فاصله نگاه جریان حزب الله با رهبر انقلاب در مقوله حجاب

[heaven]

تاملی پیرامون بازی با حزب اللهی ها با تکیه بر غیرت مذهبی:

فاصله نگاه جریان حزب الله با رهبر انقلاب در مقوله حجاب / چرا هاشمی رفسنجانی از زنان زیباروی دفاع کرد؟

سرویس فرهنگی پایگاه 598 - محسن سعیدی
/ چند روز گذشته شاهد خبر برگزاری تجمعی برای حمایت از حجاب و عفاف بودیم که با مخالفت فرمانداری تهران مواجه شد و سایت های هم سو و مخالف این تجمع در خبرهای خود این چنین عنوان کردند که باز هم برخی افراطی اقدام به برگزاری تجمع غیرقانونی در حمایت از حجاب کردند. این سایت ها روی چند نکته تکیه کردند که توجه به آنها مهم است:

- جریان حزب الله قانون شکن و سرخود است.

- چرا آنها حق برگزاری تجمع غیرقانونی دارند و نیروی انتظامی با آنها برخورد نمی کند ولی با ما برخورد می کند؟

- اینها هنوز به دنبال خواسته های خودشان هستند و خواسته های آنها ربطی به خواست عمومی مردم ندارد.

هر سه نکته بالا به ضرر نظام اسلامی است و باید مراقب توطئه رسانه ای دشنان داخلی و خارجی انقلاب بود، اما قصد اصلی این یادداشت، پرداختن به نکته سوم است.

چرا حزب اللهی ها را می شود با تکیه بر غیرت مذهبی اشان بازی داد؟

چرا برخی از انقلابیون در مواقعی فکر را تعطیل می کنند و کاملا احساسی تصمیم می گیرند؟ آیا حجاب و عفاف مسئله اصلی کشور است؟ چرا تاکنون رهبر معظم انقلاب هیچ توصیه و یا تاکیدی بر اقداماتی اینچنینی برای بسط حجاب در جامعه نداشته اند؟

عجیب نیست که بی حجابی به این معنایی که برخی حزب اللهی ها را اذیت می کند، مورد توجه رهبری نیست؟

چرا ما جملاتی را که رهبری در مورد زنان و دخترانی که حجاب کامل ندارند اما ایمان قلبی دارند را نشنیده می گیریم؟ آیا ما نشنیدیم که رهبری نقص در حجاب آنان را نقص ظاهر داسنتند؟

ممکن است ظاهر زننده‌ای داشته باشد؛ داشته باشد. بعضی از همینهائی که در استقبالِ امروز بودند خانمهائی بودند که در عرف معمولی به آنها میگویند «خانم بدحجاب»؛ اشک هم از چشمش دارد میریزد. حالا چه کار کنیم؟ ردش کنید؟ مصلحت است؟ حق است؟ نه، دل، متعلق به این جبهه است؛ جان، دلباخته‌ی به این اهداف و آرمانهاست. او یک نقصی دارد. مگر من نقص ندارم؟ نقص او ظاهر است، نقصهای این حقیر باطن است؛ نمی‌بینند. «گفتا شیخا هر آنچه گوئی هستم / آیا تو چنان که مینمائی هستی؟

رهبر معظم انقلاب، 19/7/1391

آی ما نشنیدیم که رهبری در سفر خود به قم و در دیدار با جامعه مدرسین، از رویکرد دولت دهم در مقوله حجاب دفاع کردند و عنوان کردند که باید کار فرهنگی صورت گیرد.

من اين مطلب را قبول ندارم؛ مسئولان امروز همه حجاب فقهي را قبول دارند ولي اختلاف سليقه در تاكتيك‌هاست.

فرضا دختري كه حجاب كاملي ندارد اما شب قدر يا در مجلس دعاي كميل شركت و به درگاه خداوند تضرع مي‌كند و يا در راهپيمايي 22 بهمن تصوير امام را مي‌گيرد، نمي‌توان گفت كه بي‌دين است بلكه نمي‌داند حجاب اسلامي چيست كه بايد او را توجيه كرد. بايد در باب حجاب كتاب نوشت و از طرق مختلف مانند فيلم‌هاي تلويزيوني حجاب را تبيين و افراد ناآگاه را ارشاد كرد.

