عزاداری بزرگان تشیع

[Ali#59]

بسم الله الرحمن الرحیم

ماه محرم نزدیکه و دوباره بحث عاشورا و عزاداری امام حسین (علیه السلام) بین بچه مذهبی ها رونق پیدا کرده... .
از قمه زنی و لخت شدن سر عزاداری ها گرفته تا شور و شعور حسینی و کلب گفتن و نگفتن و !! همه ی اینا.
در مورد تمامی بدعت های این عزاداری ها،به اندازه کافی صحبت شده...توی همین تالار هم در مورد تمامی مصادیق این بدعت ها،به اندازه چند صفحه بحث و گفتگو شده و غالبا مطالب خوبی هم گفته شده.
اینجا فقط میخوام تا قبل از شروع ماه محرم،تصاویر و فیلم های عزاداری بزرگان و افراد مورد وثوق در بین شیعه ها رو بزارم.به هر حال هر کدوم از ما،به خوب بودن یک سری از آدم ها معتقدیم و راهشون رو به نوعی «صراط مستقیم» میدونیم.
اگر در مورد برخی از قدیمی تر ها،تصویر یا فیلمی در اختیار نبود،شرح عزاداری هاشون رو میزارم.
فقط خواهشم اینه که خودتون نتیجه گیری کنید...چون من قصدم فتوا دادن نیست،
این شما،این هم آدم حسابی های شیعه!!
کلاه نه،انصافتون رو قاضی کنید،ببینید که چطور عزاداری کردن درسته.اگه دیدید در آخر،نوع عزاداریتون با این بزرگوارها فرق میکنه به این چند کلام حرف من هم توجه کنید :
مطمئن باشید اینجا صحبت شان و مقام و این چیزا نیست...اگه یه حرکتی درست و مستحب بود،مطمئنا علما و بزرگان دین،توی اون کار از شما سبقت میگرفتند!
شاید فکر کنید که قرار نیست همه مثل عالم ها عزاداری کنند! به هر حال این وسط یک نوع عزاداری،درست ترین عزاداریه دیگه...وقتی که یک حرکتی بین این همه بزرگان و خواص،معمول و متداول بوده... ... !
من دیگه حرف و توضیح اضافه ای ندارم،خودتون میدونید و این ماه عزیز.

---

اول از همه آیت الله بهجت (رحمة الله علیه) :

***

***

کلیپ عزاداری آیت الله بهجت (رحمة الله علیه) - 9:08 - 12.52 mb

----------آپارات

[Ali#59]

حالا صحبت سر لخت شدن نیست،در این مورد تایپیک جداگانه ای هست.
اول هم گفتم : نتیجه گیری با خودتون،من نتیجه گیریم رو گفتم بقیه دوستان هم گفتند.

---

آیت الله خامنه ای :

***

***

***

سایت Khamenei.ir : لینک

سربازان اسلام : روضه خوانی آیت الله خامنه ای

[عبدالرحمن]

(۲۸/شهریور/۹۳ ۲۳:۳۳)rezamohammadi نوشته است:  

بسم الله الرحمن الرحیم

اخیرا از رهبر معظم انقلاب هم نقل شده که ایشون در مورد لخت شدن ها فکر کنم فرمودند که راضی نیستند این کار ها انجام بشه.
یا حق

لطفا منبع موثق بدید وگرنه میره تو تاپیک بزرگان چه نگفتند!

[عبدالرحمن]

یه مطلبی رو هم بگم از دو مقطع تاریخی

بدون لباس بودن عمدی امری نکوهیدس

یک)

عمروعاص (داداش احتمالی معاویه )موقعی که مثل یه ... گرفتار امیرالمومنین شد (جنگ صفین) در یه حرکت عریان شد و ... (بقیشو میدونید) و به قول یه نویسنده ای امیرالمومنین ، عمروعاص رو در بدبختی خودش رها کردند

دو)

امام حسین علیه السلام موقعی که میخواستن در بار آخر به میدان بروند به خواهرشون فرمودند لباسی کهنه بیاور
مخدره زینب فرمودند چرا لباس کهنه (اگر و اما نیاوردن بلکه یه درس تربیتی بوده برای ماها)
حضرت فرمودند: برای اینکه این قوم بعد از کشتن من رحم نمیکنن و من خوش ندارم بدنم نشان داده بشه (قریب به مضمون بود البته) و بعد هم همونطور که میدونید حضرت زینب فرمودند چرا لباس گران رو روی این لباس کهنه میپوشی برادرم؟
که حضرت فرمودند برای اینکه اونی که میاد برای بردن لباس ناامید برنگرده

در این دو مقطع تاریخی از طرف بهترین شخصیت عالم و خبیث ترین موجود عالم یه درسی رو میبینیم

بزرگان دوست دارن پوشیده باشن و در مقابل لخت شدن در ملاعام کار اوناس

در این بین عمل جناب عابس علیه السلام مورد سوال قرار میگیره

جناب عابس در میدان جنگ این کار رو کردند که زنان به اون منطقه دیدی نداشتند و در ضمن این کار جناب عابس باعث رعب و وحشت در سپاه دشمن میشد و شد و این کار رو چون مهم تر بود انجام دادند

میبینید که همه چی خوب کنار هم چیده میشه

علت اینکه ولی فقیه میفرمان مناسب تره پوشیده باشن عزادارا برای همینه

کلا تنها چیزی که قشنگه و انجام میشه در مراسم ها اینه که افراد از اون حالت رسمی خودشون فاصله میگیرن و مثلا یه لباس رویی رو در میارن

کسی که داغ عزیزش رو دیده میفهمه چی میگم

[Ali#59]

عزاداری آیت الله صافی گلپایگانی (سالروز شهادت امام صادق -ع- )

دانلود

***

***

[nik]

پدیده شناسی عزاداران حسینی بسم اللّه الأعرف - پدیده شناسی عزاداری حسینی 1-قبل از ھر چیزی چند مسئله بنیادی و اصولی طرح می کنیم :١

