گوشه ای از فجایع رژیم صهیونیستی در خاورمیانه

[313rahro]

گوشه ای از فجایع رژیم صهیونیستی در خاورمیانه

کشتار دیریاسین : در سپیده دم نهم آوریل 1948 در حالی كه ساكنان این روستا درخواب بودند نیروهای ایرگون به فرماندهی مناخیم بگین ( كه بعدها به نخست وزیری رسید) از سوی شرق و نیروهای شترون به فرماندهی اسحاق شامیر(كه او نیز به نخست وزیری رسید) از سوی شمال، این روستا را محاصره كردند و تنها راه غربی باز بود. مردم كه خوابیده بودند غافلگیر شدند... نیروهای ایرگون به فرماندهی مناخیم بگین با روش معروف استفاده از دینامیت بر روستا مسلط شدند. آنان تك تك خانه ها را منفجر كردند و سپس تمامی افراد این روستا را ( 254 نفر) كه مقاومت می كردند با خونسردی و سنگدلی تمام با گلوله های مسلسل كشتند. سپس نیروهای ایرگون به مثله كردن و قطعه قطعه كردن اجساد كشتگان پرداختند و با هم مسابقه گذاشتند كه چه كسی تعداد بیشتری از

اجساد مثله را در چاه روستا اندازد. سپس 25 نفر از مردان را به بند كشیده و سوار بر اتوبوس كردند تا به تقلید از رومیان قدیم به نشانة پیروزی، آنان را در قدس بچرخانند و در پایان آنان را به گلوله بسته و اعدام كردند... و سرانجام مناخیم بگین تلگرافی را برای تبریك به رعنان فرماندة محلی ایرگون فرستاد و در آن نوشت : < این پیروزی بزرگ را به شما تبریك می گویم. به نیروهایت بگو آنان تاریخ را در اسرائیل رقم زدند > چند ماهی از این كشتار نگذشته بود كه یهودیان مهاجر از لهستان، رومانی و اسلواكی وارد دیریاسین شدند... یكسال بعد آهنگ موسیقی در سراسر این روستای مسلمان نشین به گوش رسید و جشنهایی در آن بر پا شد كه میزبان صدها نفر از دولتمردان رژیم اسرائیل و خاخامهای یهودی بود و رئیس جمهور رژیم اسرائیل، حاییم وایزمن تلگراف تبریكی را به مناسبت افتتاح شهرك صهیونیستی جیفات شاؤل بیت به روستای دیر یاسین ارسال كرد به مرور زمان قدس گسترش یافت و دیریاسین نیز به نواحی اطراف قدس پیوست...

-كشتار صبرا و شتیلا: سربازان رژیم صهیونیستی در روز 16 سپتامبر 1982 این دو اردوگاه را به محاصره در آوردند و شبه نظامیان حزب كتائب لبنان(فالانژیستها) تحت هدایت و حمایت ارتش صهیونیستی به فرماندهی آریل شارون به بهانة مبارزه با تروریستهای فلسطینی وارد اردوگاههای فلسطینی صبرا و شتیلا شدند و به كشتار فجیع زنان و پیرمردان و كودكان و جوانان بی گناه پرداختند. دیوید هرست، خبرنگار روزنامه گاردین در كتاب معروف خود < تفنگ و زیتون > مینویسد : < قتل عام به مدت 48 ساعت ادامه داشت و حتی در شب نیز با روشن كردن محوطه اردوگاه توسط اسرائیلی ها ادامه داشت. آنها به زور وارد خانه ها شده و فلسطینی های در خواب را به رگبار مسلسل بستند. فالانژ ها بعضاً قبل از كشتن، آنان را شكنجه می كردند؛ چشم هایشان را در می آوردند، زنده زنده پوستشان را می كندند، شكم ها را می دریدند، به زنان و دختران گاه بیش از شش بار تجاوز می كردند و بعد سینه هایشان را می بریدند و در آخر به ضرب گلوله، آنها را از پای در می آوردند. بچه ها را از وسط دو شقه می كردند و به دیوار می كوفتند. در حمله به بیمارستان عكا [واقع در بیروت] تمام بیماران را بر روی تختها كشتند. دست بعضی را به ماشین بسته و در خیابان ها می كشیدند، دستهای فراوانی را برای بیرون آوردن دستبند و انگشتر قطع كردند. در نهایت چند بولدوزر به اردوگاه آورده تا علاوه بر دفن جمعی مقتولان، خانه های سالم را با خاك یكسان كنند. اجساد مردم تا چند روز بر زمین مانده بود و گربه ها از گوشت آنها می خوردند و آن قدر وحشی شده بودند كه به مردم زنده نیز حمله می كردند، زیرا به خوردن گوشت انسان عادت كرده بودند > طبق آمار اعلام شده 3297 كودك و زن و مرد فلسطینی و لبنانی در این فاجعه به قتل رسیدند. البته بر اساس آمار غیر رسمی تعداد كشته ها را تا شش هزار نفر تخمین زده می شود.

