شمر شناسی

[Eve]

ﻣﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺑﻼ ﺑﻪ ﮐﻼﺱ ﺷﻤﺮ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﯾﻢ . ﯾﮏ ﮐﻼﺱ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺷﻤﺮ . ﺷﻤﺮﯼ ﮐﻪ
ﺷﺎﻧﺰﺩﻩ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﮑﻪ ﺭﻓﺘﻪ، ﺟﺎﻧﺒﺎﺯ ﺍﻣﯿﺮ ﺍﻟﻤﻮﻣﻨﯿﻦ ﺑﻮﺩ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻮﻻ ﺯﺧﻤﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﭼﻪ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺟﻨﮓ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﺭﺳﯿﺪ؟ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺍﯾﻦ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻣﺎ .
** ﻭﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎﯼ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﺷﻤﺮ ﻗﺎﺗﻞ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ **
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ‏( ﻉ ‏) ﺭﺍ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﺳﺎﻧﺪ؟ !
ﻓﺮﺩﯼ ﮐﻪ ۱۶ ﺑﺎﺭ ﭘﺎﯼ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﺣﺞ ﺭﻓﺖ !
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﺑﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺤﺴﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ، ﺷﻤﺮ ﺑﻦ ﺫﯼ ﺍﻟﺠﻮﺷﻦ ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﺳﭙﺎﻩ
ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺻﻔﯿﻦ ﻭ ﺟﺎﻧﺒﺎﺯ ﺍﻣﯿﺮ ﺍﻟﻤﻮﻣﻨﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺟﻨﮓ ﺗﺎ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﭘﯿﺶ ﺭﻓﺖ .
ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺣﺎﻻ ﺩﺭ ﮐﺮﺑﻼ ﺷﻤﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺑﺎ ﻭﺭﻭﺩﺵ ﺑﻪ ﮐﺮﺑﻼ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻋﻮﺽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺷﻤﺮ ﺁﺩﻡ
ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﻫﺎﯼ ﺷﻤﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﮕﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﻣﺎﻝ ﺷﻤﺮ ﺍﺳﺖ
ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯾﺪ . ﺣﺎﻝ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯾﺪ، ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺷﻤﺮ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺣﻠﻘﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﯽ ﺯﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ !
ﻓﺮﺽ ﮐﻨﯿﺪ ﺍﻻﻥ ﺍﺯ ﺻﺤﻨﻪ ﮐﺮﺑﻼ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﺪ، ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﺷﻤﺎ
ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﺣﺎﺿﺮﯾﺪ ﺑﺎ ﭘﺎﯼ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﻭﯾﺪ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﺪ : ﻧﻪ ! ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺳﻪ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ ﮐﻪ ﺯﺧﻢ ﺧﺴﺘﮕﯽ، ﺗﺸﻨﮕﯽ ﻭ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺩﺍﺭﺩ . ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺑﺮﻭﯾﺪ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ
ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﯾﺪ . ﺍﯾﻦ ﺁﻗﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺻﺤﺒﺘﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ‏(ﺷﻤﺮ ‏) ﺷﺎﻧﺰﺩﻩ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﭘﺎﯼ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ
ﺣﺞ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺷﻤﺮ ﺍﻫﻞ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﯾﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻋﺮﻕ ﻣﯽ
ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ، ﻋﺮﺑﺪﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ؛ ﺷﻤﺮ ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﺁﻥ ﻃﺮﻑ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﭘﯿﻨﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ .
ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺍﻫﻞ ﺗﻬﺠﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ‏( ﺹ ‏) ﻫﻢ ﺩﯾﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻪ ﮐﺮﺑﻼ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺻﺪﺍ ﺯﺩ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ‏« ﻣﮕﺮ ﺷﻤﺎ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﯾﺪ؟ ‏»
ﺍﻻﻥ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻗﺒﻠﻪ ﻧﻤﺎﺯ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ، ﺭﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﯼ ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪ .
