|
این رسمش نبود......
|
|
۸:۴۵, ۲۴/مهر/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۴/مهر/۹۳ ۸:۴۶ توسط thaohaitrieu9.)
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
آخه چرا؟!
مگه هر موقع هر چیزی می خواستی بهت ندادم؟ مگه تو زندگی واست کم گذاشته بودم؟ مگه هر موقع گرسنه شدی واست غذا آماده نکردم؟ مگه هر موقع احساس تنهایی کردی من سنگ صبورت نبودم؟ مگه اون موقع که ناراحت بودی من نبودم که آرومت کردم؟ مگه هر موقع مریض شدی خودم پرستاریتو نکردم؟ یادت میاد اون شب، داشتی تصادف میکردی، کی بود که کمکت کرد؟ یادت میاد اون روز آبروت داشت جلوی مردم می رفت من نذاشتم آبروت بره؟ یادت میاد اون روز تو شهر گم شده بودی من پیدات کردم؟ مگه اون زمانی که پیشم بودی بهت بد گذشت؟ مگه من در قبال کارهام تا حالا چیزی ازت خواستم؟ من که جز خوشبختی و آرامشت چیزی نمیخواستم؟ چرا داری از پیشم میری؟ اصلا کجا داری میری؟ مگه جایی رو داری که میری؟ نمیگی دلم برات تنگ میشه؟ اگه تو منو دوست نداری ولی من خیلی عاشقتم، به خاطر اون نون نمکی که خوردی نرو؟ چرا داری به حرف اون گوش میدی؟ مگه نمیدونی هر کی با اون گشته بدبخت و پشیمون شده؟ مگه نمیدونی که اون دلش واسه هیچ کسی نمیسوزه؟ مگه نمیدونی چقدر آدم ها رو بدبخت کرده؟ نرو؟ واقعاً میخوای بری؟ باشه برو... ولي اين رسمش نبود... فقط هیچ موقع منو فراموش نکن و بدون من همیشه دوستت دارم. هر موقع هم خواستی بیا پیشم فقط میترسم وقتی بیای که دیگه دیر شده باشه... امضا: خدا (دوستت دارم ای بنده) ( متن بالا شرح حال زمانی است که یک انسان قصد یک گناهی را میکند) ....................................... شاهد مثال: *خدا به حضرت داوود وحي كرد: به جوانان بنياسرائيل بگو: چرا خود را به ديگري مشغول ميداريد، حال آنكه من مشتاق شما هستم؟ اين جفا چيست؟ اگر آنان كه از من رويگردان شدهاند ميدانستند كه چگونه در انتظارشان هستم و چه مهري نسبت به آنان دارم و چه قدر مشتاقم كه معصيتشان را ترك كنند، از اشتياق من ميمردند و در راه محبتم بند از بندشان جدا ميشد. اين اراده من است درباره كساني كه از من رويگردان شدهاند. پس ارادهام درباره رويآورندگان به من چگونه است؟! *هر كس مرا بخواند اجابت كنم ، و هر كس از من چيزى بخواهد به او عطا كنم ، و هر كس كه در راه من احسان كند، تشكّر كنم ، و آنكه مرا معصيت كند، پرده پوشى كنم ، و هر كس به جانب من بيايد او را ثابت قدم بدارم و هر كس مرا بشناسد او را براى كارهاى پسنديده برگزينم و هر كه مرا دوست بدارد او را به (بلا) مبتلى كنم و هر آنكه را من دوستش داشته باشم او را مى كشم (توفيق شهادت در راه خود به او نصيب كنم ) و هر كه را من بكشم ديه او را به عهده مى گيرم و ديه هر كس كه به عهده من باشد، وصال خود را ديه او قرار مى دهم * امام صادق عليه السلام فرمود: خداوند به موسى عليه السلام وحى فرمود:دروغ مى گويد آن كس كه گمان برد مرا دوست دارد امّا چون شب فرا رسد چشم از عبادت من فرو بندد. مگر نه اين است كه هر دلداده اى دوست دارد با دلدار خود خلوت كند؟! *سوره فرقان آيه 27 تا 29 : و روزي كه ستمكار دستهاي خود را ميگزد و ميگويد: اي كاش با پيامبر راهي برميگرفتم. اي واي كاش فلاني را دوست خود نگرفته بودم. او بود كه مرا به گمراهي كشانيد پس از آنكه قرآن به من رسيده بود، و شيطان همواره فروگذارنده انسان است.سوره حج آيه4: بر شيطان مقرر شده كه هر كس او را به دوستي بگيرد، قطعا او را گمراه ميسازد و به عذاب آتش ميكشاند. |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |
|
|
|||||
| موضوع: | نویسنده | پاسخ: | مشاهده: | آخرین ارسال | |
| این رسمش نبود... | میثاق | 0 | 954 |
۸/خرداد/۹۱ ۱۶:۴۶ آخرین ارسال: میثاق |
|