- آیا شهادت و کشته شدن در راه خدا و برای اِحیای دین او و نبرد بر علیه ستم و فساد و پلیدی ، یک امر حقی است یا نا حق؟ آیا شهادت در معرفت دینی و اسلامی ما نشان پیروزی شهید است یا شکست او در زندگی ؟ اگر شهادت بر حق است و نشان پیروزی شهید است و رضای خدا ، پس آیا در قبال پیروزی و رضای خداوند باید شاد بود وشاکر و جشن گرفت یا به عزا نشست وتاسف خورد ؟ آیا سوگورای و سینه کوبیدن واشک ریختن نشان شادی و تصدیق واقعه است یا نشان ناراحتی و حسرت و انکار آن واقعه ؟

2-البته گریه و تأثر ناشی از دل تنگی حاصل از دست دادن عزیزان که به تازه گی از دنیا رفته اند امری طبیعی است قابل سرزنش نیست هرچند که صبر و بلکه شادی حاصل از مرگ عزیزان مؤمن خالص و خداشناس بخصوص درمرگ عزیزی مؤمن که بی شک در بهشت خداست ،امری بر حق تر و مومنانه تر وخداپسندانه تر است همانطور که خداوند در کتابش می فرماید که اگر خدا را دوست داشته باشید از مرگ نمی ترسید و بلکه بسیار مشتاق آن ھستید
.3-بی شک عزاداری شیعیان برای واقعه
کربلا ناشی از دل تنگی و دوری از امام حسین ع و یارانش هم نمی تواند باشد که
توجیه پذیر باشد

[b]۴ -پس به این ترتیب مذکورعزاداری حسینی به صورت شیوَن و ناله و خود زنی و زنجیر و قمه زدن به خویش ھیچ معنا و تصدیق معرفتی و دینی و اعتقادی و قرآنی و اخلاقی نمی تواند داشته باشد .آیا نه اینست؟۵

-[/b]روح حاکم بر مراسم عزاداری حسینی و نوحه ها و مو عظه های مخصوص محرم تماماً و عمداً نشان دادن حقارت و بدبختی وفلاکت و زجر و تراژدی و فاجعه این واقعه درباه حسین اوست وتحریک دلسوزی و ایجاد رقت و ترحم دربارۀ واقعه ای که نمی بایست رخ می داد
[b]-آیا ذرّه ای نشان عظمت و الوھیّت و قداست و پیروزی و شکوه و غلبه حق بر باطل در نوحه ها ومراسم سوگواری حسینی ھرگز دیده و احساس یا شنیده می شود ؟ ھرگز
-اشتباه بودن و بلکه کاملاً نادرست بودن واقعه کربلا آن بخشی که مربوط به حسین ع و یاران اوست در کل مراسم سوگواری حسینی، فریاد می زند و گویی پیام این مراسم ای نست که : ای شیعیان مبادا که هرگز چنین بلائی بر سر شما هم بیاید. مبادا کاری را که حسین ع ویارانش کردندد و بلائی را که بدست خود بر سر خود آوردند ، شما تکرار کنید
-و سؤال دیگر این است : همه امامان ما کشته شدند و بسیار فجیع و بلکه فجیع تر هم کشته شدند و تنهاتر و بیکس تر کشته شدند
. [/b]امام حسین از همه امامان ما مریدان وعاشقان بیشتری داشت . پس چرا برای ھیچ امام دیگری چنین مراسم عزائی برگزار نمی شود ؟9
-ویژه گی شهادت امام حسین ع چیست که مستلزم این عزاداری ویژه است ؟ آیا به خاطر تعداد زیادی که یکجا به ھمراه امام شهید شدند ؟حدود ھفتاد تن از مریدان امام صادق ھم یک روز در مسجد مدینه سربربریده شدند
. مشابه چنین حوادثی در عصر امام سجاد و امام ھادی ھم رخ نمود
[b]-تفاوت شهادت امام حسین از سایر امامان فقط و فقط به دلیل کشته شدنش در میدان جنگ بود و همین. ولابد جهت کسب خلافت و حکومت ؟1١

[u-پس[/b] به راستی [u]انگیزه و معنای[/b] مراسم [u]عزاداری حسین چیست ؟12[/u]

-می دانیم که نخستین مراسم عزاداری برای واقعه کربلا در مسجد شام و با حضور یزید و به امر او تدارک دیده شد و سپس کوفیان خائن در کوفه این مراسم را تقلید کردند .این امررا امام حسین پیش بینی کرده بود
. پس از واقعه کربلا به دستور یزید عزاداری کنند تا مردم از خود انتقام بگیرند ،نه از دستگاه خلافت یزید و می دانیم که عمربن عبد العزیز ازخلفای اموی در مراسم سوگورای حسین بسیار افراط می کرد خودش سینه و زنجیر می زد. همانطور که رضا شاه گِل به سر می مالید و هارون الرشید غش می کرد و شاه عباس قمه می زد
-واما می ماند دریایی از احادیثی که به امامان و مخصوصا امام صادق نسبت داده می شود درباره ثوابهای بی کران گریستن بر امام حسین. که البته این احادیث را بگذارید پهلوی احادیثی که نمونه هایش را در رساله ی ((پدیده شناسی خرافه)) آوردیم. مثل دعاهای رفع دل درد و دندان درد و پولدار شدن و به بهشت رفتن و گنج پیدا کردن و امثالهم
. ((درجهان اسلام و مخصوصاً تشیع بایستی علت دیگری را برای پیدایش خرافات نام برد و آن وجود دریایی ازاحادیث جعلی و مالیخولیایی منسوب بهرسول و امامان است که دردستگاه اموی و بنی عباس بواسطه ملایان دربار ساخته و پراکنده شده است و متاسفانه تا به امروز در متون کتابهای احادیث وجود دارد و تدریس می شود

