به «زندگی» از دریچه چشم ودل پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بنگریم

[عمار رهبری]

به «زندگی» از دریچه چشم ودل پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بنگریم

اگر می خواهیم به «شناخت» حقیقی برسیم
و به معنای واقعی زندگی پی ببریم،
و زندگى مان «معنى» پيدا كند،
و حياتمان «هدفدار» شود،
و حركتمان «جهت دار» گردد،
و جهت حركتمان بر اساس «فطرت» استوار گردد،

و پایان سیر و رفتنمان به عالی ترن و برترین و دوست داشتنی ترین جایگاهها منتهی شود(الى اللّه المصير) به این در سهای ویژه و سوزناک پیامبر بیندیشیم که با دریائی از مهر به کسی که «منا اهل البیت» است بطور خصوصی آموزش می دهد.

آموزشهای شگفت آور و تأثیرگذاری که در بردارنده تمام راهها و روشهاى خير و خوبى و خوشبختی و موفقیت است.

در فرصتی استثنائی ابوذر پای سخنان محبوبش می نشیند و درس زندگی را از آغاز تا پایان می آموزد

رسول خدا، شاگردى ممتاز و قلبى آگاه را در پيش و «رو به رو» دارد و مى داند كه پيام و سخنش بر دل کسی می نشنید که تا آخر عمر هرگز از «اصول معرفت» فاصله نمی گیرد.

محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و ابوذر، تنهای تنها رو به روى هم اند. رسول خدا سخن مى گويد:
ابوذر گوش جان را به اين چشمه سار زلال معرفت گشوده است .

پيامبر، سخن را از «خدا» آغاز مى كند که شناختش آغاز معرفت است:

اى ابوذر!
خدا را آنگونه عبادت كن كه گويا او را مى بينى!

اگر تو او را نمى بينى، او تو را مى بيند.

بدان كه سرآغاز عبادت و خداپرستى، معرفت و شناخت است.

او قبل از هرچيز، «اوّل» است و چيزى پيش ‍ از او نبوده است .

او يكتايى است كه دوّمى ندارد.

پاينده اى است كه نهايت ندارد.

آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست، پديد آمده از قدرت اوست .

او «آگاه» و «توانا» است.


ادامه دارد...........

به یاری خداوند در این تاپیک دریچه ای از معرفت گشوده خواهد شد و این بحث را دنبال خواهیم کرد....
در این نوشتارها از ترجمه سرور ارجمندمان «جواد محدثی» سود خواهیم برد.

[عمار رهبری]

[b]پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم):
[/b]

[b]بدان كه سرآغاز عبادت و خداپرستى، معرفت و شناخت است.
[/b]

[b]به این فراز از سخنان پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بیشتر بیندیشیم و راه اجرائی کردن آن را در زندگی خود بیابیم:

خدا را آنگونه عبادت كن كه گويا او را مى بينى!

اگر تو او را نمى بينى، او تو را مى بيند.

[/b]

[عمار رهبری]

ابوالاسود دوئلى يكى از ياران خالص على عليه السلام و شيعيان پاك و مدافعان سرسخت و وفادار ولايت، مى گويد:

در ايامى كه ابوذرغفارى اين يار محبوب پيامبر و صحابى انقلابى و شورگستر آن حضرت در «ربذه» تبعيد بود، پيش او رفتم

ابوذر گفت :
روزى در مسجد، خدمت رسول گرامى رسيدم. در مسجد، جز پيامبر و على(علیه السلام) كسى ديگر نبود.

خلوتی مسجد را مغتنم شمردم و پيش رسول اللّه رفته، گفتم:
اى رسول خدا!
پدر و مادرم فدايت ... مرا وصيت و سفارشى كن، تا خداوند مرا به خاطر آن سود دهد.

فرمود:
چه خوب، اى ابوذر!
تو از مايى.
تو از خانواده مايى،
و به تو سفارش مى كنم كه آن را خوب فراگيرى،
وصيت و توصيه اى كه در بردارنده تمام راهها و روشهاى خير و خوبى است.

اگر آن را بياموزى و پاسدارش باشى؛ به منزله دو بالى خواهد بود كه تو را در پرواز مدد كند!

پيامبر، سخن را از خدا آغاز مى كند:

یا أ باذَرّ! اُعبُدِاللّهَ كَأ نَّك تَراهُ
اى ابوذر!
خدا را آنگونه عبادت كن كه گويا او را مى بينى .

فإ نْ كُنتَ لا تَراهُ فإ نَّهُ يَراكَ.
اگر تو او را نمى بينى، او تو را مى بيند.

وَاعْلَمْ أ نَّ أ وَّلَ عِبادَةِ اللّهِ الْمَعْرِفةُ بِهِ
بدان كه سرآغاز عبادت و خداپرستى،معرفت و شناخت است.

فَهُوَ الا وَّلُ قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ، فَلا شَيْءَ قَبلَهُ،
او قبل از هرچيز،اوّل است و چيزى پيش ‍ از او نبوده است .

وَالْفَرْدُ فَلا ثانِيَ لَهُ، وَالْباقِي لا إ لى غايَةٍ،
او يكتايى است كه دوّمى ندارد. پاينده اى است كه نهايت ندارد.

