عاشق شدم ....(کمک کنید)

[mary20]

سلام من خیلی وقت که به اینجا میام ولی خب تا به حال فعالیتی نداشتم . ولی الان با مشکلی رو به رو شدم که منو مجبور کرد از شما دوستان عزیز کمک بگیرم . من تازه امسال وارد دانشگاه شدم . همون روز های اول به یکی از هم کلاسی هایم علاقه مند شدم .پسر زرنگ و خوشقیافه و خوش تیپی هست . خیلی از دختر ها خواهان دوستی با اون هستن . اول این علاقه کم بود ولی رفته رفته علاقم بهش بیشتر میشد ، به حدی که همش دوست داشتم ببینمش ، بعد سعی کردم که خودمو بهش نزدیک کنم . برای گرفتن جزوه طرفش میرفتم . تا اینکه اون هم متوجه علاقه من نسبت به خودش شد . سر کلاس همش برمیگشت به من نگاه می کرد . اوایل فقط نگاه میکرد بعد کم کم نگاه کردناش رنگ لبخند به خودش گرفت . من توی وضعیت بدی قرار گرفته ام از طرفی به شدت دوست دارم که بهش نزدیک بشم . رابطه دوستی بینمون برقرار بشه ، از طرفی اعتقاداتم مانع اینکار میشه. مغزم هنگ کرده واقعا درموندم. شب و روزم شده فقط ( ف). خیلی دوستش دارم .

خیلی بهش فک می کنم طوری که این ترم به مرز مشروط شدن رسیدم .

حالا از شما خواهر برادرای عزیزم تقاضا دارم که به من کمک کنید . نیازمند راهنماییتان هستم .

[sarallah]

ان شا الله دوستان شما رو راهنمایی خواهند کرد.
من فقط اینو بگم که:
دیدم کسانی رو که مثل شما قبل از ازدواج همین موارد براشون پیش اومده و حسابی آتیشی بودن اما بعد از ازدواج(که با هزار تا دردسر همراه بوده) به ماه نکشیده این آتیش خاموش شده و به یخ تبدیل شده.

باید عاقلانه تصمیم بگیرید.
خیالپردازی و بزرگنمایی نکات مثبت طرف مقابل رو بزارید کنار.(این موارد باید بعد ازدواج باشه نه قبلش)
اگر واقعا قصد ازدواج دارید از همون اول از راه درستش و از طریق خانواده اقدام کنید.
به نصیحت های خانواده خوب گوش کنید مطمئن باشید اونها خیر و صلاح شما رو میخوان - اینطور نباشه که بعد ازدواج حسرت بخورید چرا به حرفاشون گوش نکردید.

و مهمترین چیز توکل و توسل به خدا هست. اهل بیت علیهم السلام رو فراموش نکنید. ازشون کمک بخواید.

[یاســین]

همینکه تا الان دوستی رو انتخاب نکردید و اقدام نکردید کلی شانس اوردید
و گرنه بزرگترین اشتباه زندگیتون رو میکردید

من یه دوست داشتم عاشق یکی از اقایون که حتی هم رشته و هم ورودی هم نبودن شده بود
خلاصه دوست من از صبح مینشست تو حیاط دانشگاه که ایشون عین طاوس بیان رد شن،کلی لاغر شده بود چون اشتها نداشت و دیگه فکر ذکرش هم که ...

خلاصه دوستام دیدن اگه دست نجونبونن از دستش دادیم ،شیرش کردن بره به پسره پیشنهاد بده
ایشونم رفت و چنان با برخورد بدی روبرو شد که دید لیاقتش خیلی بیشتر از این حرفاس،خلاصه بعد اون ماجرا میگفت حیف اون لحظاتی که به این اقا فکر کردم
حالا نمیگم شما برو پیشنهاد بده ،منظور اصلیم اینه که متاسفانه این عشق و شور از روی شناخت نیست،ما در ذهنمون یه معشوقه خیالی میسازیم

[Mohammad Trust]

به نظر من شما میتونید به وسیله ی یه رابط به ایشون انتقال بدید که خانم فلانی انگار شمارو زیر نظر داره. یا مثلا به روحانی مسجد داشنگاه بگید ، میتونه کمک کنه. حوستون باشه به خاطر خوشکلی و خوشقیاف بودن و خوش اندام بودن فریب نخورید. این چیزا فقط 20% ماجراست.