. ((و رسول گوید خدایا این کتاب در میان امت چه مهجوراست))قرآن- ((این چشمها نیستند که کورند بلکه این دلها هستند که کورند))قرآن- خداوند حتی به پیامبرش که عقل کل اوست می فرماید که: ((بگو پروردگارا بر عقل و علم ویقینم بیفزا)) بدان که رحمتی جز نور عقل نیست وبرکت وخیری جز حکمت نیست و کرامتی جز عرفان نفس نیست وسعادت و خوشبختی ای جز دیدار جمال اعلای پروردگار به صورت خویشتن نیست.((انسان را چه امانتی در نزد خداست که آنرا مطالبه کند جز جمال اعلای پروردگارش که چون دیدارکندخوشبخت گردد.)) قرآن-واین دیداری به نورعقل وعرفان است.رحمت وبهشتی جز عقل و علم و حکمت وعرفان نیست
. پس بدان که ظهور امام زمان که ظهوررحمت مطلقه اش برجهانیان است عرصه جولان غرایز حیوانی و بهشت عیاشی نیست که بشرهم اینک نیز از فرط عیاشی به هلاکت افتاده است.پس ظهور حضرت جز ظهور وحاکمیت علم وحکمت وعرفان قرآنی نیست واینست عدالتش. *2
-تنها و تنها سوگواری وخودزنی اهالی کوفه که به امام خیانت کردند می تواند دارای معنا و مفهومی معقول باشد ولاغیر به معنای انتقام گرفتن از خود
-حال اگر سورچرانیهای حیرت آور ایام محرم را هم در کنار سوگواری های حیرت آورش قراردهیم مسئله بغرنج تر و صدبرابر نامفهوم تر می شود
-و نیز یک سؤال : چراهرگز دیده نشده که علماء و روحانیون و مراجع شیعه در این مراسم سینه زنی و زنجیرزنی و قمه زنی عملا شرکت کنند؟19
-[/b]اگربگوییم آنھایی که واقعاً واز ته دل در این مراسم گریه می کنند واقعاً به حال خودگریه می کنند وغم وغصه و داغ و فراق و افسرده گیھای یکسالۀ خود را برون افکنی می کنند به بهانه حسین
. [b]و این تنھا و تنھا خاصیّت مفید و با ارزش این مراسم بعنوان یک حرکت اجتماعی جھت به داشت روانی است و برون افکنی استرس ھا و افسرده گی و غصه ھای تل انبار شده در عرض یک سال . که البته از منظر تحلیل سیاسی – انقلابی امری مضراست زیرا انرژی عدالت جوئی را تخلیه می کند و انگیزه ظلم ستیزی از بین می رود -می دانیم که به لحاظ تاریخی این هنر امام حسین کشی به شیوه های نو به نو و شقاوت هر چه بیشتر و فزاینده با این نوع نوحه ھا اساساً ازعصر صفوی آغاز شد که شاھان سنّی مذھب بودند که یکشبه خواب نماشده و شیعه آتشین شدند و با شمشیر و توپ کل مردم آذربایجان را یک روزه شیعه ساختند و نخستین شیره کش خانه ها و ف اح ش ه خانه را در تاریخ اسلام رسما بنا نهادند و دست آخر سلطنت را به افعانها هدیه کردند ودوباره به خانقاه اجدادی خود بازگشتند - -و ا مّا یک سؤال دیگر به لحاظ عاطفی :اگرخدای ناکرده اعضای خانواده شما در یک فاجعه مثل تصادف اتومبیل تکه پاره شده باشند و یک نفر از آشنایان در مراسم ختم و چهل و سال و سالگرد بیاید و صحنه دلخراش مرگ خانواده شما را لحظه به لحظه توصیف کند و در هر مراسم این مرگ را درمقابل چشمان شما زنده کند آیا شما خوشتان خواھد آمد ؟ آیا می توانید تحمل کنید ؟آیا آن فرد نوحه خوان را دشمن خودتان تلقی نخواهید کرد که به طور وارونه و موذیانه ای قصد آزار و توهین و شکنجه روانی [/i]شما را دارد و نیز قصد اهانت به آن اموات را ؟ آیا آن فرد نوحه خوان را از مراسم بیرون نخواهید انداخت و او را خصم خود تلقی نخواهید کرد؟پس خود حدیث مفصل بخوان از این ماجرا
. آدم چگونه می تواند کسی را که دوست دارد ھر ساله مرگ فجیع او را در مقابل خود زنده و تئاتری اجرا نماید ؟ اصلاً این چه معنایی می تواند داشته باشد الا یک جنون و مالیخولیا آیا نه اینست ؟

-صدھا سال است که ھر سال لااقل دو روز برای حسین و یاران و خاندانش مراسم سوگواری برگزار می کنیم ولی از زندگی و شخصیت و شرایط اجتماعی و سیاسی واقتصادی او وخاندان و یاران و مسلمانان ما از اجساد تکه پاره شده حسین وخاندان ویارانش در ظهر عاشورا چه می خواهیم. چقدر لذت می بریم از این صحنه !آیا نه اینست؟ ٢۴
-امام حسین را مبدّل به بدبخت ترین و ذلیل ترین موجود تاریخ بشر نموده ایم وبراین همه ذلت و خفت او می گرییم. این مکتب ذلّت پرستی است نه حق پرستی
!به امید آن روز که ظهرعاشورا همه شیعیان به یکدیگر تبریک بگویند از اینکه رهبری دارند که کل هستی و خاندانش را یکجا برای ظهورجمال خدا قربانی کرد
. به امیدروزی که ما هم بتوانیم آن جمال جمیلی که زینب دید و خود را خوشبخت ترین انسان روی زمین نامید را کمی فهم کنیم و در این باب بیندیشیم
. کربلا،عروسی خون خداست و حجله گاه انسان-الله است. این را دریابیم[/b]

[b]. منابع:[/i]
[b]*1 از کتاب شیعه شناسی ص 31-33 ،اثرعارف واصل معاصر استادعلی اکبرخانجانی[/*2 از کتاب کلمه الله اثراستاد علی اکبرخانجانی ص 31 - http://khanjany.com[/i]

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم


با این استدلال هایی که شما برای گریستن آوردید، بین روضه ی امام حسین (علیه السلام) و روضه ی شکنجه شده های گوانتانامو هیچ فرقی نیست!!!!
اصلا مقام امام حسین (علیه السلام) با این توجیهات شما اصلا بالا نیست و...