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻣﺴﻌﻮﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺮﺑﻼ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ۲۰۰۰۰ ﻧﻔﺮ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﺕ ﻏﺴﻞ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻏﺴﻞ ﻗﺮﺑﻪ
ﺍﻟﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ ﻭ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﻏﺴﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﺛﻮﺍﺑﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ ﻇﻬﺮ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺑﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﺎﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ، ﺍﺫﺍﻥ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻃﺮﻑ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﺎﺯ
ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺁﻥ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻧﻤﺎﺯ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ ! ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺍﺑﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﺷﻤﺎ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﯿﺴﺖ ! ﻭ ﺣﺒﯿﺐ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : ‏« ﻧﻤﺎﺯ ﺷﻤﺎ ﻗﺒﻮﻝ ﺍﺳﺖ؟ ! ‏» ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﻣﯽ
ﺷﻮﺩ . ﺣﺒﯿﺐ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ . ﺣﻀﺮﺕ ﺣﺒﯿﺐ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﺯ ﻇﻬﺮ ﺍﺑﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺧﺼﻮﺻﯿﺎﺗﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮﯼ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﻨﻔﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ؟ﻣﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺑﻼ ﺑﻪ ﮐﻼﺱ ﺷﻤﺮ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻧﯿﺎﺯ
ﺩﺍﺭﯾﻢ . ﯾﮏ ﮐﻼﺱ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺷﻤﺮ . ﺷﻤﺮﯼ ﮐﻪ ﺷﺎﻧﺰﺩﻩ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﮑﻪ ﺭﻓﺘﻪ، ﺟﺎﻧﺒﺎﺯ ﺍﻣﯿﺮ
ﺍﻟﻤﻮﻣﻨﯿﻦ ﺑﻮﺩ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻮﻻ ﺯﺧﻤﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﭼﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺟﻨﮓ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ
ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﺭﺳﯿﺪ؟ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺍﯾﻦ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻣﺎ .
ﺷﻤﺮ ﺑﺎ ﺳﻪ ﻭﯾﮋﮔﯽ، ﺷﻤﺮ ﺷﺪ :
1 . ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺧﺼﻮﺻﯿﺖ ﺷﻤﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ : ﺷﮑﻢ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻣﻬﻢ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻏﺬﺍﯼ ﺧﻮﺏ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻏﺬﺍ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﺯﺩ .ﺁﯾﺎ ﻏﺬﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ
ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺳﺖ؟ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﺎﻫﺎﺭ ﻓﺮﺩﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﻋﻮﺍﯼ ﺷﮑﻢ ﺩﻋﻮﺍﯼ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﻫﺴﺘﯿﻢ . ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﯿﺪ ﺍﺧﺘﻼﻑ
ﻫﻤﻪ ﻏﺬﺍﻫﺎ ﯼ ﻋﺎﻟﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ ﺁﻗﺎﯼ ﺟﻮﺍﺩﯼ ﺁﻣﻠﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﺪ :
‏« ﻓﺮﻕ ﺗﻤﺎﻡ ﻏﺬﺍﻫﺎ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺯ ﻧﻮﮎ ﺯﺑﺎﻥ ﺗﺎ ﺗﻪ ﺯﺑﺎﻥ . ‏» ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺬﺷﺖ
ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭼﻠﻮ ﮐﺒﺎﺏ ﻭ ﭘﯿﺘﺰﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﻧﺎﻥ ﻭ ﻣﺎﺳﺖ . ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﻋﻮﺍﻫﺎ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﻫﻤﯿﻦ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ .
ﺷﻤﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﻋﻮﺍﯼ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺣﻞ ﮐﻨﺪ . ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﮐﺮﺩ ﺟﮕﺮ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﮔﻔﺖ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ، ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ، ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ، ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺟﮕﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﺄ
ﺧﯿﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ . ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﺟﮕﺮ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﺮﺩ . ﺩﻭﺩ ﺟﮕﺮ ﮐﺒﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ . ﺩﺭ ﺯﺩﻧﺪ
ﮐﺴﯽ ﮔﻔﺖ : ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺑﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﻏﺬﺍ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻫﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻏﺬﺍ
ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ، ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﺍﯾﻦ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺪﻫﯿﺪ ‏» ﺩﻭﺳﺘﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ : ﻣﻮﻻ ﻋﻠﯽ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﯼ ﺷﮑﻢ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺣﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﻏﺬﺍﯾﺶ ﺑﮕﺬﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺳﻌﺪﯼ : ﺗﻨﻮﺭ ﺷﮑﻢ ﺩﻡ ﺑﻪ ﺩﻡ
ﺗﺎﻓﺘﻦ ﻣﺼﯿﺒﺖ ﺑﻮﺩ ﺭﻭﺯ ﻧﺎﯾﺎﻓﺘﻦ ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺣﻞ ﮐﻨﺪ . ﺷﻤﺮ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻄﻦ ﯾﻌﻨﯽ
ﺍﺳﯿﺮ ﻭ ﺑﻨﺪﻩ ﯼ ﺷﮑﻢ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ .ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺑﻬﻠﻮﻝ ﺍﺯ ﺭﺍﻫﯽ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ . ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺻﺪﺍ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﺼﯿﺤﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺑﯿﻨﺪﺍﺯﺩ ﺑﻬﻠﻮﻝ ﮔﻔﺖ : ﺣﻮﺻﻠﻪ
ﻧﺼﯿﺤﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ . ﺍﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺳﻮﺍﻟﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﭙﺮﺳﻢ؟ ﮔﻔﺖ : ﺑﻔﺮﻣﺎ . ﺑﻬﻠﻮﻝ ﮔﻔﺖ : ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﻏﺬﺍ
ﺑﺨﻮﺭﯼ ﻭ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻫﺎﻧﺖ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﯼ ﻏﺬﺍ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﺮﻓﺖ ﭼﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﺣﺎﺿﺮﯼ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﺛﺮﻭﺗﺖ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﯽ؟ ﻫﺎﺭﻭﻥ ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﻧﯿﻤﯽ ﺍﺯ ﺛﺮﻭﺗﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ . ﺑﻬﻠﻮﻝ ﮔﻔﺖ :
ﺣﺎﻻ ﺳﻮﺍﻟﻢ ﺭﺍ ﻃﻮﺭﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . ﺍﮔﺮ ﻏﺬﺍ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺭﻓﺖ ﻭﻟﯽ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﯼ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺩﻓﻊ ﮐﻨﯽ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﮔﻔﺖ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻡ . ﻧﺼﻒ ﺛﺮﻭﺗﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ﺗﺎ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻢ . ﺑﻬﻠﻮﻝ
ﮔﻔﺖ : ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﻫﻤﻪ ﺩﻋﻮﺍ ﺳﺮ ﯾﮏ ﺭﻭﺩﻩ ﻭ ﯾﮏ ﻓﺮﻭ ﺩﺍﺩﻥ ﻭ ﭘﺲ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﯾﺰﻩ
ﮐﺎﺭﯼ ﻫﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻋﺼﯿﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ : ﺗﻘﻮﺍ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺧﺎﺭﻫﺎﯼ ﺭﯾﺰ ﺩﺭ
ﭘﺎﯾﺖ ﻧﺮﻭﺩ ﯾﺎ ﺧﺎﺭﻫﺎﯼ ﺩﺭﺷﺖ؟ ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻫﺮ ﺩﻭ . ﺗﻘﻮﺍ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻪ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻮﭼﮏ ﺷﻮﯼ
ﻭ ﻧﻪ ﺑﺰﺭﮒ . ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺭﯾﺰ، ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺍﺭﺗﮑﺎﺏ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ .
2 . ﻧﮑﺘﻪ ﯼ ﺩﻭﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺷﻤﺮ ﺑﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺩﯾﺪﻥ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﻪ
ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺮﺑﻼ ﺁﻣﺪ . ﺷﻤﺮ ﻧﺰﺩ ﻋﺒﯿﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻦ ﺯﯾﺎﺩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯾﯽ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ
ﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﺑﻪ ﻋﺒﯿﺪﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﯿﺪ . ﻋﻤﺮﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ : ﺍﯼ ﺍﻣﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺣﺴﯿﻦ ﻣﺬﺍﮐﺮﻩ ﮐﺮﺩﻡ . ﺣﺴﯿﻦ ﺩﻭ
ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﺩﺍﺭﺩ : ۱- ﺑﻪ ﻣﮑﻪ ﻭ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ . ۲- ﺍﮔﺮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﻭﺩ .ﻋﻤﺮ ﺑﻦ
ﺳﻌﺪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺟﻨﮕﯽ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﺩ . ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﺎﯾﺖ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪ . ﻋﺒﯿﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ : ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﻃﻮﺭﯼ ﺷﻮﺩ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺣﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﺷﻤﺮ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﻋﺒﯿﺪﺍﻟﻠﻪ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺍﻻﻥ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺴﯿﻦ ﺩﺭ ﭼﻨﮓ
ﺗﻮﺳﺖ . ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﺩﺍﺭﺩ ﺳﺎﺯﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﺩﺭ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﮐﯿﻠﻮ ﻣﺘﺮﯼ ﻣﺎ ﺍﺭﺩﻭ ﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻨﺠﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ . ﺍﮔﺮ ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ ﺩﺭ ﻣﮑﻪ ﻭ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﺑﺮﻫﻢ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﻭ
ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺷﻮﺩ . ﺍﺑﻦ ﺯﯾﺎﺩ ﮔﻔﺖ : ﺧﻮﺏ ﮔﻔﺘﯽ .
ﺍﻻﻥ ﭼﻨﮕﺎﻝ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﮔﻠﻮﯾﺶ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻪ . ﺧﻮﺩﺕ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﻭ ﺑﺮﻭ . ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﻤﺮﺑﻦ
ﺳﻌﺪ ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺠﻨﮕﻢ، ﮔﺮﺩﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﻢ ﻭ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ؟ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﻟﺸﮕﺮ
ﺷﻮﻡ؟ ﺍﺑﻦ ﺯﯾﺎﺩ ﮔﻔﺖ : ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﻦ . ﺷﻤﺮ ﺁﺩﻣﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻭ ﺁﻥ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ . ﺍﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺡ
ﺷﻘﺎﻭﺕ ﭘﯿﺸﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﻮﺭﻩ ﺣﺠﺮﺍﺕ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻓﺎﺳﻘﯽ ﻧﺰﺩ ﺷﻤﺎ
ﺁﻣﺪ ﻭ ﺧﺒﺮﯼ ﭘﯿﺶ ﺷﻤﺎ ﺁﻭﺭﺩ، ﺯﻭﺩ ﺗﺄﯾﯿﺪﺵ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﻭ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺧﺒﺮ ﭼﯿﻨﯽ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻟﺬﺕ ﻧﺒﺮﯾﺪ . ﻣﺜﻼ ﻓﺮﺩﯼ
ﻧﺰﺩ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﻭ ﺧﺒﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ؟ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎﺏ ﻏﯿﺒﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﺪ .
3 . ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺪ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻟﯽ ﺑﺪ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻫﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﺧﻢ ﺑﺮ
ﺟﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ . ﺣﻔﺮﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻫﺎ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻨﺪ .
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺧﺼﻮﺻﯿﺖ ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ ﺍﻣﺎ
ﻫﯿﭻ ﮐﺸﻮﺭﯼ ﻟﻄﯿﻔﻪ ﺳﺎﺯ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﯿﺴﺖ . ﻫﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﯼ ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭ ﮐﺮﺑﻼ
ﺷﻤﺮ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﺁﺯﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺍﺑﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺯﺩ . ﺍﯾﻦ ﺳﻪ ﺧﺼﻮﺻﯿﺖ
ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺒﺎﺯ ﺍﻣﯿﺮ ﺍﻟﻤﻮﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺷﻤﺮ ﺭﺍ ﺳﺎﺧﺖ، ﺷﻤﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺮﺑﻼ ﺑﺎ ﻗﺴﺎﻭﺕ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮ ﺳﯿﻨﻪ
ﭘﺴﺮ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺭﺣﻤﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺿﺮﺑﻪ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻥ ﺍﺑﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭﺍﺭﺩ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﺳﺮﺧﻮﻥ ﭼﮑﺎﻥ ﺣﺴﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻗﺘﻠﮕﺎﻩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ.