-عملیات سرب گداخته : حملة شدید هوایی-دریایی-زمینی به غزّه ( پس از محاصرة نوزده ماهة آن) با به كارگیری تانكهای مركاوا و جنگنده های اف. 16 و بمبهای 250 كیلوگرمی در بمباران غیرنظامیان كه از 26 دسامبر 2008 آغاز شد و در طی 22 روز، قریب به هفت هزاركشته و مجروح بر جای نهاد برگ جدیدی بر پروندة جنایات رژیم صهیونیستی افزود. باریكة غزّه كه در جنوب غربی سرزمینهای اشغالی قرار دارد با 365 كیلومتر مربع مساحت، یك و نیم میلیون فلسطینی را در خود جای داده است.

بمباران غیرنظامیان در هر نقطه اعم از منازل، مساجد، مدارس، به ویژه پناهگاههای انباشته از جمعیت، هدف قرار دادن كاروانهای حامل كمكهای بین المللی، مراكز آتش نشانی، بیمارستانها، مطب های سیار پزشكی و آمبولانس ها در هر نقطه ای كه به حركت در می آمدند، تخریب خانه های فلسطینیان بر سرشان با بولدوزر و مدفون كردن ایشان زیر آوار در شب هنگام، پر كردن برخی از خانه های حومة غزّه با فلسطینیان و انفجار آنها، از تازه ترین اقدامات و بعضاً ابتكارات صهیونیزم در نوار غزّه بود. تنها در روز اول این تهاجم یكصد فروند جنگندة رژیم صهیونیستی با حضور عملیاتی فرماندة نیروی هوایی این رژیم بیش از 160 تن بمب بر روی ساكنان یكصد كیلومتر مربع منطقة پیرامون غزه ریختند.

در این حملات بیست هزار باب منزل مسكونی و زیرساخت ها و تأسیسات دولتی تخریب شد. غزه در این تهاجم به آزمایشگاه تسلیحات جدید غرب تبدیل شد.

استفاده از انواع سلاحهای ممنوعه چون بمبهای فسفری و خوشه ای و ارتعاشی و نیز بمبهای پیشرفتة بیولوژیكی، گلوله های آلوده به فسفر سفید و مواد رایواكتیو و مهمات آلوده به اورانیوم(كه به شدت سرطان زاست) از ویژگی های این تهاجم صهیونیستها بود.

به سبب خودداری نیروهای صهیونیستی از جنگ مستقیم و رویاروی، بیش از 90 درصد از تلفّات فلسطینی ها از غیر نظامیان بودند. وزیر امور خارجة رژیم صهیونیستی چند روز پیش از آغاز تهاجم با حسنی مبارك رئیس جمهور ساقط شده مصر دیدار كرده و از بسته ماندن گذرگاه رفَح در مرز مصر با غزّه برای ممانعت از ارسال دارو و مایحتاج عمومی و دفاعی مردم غزّه اطمینان حاصل نمود. این در حالی است كه به سبب كمبود دارو و قطع برق(در اثر اتمام سوخت ژنراتورهای بیمارستانها) مجروحین بسیاری جان خود را از دست دادند. عربستان سعودی نیز با تحریم نفتی رژیم صهیونیستی مخالفت كرده و رئیس شورای عالی این كشور نیز تظاهرات در حمایت از مردم غزة را جایز ندانسته و اعلام كرد: تظاهرات مخلّ نظم عمومی و مانع از ذكر خداست! رژیم سعودی حتی از سران رژیم صهیونیستی خواستار نابودی هلال شیعی شد.

نورمن فینكن اشتاین، تحلیلگر یهودی گفت : < اسرائیل در برابر دیدگان جهانیان جنایت بزرگی مرتكب گردید > گزارش كمیتة حقیقت یاب جنگ غزه كه توسط قاضی ریچارد گلدستون یهودی تهیه شد عملیات رژیم اسرائیل در جنگ 22 روزة غزهّ را جنایت جنگی اعلام كرد. ابعاد فاجعه همچنین برخی متحدان منطقه ای و فرامنطقه ای دولت صهیونیستی را وادار به اتخاذ موضع نمود. ایالات متحده نیز همانند تابستان 2006 ، با حمایت از دولت صهیونیستی در راه صدور قطعنامه ای الزام آور بر ضد این دولت در شورای امنیت سازمان ملل كارشكنی كرده و سنای این كشور نیز در اولین روز كاری خود در ششم ژانویة 2009 با صدور بیانیه ای با 390 رأی موافق و تنها پنج رأی مخالف از عملیات رژیم اسرائیل در نوار غزهّ حمایت نموده و آن را < دفاع مشروع از خود > نامید .