جواب کل حرفاتون رو از بزرگترین مفسر و معلم قرآ« حال حاضر، آیت الله جوادی آملی می دم بخشیش از کتاب " شکوفایی عقل در پرتو نهضت حسینی ":



در تاریخ، نبردها و کشتارهای بسیاری ثبت شده است که برخی از آن ها به مراتب، جنایت بارتر، فجیع تر و گسترده تر از حادثهٴ عاشورا بوده و در آن ها چندین برابر شهدای کربلا به خاک و خون کشیده شده اند. مانند جنایت ها و کشتارهایی که مغولان انجام دادند، تا حدی که جناب «ابن ابی الحدید» معتزلی دربارهٴ خونریزی های چنگیزیان و تاتارها، می نویسد: «من در دوران مغولان بوده ام و جنایت های آنان را دیده ام. آنچه دربارهٴ جنایت های بُخْتُ النّصر در قدس و فلسطین نوشته اند، شمّه ای از کشتارها و ددمنشی های گرگان خون آشام مغول است».


اما با اینکه در بستر تاریخ کشتار بیرحمانهٴ زیادی رخ داده است، همه آن جنگ ها و جنایت ها در لا به لای کتاب های تاریخ دفن شده است. صرف مظلوم بودن افراد مقتول، موجب ماندن آنان در حافظهٴ روز گار نمی شود. بسیاری از مظلومان و ستمدیدگان تاریخ فراموش شده اند و اکنون نامی از آنان برجای نمانده است؛ کسی که برای کشورگشایی و هدف های غیر خدایی می جنگد، در تاریخ مدفون می شود.


تنها واقعه ای که چونان نگینی بر انگشتری تاریخ می درخشد و قدر اول آسمان جهاد و اجتهاد و قیام و اقدام است، همانا واقعهٴ عاشوراست؛ زیرا سالار شهیدان برای احیای دین خدا قیام کرد و از آن جا که دین الهی «حی لایموت» است، احیاگر دین نیز هرگز نمی میرد و نامش برای همیشه بر جریدهٴ عالم ثبت است.

پس از واقعهٴ کربلا و شهادت امام حسین (علیه السلام) و یارانش، امویان چنین می پنداشتند که اسلام نابود شده است و دیگر نشانی از آن برجای نخواهد ماند. یزید سرخوش از این پندار خام، طبل نابودی دین بر کوفت و چنین سرود:
لعبت هاشم بالملک فلا ٭٭٭٭ خبر جاء و لا وحی نزل


یعنی دین و حکومت از بازیچه های بنی هاشم بود و اکنون جز افسانه ای از آن بر جای نمانده است. نه وحیی نازل شده و نه خبری آمده است؛ ولی پس از سخنان گهربار و حماسی امام سجّاد (علیه السلام) و زینب (علیهاالسلام) یاوه‌های امویان باطل شد و دین، زندگی جاوید یافت.


زینب کبرا (علیهاالسلام) در دربار شام به امویان فرمودند: «به خدا سوگند! هر نیرنگی به کار بندید، هرگز نخواهید توانست نام و یاد ما را از خاطرها بزدایید». این سخن در اوج قدرت امویان بیان شد. در آن روزگار بخش های عمدهٴ آسیای میانه و بخش هایی از اروپا در قلمرو حکومت اموی بود و همهٴ این بخش ها به یزید مالیات می پرداختند. دو ابرقدرت ایران و روم فروپاشیدند و زیر سلطهٴ مسلمانان بودند و حکومت اموی تنها قدرت مطلق حاکم بر جهان بود. حضرت زینب (علیهاالسلام) در برابر چنین قدرتی، مقتدرانه چنین سخن گفت: «فَکِدْ کیدک و أسع سعیک و ناصب جهدک فوالله لاتمحو ذکرنا و لا تمیت وحینا»


نام حسین (علیه السلام) از پس غبار سالیان و قرون، همچنان شهرهٴ جهان است و به آزادگان سراسر گیتی فروغ امید می بخشد.


خلاصه آن که:
1. آنچه در قلمرو تاریخ طبیعی است، محکوم دگرگونی و زوال است.
2. آنچه صبغهٴ فراطبیعی دارد، مصون از فناست.
3. سند این دو قضیه در متن آن ها نهفته است؛ زیرا منطقهٴ طبیعتْ صحنهٴ جهش، حرکت، برخورد و سرانجام، زوال است و ساحت فراطبیعتْ میدان ثبات، تجرّد، دوام و خلود است؛ ﴿ما عندکم ینفد و ما عند الله باقٍ﴾. چیزی که برای وجه خداست از آسیب سیلان و حرکت مصون است؛ ﴿کلّ شی ءٍ هالک إلاّ وجهَه﴾

"برای هر مظلومی که کسی گریه نمی کند برای عدل ستمدیده گریه می کنیم،برای عقل ستمدیده گریه می کنیم...والا کشته در عالم زیاد هست...لب تشنه سر بریدن سالار کربلا رو...چون او که رفت نگذاشتند جامعه ما طعم عدالت را بچشید...طعم عقل را بچشد"

[بیداری اندیشه]

ابتدا نقد نویسنده کتاب:

یادمه چند سال پیش توی جستجوهای خودم رسیدم به سایتی که متعلق بود به آقای خانجانی. دیدم کتاب بارونه سایتش. خیلی هاشو دانلود کردم اما تعجب می کردم چرا اسمی ازش نیست. چرا معروف نیست با اینهمه کتاب. شک داشتم بهش اعتماد کنم یا نه در نتیجه چند تا از کتابهاشو باز کردم و شروع کردم به خوندن. الان دقیق یادم نیست چه اشکالاتی در کتابهاش دیدم اما یادمه اونقدر حرفهای بدون سند زده بود و اینقدر تفسیر به رآی داشت که حتی اونموقع با وجودیکه مطالعه آنچنانی از مذهبم نداشتم پی بردم طرف یه جای کارش می لنگه و اصلا نمی تونم به نوشته هاش اعتماد کنم. همون موقع همه کتابهاشو پاک کردم و ترجیح دادم عمرم رو تلف کتابهای اینچنینی نکنم.