فقط یه چیز توی رو درباسی و یا اینکه بترسید و ایشون رو از دست بدید ، باهاش رابطه دوستان برقرار نکنید ! اگه اون متوجه شد و با شما حرف زد در این رابطه ، بهش بگید که نیتتون یه دوستی نیست. موضوع ازدواجه و حتما ! تاکید میکنم حتما وقتی این پیشنهاد رو بهتون داد ، با مادرتون مطرح کنید. اگه نکنید بدبخت میشید. شرمنده رک گفتم.

یه جمله هم واسه اقا پسرا و دوستان هم سن و سال خودم بگم ، عشق یه دونه ولی مردونه...

[Bahar]

به نام خدا


سلام دوست عزیز


از من میشنوی،اصلن اصلن به این احساساتت اعتماد نکن. باور کن اشتباه میکنی.


بعد میفهمی که چقدر از عمرتو تلف این احساسات پوچ کردی و حسرت روزهای از دست رفتت رو میخوری.


باور کن اینجور عشقها،عشق نیست و اصلن قابل اعتماد نیست.


همش توهمات ذهنه و خیال پردازیه...


بعدهم که بفهمی اصلن طرف تو فکر تو نبوده و دلش جای دیگست و تو اشتباه کردی،بشدددددددت ضربه میخوری!!


گول این توجهات و نگاهها و لبخندهاا رو نخور،خودتو بهیچ عنوان دست کم نگیر و براااای هیییییییچ پسررررررری خودتو کوچیک نکن ، چون ارزشت بیشتر از اینهاست.مطمئن باش.

[/b]

---

در ضمن، تا طرف اقدام نکرده، اصلن اقدام نکن. جدن میگم. اونکه فهمیده تو ازش خوشت میاد،حالا نوبته اونه که اگر واقعن اونم از تو خوشش بیاد،اقدام کنه. اصلن شخصیتتو با اقدامت، پایین نیار!!! بذار خانمی و سنگینی خودتو داشته باشی، بنفعته.

[عبدالرحمن]

(۲۴/بهمن/۹۲ ۲۱:۵۶)Bahar نوشته است:  به نام خدا


سلام دوست عزیز


از من میشنوی،اصلن اصلن به این احساساتت اعتماد نکن. باور کن اشتباه میکنی.


بعد میفهمی که چقدر از عمرتو تلف این احساسات پوچ کردی و حسرت روزهای از دست رفتت رو میخوری.


باور کن اینجور عشقها،عشق نیست و اصلن قابل اعتماد نیست.


همش توهمات ذهنه و خیال پردازیه...


بعدهم که بفهمی اصلن طرف تو فکر تو نبوده و دلش جای دیگست و تو اشتباه کردی،بشدددددددت ضربه میخوری!!


گول این توجهات و نگاهها و لبخندهاا رو نخور،خودتو بهیچ عنوان دست کم نگیر و براااای هیییییییچ پسررررررری خودتو کوچیک نکن ، چون ارزشت بیشتر از اینهاست.مطمئن باش.

[/b]

بله من هم موافقم

یک بنده خدایی هم بود یک سال پیش دقیقا همین مشکل رو داشت

ایشون کاملا احساساتی برخورد کرده بودند و خوشبختانه با یه استراتژی خاص و البته صادقانه این احساس زودگذر فروکش کرد

فقط یک نکته حساسی رو بگم

فرق بین عشق و شیفتگی رو باید بدانید

عشق مقدسه و شیفتگی یک طرفه و خطرناک

من همین الان به شما قول میدم مثل همان بنده خدا حداکثر تا یک سال دیگه به امروز خودتون میخندید

وقتشو ندارم تاپیکو ادامه بدم ولی دانشگاه محل درس خوندنه

حتما با مادر یا خواهر خودتون مشورت کنید که بهتر میتونن کمک کنند

افرادی که اینجا هستند عمدتا بنا به تجربیات خودشون کمک میکنن نه دانش خودشون

ببخشید رک گفتم

اگر فهمیدید فرق بین عشق و شیفتگی چیه اون موقع خودتون میتونید تصمیم بگیرید

چیزای دیگه هم هست که نمیگم

[صهبا]

سلام دوست عزیزم...



خوب چشماتو باز کن...

با یکی از افراد خانواده ات مشورت کن...!!!! حتما این کارو بکن...به نظرم مادرتون بهترین مشاور هستن..!

