسين عليه السّلام بيان شده است.



زمينه هاي مهاجرت حضرت عبدالعظيم عليه السّلام از مدينه به ري و سكونت در غربت را بايد در اوضاع سياسي و اجتماعي آن عصر جستجو كرد؛ خلفاي عبّاسي نسبت به خاندان حضرت پيامبر صلّی الله عليه و آله و سلّم و شيعيان ائمه عليه السّلام بسيار سختگيري مي كردند، يكي از بدرفتارترين اين خلفاء متوكّل بود كه خصومت شديدي با اهل بيت عليهم السّلام داشت، و تنها در دورۀ او چندين بار مزار حضرت امام حسين عليه السّلام را در كربلا تخريب و با خاك يكسان ساختند و از زيارت آن بزرگوار جلوگيري به عمل آوردند.

سادات و علويّون در زمان او در بدترين وضع به سر مي بردند .حضرت عبدالعظيم عليه السّلام نيز از كينه و دشمني خلفا در امان نبود و بارها تصميم به قتل آن حضرت گرفتند و گزارشهاي دروغ سخن چينان را بهانه اين سختگيري ها قرار مي دادند، در چنین دوران دشوار و سختي بود كه حضرت عبدالعظيم عليه السّلام به خدمت حضرت امام هادي عليه السّلام رسيد و عقايد ديني خود را بر آن حضرت عرضه كرد ، حضرت امام هادي عليه السّلام او را تأييد فرموده و فرمودند: تو از دوستان ما هستي .

ديدار حضرت عبدالعظيم عليه السّلام در سامرا با حضرت امام هادي عليه السّلام به خليفه گزارش داده شد و دستور تعقيب و دستگيري وي صادر گشت، او نيز براي مصون ماندن از خطر ، خود را از چشم مأموران پنهان مي كرد و در شهرهاي مختلف به صورت ناشناس رفت و آمد مي كرد و شهر به شهر مي گشت تا به ري رسيد و آنجا را براي سكونت انتخاب كرد.

‌

«ادامه دارد انشالله...»

[نورالسادات]

ادامه...

علّت اين انتخاب به شرايط ديني و اجتماعي ري در آن دوره بر مي گردد كه وقتي اسلام بهشهرهاي مختلف كشور ما وارد گشت ومسلمانان در شهرهاي مختلف ايران به اسلام گرويدند، از همان سالها ري يكي از مراكز مهمّ سكونت مسلمانان شد و اعتبار و موقعيّتخاصّي پيدا كرد . زيرا سرزميني حاصلخيز و پرنعمت بود، عمرسعد هم به طمع رياست يافتن بر ري در حادثه جانسوز كربلا، حضرتحسين بن علي عليه السّلام را به شهادت رساند.


در ري هم اهل سنّت و هم از پيروان اهل بيت عليهم السّلام زندگي مي كردند و
قسمت جنوبي و جنوب غربي شهر ري بيشتر محلّ سكونت شيعيان بود .


حضرت عبدالعظيم عليه السّلام به صورت يك مسافر ناشناس ، وارد ري شد و در محلّه ساربانان در كوي سكّة الموالي به منزل يكي ازشيعيان رفت، مدّتي به همين صورت گذشت . او در زيرزمين آن خانه به سر مي برد و كمتر خارج مي شد ، روزها را روزه مي گرفتو شبها به عبادت و تهجّد مي پرداخت، تعداد كمي از شيعيان او را مي شناختند و از حضورش در ري خبر داشتند و مخفيانه بهزيارتش مي شتافتند، امّا مي كوشيدند كه اين خبر فاش نشود و خطري جانِ حضرت را تهديد نكند .پس از مدّتي، افراد بيشتري حضرت عبدالعظيم عليه السّلام را شناختند.

«ادامه دارد انشالله...»

[نورالسادات]

واما بعد...


در باب شهادت جگرخراش پاره جگر کفیل و کریم اهل بیت ، سیّدالکریمحرف و سخن بسیار گفته شده امّا کفایت می کند در این باب کلام قاطعفخرُالفقهاء والمجتهدین شیخ فخرالدین ابن محمد علی الطریحی النجفیرحمة الله علیهما ( متوفی 1087 ه.ق ) که می نویسد :
« مِمَّن دُفِنَ حَیّاً مِنَ الطّالِبین عَبدُالعَظیمِ حَسَنی علیه السلام بِالرّی ».