اتفاقا یکی از دوستان هم بعدا به همین مسیر من رسید و یکی دو سال پیش یه نفر توی تالار. خلاصه اینکه نوشته های این به اصطلاح عارف متاسفانه یک ضعف اساسی داره که همیشه یادش بخیر علی110 می گفت و اونهم حرف زدن های بعضا زیبا اما کاملا تفسیر به رآی و بدون استناد به احادیث ائمه علیهم السلام. حتی حرفهای ایشون با کلام علمای بزرگ شیعه که روشون قسم می خوریم هم تناقض داره. واقعا مهم هست که هنگام انتخاب کتاب برای مطالعه کمی درنگ و تامل داشته باشیم...

اما نقد خود نوشته که بنده رو مطمئن کرد اون زمان تشخیص درستی دادم در حذف کتب ایشون.

من نمی دونم نویسنده کتاب خودش رو از معصومین هم نعوذ بالله بالاتر می دونه با این نوشته... جایی گفته:

نقل قول:لبته گریه و تأثر ناشی از دل تنگی حاصل از دست دادن عزیزان که به تازه گی از دنیا رفته اند امری طبیعی است قابل سرزنش نیست هرچند که صبر و بلکه شادی حاصل از مرگ عزیزان مؤمن خالص و خداشناس بخصوص درمرگ عزیزی مؤمن که بی شک در بهشت خداست ،امری بر حق تر و مومنانه تر وخداپسندانه تر است همانطور که خداوند در کتابش می فرماید که اگر خدا را دوست داشته باشید از مرگ نمی ترسید و بلکه بسیار مشتاق آن ھستید

نمی دونم پیغمبر خاتم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که بر ابراهیم فرزندش گریه می کرد واقف نبودن که گریه نکردن امری بر حق تر؟؟؟ هست.
نمی دونم حضرت زینب (سلام الله علیها) و امام سجاد (علیه السلام) نعوذ بالله واقف نبودن به این مسئله.

متاسفانه ایشون انگار نه انگار کوچکترین معرفتی نسبت به امام معصوم داشته. الیس الدین الا الحب و البغض؟ مگه من شیعه نباید تبعیت کنم از پیغمبر و امام؟ مگر نفرمودن شیعیان ما در شادی ما شاد و در عزای ما عزادار هستن؟

ایشون حتی نفهمیدن دستگاه امام حسین علیه السلام چرا اینقدر ناجی هست؟ چطور اینهمه گنهکار توی محرم توبه می کنن؟ قتیل العبرات یعنی چه؟ چرا انبیاء از حضرت آدم تا نوح و ... همگی موقع شنیدن نام مبارک امام حسین علیه السلام گریه می کردن؟ اگر بخوایم اینقدر سکولار به گریه و عزاداری نگاه کنیم دیگه چه توجیهی برای گریه انبیاء پیش از حادثه کربلا داریم؟ گریه بر حضرت باب سوار شدن بر کشتی نجات هست. چطور این رو نمی تونن درک کنن. نوشتن:

نقل قول:ویژه گی شهادت امام حسین ع چیست که مستلزم این عزاداری ویژه است ؟ آیا به خاطر تعداد زیادی که یکجا به ھمراه امام شهید شدند ؟حدود ھفتاد تن از مریدان امام صادق ھم یک روز در مسجد مدینه سربربریده شدند
. [b]مشابه چنین حوادثی در عصر امام سجاد و امام ھادی ھم رخ نمود

[/b]اول که همه معصومین خودشون دستور فرمودن هر موقع خواستین گریه کنین بر حسین علیه السلام گریه کنین. اینهمه مداح برای چی همیشه گریز می زنن به کربلا؟ آیا غیر از این بوده که خود معصوم فرموده؟

حالا چرا گریه؟ چرا شهادت و اسارت؟ چرا دستور به عزاداری؟ مراجعه شود به این تاپیک بنده:


چرا امام حسین (علیه السلام) کشتی نجات هستند؟ (کتاب خصائص الحسینیه)

نقل قول:آیا ذرّه ای نشان عظمت و الوھیّت و قداست و پیروزی و شکوه و غلبه حق بر باطل در نوحه ها ومراسم سوگواری حسینی ھرگز دیده و احساس یا شنیده می شود ؟ ھرگز

اتفاقا کسی که دو تا کتاب در مورد تحلیل واقعه عاشورا بخونه اوج عزت، قدرت، شکوه، ایمان، ایثار، شهادت، و تمام زیبایی ها رو می تونه در این واقعه ببینه. حالا شاید مداحی ها کم بگذارن اما الحمدلله خطابه ها و بعضی مداح ها و اشعار شاعران به خوبی به این نکات "هرگز" اشاره کرده و میکنه.

