دعای عشرات

[یاوران مهدی]

ثواب خواندن این دعا امام صادق علیه السلام فرمودند : نزد ما حرزهایی است که ان را پنهان نگه داشتهایم و به دیگران نمی اموزیم بر پدرم شهادت که او از پدرش و از جدش مرا اگاه ساخته است که حضرت علی علیه السلام فرمودند اگر هر بامداد و شامگاه ان را بگویی هزار هزار فرشته به ان کار وا داشته اند که هر فرشت از نظر سرعت در نوشتن نیروی هزار هزار نویسنده خواهند بخشید
و هزار هزار فرشته برای طلب امرزشت نماینده خواهند شد به هر فرشته امرزش کننده ای نیروی هزار هزار گوینده در سرعت گفتار خواهند بخشید و در دارالسلام برای تو هزار خانه در صد کاخ می سازند که کاخ ان همسایه دارالسلام باشد و برای تو در بهشت

هزار خانه در صد کاخ در همسایگی بهشت می سازند و در بهشت جاوید هزار هزار شهر می سازند و در قبرت نوشته ای همراه تو خواهدبود.

می گوید : این منم چیزی برای تو از گریه وزاری و ترس و لغزش از صراط مستقیم و عذاب جهنم وجود نخواهد داشت . هر انچه بخواهی و انچه دوست داری در ان روز بدست می اوری . روز تو تمام نمی شود مگر اینکه خواسته تو براورده شود وهر چه و هر کجا باشد .به جز شهادت نمی میری وسراسر زندگیت خوشبخت خواهی بود و هرگز به تهیدستی و دیوانگی و پریشانی مبتلا نخواهی شد .

برای تو در هر روز به اندازه سنگینی هر نفس هزار هزار حسنه می نویسند و هزار هزار بدی را محو نابود می کنند و هزار هزار رتبه را بالا می برند و اسمان و زمین برای تو امرزش می خواهند تا اینکه در برابر خدا وند عزوجل بایستی وبرا هر کسی هر حاجتی بخواهی ادا شود و هر حاجتی برای خود و دیگران تا پایان زندگی دنیا و اخرت ادا می شود.


این دعا (1) از دعاهاى بسیار معتبر است که مستحب است - اگر کسى بتواند - هر صبح و شام آن را بخواند; ولى بهترین زمان خواندنش، عصر جمعه مى باشد.
سزاوار است این دعا در آخر روز عرفه ترک نشود ..؛
؛
مرحوم «کفعمى» در «مصباح» آن را از امام حسین(علیه السلام) نقل کرده است.(2) و دعا طبق نقل «شیخ طوسى» در «مصباح المتهجّد» (3) این چنین است که :



" بسم الله الرحمن الرحیم .. "


سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ سُبْحَانَ اللَّهِ آنَاءَ اللَّیْلِ وَ أَطْرَافَ النَّهَارِ سُبْحَانَ اللَّهِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصَالِ سُبْحَانَ اللَّهِ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِبْكَارِ سُبْحَانَ اللَّهِ حِینَ تُمْسُونَ وَ حِینَ تُصْبِحُونَ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِیّا وَ حِینَ تُظْهِرُونَ یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ وَ یُحْیِی الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَ كَذَلِكَ تُخْرَجُونَ سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ ،

منزّه است خدا و ستایش خاص خداست،و معبودى جز خدا نیست،و او از هر وصفى برتر،و جنبش و نیرویى نیست جز به مدد خداى والاى‏ بزرگ،پاك و منزّه است خدا شب هنگام و به گاه روز،پاك و منزّه است خدا صبحگاهان و به گاه عصر،پاك و منزّه است‏ خدا در شامگاه و بامداد،پاك و منزّه است خدا آنگاه كه به شب درآیید و گاهى كه به صبح برآیید،ستایش براى اوست در آسمانها و زمین،و شب هنگام و گاهى كه ظهر مى‏كنید،هم او كه زنده را از مرده بیرون مى‏آورد،و مرده را از زنده خارج مى‏سازد، و به زمین پس از مرگش زندگى مى‏بخشد،و به همین‏گونه شما هم از قبرها بیرون آورده مى‏شوید،منزّه است پروردگارت پروردگار عزّت،از آنچه او را بدان وصف مى‏كنند

وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ سُبْحَانَ ذِی الْمُلْكِ وَ الْمَلَكُوتِ سُبْحَانَ ذِی الْعِزَّةِ وَ الْجَبَرُوتِ سُبْحَانَ ذِی الْكِبْرِیَاءِ وَ الْعَظَمَةِ الْمَلِكِ الْحَقِّ الْمُهَیْمِنِ [الْمُبِینِ‏] الْقُدُّوسِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمَلِكِ الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمَلِكِ الْحَیِّ الْقُدُّوسِ سُبْحَانَ الْقَائِمِ الدَّائِمِ سُبْحَانَ الدَّائِمِ الْقَائِمِ سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ سُبْحَانَ رَبِّیَ الْأَعْلَى سُبْحَانَ الْحَیِّ الْقَیُّومِ سُبْحَانَ الْعَلِیِّ الْأَعْلَى سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ ،

كنند و سلام بر رسولان و سپاس خداى را پروردگار جهانیان،منزّه است صاحب فرمانروایى و ملكوت‏ منزّه است صاحب عزّت و اقتدار،منزّه است دارنده بزرگ‏منشى و عظمت،همان فرمانرواى بر حق سیطره‏دار، داراى نهایت پاكى،منزّه است خداى فرمانرواى زنده‏اى كه هرگز نمى‏میرد،منزّه است خداى فرمانرواى زنده،داراى نهایت‏ پاكى،منزّه است پاینده پایدار،منزّه است پایدار پاینده،منزّه است پروردگار بزرگم،منزّه است پروردگار برترم، منزّه است آن زنده به خود پاینده،منزّه است آن بلند مرتبه برتر،منزّه است او و بلندمرتبه است از هر زشتى و عیب،پاك و پاكیزه است،

رَبُّنَا وَ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ سُبْحَانَ الدَّائِمِ غَیْرِ الْغَافِلِ سُبْحَانَ الْعَالِمِ بِغَیْرِ تَعْلِیمٍ سُبْحَانَ خَالِقِ مَا یُرَى وَ مَا لا یُرَى سُبْحَانَ الَّذِی یُدْرِكُ الْأَبْصَارَ وَ لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَصْبَحْتُ مِنْكَ فِی نِعْمَةٍ وَ خَیْرٍ وَ بَرَكَةٍ وَ عَافِیَةٍ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَتْمِمْ عَلَیَّ نِعْمَتَكَ وَ خَیْرَكَ وَ بَرَكَاتِكَ وَ عَافِیَتَكَ بِنَجَاةٍ مِنَ النَّارِ وَ ارْزُقْنِی شُكْرَكَ وَ عَافِیَتَكَ وَ فَضْلَكَ وَ كَرَامَتَكَ أَبَدا مَا أَبْقَیْتَنِی اللَّهُمَّ بِنُورِكَ اهْتَدَیْتُ وَ بِفَضْلِكَ اسْتَغْنَیْتُ وَ بِنِعْمَتِكَ أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَیْتُ،

پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح،منزّه است آن پاینده بى غفلت،منزّه است آن داناى ناآموخته،منزّه است آن‏ آفریننده دیدنیها و نادیدنیها،منزّه است آن‏كه دیده‏ها را دریابد و دیده‏ها او را در نیابند و اوست لطیف‏ آگاه،خدایا،در حالى صبح كردم كه از جانب تو بودم در نعمت و خیر و بركت و سلامتى كامل،پس درود فرست بر محمّد و خاندانش‏ و نعمت و خیر و بركات و سلامتى را بر من با نجات از آتش دوزخ تمام كن،شكرگذارى و سلامتى و فضل‏ و كرامتت را همواره تا گاهى كه زنده هستم روزى‏ام فرما،خدایا!به نورت هدایت یافتم و به احسانت‏ بى‏نیاز گشته و به نعمتت صبح و شام كردم،

اللَّهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُكَ وَ كَفَى بِكَ شَهِیدا وَ أُشْهِدُ مَلائِكَتَكَ وَ أَنْبِیَاءَكَ وَ رُسُلَكَ وَ حَمَلَةَ عَرْشِكَ وَ سُكَّانَ سَمَاوَاتِكَ وَ أَرْضِكَ [أَرَضِیكَ‏] وَ جَمِیعَ خَلْقِكَ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ وَحْدَكَ لا شَرِیكَ لَكَ وَ أَنَّ مُحَمَّدا صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ وَ أَنَّكَ عَلَى كُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ تُحْیِی وَ تُمِیتُ وَ تُمِیتُ وَ تُحْیِی وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَ أَنَّ النَّارَ حَقٌّ وَ [أَنَ‏] النُّشُورَ حَقٌّ وَ السَّاعَةَ آتِیَةٌ لا رَیْبَ فِیهَا،

خدایا!تو را گواه مى‏گیرم و گواهى تو مرا بس است،و و گواه مى‏گیرم همه فرشتگان و پیامبران و رسولان و حاملان عرش و ساكنان آسمانها و زمین‏ و همه آفریده‏هایت را بر اینكه همانا تویى خدا،معبودى جز تو نیست،یگانه و بى‏شریكى و اینكه محمّد (درود خدا بر او و خاندانش)بنده و فرستاده تو است و اینكه تو بر هرچیز توانایى،زنده مى‏كنى و مى‏میرانى‏ و مى‏میرانى و زنده مى‏سازى و گواهى مى‏دهم كه بهشت و دوزخ و برانگیخته شدن مردگان حق است و قیامت آمدنى است‏ كه تردیدى در آن نیست

وَ أَنَّ اللَّهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ وَ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّا حَقّا وَ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ هُمُ الْأَئِمَّةُ الْهُدَاةُ الْمَهْدِیُّونَ غَیْرُ الضَّالِّینَ وَ لا الْمُضِلِّینَ وَ أَنَّهُمْ أَوْلِیَاؤُكَ الْمُصْطَفَوْنَ وَ حِزْبُكَ الْغَالِبُونَ وَ صَفْوَتُكَ وَ خِیَرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ نُجَبَاؤُكَ الَّذِینَ انْتَجَبْتَهُمْ لِدِینِكَ وَ اخْتَصَصْتَهُمْ مِنْ خَلْقِكَ وَ اصْطَفَیْتَهُمْ عَلَى عِبَادِكَ وَ جَعَلْتَهُمْ حُجَّةً عَلَى الْعَالَمِینَ،

و اینكه خدا مردگان را برخواهد انگیخت و شهادت مى‏دهم كه على بن ابى طالب امیر مؤمنان بر حق بر حق است و پیشوایان از فرزندانش امامان هدایت‏گر و ره‏یافته‏اند،نه گمراهند و نه گمراه‏كننده و اینكه آنان اولیاء برگزیده تو،و حزب پیروز تو،و بندگان خالص تو بهترین‏ انتخاب‏شدگان از میان مخلوقات تواند و بهترین برگزیده‏شدگانى هستند كه براى بیان دینت برگزیدى و از میان بندگانت خاص خود ساختى و ایشان‏ را بر بندگانت برگزیدى و بر جهانیان حجّت قرار دادى،

