دومین پیامبر دنیا ....

[آفتاب]

حضرت شیث

حضرت شیث(علیه السلام) سومین فرزند آدم و حوا پس از هابیل و قابیل است که نامش در کتاب پیدایش تورات ذکر شده است. با استناد به تورات، شیث پس از قتل هابیل توسط قائن (قابیل) متولّد گشت. نام فرزند شیث در تورات، انوش است.

نام شیث در قرآن نیامده است امّا در احادیث و روایات اسلامی، نام شیث به عنوان یکی از پیامبران در اسلام ذکر گشته است. شیث در لغت بمعنی هبه الله است. {عبرانی}



قتل هابیل و درخواست آدم(علیه السلام)

پس از کشته شدن هابیل به دست قابیل، آدم(علیه السلام) از فراق هابیل، سخت ناراحت بود، و آه وناله-اش از فراق پسر بلند بود. شكایتش را به درگاه خدا برد. و از او خواست كه یاریش كند و با الطاف مخصوص خویش، او را از اندوه جانكاه نجات دهد.

خداوند مهربان به آدم(علیه السلام) وحی كرد و به او بشارت داد كه: «آرام باش، به جای هابیل،پسری را به تو عطا كنم كه جانشین او گردد.

طولی نكشید كه این بشارت تحقّق یافت، و حوّا(علیه السلام) دارای پسر پاك و مباركی گردید. روزهفتم این نوزاد، خداوند به آدم(علیه السلام) چنین وحی كرد: «ای آدم! این پسر از ناحیه من به تو هِبه (بخشش) شده است، نام او را هِبَهُ الله بگذار.» آدم(علیه السلام) از وجود چنین پسری خشنود شد، و نام او را هِبَهُ الله گذاشت.[1]



سال آخر عمرآدم(علیه السلام) و وصیت او

حضرت آدم(علیه السلام) به سالهای آخر عمر رسید. 930 سال از عمرش گذشته بود.[2] خداوند به او وحی كرد كه پایان عمرت فرا رسیده و مدّت پیامبریت به سر آمده است، اسم اعظم و آنچه كه خدا از اسماء ارجمند به تو آموخته و همه گنجینه نبوّت و آن چه را مردم به آننیاز دارند، به شیث(علیه السلام) واگذار كن و به او دستور بده كه این مسأله را پنهان داشته وتقیه كند تا در برابر آسیب برادرش قابیل در امان بماند، و به دست او كشته نگردد.

به روایت دیگر: حضرت آدم(علیه السلام) هنگام مرگ-، فرزندان و نوادگان خود را كه هزاران نفرشده بودند، به دور خود جمع كرد و به آنها چنین وصیت نمود:

«ای فرزندان من! برترین فرزندان من، هبه الله، شَیث است و من از طرف خدا او را وصی خود نمودم،-از این رو آن چه از سوی خدا به من تعلیم داده شده به شیث می-آموزم تا مطابق شریعت من حكم كند كه او حجّت خدا بر خلق است. ای فرزندانم! از او اطاعت كنیدو از فرمان او سرپیچی نكنید كه وصی و جانشین و نماینده من در میان شما است.»

سپس طبق دستور آدم(علیه السلام) صندوقی ساختند. ایشان صحایف آسمانی را در میان آن نهاد و آن صندوق را قفل كرده و كلید آن را به شیث(علیه السلام) تحویل داد و به او گفت: «وقتی از دنیا رفتم، مرا غسل بده و كفن كن و به خاك بسپار. این را بدان كه از نسل تو پیامبری پدیدار می-شود كه او را خاتم پیامبران خدا گویند، این وصیت را به وصی خود بگو و او به وصی خود نسل به نسل بگوید تا زمانی كه آن حضرت ظاهر گردد.»

یكی از بشارت های آدم(علیه السلام) به مردم عصرش، بشارت به آمدن حضرت نوح(علیه السلام) بود. آنها را مخاطب قرار می-داد و می-فرمود: «ای مردم! خداوند در آینده پیامبری به نام نوح(علیه السلام)مبعوث می-كند، او مردم را به سوی خدای یكتا دعوت می-نماید ولی قوم او، او را تكذیب می-كنند و خداوند آنها را با طوفان شدید به هلاكت می-رساند. من به شما سفارش می-كنم كه هر كس از شما زمان او را درك كرد، به او ایمان آورده و او را تصدیق كند و از او پیروی نماید، كه در این صورت از غرق شدن در طوفان، مصون می-ماند.»

آدم(علیه السلام) این وصیت را به وصی خود شیث، «هبه الله» گوشزد نمود، و از او عهد گرفت كه هر سال در روز عید، این وصیت (بشارت به آمدن نوح(علیه السلام)) را به مردم اعلام كند.



پایان عمر آدم(علیه السلام) و جانشین شدن شیث

حضرت آدم(علیه السلام) در بستر رحلت قرار گرفت و در حالی كه زبانش به یكتایی خدا و شكر وسپاس از الطاف الهی اشتغال داشت، از دنیا چشم پوشید.

جبرئیل همراه هفتاد هزار فرشته برای نماز بر جنازه آدم(علیه السلام) حاضر شد و همراه خود كفن و حنوط و بیل بهشتی آورد.

شیث(علیه السلام) جسد حضرت آدم(علیه السلام) را غسل داد و كفن كرد، و به او نماز خواند، جبرئیل و فرشتگان هم به او اقتدا كردند.[4]

فرشتگان بسیاری برای عرض تسلیت نزد شیث(علیه السلام) آمدند، در پیشاپیش آنها جبرئیل به شیث(علیه السلام) تسلیت گفت و شیث به دستور جبرئیل، در نماز بر جنازه پدرش، سی بار تكبیر گفت.

از آن پس، شیث(علیه السلام) به جای پدر نشست، و آیین پدرش آدم(علیه السلام) را به مردم می-آموخت و آنهارا به دین خدا فرا می-خواند، و به آنها بشارت می-داد كه: «پس از مدتی خداوند ازذریه من پیامبری را به نام نوح (علیه السلام) مبعوث می-كند. او قوم خود را به سوی خدا دعوت می-نماید، قومش او را تكذیب می-كنند و خداوند آنها را با غرق كردن در آب به هلاكت می-رساند.»

بین آدم تا نوح، ده یا هشت پدر به ترتیب ذیل، واسطه وجود داشته است.

1. شیث 2. ریسان (انوش) 3. قینان 4. آحیلث 5. غنمیشا 6. ادریس كه نام دیگرش، اخنوخ و هرمس است 7. برد 8. اخنوخ 9. متوشلخ 10. لمك كه نام دیگرش ارفخشد است.[5]



پی نوشت

[1]. بحار، ج 11، ص 230 و 231؛ به نقل دیگر، هنگامی كه هابیل كشته شد، همسرش حامله بود، پس از مدتی پسری از او متولد شد، آدم نام او را «هابیل» گذاشت و پس از مدتی،خداوند به خود آدم پسری داد، نام او را «شَیث» گذاشت و گفت: این پسرم «هبه الله»(از عطای خدا) است. (همان، ص 228)

[2]. عیون اخبار الرضا(علیه السلام)، ج 1، ص 242.

[3]. اقتباس از روضه الكافی، ص 114 و 115.

[4]. اقتباس از تاریخ انبیاء، ص 124 و 125.

[5]. بحار، ج 11، ص 228 و 229.