نقل قول:واما می ماند دریایی از احادیثی که به امامان و مخصوصا امام صادق نسبت داده می شود درباره ثوابهای بی کران گریستن بر امام حسین. که البته این احادیث را بگذارید پهلوی احادیثی که نمونه هایش را در رساله ی ((پدیده شناسی خرافه)) آوردیم. مثل دعاهای رفع دل درد و دندان درد و پولدار شدن و به بهشت رفتن و گنج پیدا کردن و امثالهم

متاسفانه وقتی ایشون از تاثیر ادعیه بر امراض و مال و علم و ... و از تاثیر علوم غریبه در زندگی بی اطلاع هست و اینها رو خرافه می دونه معلومه که مجبوره دریایی از احادیث نه فقط امام صادق علیه السلام که تمام معصومین پیرامون گریه بر امام حسین علیه السلام رو خرافه بدونه. از ابن طاووس ها و حلی ها و قاضی ها و بهجت ها و علامه های شیعه و مراجع گذشته و کنونی هیچکس نفهمید اینها احادیث خرافه ای هستن فقط ایشون کشف کردن؟ اینهمه عارف بالله که در کشفها و شهودهای خودشون مطالبی دیدن و شنیدن که محکم روایات رو تصدیق میکنه لابد اینها هم ....

نقل قول:چراهرگز دیده نشده که علماء و روحانیون و مراجع شیعه در این مراسم سینه زنی و زنجیرزنی و قمه زنی عملا شرکت کنند

این سوال هم که اصلا جواب نداره. شاید محتوای همین تاپیک جواب این سوال غلط ایشون باشه.

نقل قول:اگربگوییم آنھایی که واقعاً واز ته دل در این مراسم گریه می کنند واقعاً به حال خودگریه می کنند وغم وغصه و داغ و فراق و افسرده گیھای یکسالۀ خود را برون افکنی می کنند به بهانه حسین
. [b]و این تنھا و تنھا خاصیّت مفید و با ارزش این مراسم بعنوان یک حرکت اجتماعی جھت به داشت روانی است و برون افکنی استرس ھا و افسرده گی و غصه ھای تل انبار شده در عرض یک سال . که البته از منظر تحلیل سیاسی – انقلابی امری مضراست زیرا انرژی عدالت جوئی را تخلیه می کند و انگیزه ظلم ستیزی از بین می رود

هیهات. چقدر دور است نویسنده این متن از وادی محبت. ما خودمون چقدر دوریم دیگه این بنده خدا....

زمین و زمان در ایام محرم گریه می کنن. امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هر صبح و شام بر جدشون گریه می کنن. تمام انبیاء و معصومین و ملائکه و ... در ایام محرم گریه ها می کنن اونوقت ایشون میگه چرا با روضه خواندن داغ صاحب عزا را تازه می کنیم. میگم واقعا ایشون معصوم رو در حد یه انسان عادی پایین آورده. اصلا مگر قراره امام زمان ما لحظه ای حادثه کربلا و جنایت یزیدیان رو فراموش کنن که ما یادآوری می کنیم؟ آخه چقدر ....

نقل قول:امام حسین را مبدّل به بدبخت ترین و ذلیل ترین موجود تاریخ بشر نموده ایم وبراین همه ذلت و خفت او می گرییم. این مکتب ذلّت پرستی است نه حق پرستی

آیا همین مکتب بوده که 8 سال دفاع مقدس ما رو به پیروزی منتج کرد؟ اگر این مکتب نبود حزب الله لبنان می موند؟ اگر مکتب حق طلب و ذلت ناپپذیری و شهادت نبود و اگر هر سال اون مکتب با مراسمها و اشک ریختن ها زنده نمی موند الان چیزی از اسلام و شیعه باقی مونده بود... مگر امام خمینی رحمه الله علیه نفرمودن اسلام با همین مراسمها پابرجا مونده.

اگر بخوام می تونم ساعتها روی تک تک این نوشته غلط اندر غلط حرف بزنم. تازه من بیسواد هستم وگرنه دوستان با سواد تالار و علما که می تونن مجلدها بنویسن کما اینکه نوشتن. فقط خواستم چند اشاره کرده باشم علیه نوشته ها که در اندازه خودم از عقیده خودم دفاع کرده باشم.

خدا هدایت کنه همه ما رو و روزی ما کنه همجواری با معصومین رو در آخرت ان شاءالله.

[azade]

(۲۹/شهریور/۹۳ ۰:۵۴)عبدالرحمن نوشته است:  لطفا منبع موثق بدید وگرنه میره تو تاپیک بزرگان چه نگفتند!

پرسیدند نظر آقا در مورد برهنه شدن در عزاداری چیست؟ اگر فیلمبرداری نشود و زنان نیز نبینند چطور؟ آیا از نظر فقهی، ایشان حرام میدانند این کار را؟
در پاسخ به این سوال باید عرض کنیم حضرت آقا توصیه فرمودند به برخی از مداحان که در عزاداری‌ها برهنه نشوند. اما این به عنوان یک فتوای فقهی نیست که ما بگوییم حرام است. خب اگر نامحرمانی نیستند، اگر مسئله سویی بر آن مترتب نیست، دشمنان سواستفاده نمی‌کند خب ممکن است بگوییم حرام هم نباشد؛ مثلا یک جمع محدودی هستند فیلمبرداری هم نمی‌کنند، فقط مردان هستند حالا پیراهن را از تن درآوردند و سینه می‌زنند؛ اما به طور کلی توصیه ایشان این هست - به عنوان یک توصیه - که در عزاداری‌های مردها برهنه نشوند. چرا؟ چون ممکن است هم در معرض دید نامحرمان باشند و هم دشمنان باز از این مسئله سواستفاده کنند برای تبلیغ علیه مکتب اهل بیت.