صَلَوَاتُكَ عَلَیْهِمْ وَ السَّلامُ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ اللَّهُمَّ اكْتُبْ لِی هَذِهِ الشَّهَادَةَ عِنْدَكَ حَتَّى تُلَقِّنَنِیهَا یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ أَنْتَ عَنِّی رَاضٍ إِنَّكَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدا یَصْعَدُ أَوَّلُهُ وَ لا یَنْفَدُ آخِرُهُ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدا تَضَعُ لَكَ السَّمَاءُ كَنَفَیْهَا [كَتِفَیْهَا] وَ تُسَبِّحُ لَكَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَیْهَا اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدا سَرْمَدا أَبَدا لا انْقِطَاعَ لَهُ وَ لا نَفَادَ وَ لَكَ یَنْبَغِی وَ إِلَیْكَ یَنْتَهِی فِیَّ وَ عَلَیَّ وَ لَدَیَّ وَ مَعِی وَ قَبْلِی وَ بَعْدِی وَ أَمَامِی وَ فَوْقِی وَ تَحْتِی وَ إِذَا مِتُّ وَ بَقِیتُ فَرْدا وَحِیدا ثُمَّ فَنِیتُ ،

درود و سلام و رحمت و بركاتت بر آنان‏ باد،بار الها!این شهادت را نزد خود براى من ثبت كن،تا آن را در روز قیامت بر زبانم جارى كنى درحالى‏كه‏ از من خشنود باشى،همانا تو بر آنچه مى‏خواهى توانایى.خدایا!تو را سپاس سپاسى كه آغازش بالا رود و انجامش پایان نگیرد،خدایا! تو را سپاس،سپاسى كه آسمان براى تو بر دوش كشد و زمین و هركه بر آن است تو را آنچنان تسبیح كند.خدایا! تو را سپاس،سپاسى همواره و همیشگى كه گسست و پایانى برایش نباشد و تنها سزاوار تو باشد و به تو بیانجامد،سپاسى كه‏ نمایان شود در دلم و بر تنم و نزد من و با من و پیش از من و پس از من و پیش رویم و بالاى سرم و زیر پایم و آنگاه كه مرگم فرا رسد و یگانه و تنها مانم سپس فانى شوم

وَ لَكَ الْحَمْدُ إِذَا نُشِرْتُ وَ بُعِثْتُ یَا مَوْلایَ اللَّهُمَّ وَ لَكَ الْحَمْدُ وَ لَكَ الشُّكْرُ بِجَمِیعِ مَحَامِدِكَ كُلِّهَا عَلَى جَمِیعِ نَعْمَائِكَ كُلِّهَا حَتَّى یَنْتَهِیَ الْحَمْدُ إِلَى مَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى كُلِّ أَكْلَةٍ وَ شَرْبَةٍ وَ بَطْشَةٍ وَ قَبْضَةٍ وَ بَسْطَةٍ وَ فِی كُلِّ مَوْضِعِ شَعْرَةٍ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدا خَالِدا مَعَ خُلُودِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدا لا مُنْتَهَى لَهُ دُونَ عِلْمِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدا لا أَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِیَّتِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدا لا أَجْرَ لِقَائِلِهِ إِلا رِضَاكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ،

و تو را سپاس گاهى كه زنده و برانگیخته شوم،اى سرور من،خدایا!و تو را ستایش و سپاس براى همه صفات پسندیده‏ات و بر همه نعمتهایت،سپاسى بلند و بى‏پایان،كه آن را اى پروردگار ما پسندیده دارى و از آن خشنود شوى،خدایا!تو را سپاس بر هر خوردن و نوشیدن و هر دست یافتن و هر بست و گشودن،و در برابر هر تار مو كه به ما دادى،خدایا!تو را سپاس سپاسى پاینده به پایندگى‏ات و تو را سپاس سپاسى كه نهایت‏ آن را جز دانشت نداند و تو را سپاس سپاسى كه پایان آن را جز مشیتّت نخواهد و تو را سپاس سپاسى كه جز خشنودى تو مزدى براى گوینده‏اش نیست و تو را سپاس بر بردباری ‏ات پس از آن‏كه دانستى

وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ بَاعِثَ الْحَمْدِ وَ لَكَ الْحَمْدُ وَارِثَ الْحَمْدِ وَ لَكَ الْحَمْدُ بَدِیعَ الْحَمْدِ وَ لَكَ الْحَمْدُ مُنْتَهَى الْحَمْدِ وَ لَكَ الْحَمْدُ مُبْتَدِعَ الْحَمْدِ وَ لَكَ الْحَمْدُ مُشْتَرِیَ الْحَمْدِ وَ لَكَ الْحَمْدُ وَلِیَّ الْحَمْدِ وَ لَكَ الْحَمْدُ قَدِیمَ الْحَمْدِ وَ لَكَ الْحَمْدُ صَادِقَ الْوَعْدِ وَفِیَّ الْعَهْدِ عَزِیزَ الْجُنْدِ قَائِمَ الْمَجْدِ وَ لَكَ الْحَمْدُ رَفِیعَ الدَّرَجَاتِ مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ مُنْزِلَ [مُنَزِّلَ‏] الْآیَاتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ ،

و تو را سپاس بر گذشتت،پس از آنكه بر عذاب توانا بودى و تو را سپاس اى سرچشمه سپاس و تو را سپاس اى به ارث‏برنده سپاس و تو را سپاس اى آفریننده سپاس و تو را سپاس اى نهایت سپاس و تو را سپاس اى پدیدآورنده سپاس و تو را سپاس اى خریدار سپاس، و تو را سپاس اى صاحب سپاس،و تو را سپاس اى دیرینه سپاس و تو را سپاس اى راست وعده،اى وفادار به عهد اى سپاه توانا،اى مجد و عظمتت پایدار و تو را سپاس اى بلند پایه ،اى پاسخگوى خواسته‏ها،اى فرود آورنده‏ آیات از بالاى هفت آسمان،

عَظِیمَ الْبَرَكَاتِ مُخْرِجَ النُّورِ مِنَ الظُّلُمَاتِ وَ مُخْرِجَ مَنْ فِی الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ مُبَدِّلَ السَّیِّئَاتِ حَسَنَاتٍ وَ جَاعِلَ الْحَسَنَاتِ دَرَجَاتٍ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ غَافِرَ الذَّنْبِ وَ قَابِلَ التَّوْبِ شَدِیدَ الْعِقَابِ ذَا الطَّوْلِ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ إِلَیْكَ الْمَصِیرُ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ فِی اللَّیْلِ إِذَا یَغْشَى وَ لَكَ الْحَمْدُ فِی النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى وَ لَكَ الْحَمْدُ فِی الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ كُلِّ نَجْمٍ وَ مَلَكٍ فِی السَّمَاءِ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الثَّرَى وَ الْحَصَى وَ النَّوَى وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِی جَوِّ السَّمَاءِ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِی جَوْفِ الْأَرْضِ،

اى داراى بركات بزرگ،اى درآورنده نور از دل تاریكیها و اى‏ بیرون آورنده آنان‏كه در تاریكیهایند به سوى نور،اى دگرگون كننده گناهان به نیكیها،و بالا برنده حسنات در مراتب بهشت، خدیا!تو را سپاس اى آمرزنده گناه و اى پذیراى توبه و اى عذابت سخت و اى صاحب عطاى بى‏حدّ،معبودى جز تو نیست.بازگشت همه به سوى تو است.خدیا!تو را سپاس در شب گاهى كه روز را مى‏پوشاند،و تو را سپاس در روز آنگاه كه آشكار مى‏گردد و تو را سپاس در آخرت و دنیا،و تو را سپاس به تعداد همه ستاره‏ها و همه فرشتگان آسمانى و تو را سپاس به شماره ذرات خاك و ریگ و دانه‏ها و تو را سپاس به عدد آنچه در میان آسمان است و تو را سپاس به عدد آنچه در درون زمین است

وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْزَانِ مِیَاهِ الْبِحَارِ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْرَاقِ الْأَشْجَارِ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحْصَى كِتَابُكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ وَ الْهَوَامِّ وَ الطَّیْرِ وَ الْبَهَائِمِ وَ السِّبَاعِ حَمْدا كَثِیرا طَیِّبا مُبَارَكا فِیهِ كَمَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى وَ كَمَا یَنْبَغِی لِكَرَمِ وَجْهِكَ وَ عِزِّ جَلالِكَ