رهبر معظم انقلاب
آبان 1389

آیا ما نشنیدیم که رهبری فرمودند تا بنده حرف از تهاجم فرهنگی می زنم به موی بلند و نوشته روی پیراهن جوانها در خیابان گیر می دهند؟

من که می‌گویم تهاجم فرهنگی، عده‌یی خیال می‌کنند مراد من این است که مثلاً پسری موهایش را تا این‌جا بلند کند. خیال می‌کنند بنده با موی بلندِ تا این‌جا مخالفم. مسأله‌ی تهاجم فرهنگی این نیست. البته بی‌بندوباری و فساد هم یکی از شاخه‌های تهاجم فرهنگی است؛ اما تهاجم فرهنگیِ بزرگتر این است که اینها در طول سالهای متمادی به مغز ایرانی و باور ایرانی تزریق کردند که تو نمی‌توانی؛ باید دنباله‌رو غرب و اروپا باشی. نمی‌گذارند خودمان را باور کنیم


رهبر معظم انقلاب 17/4/1383

این چند جمله به عنوان نمونه نشان می دهد که ما حزب اللهی ها چقدر از نگاه رهبری فاصله داریم. در چند سالی که رهبری شعار سال را در حوزه اقتصاد انتخاب نموده اند ما چه نسبتی با شعار سال داشته ایم؟

اگر اهل برگزاری تجمع هستیم، چند تجمع در حمایت از قوه قضاییه برای برخورد با طلبکاران بزرگ بانکی برگزار کردیم؟

چند بار جلوی درب سازمان مالیاتی کشور جمع شدیم تا بخواهیم که با قدرت و صلابت بیشتری نسبت به اخذ مالیات از فراریان بزرگی که درآمدهای هنگفتی در ایران کسب می کنند اما ریالی مالیات نمی پردازند برخورد شود؟

چند بار جلوی بانک مرکزی تجمع کردیم و از رییس بانک مرکزی خواستیم تا نرخ دلار را آزاد نماید و این بزرگترین فرصت رانت خواری دولتی را از برخی آقازاده ها ومگسان دور این آقازاده های شیرین بگیرد؟

چند بار صدایمان را بر سر رییس سازمان تعزیرات بلند کردیم که آقا این شیوه بازرسی جواب نمی دهد و فقط رشوه دادن به بازرسان را نیز به تخلفات اضافه کرده است؟

چند بار در محله خودمان گرانفروش و کم فروش را تحریم کردیم و از هماهنگی اهل محل از او خرید نکردیم تا اصلاح شود یا به ورشکستگی برسد؟

به نظر شما اگر چنین تجمعاتی برگزار می شد، باز هم وقتی مردم عادی از کنار حزب اللهی های غیرتمند و پردغدغه رد می دشند، می گفتند که اینها به فکر درد مردم نیستند؟

یا برعکس به جمع حزب اللهی ها می پیوستند و فریاد می زدند که اگر حزب الله این است، ما همگی حزب اللهی هستیم. با ریش و بی ریش و با چادر و بی چادر.

این سوال را باید از حزب اللهی ها پرسید که نظرشان در زنان با حجاب کامل مسئولین اهل فساد و یا سرمایه دارانی که با فساد رشد کرده اند چیست؟ نظرتان در مورد زنان با حجاب کاملی که در فتنه سال 88 روبروی حرم حضرت معصومه(سلام الله علیها) در قم و در مراسم تشییع آقای منتظری بر علیه نظام رهبری شعار دادند چیست؟ آیا گناه آنان بزرگ تر است، یا دختران بدحجابی که علاقه مند به اسلام هستند اما نقص ظاهر دارند و یا حتی اگر گرایش به دین هم ندارند، بر علیه نظام اسلامی اقدامی نمی کنند.

آیا حجاب اصلی ترین شاخصه اهل ایمان است؟ درست است که ظاهری ترین است اما اصلی ترین نیست. به علاوه اینکه در مقوله حجاب، ما همیشه انگشت اتهام را به سمت خانم ها می گیریم.