منبع:
http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=27988

[Ali#59]

(۱/آبان/۹۳ ۱۲:۰۱)nik نوشته است:  پدیده شناسی عزاداران حسینی بسم اللّه الأعرف - پدیده شناسی عزاداری حسینی 1-قبل از ھر چیزی چند مسئله بنیادی و اصولی طرح می کنیم :١

- [/b]آیا شهادت و کشته شدن در راه خدا و برای اِحیای دین او و نبرد بر علیه ستم و فساد و پلیدی ، یک امر حقی است یا نا حق؟ آیا شهادت در معرفت دینی و اسلامی ما نشان پیروزی شهید است یا شکست او در زندگی ؟ اگر شهادت بر حق است و نشان پیروزی شهید است و رضای خدا ، پس آیا در قبال پیروزی و رضای خداوند باید شاد بود وشاکر و جشن گرفت یا به عزا نشست وتاسف خورد ؟ آیا سوگورای و سینه کوبیدن واشک ریختن نشان شادی و تصدیق واقعه است یا نشان ناراحتی و حسرت و انکار آن واقعه ؟

2-البته گریه و تأثر ناشی از دل تنگی حاصل از دست دادن عزیزان که به تازه گی از دنیا رفته اند امری طبیعی است قابل سرزنش نیست هرچند که صبر و بلکه شادی حاصل از مرگ عزیزان مؤمن خالص و خداشناس بخصوص درمرگ عزیزی مؤمن که بی شک در بهشت خداست ،امری بر حق تر و مومنانه تر وخداپسندانه تر است همانطور که خداوند در کتابش می فرماید که اگر خدا را دوست داشته باشید از مرگ نمی ترسید و بلکه بسیار مشتاق آن ھستید
.3-بی شک عزاداری شیعیان برای واقعه
کربلا ناشی از دل تنگی و دوری از امام حسین ع و یارانش هم نمی تواند باشد که
توجیه پذیر باشد

[b]۴ -پس به این ترتیب مذکورعزاداری حسینی به صورت شیوَن و ناله و خود زنی و زنجیر و قمه زدن به خویش ھیچ معنا و تصدیق معرفتی و دینی و اعتقادی و قرآنی و اخلاقی نمی تواند داشته باشد .آیا نه اینست؟۵

-[/b]روح حاکم بر مراسم عزاداری حسینی و نوحه ها و مو عظه های مخصوص محرم تماماً و عمداً نشان دادن حقارت و بدبختی وفلاکت و زجر و تراژدی و فاجعه این واقعه درباه حسین اوست وتحریک دلسوزی و ایجاد رقت و ترحم دربارۀ واقعه ای که نمی بایست رخ می داد
[b]-آیا ذرّه ای نشان عظمت و الوھیّت و قداست و پیروزی و شکوه و غلبه حق بر باطل در نوحه ها ومراسم سوگواری حسینی ھرگز دیده و احساس یا شنیده می شود ؟ ھرگز
-اشتباه بودن و بلکه کاملاً نادرست بودن واقعه کربلا آن بخشی که مربوط به حسین ع و یاران اوست در کل مراسم سوگواری حسینی، فریاد می زند و گویی پیام این مراسم ای نست که : ای شیعیان مبادا که هرگز چنین بلائی بر سر شما هم بیاید. مبادا کاری را که حسین ع ویارانش کردندد و بلائی را که بدست خود بر سر خود آوردند ، شما تکرار کنید
-و سؤال دیگر این است : همه امامان ما کشته شدند و بسیار فجیع و بلکه فجیع تر هم کشته شدند و تنهاتر و بیکس تر کشته شدند
. [/b]امام حسین از همه امامان ما مریدان وعاشقان بیشتری داشت . پس چرا برای ھیچ امام دیگری چنین مراسم عزائی برگزار نمی شود ؟9
-ویژه گی شهادت امام حسین ع چیست که مستلزم این عزاداری ویژه است ؟ آیا به خاطر تعداد زیادی که یکجا به ھمراه امام شهید شدند ؟حدود ھفتاد تن از مریدان امام صادق ھم یک روز در مسجد مدینه سربربریده شدند
. مشابه چنین حوادثی در عصر امام سجاد و امام ھادی ھم رخ نمود
[b]-تفاوت شهادت امام حسین از سایر امامان فقط و فقط به دلیل کشته شدنش در میدان جنگ بود و همین. ولابد جهت کسب خلافت و حکومت ؟1١

[u-پس به راستی انگیزه و معنای[/b] مراسم [u]عزاداری حسین چیست ؟12

-می دانیم که نخستین مراسم عزاداری برای واقعه کربلا در مسجد شام و با حضور یزید و به امر او تدارک دیده شد و سپس کوفیان خائن در کوفه این مراسم را تقلید کردند .این امررا امام حسین پیش بینی کرده بود
. پس از واقعه کربلا به دستور یزید عزاداری کنند تا مردم از خود انتقام بگیرند ،نه از دستگاه خلافت یزید و می دانیم که عمربن عبد العزیز ازخلفای اموی در مراسم سوگورای حسین بسیار افراط می کرد خودش سینه و زنجیر می زد. همانطور که رضا شاه گِل به سر می مالید و هارون الرشید غش می کرد و شاه عباس قمه می زد[/u]
[b]-واما می ماند دریایی از احادیثی که به امامان و مخصوصا امام صادق نسبت داده می شود درباره ثوابهای بی کران گریستن بر امام حسین. که البته این احادیث را بگذارید پهلوی احادیثی که نمونه هایش را در رساله ی ((پدیده شناسی خرافه)) آوردیم. مثل دعاهای رفع دل درد و دندان درد و پولدار شدن و به بهشت رفتن و گنج پیدا کردن و امثالهم
. ((درجهان اسلام و مخصوصاً تشیع بایستی علت دیگری را برای پیدایش خرافات نام برد و آن وجود دریایی ازاحادیث جعلی و مالیخولیایی منسوب بهرسول و امامان است که دردستگاه اموی و بنی عباس بواسطه ملایان دربار ساخته و پراکنده شده است و متاسفانه تا به امروز در متون کتابهای احادیث وجود دارد و تدریس می شود

