نخستین یادواره شیخ پیاده

[قبیله منتظر]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم

[/b]

[b]

[/b]

[b]اولین یادواره عارف وارسته شیخ عبدالله بختیاری معروف به شیخ «پیاده» در زادگاهش روستای شش‌بهره لردگان استان چهار محال و بختیاری با حضور استاد دانشگاه اهواز و محقق مشاهیر و عارفان، مردم و مسئولان این شهرستان برگزار شد.

[/b]

[b]به گزارش سلام لردگان، علیرضا قیصری صبح امروز در نخستین یادواره عارف وارسته شیخ عبدالله بختیاری پیاده اظهار کرد: شیخ عبدالله بختیاری معروف به شیخ پیاده در اصل نامش سیف‌الله ویسی از اهالی روستای شش‌بهره از توابع لردگان است که از همان کودکی روحش لطیف و سرشتش نیکو بود و به خاندان عصمت و طهارت علاقه و ارادت زیادی داشت.

وی افزود: در زمان رضا شاه که سیاستش سرکوب و قلع و قمع خونین بزرگان بود و خلع سلاح و یکجانشینی عشایر را در دستور کار قرار داده بود، آسیف‌الله تصمیم گرفت به نجف اشرف عزیمت کند.

قیصری بیان داشت: آسیف‌الله در کربلا و نجف کارگری می‌کرد و مزدش را به یکی از علمای آن زمان عراق می‌داد تا وی را با مسائل و معارف دینی آشنا کند او در عراق با ریاضت و عبادت به مقامات معنوی دست یافت و صاحب کرامات شد.

استاد دانشگاه اهواز و محقق و پژوهشگر مشاهیر و عارفان گفت: شیخ عبدالله بیش از پنجاه مرتبه با پای پیاده به زیارت ائمه معصومین(علیه السلام) مشرف شد او از نجف و کربلا پیاده به قم و مشهد می‌رفت و در راه امامزادگان را نیز زیارت می‌کرد به همین خاطر به شیخ پیاده شهرت پیدا کرد.

وی ادامه داد: دوستان و معاشران شیخ اشخاصی بودند که در زهد و تقوا و عرفان جایگاه والائی داشتند و با امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در ارتباط بودند، مثل ایت‌الله حاج شیخ مرتضی حائری، حاج اسماعیل دولابی، حاج شیخ محمد فکور یزدی و حاج حسین مظلومی از جمله این افراد بودند.

وی دادن عزت و کرامات را از آن خدا دانست و گفت: شیخ عبدالله دنیا را به اندازه نیازش خواست و عزت دست خداست و خداوند شیخ عبدالله را بزرگ کرد.

قیصری خاطرنشان کرد: ملاقات با امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، پرهیز از خوردن مال حرام و شبهه‌دار از جمله خصایص این شیخ والارسته است و او هر چه داشت در راه خدا به نیازمندان می‌داد.

وی ادامه داد: شیخ در اواخر عمر خود به بیماری اوره مبتلا شد و یک هفته در بیمارستان آیت‌الله گلپایگانی قم بستری شد و در شب بیستم ماه مبارک رمضان سال 1402 قمری مصادف با 11 تیرماه سال 62 هجری شمسی که سنش از هشتاد سالگی گذشته بود دار فانی را وداع و در قبرستان بقیع در راه قم به جمکران به خاک سپرده شد.

روحش شاد.