از خط قرمزهات نگذر

[soheyl68]

به نام خدا

سلام دوستان

کودک که بودیم، آرزوهای بزرگ داشتیم،
وقتی ظلمی می دیدیم، آرزو داشتیم بزرگ بشیم و جهان رو از ظلم نجات بدیم.
فقیری می دیدیم، می خواستیم فقرو ریشه کن کنیم.

اما وقتی سنمون بیشتر می شه، آرزوهامون کوچکتر می شن. چرا؟
چرا پای همون آرزوها و خواسته هامون نمی ایستیم؟
اشاره تنها به آرزوهای فوق ندارم. همه ی خواسته ها و اهداف کودکانه.

برای کارهای بزرگ، شاید باید همون طور کودک باشیم، لجباز باشیم، اسباب بازی هامونو به کسی ندیم و برای حفظ داشته هامون هر کاری کنیم. کودکان در زمان حال زندگی می کنن. اما بزرگتر که شدیم، توجه به گذشته و آینده داریم، اهدافمون کوچکتر می شن و این باعث می شه کارهای کوچکتری کنیم.

ای کاش خط قرمزهامون، همون خط قرمزهای کودکی هامون بود. هر کدوم به تنهایی، دنیا را آباد می کردیم.
کودک که بودیم، دنیا را ندیده بودیم، اما آرزوهامون در اندازه ی دنیا بود. بزرگ که شدیم، دنیارو دیدیم اما آرزوهامون در حد خانواده و فرد و خود شد.
ای کاش خط قرمزهامون، همون خط قرمزهای کودکی هامون بود. هر کدوم به تنهایی، دنیا را آباد می کردیم.

[آرامش]

خیلی کوچک اند، ولی آرزوهای بزرگ دارند.

کاش دلمون قد نمیکشید وهمون جور بزرگ می موند.

برای من یکی دیگه اون قلب بزرگی که دنبال راه حلی بود که همه ی گرسنه های دنیا رو سیر کنه نمونده.

هرسال از عمرمون که می گذره به همون اندازه قلبمون کوچیک میشه.

تاحدی که بعضی وقت ها اجازه ارزو کردن هم بهش نمی دیم.

[b]شما ها چی دوستان؟؟؟؟شماها چه ارزویی داشتین>؟خط قرمز شماها تا کجا ادامه داشت؟؟؟؟؟؟؟

[soheyl68]

شاید آرزوهای بزرگ کودکی رو فراموش کرده باشیم
یا تمایل و استعدادهای امروزمون، راه دیگه ای رو به ما نشون بده.
شاید امروز فهمیده باشیم چه کار کنیم تا مفیدتر باشیم.
مهم اینه که اهداف امروزمونو، اندازه ی آرزوهای کودکی مون کنیم.
شدنیه
ما می تونیم همون فرد آرمانی آرزوهای کودکی مون باشیم؛
همونی که جهانی رو نجات می داد.


ادامه دارد

[soheyl68]

آیا امام خمینی (رحمة الله علیه) نمی تونستن زندگی شخصی خوبی داشته باشن و زندگی شونو صرف انقلاب اسلامی نکنن؟
آیا افرادی که موسسه های خیریه دارن نمی تونن زندگی آروم داشته باشن و بی خیال مشغولیت های یک موسسه ی خیریه بشن؟
آیا نظامی هایی که بیشتر درگیر هستند با اشرار و ...، آیا نمی تونن زندگی آرومی داشته باشن؟ نمی تونن یه مغازه بگیرن و از همون نون بخورن؟ اصلا چرا جونشونو به خطر بندازن؟
و هزاران داستان و افراد و شخصیت های دیگر

این ها پای خط قرمزهای شخصی شون ایستادن
این ها بزرگ شدند در حالی که تونستن آرمانگرا و با اهداف بزرگ باشند.
این ها هستن که می تونن ایثار کنند و از خودشون بگذرن به خاطر آرمان و هدفشون.
خدا کنه این آرمان ها و اهداف، خداپسندانه باشه.

اگر بزرگ شدی اما اهدافت کوچک شدن، اون هارو بزرگ کن و پاشون بایست.

یـــا عـــلـــی (علیه السلام)