( منتخب المراثی و الخُطب ، صفحه 8 چرا که خالق آثارارزشمندی چون مجمعُ البحرین و مختصر النافع و ...استاد فرزانگان بی بدیلی چون علّامه سیّد هاشم بحرانی وعلّامه مُلّا محمد باقر مجلسی رحمة الله علیهما می باشند ، قطعاً ایننحوه شهادت سیّدالکریم علیه السلام رای ایشان از مُسلّماتبوده که اینچنین قاطعانه و بدون تردید آنرا عنوان می فرمایند.از همین رو جمعی از متأخّرین نیز در کتب مأثوره خویش با استنادبه همین مورد ( زنده به گور شدن ) را علّت شهادتسیّدالکریم ثبت فرموده اند ؛ چنانکه پیش از این مُلّا محمد باقر ابناسماعیل مازندرانی رحمة الله علیهما ( متوفّی 1313 ه.ق ) در کتابارزشمند « روح و ریحان » ( طبع 129۶ ه.ق ، ص 399 ) پس ازتوضیحاتی مُفَصّل از تحقیقاتی در این زمینه داشته اند می نوسیند :
« در کتاب مستطاب منتخب که مجموعه ای از مراثی و خُطب است مؤلف آن شیخ فخرالدین طریحی نجفی علیه الرحمه می باشد ،
مذکور است : « مِمّن دُفِنَ مِنَ الطّالبین حَیّاً عبدالعظیم حسنی علیه السلام بالرّی و محمد بن عبدالله ابن الحسن ... » و مراد از طالبین اولادابوطالبند علیه السلام که پدر حضرت امیرمؤمنان علیه السلام باشد.


غیاث الاسلام حاج شیخ عزیزالله عطاردی قوچانی نیز ضمن نظریاتی
که در کتاب شریف « عبدالعظیم حسنی علیه السلام حیاته و مسنده »( طبع 1342 ه.ش ص64 ) در این ضمینه بیان داشته اند می نویسند :

« در روح و ریحان نوشته : حضرت عبدالعظیم علیه السلام را دشمنان زنده درزیر خاک دفن کردند و او به اجل طبیعی خود از دنیا نرفت ... »

خبر قابل توجه دیگری که بر شهادت جگرخراش آن سلاله آل یاسیندلالت می کند ، مبتنی بر تحقیقات ارزشمند آقای مهدی نوری درکتاب شریف « کرامات و زندگینامه حضرت معصومه سلام الله علیها ٬حضرت عبدالعظیم ، امامزاده طاهر و امامزاده حمزه علیهم السلام»بدست می آید ؛ چنانکه در کتاب مذکور ( طبع 1385 ه.ش ص 212 )
می نویسد : « حجة الاسلام والمسلمین حاج شیخ محمد شریفرازی به نقل چند تن از علماء دیگر چنین نوشته است : علّت وفات آنحضرت را بعضی شهادت به زهر می دانند که وی را زهر خورانیدهو شهید کرده اند.

وی اضافه می کند که این قول را حضرت آیت الله العظمی سیّد

شهاب الدین النجفی المرعشی از استاد مرحوم سید رضا نسّابه

غریفی نجفی نقل نموده که ایشان از کتاب « مشجّرات ابن معیه »

نقل کردند که حضرت عبدالعظیم علیه السلام را به زهر شهید نمودند.»

با تمام این تفاسیر ماندم ٬ماندم در طرز فکر بعضی متدین نماها کهتعدادشان هم کم نیست!!!!آخر چه ضرری دارد گفتن لفظ شهادت برای آل الله ؟؟؟اگر تحریف است( که نیست) تحریفی شرعی و نیکوست ...

انشالله حضرت صاحب علیه السلام تشریف می آورند و حقیقت را به همهءعالم اعلان عمومی خواهند کرد. انشالله....

بااهدای فاتحه وصلواتی به روح والایش مطالب خودراخاتمه میدهم انشالله که
مورد قبول درگاهشان واقع شود.

«یاعلی مدد»