منبع: محرم ماه عشق
فلسفه و عرفان اسلامی

[آوا]

بسم الله الرحمن الرحیم

شهید مطهری: شمر امروزت را بشناس


اگر حسین بن علی بود، میگفت اگر میخواهی برای من عزاداری کنی، برای من سینه و زنجیر بزنی، شعار امروز تو باید فلسطین باشد. شمر 1300 سال پیش مرد، شمر امروز را بشناس.
اگر پیغمبر اسلام زنده می بود، امروز چه میکرد؟ درباره چه مسئله ای می اندیشید؟

والله و بالله قسم میخورم که پیغمبر اکرم در قبر مقدسش امروز از یهود می لرزد.

این یک مسئله دو دو تا چهار تاست. اگر کسی نگوید، گناه کرده است، من اگر نگویم و الله مرتکب گناه شده ام، هر خطیب و واعظی اگر نگوید، مرتکب گناه شده است. گذشته از جنبه اسلامی، فلسطین چه تاریخچه ای دارد؟

قضیه فلسطین مربوط به دولتی از دولت‌های اسلامی هم نیست، مربوط به یک ملت است، ملتی که او را به زور از خانه اش بیرون کرده اند...

والله و بالله ما در برابر این قضیه مسئولیم. به خدا قسم مسئولیت داریم. به خدا قسم ما غافل هستیم. و الله قضیه ای که دل پیغمبر اکرم را امروز خون کرده است، این قضیه است. داستانی که دل حسین بن علی را خون کرده، این قضیه است. اگر میخواهیم به خودمان ارزش بدهیم، اگر میخواهیم به عزاداری حسین بن علی ارزش بدهیم، باید فکر کنیم که اگر حسین بن علی امروز بود و خودش میگفت برای من عزاداری کنید، میگفت چه شعاری بدهید؟ آیا میگفت بخوانید: "نوجوان اکبر من " یا میگفت بگویید: "زینب مضطرم الوداع، الوداع "، چیزهایی که من (امام حسین) در عمرم هرگز به این جور شعارهای پست و کثیف ذلت آور تن ندادم و یک کلمه از این حرفها نگفتم؟! اگر حسین بن علی بود، میگفت اگر میخواهی برای من عزاداری کنی، برای من سینه و زنجیر بزنی، شعار امروز تو باید فلسطین باشد. شمر امروز موشه دایان است. شمر 1300 سال پیش مرد، شمر امروز را بشناس. امروز باید در و دیوار این شهر با شعار فلسطین تکان میخورد.

هی دروغ در مغز ما کردند که آقا این یک مسئله داخلی است، مربوط به عرب و اسرائیل است.
... به قول عبدالرحمن فرامرزی؛ اگر مال اینهاست و مذهبی نیست، چرا یهودیان دیگر دنیا مرتب برای اینها پول میفرستند؟ ما چه جوابی در مقابل اسلام و پیغمبر خدا داریم؟ آیا چند روز پیش در روزنامه نخواندید که در سال گذشته یهودیان سایر نقاط دنیا، نه یهودیانی که فعلاً شناسنامه اسرائیلی دارند، 500 میلیون دلار برای اینها فرستادند که با این پولها فانتوم بخرند، بمب بریزند بر سر مسلمانان.

شنیده ام یهودیان ایران خودمان در سال گذشته معادل پول 2 فانتوم فرستادند. 36 میلیون دلار پول از یهودیان ایران خودمان برای آنها به عنوان کمک رفت. من آن یهودی‌ها را به عنوان اینکه یهودی هستند، ملامت نمیکنم، ما خودمان را باید ملامت کنیم، او به همکیش خود کمک کرده است، با کمال افتخار پول میفرستد، رسیدش هم از موشهدایان میآید و آن را در بازار هم نشان میدهد، میگوید بیا رسیدش را ببین. مگر همین 2، 3 شب پیش ننوشتند (من بریدهاش را از "اطلاعات " دارم) که الآن فقط یهودیان مقیم امریکا روزی یک میلیون دلار به اسرائیل کمک میکنند؟!