و تو را سپاس به میزان وزن آبهاى دریا،و تو را سپاس به شماره برگ‏ درختان و تو را سپاس به عدد آنچه روى زمین است،و تو را سپاس به تعداد آنچه كتابت برشمرده و تو را سپاس به عدد آنچه دانشت آن را فراگرفته،و تو را سپاس به شماره آدمیان و پریان و حشرات و پرندگان‏ و چهارپایان و درندگان،سپاسى فراوان و سپاسى پاك كه در آن بركت باشد آنچنان‏كه پذیرى،اى پروردگار ما و خشنود گردى،و آنچنان‏كه سزاوار بزرگوارى ذات و بزرگى جلال تواست.

پس ده مرتبه مى‏گویى :

لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ

معبودى جز خدا نیست،یگانه و بى‏شریك است،فرمانروایى و ستایش تنها از آن اوست و اوست،لطیف و آگاه.

و نیز ده مرتبه می گویی :

لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی وَ هُوَ حَیٌّ لا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ

معبودى جز خدا نیست،یگانه و بى‏شریك است،فرمانروایى و ستایش از آن اوست،زنده مى‏كند،و مى‏میراند،مى‏میراند و زنده مى‏كند و او خود زنده‏اى است كه هرگز نمى‏نمیرد،نیكى به دست اوست و او بر هر چیزى تواناست.

و ده مرتبه:

أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ

آمرزش مى‏جویم از خدایى كه معبودى جز او نیست،زنده و به خود پاینده است،و تنها به سوى او باز مى‏گردم‏

و ده مرتبه ؛ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ
و ده مرتبه ؛ یَا رَحْمَانُ یَا رَحْمَانُ
و ده مرتبه ؛ یَا رَحِیمُ یَا رَحِیمُ

و ده مرتبه ؛ یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ
ده مرتبه ؛ یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ
و ده مرتبه یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ

و ده مرتبه ؛ یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ
و ده مرتبه؛ یَا حَیُّ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ
و ده مرتبه ؛ یَا اللَّهُ یَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ

و ده مرتبه ؛ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
و ده مرتبه ؛ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
و ده مرتبه ؛ اللَّهُمَّ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ

و ده مرتبه ؛ آمِینَ آمِینَ ؛
و ده مرتبه سوره توحید.

پس می گویی :

اللَّهُمَّ اصْنَعْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لا تَصْنَعْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ فَإِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ وَ أَنَا أَهْلُ الذُّنُوبِ وَ الْخَطَایَا فَارْحَمْنِی یَا مَوْلایَ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

خدایا!با من آن كن كه شایسته تو است،نه آن‏كه سزاوار من است چه همانا تو شایسته پروا و آمرزشى و من درخور گناهان و خطاهایم،پس به من رحم كن.اى مولاى من كه تو مهربان‏ترین مهربانانى

و ده مرتبه:

لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَدا وَ لَمْ یَكُنْ لَهُ شَرِیكٌ فِی الْمُلْكِ وَ لَمْ یَكُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِیرا

جنبش و نیرویى نیست جز برآمده از سوى خدا،توكل نمودم بر زنده پاینده‏اى كه نمى‏میرد،و ستایش خداى را كه فرزندى نگرفته و در فرمانروایى شریكى‏ برایش نبوده و از خوارى و ناتوانى سرپرستى نداشته است و بى‏اندازه بزرگش شمار.

____________________________________

----
1. سبب نام گذارى این دعا به عشرات (عشرات یعنى «دَه ها») این است که در پایان این دعا ذکرهایى آمده که هر کدام ده بار تکرار مى شود.
2. مصباح کفعمى، صفحه 87 .
3. مصباح المتهجّد، صفحه 84 و جمال الاسبوع، صفحه 456 و بحارالانوار، جلد 87، صفحه 74.