. ((و رسول گوید خدایا این کتاب در میان امت چه مهجوراست))قرآن- ((این چشمها نیستند که کورند بلکه این دلها هستند که کورند))قرآن- خداوند حتی به پیامبرش که عقل کل اوست می فرماید که: ((بگو پروردگارا بر عقل و علم ویقینم بیفزا)) بدان که رحمتی جز نور عقل نیست وبرکت وخیری جز حکمت نیست و کرامتی جز عرفان نفس نیست وسعادت و خوشبختی ای جز دیدار جمال اعلای پروردگار به صورت خویشتن نیست.((انسان را چه امانتی در نزد خداست که آنرا مطالبه کند جز جمال اعلای پروردگارش که چون دیدارکندخوشبخت گردد.)) قرآن-واین دیداری به نورعقل وعرفان است.رحمت وبهشتی جز عقل و علم و حکمت وعرفان نیست
. پس بدان که ظهور امام زمان که ظهوررحمت مطلقه اش برجهانیان است عرصه جولان غرایز حیوانی و بهشت عیاشی نیست که بشرهم اینک نیز از فرط عیاشی به هلاکت افتاده است.پس ظهور حضرت جز ظهور وحاکمیت علم وحکمت وعرفان قرآنی نیست واینست عدالتش. *2
-تنها و تنها سوگواری وخودزنی اهالی کوفه که به امام خیانت کردند می تواند دارای معنا و مفهومی معقول باشد ولاغیر به معنای انتقام گرفتن از خود
-حال اگر سورچرانیهای حیرت آور ایام محرم را هم در کنار سوگواری های حیرت آورش قراردهیم مسئله بغرنج تر و صدبرابر نامفهوم تر می شود
-و نیز یک سؤال : چراهرگز دیده نشده که علماء و روحانیون و مراجع شیعه در این مراسم سینه زنی و زنجیرزنی و قمه زنی عملا شرکت کنند؟19
-[/b]اگربگوییم آنھایی که واقعاً واز ته دل در این مراسم گریه می کنند واقعاً به حال خودگریه می کنند وغم وغصه و داغ و فراق و افسرده گیھای یکسالۀ خود را برون افکنی می کنند به بهانه حسین
. [b]و این تنھا و تنھا خاصیّت مفید و با ارزش این مراسم بعنوان یک حرکت اجتماعی جھت به داشت روانی است و برون افکنی استرس ھا و افسرده گی و غصه ھای تل انبار شده در عرض یک سال . که البته از منظر تحلیل سیاسی – انقلابی امری مضراست زیرا انرژی عدالت جوئی را تخلیه می کند و انگیزه ظلم ستیزی از بین می رود -می دانیم که به لحاظ تاریخی این هنر امام حسین کشی به شیوه های نو به نو و شقاوت هر چه بیشتر و فزاینده با این نوع نوحه ھا اساساً ازعصر صفوی آغاز شد که شاھان سنّی مذھب بودند که یکشبه خواب نماشده و شیعه آتشین شدند و با شمشیر و توپ کل مردم آذربایجان را یک روزه شیعه ساختند و نخستین شیره کش خانه ها و ف اح ش ه خانه را در تاریخ اسلام رسما بنا نهادند و دست آخر سلطنت را به افعانها هدیه کردند ودوباره به خانقاه اجدادی خود بازگشتند - -و ا مّا یک سؤال دیگر به لحاظ عاطفی :اگرخدای ناکرده اعضای خانواده شما در یک فاجعه مثل تصادف اتومبیل تکه پاره شده باشند و یک نفر از آشنایان در مراسم ختم و چهل و سال و سالگرد بیاید و صحنه دلخراش مرگ خانواده شما را لحظه به لحظه توصیف کند و در هر مراسم این مرگ را درمقابل چشمان شما زنده کند آیا شما خوشتان خواھد آمد ؟ آیا می توانید تحمل کنید ؟آیا آن فرد نوحه خوان را دشمن خودتان تلقی نخواهید کرد که به طور وارونه و موذیانه ای قصد آزار و توهین و شکنجه روانی شما را دارد و نیز قصد اهانت به آن اموات را ؟ آیا آن فرد نوحه خوان را از مراسم بیرون نخواهید انداخت و او را خصم خود تلقی نخواهید کرد؟پس خود حدیث مفصل بخوان از این ماجرا[/i]
[b]. آدم چگونه می تواند کسی را که دوست دارد ھر ساله مرگ فجیع او را در مقابل خود زنده و تئاتری اجرا نماید ؟ اصلاً این چه معنایی می تواند داشته باشد الا یک جنون و مالیخولیا آیا نه اینست ؟

-صدھا سال است که ھر سال لااقل دو روز برای حسین و یاران و خاندانش مراسم سوگواری برگزار می کنیم ولی از زندگی و شخصیت و شرایط اجتماعی و سیاسی واقتصادی او وخاندان و یاران و مسلمانان ما از اجساد تکه پاره شده حسین وخاندان ویارانش در ظهر عاشورا چه می خواهیم. چقدر لذت می بریم از این صحنه !آیا نه اینست؟ ٢۴
-امام حسین را مبدّل به بدبخت ترین و ذلیل ترین موجود تاریخ بشر نموده ایم وبراین همه ذلت و خفت او می گرییم. این مکتب ذلّت پرستی است نه حق پرستی
!به امید آن روز که ظهرعاشورا همه شیعیان به یکدیگر تبریک بگویند از اینکه رهبری دارند که کل هستی و خاندانش را یکجا برای ظهورجمال خدا قربانی کرد
. به امیدروزی که ما هم بتوانیم آن جمال جمیلی که زینب دید و خود را خوشبخت ترین انسان روی زمین نامید را کمی فهم کنیم و در این باب بیندیشیم
. کربلا،عروسی خون خداست و حجله گاه انسان-الله است. این را دریابیم

[b]. منابع:[/i]
[b]*1 از کتاب شیعه شناسی ص 31-33 ،اثرعارف واصل معاصر استادعلی اکبرخانجانی[/*2 از کتاب کلمه الله اثراستاد علی اکبرخانجانی ص 31 - http://khanjany.com[/i]

از این که این تایپیک رو برای ارسال این مطلب انتخاب کردید به هم ریختم!
گریه های بزرگان جلوی چشمتونه میگید کار بیهوده ایه؟ :|

این اشک خیلی ها رو به مقامات بالا (خیلی بالا) رسونده!
کلیپ های امضام رو هم ببینید بد نیست.