درضمن هیچوقت برای ازدواج پا پیش نذار...چون آقایون طالب هستن و خانوما مطلوب...
پس اگر برای ازدواج قصدی داره باید بیاد جلو...

شما هم یکم صبور باش...یکم اقتدار داشته باش. و سعی کن زیاد خام اینجور نگاه ها نشی...دلسردت نمیکنم چون میخوام عاقلانه تصمیم بگیری...!
سعی کن خودتو خونسرد نشون بدی..نه مشتاق...البته سخته ولی درظاهر باید اینجوری باشی...
درضمن ارتباطت رو با خدا اصلا قطع نکن...
بهت قول میدم اگر خیری درش باشه....میشه و اگر خدایی نکرده به نفعتون نباشه باید با شرایط کنار بیای...!!!

سعی کن زیاد نری تو توهم..بالاخره ما دختریم...من خودم تا مراسم عروسی و لباس عروس و مهریه هم رفته بودم جلو...هههه

واقعا خیال پردازی خیلی بده...!!!

درضمن...نگاهتو حفظ کن که خدایی نکرده نه باعث گناه اون آقا بشی نه خودت گناه کنی...!


سعی کن دعایی چیزی بخونی که خدا بهت نشون بده خیرت در چی هست...
امیدوارم عاقبت بخیر و خوشبخت باشید...
یا علی ع

[صابر]

با سلام
اگر جواب های دوستان خوبمون در این تالار شمارو به قدر کافی قانع نکرد میتونید با مراجعه به سایت اسک دین که یکی از وب سایت های مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی هست، مشکل یا صحبت تان را با کارشناسان پاسخگو در میان بگذارید تا به شکل تخصصی تری کمک بشید.
http://www.Askdin.com

[help me]

سلام

منم با اکثر نظرات دوستان موافقم اینا عشق واقعی نیست یسری احساسات زودگذر هست...
من همچین مشکلی رو از نزدیک دیدم واسه دوستم پیش اومد بیچاره یک سال عمرش هدر رفت خودشم تلف شد و پر پر ولی مقاومت کرد بخاطر ایمانش...
واسه کسی که خیلی دوستش داشت حاضر بود هر کاری بکنه
ولی خدا رو شکر دختر مغروری بود و احساسش رو بروز نداد هر چند که از روی نگاه و رفتارش طرف فهمیده بود ولی به زبون نیاورد خدا خیلی بهش رحم کرد چون اون پسری فوق العاده مغروری بود و جوابش معلوم بود .....
بنظرم زمان این مشکلتون رو حل میکنه اینو باور داشته باشید
سعی کنید فراموشش کنید میدونم که خیلی سخته براتون ولی شدنی هست و بعدا از اینکارتون راضی هستید مثل دوست من...
سعی کنید رابطه تون رو با خدا قوی کنید و زیارت عاشورا رو هروز بخونید واسه فراموش کردنش ....
مطمئن باشید اگه قسمت و صلاح باشه (خودتون هم که گفتید فهمیده)خدا خودش درست میکنه توکل کنید ...
از تجربیات بقیه استفاده کنید روزی میرسه که به این احساساتتون میخندید...
فقط کاری از روی احساس نکنید که بعدا پیشمون بشید حرف یک عمر زندگی هست ...
خیلی هایی که ما فکر میکنیم پسرای خوبی هستن ...... ما دخترا زود باوریم این به من ثابت شده از رو ظاهر رفتار و کردار افراد نمیشه قضاوت کرد...
ان شالله مشکلتون حل بشه.
یا علی.

[Havbb 110]

دوستان نکات خوبی رو گفتن.


99 درصد این علاقه ها بعدا مایه پشیمونی شده چون با شناخت درست نبوده و فقط از روی ظاهر بوده. نکته ای که حتما بهش توجه باید بکنید اینه که به هیچ عنوان دانشجوها (چه دختر چه پسر) از این احساس شما خبردار نشن چون قطعا با آبروی شما بازی خواهند کرد.


در مرحله ی بعد اگر خواستید اقدامی بکنید اولا با اطلاع خانواده خودتون ثانیا از طریق یکی از اساتید دانشگاه ، اونم در مرحله ی اول سعی کنید دربارش شناخت پیدا کنید نه اینکه اول از همه دنبال خواستگاری کردن باشید.
ببینید ایا به لحاظ اعتقادی با شما همخوانی داره؟