زاد و توشه «سفر» بردار!...

[عمار رهبری]

درمحضر بزرگان اخلاق و عرفان

زاد و توشه «سفر» بردار!...

آیت ‌الله شیخ مجتبی تهرانی:
(بدان ای سالک راه خدا!) در هر سفری که انسان می‌کند دو چیز نیاز دارد؛
اولا باید راه را بلد باشد... انسان در هر هجرتی، نیازمند راهنما و راه بلد است تا او را راهنمایی کند.
ثانیا در هر سفری که انجام می‌دهد- خصوصا اگر مسیر طولانی باشد- زاد و توشه راه می‌خواهد که از آن تغذیه کند و نیرو بگیرد...

در باب هجرت کبری هر دو مورد لازم است،
هم راهنما و دلیل راه
و هم زاد و توشه.

حالا این دو را چگونه فراهم کنیم؟
هر دوی اینها ... متوقف بر ... جهاد اکبر است،
اگر توانستی در این درگیری درونی بر هواهای نفسانی‌ات غلبه کنی، «خدا» راه را به تو نشان می‌دهد که از کجا بروی:
«الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا» (عنکبوت- 69)

هجرت کبری متوقف بر جهاد اکبر است
و جهاد اکبر است که موجب می شود انسان راه رسیدن به خدا را پیدا کند.

اگر در جهاد اکبر غالب شدی، محصول و نتیجه‌ای دارد که روی نفس منعکس می‌شود
و آن نتیجه عبارت از «تقوا» است که:
«لباس التقوی ذلک خیر» (اعراف- 26)
زاد و توشه تو در این راه است.
«و تزودوا فان خیرالزاد التقوی» (بقره، 197)

تزودوا یعنی توشه برگیرید،
اشاره به این است که:
ای مسافران الی‌الله،
ای سالکان الی‌الله،
توشه برگیرید که همانا بهترین توشه «تقوا» است.

سلوک عاشورایی، منزل سوم، ص 152