آن وقت، تلاش ما مسلمین در این زمینه چه بوده است؟ به خدا خجالت دارد ما خودمان را مسلمان بدانیم، خودمان را شیعه علی بن ابیطالب بخوانیم. اصلاً من باید بگویم بعد از این داستانی را که ما از علی بن ابیطالب نقل میکنیم، حرام است که دیگر در منابر نقل کنیم که روزی علی بن ابی طالب شنید، دشمن به کشور اسلامی حمله کرده است؛ "و هذا اخو غامد و قد وردت خیله الانبار "، بعد فرمود شنیده ام زینب یک زن مسلمان یا زنی را که در حمایت مسلمانان است، گرفته اند. شنیده ام دشمن، سرزمین مسلمین را غارت کرده است، مردانشان را کشته است، اسیر کرده است، متعرض زنان آنها شده است، زیورها را از گوش و دست زنها جدا کرده است. بعد همین علی بن ابیطالب که ما اظهار تشیع او را میکنیم و نسبت به او حساسیت‌های بی‌معنی و دروغین نشان میدهیم فرمود: «فلو ان امرءا مسلما مات من بعد هذا اسفا ما کان به ملوما بل کان به عندی جدیراً»(1). اگر یک مرد مسلمان با شنیدن این خبر دق کند و بمیرد، سزاوار است و مورد ملامت نیست.

آیا ما وظیفه نداریم که کمک مالی به آنها بکنیم؟ آیا اینها مسلمان نیستند، عزیزان ندارند؟ آیا اینها برای حق مشروع بشری قیام نمیکنند؟ کیست که امروز منکر شود که فلسطینی‌های آواره، حق بازگشت به وطن خود را ندارند؟ من در سفر مکه بعضی از اینها را دیدم. یک جوانهایی، فقط میگفتند: دماء الشهداء، ما امیدمان فقط به خون شهدایمان است. افرادی در میان آنها هستند که والله برای لباسشان محتاجند و برهنه میجنگند. اگر 700 میلیون جمعیت مسلمان دنیا، هر فرد روزی یک ریال بدهد، در سال نزدیک به 300 میلیارد دلار میشود. اگر فقط مردم ایران که 25 میلیون نفر هستیم و 98 درصد ما مسلمان است، هر فرد، روزی یک ریال به فلسطینی‌ها کمک کند، در سال حدود 90 میلیون تومان میشود. اگر یک عشر مسلمانان هم هر کس روزی یک ریال کمک کند، در سال 9 میلیون تومان میشود. «فضل الله المجاهدین باموالهم و انفسهم (2) الذین آمنوا و هاجروا و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم»(3).

به وسیله مال که میتوانیم کمک کنیم. والله این انفاق واجب است، مثل نماز خواندن و روزه گرفتن واجب است. اولین سؤالی که بعد از مردن از ما میکنند، همین است که در زمینه همبستگی اسلامی چه کردید؟ پیغمبر فرمود: «من سمع مسلماً ینادی یا للمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم» (4) هر کس بشنود، صدای مسلمانی را که فریاد میکند یاللمسلمین، مسلمانان به فریاد من برسید، و او را کمک نکند، دیگر مسلمان نیست، من او را مسلمان نمیدانم. چه مانعی دارد که ما برای اینها حساب باز کنیم؟ چه مانعی دارد که مقدار کمی از درآمد خودمان را اختصاص به اینها بدهیم؟ چرا یهودیان دنیا حتی یهودیان ایران کمک بکنند و ملت‌های دیگر آنها را تحسین کنند، بارک الله بگویند، ملت بیدار بگویند، ولی ما نکنیم؟ مردم بیدار آن مردمی هستند که فرصت شناس باشند، دردشناس باشند، حقایق شناس باشند.