فاطِرُ السَّماواتِ و الاْ رْضِ وَما فِيهِما وَما بَيْنَهُما مِنْ شَيْءٍ
آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست، پديد آمده از قدرت اوست .

وَهُوَ اللّهُ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرْ.
[b]اوآگاه وتوانا است.
[/b]

[عمار رهبری]

رسالت جهانى پيامبر

پیامبر پس از درس توحيدى نخست، به درس دوم مى پردازد؛
از دعوت جهانى خويش مى گويد و... از فلسفه بعثت؛
مى فرمايد:

ثُمَّ الاْ يمانُ بِي

[/font]

پس از توحيد، مرحله دوم بندگى خدا، ايمان آوردن به من است.

وَ الاْ قْرارُ بأ نَّ اللّهَ تعالى أرسَلَنِي إ لى كافَّةِ النّاسِ بَشِيرا وَنَذِيرا

و اعتراف و اقرار به اين كه خداوند مرا به سوى تمامى بشريت، به عنوان بشير و نذير فرستاده است،

وَ داعِيا إ لَى اللّهِ بِإ ذْنِهِ وِسِراجا مُنِيرا.

تا اينكه همگان را به فرمان خدا به سوى حق كه خداوند است دعوت كنم.

عشق حرکت آفرین:

آنگاه به نقش جهت دهنده و نظام بخش و وحدت آفرينِ اهل بيت اشاره مى كند و در مقام برقرارى پيوند استوار و عشق و محبتِ حرکت آفرين به اين خانواده، مى فرمايد:

[font=Arial]

ثُمَّ حُبُّ أ هْلِ بَيْتِيَ الّذِينَ أ ذْهَبَ اللّهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهَّرَهُمْ تَطْهِيرا.

پس از توحيد و اعتراف به رسالت من، دوستى كردن با اهل بيت من قرار دارد.
اهل بیت و خانه و خانواده اى كه به خواست خدا و اراده او، ناپاکی و پليدى از آنان دور شده و به طهارت و پاکی رسيده اند .

وَاعْلَمْ يا أباذرّ! اءنّ اللّهَ عَزَّ وَجَلَّ جَعَلَ أ هْلَ بَيْتِي فِي أُمَّتِي كَسَفِينَةِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَها نَجا وَمَنْ رَغِبَ عَنْها غَرِقَ.

[/b]

اى ابوذر!... بدان كه خداوند، اهل بيت مرا در ميان امتم، همچون كشتى نجات بخشِ نوح قرار داده است كه هر كه در اين کشتی سوار شود، نجات مى يابد و هر كه از آن روى بگرداند، غرق خواهد شد!

[/b]

[عمار رهبری]

با دقت در فرازهائی از سخن پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که در پست های قبل آورده شد؛ درمی یابیم که هرکس می خواهد بطور اصولی به شناخت درستی از زندگی دست یابد؛

1 – ابتدا باید به شناخت صحیح و درستی از آفریننده هستی برسد و خالق اینهمه زیبائی ها را در آفاق و انفس، بشناسد و اندیشه خویش را از این جهت سامان بخشد.

2 – مهرورزی آفریدگار را نسبت به بندگانش بشناسد که رسولانی از جانب خویش برای رساندنِ پیام سراسر مهرش، به سوی آنها فرستاده تا راه زندگی را بشناسند و گیج و گم نمانند.
چراغهائی روشنگر در سر راه انسانها برافروخته؛ تا راه گم نکنند و به وادی حیرت و سرگردانی گرفتار نیایند....
در این میان جاودانه ترین رسولان و پایان بخش و کامل کننده لطف پروردگار، رسول خاتم است که درسهای جامع و پایانی، توسط او به انسان آموزش داده شده است.

3 – اما اتمام مهر و نعمت پروردگار؛ همراه با فرمان عاشق شدن است!
عشق ورزیدن به دوست داشتنی ترین انسانهای آفرینش، دل انگیزترین و دلرباترین و زیباترین انسانهائی که در سراسر هستی می توان یافت!
آنان که آفریننده زیبائی، خود تصمیم گرفته که پاکترین و دلرباترین باشند....
ثُمَّ حُبُّ أ هْلِ بَيْتِيَ الّذِينَ أ ذْهَبَ اللّهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهَّرَهُمْ تَطْهِيرا....

آری برای شناخت درست هستی، باید سوار کشتی اهلبیت عصمت و طهارت شد، زیرا هرکس به این کشتی سوار نشود و نخواهد از دریچه این روشنگرانِ تیزبین، به زندگی بنگرد، در طوفانی، از آراء و عقائد فریبنده - همچون طوفان قوم نوح - گرفتار خواهد شد،
و عاقبتی جز غرق شدن در سیل بنیان کنی که همه پهنه زمین را فراگرفته است، نخواهد داشت؛

حتی اگر آن فرد فرزند نوح باشد و فکر کند با پناه بردن به قله کوه های فکر و اندیشه و پناه گرفتن در سایه اندیشه ورزان بنام جهان، می تواند خود را از هجوم طوفانهای نفسانی و شیطانی در امان نگهدارد!

وَاعْلَمْ يا أباذرّ! اءنّ اللّهَ عَزَّ وَجَلَّ جَعَلَ أ هْلَ بَيْتِي فِي أُمَّتِي كَسَفِينَةِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَها نَجا وَمَنْ رَغِبَ عَنْها غَرِقَ.