آیا مردان بدچشم هم به همین اندازه مورد غضب ما هستند؟

آیا مزاحمین به نوامیس و کسانی که از مشکلات مالی و خانوادگی برخی زنان سوء استفاده نموده و با پرداخت پول، آنان را در موقیعت تن فروشی قرار می دهند هم به اندازه زنان بدحجاب مورد خشم حزب اللهی ها قرار می گیرند؟

آیا علت بدحجابی فقط به خواست و اراده یک فرد بر می گردد یا مقوله ای است اجتماعی که عوامل متعددی دارد و اراده و خواست زن یا مرد بدحجاب، بخشی از علت است و بسیاری از عوامل دیگر را نیز باید دید و قضاوت کرد؟

در پایان لازم به ذکر است که جریان حزب الله که دارای غیرت دینی است همیشه مورد طمع دشمنان داخلی و خارجی بوده است. اینکه از آقای هاشمی رفسنجانی در حمایت از زنان زیبارو جملاتی منتشر شود و هم زمان نیز خبر تجمع غیرقانونی عده ای افراطی در حمایت از حجاب در جامعه پخش شود، امری عادی نیست. انگار دوباره عده ای برای پیشبرد اهداف خود به شنیده شدن واژه ها یی مانند لباس شخصی ها، افراطی ها، جریانات رادیکال، گروه فشار، انصار حزب الله و ... نیاز دارند و باید مراقب بود که در زمین بازی آنها حرکت نکنیم و زحمت رهبری را اضافه نکنیم.

تجربه نشان داده است که حزب اللهی ها علی رغم جانفشانی در راه انقلاب، در مواردی نیز بازی خورده اند و ناخواسته صدماتی به نظام موارد کرده اند.

[قلب]

سلام
از این تجمع خبری ندارم آیا تلویزیون هم پوشش داده؟

تجمع برای دفاع از حجاب هیچ ایرادی نداره ولی باید حساب و کتاب داشته باشه

به قول آقا گاهی یه حرفی حقه ولی جاش و زمانش نیست

باید دید اصل ماجرا چیه که معمولا ما نمیفهمیم

[heaven]

تاملی پیرامون تلاش جریان متدین برای حفظ ارزش دینی به نام حجاب:

تجمع برای حجاب؛ آری یا نه؟

سرویس فرهنگی پایگاه 598 - محسن سعیدی / در یادداشت قبل که با عنوان "فاصله نگاه حزب الله با رهبر انقلاب در مقوله حجاب" در پایگاه 598 و در تاریخ 24 اردیبهشت ماه منتشر شد، مسائلی بیان شده بود که به نظر می رسید نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد و هدف از نگارش این یادداشت، ارائه توضیحات تکمیلی است و لذا اگر خواننده محترمی یادداشت اول را ندیده باشد، ممکن است دچار ابهام شود.

موراد تکمیلی به شرح زیر است:

1. منظور از یادداشت، تردید در اصل حجاب نبوده و نیست. حتی در اینکه چادر حجاب برتر است نیز تردید وجود ندارد. در اینکه باید با هنجارشکنی سازماندهی شده نیز برخورد کرد شکی نیست. حتی در اینکه اگر کسی خطوط قرمز پذیرفته شده جامعه را بکشند باید مجازات شود نیز بحثی نیست و حتی می توان مطمئن بود که خود مردم با چنین افرادی برخورد خواهند کرد. نکته در این است که با کسانی که حجاب کامل ندارند و اصرار بر شکستن خطوط قرمز هم ندارند چگونه باید برخورد کرد؟ و شاید بهتر است بپرسیم چگونه باید به آنها نگاه کرد؟ آیا آنها بی دین هستند؟ آیا تنها مقصر در بدحجابی آنها خودشان هستند؟

2. آیا حجاب تنها موضوع مهم در جامعه ماست که لازم است برای آن حزب اللهی ها تجع راه بیندازند؟ از کجا به این اهمیت پی برده ایم؟ اگر رهبری شاخص هستند، پس چرا برخورد با بدحجابی و راه اندازی اینگونه تجمع ها هیچگاه در بیانات ایشان مورد توجه جدی و اینگونه که برای ما حزب اللهی ها مهم است، حیاتی و مهم نبوده است؟

3. آیا اساسا بدحجابی مقوله بدی است؟ لطفا عجله نکرده و زود قضاوت نکنید. حتما توجه داشته اید که تنها کشوری که چیزی به نام بدحجابی در آن وجود دارد ایران است. در دیگر کشورها شما یا با حجاب هستید و یا بی حجاب. اما بدحجابی چیزی میان این دو است. تمام کسانی که بدحجاب هستند، حاضر نیستند بی حجاب بشوند و اینگونه نیست که فقط به خاطر قوانین جمهوری اسلامی است که آن میزان از حجاب را حفظ کرده اند، پس ماجرا چیست؟ با این نگاه، بدحجابی فرصتی است برای کسانی که نمی خواهند بی حجاب باشند و از طرفی به دلایل متعدد و عموما دلایل فکری و فرهنگی، قادر نیستند عزم خود را جزم نموده و حجاب کامل خود را حفظ کنند.

