احــــــادیث درباره طعنه و زخم زبان زدن....so Important!!

[رضوانه]

-امام صادق علیه السلام در این زمینه می‌فرمایند:

همانا خداوند تبارک و تعالی، مومن را از نور عظیم خویش و عظمت مقام والای خود آفرید، پس هر کس بر مومن طعنه زند یا او را رد کند، به‌ تحقیق، خدا را در عرش خود رد کرده است و از سوی خدا تحت هیچ سرپرستی و ولایتی قرار نمی‌گیرد و همانا او شرک شیطان است[۲]

امیرالمومنین علی علیه السلام می‌فرمایند:

منافق برای خود سهل انگار، و بر مردم طعنه زننده است[۳]

زخم زبان در امر دین، بسیار نکوهیده‌تر از نیش سخن در امر عادی است تا آنجا که این نوع طعن را موجب پدید آمدن «کفر» دانسته‌اند.

امام صادق علیه السلام می‌فرمایند:

هر کس در دین شما طعنه زند، به‌تحقیق کفر ورزیده است.[۴]

صفات زشت و ناپسند درونی، کینه و دشمنی و حسادت و حتی عادت، عوامل پیدایش این رفتار زننده در انسان هستند که پیامدهای ناخوشایند و ناپسندی در پی دارد:

-مرگ بد:

امام باقر علیه السلام می فرمایند:

هیچ انسانی رویاروی مومنی به او طعنه نمی‌زند، جز این‌که به بدترین مرگ می‌میرد، و سزاوار است که به‌خیر باز نگردد[۵]

مرحوم علامه مجلسی در تفسیر این روایت می‌نویسد:

منظور از«بدترین مرگ» یا به‌ اعتبار دنیا است، همانند غرق شدن، سوختن، خورده شدن به‌ وسیله حیوانات درنده و… یا به‌اعتبار آخرت است. همانند مرگ بر گناهان، بدون آن‌که شخص توبه کرده باشد[۶]

-نفرت و دشمنی خدا، محروم شدن از بهشت، استحقاق لعن و… از پیامدهای زخم زبان است که در مضامین روایی به‌ آنها اشاره شده است[۷]

بنابراین سعی کنیم نسبت به‌ زبان خود مراقبت داشته باشیم و با زخم زبان و نیش سخن خود، مایه دل شکستگی و آزار و اذیت دیگران نشویم

پی نوشت:

[۱]. اخلاق الهی، آیة الله مجتبی تهرانی،۱۵۲

[۲]. علامه مجلسی: بحارالانوار،ج۶۴،ص۱۲۵،ح۲۶

[۳]. آمدی: غررالحکم،ص۴۵۸،ح۱۰۴۹۳

[۴]. حرّ عاملی:وسائل الشیعه،ج۲۸،ص۳۵۲،ح۳۴۹۴۵

[۵]. کلینی: کافی،ص۳۶۱،ح۹

[۶]. علامه مجلسی: بحار الانوار،ج۷۲،ص۱۶۷

[۷]. ر.ک اخلاق الهی،آیة الله مجتبی تهرانی،ص۱۵۹-۱۵۲