4. آیا حجاب فقط همین ظاهری است که ما می بینیم؟ آیا حیا مهمتر از حجاب نیست. حتما خانمها با چادر و یا آقایان با محاسن را دیده اید که فاقد حیا هستند و در نحوه حرف زدن و دیدن و راه رفتن خود، بی عفتی می کنند، پس اصل حیاست و حجاب ظاهری بدون حیا، بدتر از بدحجابی با حیاست. البته روشن است که حجاب به همراه حیا، بهترین گزنیه است و بسیارند مردان و زنانی که در این کشور با حیا و حجاب کامل زندگی می کنند و اینها مومنان حقیقی هستند.

5. آیا ما نسبت به دیگر ناهنجاری های اجتماعی هم به همین اندزاه حساس هستیم. اجازه دهید مثالی عرض کنم. ما عموما از فردی که دهانش به خاطر سیگار کشیدن بو می دهد دوری کرده و منزجر می شویم. اما کمتر از کسی که به راحتی غیبت می کند دور می شویم. این مشکل از دستگاه هشدار دهنده ماست که بوی بد سیگار او را به شدت اذیت می کند اما بوی تعفن غیبت اینگونه آزارمان نمی دهند. آیا ما آنقدر که از بدحجابها احساس دوری می کنیم، از رباخورارن هم دوری می کنیم. از کسانی که حرص دنیا را می خورند نیز متنفر هستیم؟ اگر به فرموده معصوم، حب دنیا راس همه بدی هاست، آیا از کسانی که حب دنیا در وجودشان موج می زند و برخی از آنها ظاهری دینی نیز دارند منزجر می شویم. شاید ایراد از دیده ظاهربین ما باشد. البته باز هم تاکید می کنم که هیچکدام از این حرفها به معنای مهر تاییدی بر بدحجابی و بی حجابی نیست. قطعا هیچ مرد و زن بدحجابی نمی تواند گناه اجتماعی خود را با این بهانه که دیگرانی که ظاهرالصلاح هم هستند و گناهان بزرگتر از من دارند، بشوید.

6. آیا حجاب فقط مخصوص خانم هاست؟ آیا ما این همه که نسبت به زنان حساس هستیم، از چشم چرانی که بلیه فراگیری در جامعه امان شده است احساس تنفر داریم؟

7. آیا حجاب امری فردی است؟ یعنی هر فرد به تنهایی و بدون تاثیرپذیری از محیط خانوادگی و اجتماعی خود تصمیم می گیرد که با حجاب، بدحجاب یا بی حجاب باشد؟ برای اینکه بهتر این بند را درک کنیم، به این مثال ساده توجه کنید. دو دهه قبل، اصلا پذیرفته نبود که مردی که خود را حزب اللهی ها می داند، پیراهن آستین کوتاه بپوشد، اما امروز در مراسمات سیاسی و مذهبی شاهد جوانان حزب اللهی هستید که پیراهن آستین کوتاه می پوشند و دیگر آن احساسی که دو دهه قبل، پدران آنها داشتند، اینان ندارند. در مورد خانم های حزب اللهی هم این تغییرات قابل مشاهده است.

دو دهه قبل، تصور از یک خانم حزب اللهی، خانمی با چادر مشکی و مقنعه و یا روسری مشکی، سرمه ای و یا قهوه ای بود، اما امروز دختران و زنان انقلابی، فعال و متدین ایرانی، از شالهای رنگی به همراه چادرهای عربی و ملی استفاده می کنند که به مراتب امکان فعالیت اجتماعی آنان را در عین حفظ حجاب کامل بیشتر از قبل می کند. مادران ما همیشه با این چادرهای قدیمی درگیر بودند و همیشه مشکل حفظ حجاب در عین انجام کارها را داشتند. اینها مثالهای ساده ای است اما منظور پیچیده ای دارد. امیدوارم سادگی مثال، ما را از عمق تغییرات دور نکند. این دو مثال نشان می داد که تصور مردان و زنان حزب اللهی در طول دو دهه گذشته، از حجاب و پوشش تغییراتی داشته است که فعلا قضاوتی در مورد مثبت و منفی بودن آن نمی کنیم(البته در مورد پوشش خانمها کمی قضاوت کردیم!). پس حجاب و پوشش یک اصول ثابتی دارد، اما شکل و نوع و صورتش می تواند تغییر کند.

8. آیا حجاب و هر مقوله فرهنگی دیگر را می توان با زور و بخشنامه درست کرد یا اینکه باید خود جامعه و مردم هم تمایلی به این تغییر داشته باشند تا سیاستگذاری ها و تبلیغات رسانه موثر واقع شود.

9. مطلب بعدی در مورد امر به معروف و نهی از منکر است. آیت الله حائری شیرازی در این زمینه نکته بسیار مهمی را مورد دقت قرار داده اند. نکته اینجاست که معروف هر خوبی ای نیست و منکر هم هر بدی ای نیست. معروف خوبی مشهور است که همه خوب بودن آن را قبول داشته باشند و فردی که مورد امر و نهی قرار می گیرد، در موقعیت انفعال باشد. مثل همین ماجرای ممنوعیت سیگار در اماکن عمومی که الان چنان تبدیل به منکر پپذیرفته شده است که فرد خطاکار در موقعیت ضعف است و مدام نگران است که کسی او را نبیند. اما حدی از بدحجابی در جامعه ما و به خصوص کلان شهرها از منکر بودن خارج شده است و قبل از اقدام برای امر و نهی، ابتدا باید برای تبدیل شدن حجاب کامل به معروف و بدحجابی به منکر تلاش کرد، تا پس از آن امر و نهی معنا داشته باشد. وگرنه امر و نهی که مطمئن به عدم تاثیرگذاری آن باشیم بنابر فلسفه این فریضه الهی، مورد تاکید نیست.

10. تبدیل شدن حجاب کامل به معروف و بدحجابی به منکری که مورد پذیرش اکثریت جامعه باشد، به عوامل مختلفی ربط دارد. اولین عامل آن به ایمان مردم مرتبط است و امروز ایمان مردم با کارآمدی و ناکارآمدی جمهوری اسلامی گره خورده است. قطعا گسترش فساد و تبعیض به ویژه در حوزه فرهنگ و اقتصاد و به ویژه در لایه دولتی و در میان مسئولین، اصلی ترین عامل در کاهش باور عمومی و ایمان مردم است. پس اگر می خواهیم وضع حجاب بهتر شود، مطالبه گری نسبت به حاکمیت را باید افزایش داد تا مردم بهتر شدن زندگی خود را حس کنند. بهتر شدن هم به معنای رفاه بیشتر و مصرف بیشتر نیست و ملت ایران هم نشان داده اند که عزت نفس، عقلانیت، معنویت، عدالت، مبارزه با فساد برایشان مهمتر از هر چیزی است و رفاه را به همراه پبشرفت و عدالت و زندگی عزتمندانه می خواهند و نه بدون آن.

پس اگر نگران حجاب هستیم، باید عمیق تر و پیچیده تر به این مقوله نگاه کنیم و با تقلیل و تنزل آن به اینکه یک آقا و یا خانم هم دین و هم وطن با عناد و لجاجت و به قصد تحقیر ارزشهای الهی، بدحجاب در جامعه رفت و آمد می کند، چیزی حل نمی شود. حجاب امری اجتماعی است و افراد در جامعه زندگی می کنند و این جامعه است که آنها را تشویق می کند که با حجاب تر و یا بی حجاب تر بشوند. پس اگر نگران حجاب هستیم، به فکر بهبود و تعالی جامعه اسلامی ایرانی خود باشیم و حکومت از موثرترین عوامل است و باید نسبت به آن حساس باشیم.

اگر برای رسیدن به جامعه ای با شاخصه های اسلامی تلاش کنیم، مسئله حجاب با سرعت و زودتر از آنچه فکر میکنیم حل خواهد شد. همانگونه که در سالهای ابتدایی انقلاب، فارغ از برخی که قصد داشتند با زور حجاب را در جامعه تثبیت کنند، عده ای زیادی از دختران و پسران مسلمان ایرانی، با میل و اراده خود و با تحولی که به واسطه انقلاب در قلب آنها ایجاد شده بود، حجاب را انتخاب کردند.