من وظیفه خودم را عمل کردم. وظیفه من فقط گفتن بود و خدا میداند، جز تحت فشار وجدان و وظیفه خودم چیز دیگری نبود. این کمک مالی را وظیفه شما میدانم. و وظیفه خودم و هر خطیب و واعظی میدانم که این را بگوید، بر هر خطیب و واعظی من واجب میدانم که چنین حرفی را بزند. مراجع تقلید بزرگی مثل آیت‌الله حکیم و دیگران، رسماً فتوی دادهاند که کسی که در آنجا کشته میشود، اگر نماز هم نخواند، شهید در راه خداست. پس بیاییم به خودمان ارزش بدهیم، به کار و فکر خودمان ارزش بدهیم، به کتاب‌های خودمان ارزش بدهیم، به پول‌های خودمان ارزش بدهیم، خودمان را در میان ملل دنیا آبرومند بکنیم. علت اینکه دولت‌های بزرگ جهان چندان درباره سرنوشت ما نمیاندیشند، این است که معتقدند، مسلمان غیرت ندارد. امریکا را فقط همین یکی جری کرده است. میگوید مسلمان جماعت غیرت ندارد، همبستگی و همدردی ندارد.

میگوید یهودی که برای پول میمیرد، جز پول چیزی نمیشناسد، خدایش پول است، زندگیش پول است، حیات و مماتش پول است، به یک چنین مسئله حساسی که میرسد، روزی یک میلیون دلار به هم کیشانش کمک میکند ولی 700 میلیون مسلمان دنیا کوچکترین کمکی به همکیش خود نمیکنند...

-=-=-=-=-=-=-=-=-


پی‌نوشت:
متن کامل این سخنرانی در جلد دوم "حماسه حسینی " منتشر شده است.
1- نهج البلاغه، خطبه 27.
2- سوره نساء، آیه 95.
3- سوره توبه، آیه 20.
4- اصول کافیج 2 ص 164 (به جای مسلما، رجلا آمده).
5- لهوف ص 50.

[135]

و لعن الله شمراً

به راحتی از این فراز تاریخ هم نمی شود عبور کرد:
زخمی پای علی علیه السلام،
جانباز صفین
و حال:
قاتل فرزندش حسین علیه السلام
وقتی «خوب» ها این قدر زود «بد» می شوند،
نباید فقط به یک دعای ساده دل خوش کرد که:
اللهم اجعل عواقب امورنا خیراً!
باید به دنبال ریشه ها و علت ها بود.

اگر نیایش های شمر را برای شما بخوانند و به شما نگویند که این ها مال شمر است، شما با آن ها گریه می کنید و صد البته حال! هیچ گاه گفته نمی شود که وقتی شمر دستش را به حلقه ی خانه ی خدا می زد، چگونه با خدا زمزمه می کرد.
شاید خسته شوید!
اما فضایل شمر بالاتر از این ها است:
شانزده بار با پای پیاده به سفر حج رفتن
و آن حال عجیب در دعاها و مناجات ها
را به سوابق قبلی اضافه کنید
حال اگر جرأت دارید بگویید: لعن الله شمراً
فکر نکنید آن هایی که با علی علیه السلام جنگیدند یا به کربلا آمده بودند، کافر و بی وضو بودند.
در کربلا هر روز 20 هزار نفر در فرات غسل می کردند.
نیت غسل را می دانید؟
غسل « قربه الی الله» برای قتل حسین علیه السلام (تاریخ مسعودی)
غسل می کردند تا ثوابش بیشتر شود.
شمر چگونه شمر شد؟
راه کارهای شمر شدن یا سبک زندگی شمر گونه
اولین خصوصیت شمر این بود که می گفت: شکم از هر چیز برای من مهم تر است.
آیا غذا برای ما اولین مساله در زندگی است؟
بسیاری از خانواده ها وقتی که شام می خورند، به فکر ناهار فردا هستند.
(اشتباه نکنید، با شکم مشکلی نیست، اما امان از شکم محوری)
دومین نکته ای که در شخصیت شمر بود این بود که:
چشم دیدن پیشرفت هیچ کس را نداشت. به خاطر همین مساله، پا شد و آمد کربلا.
دیگر خصوصیتی که شمر داشت، مسخره کردن دیگران بود.
دائم دیگران را دست می انداخت.
روضه هایش را برایتان خوانده اند.
همین روضه ها یک دوره درس آدم سازی است.
روضه:
در کربلا شمر بارها دست انداخت و حرف های آزار دهنده ای به امام زد.
این صفات از جانباز امیر المومنین، شمر ساخت.
ببخشید!
خدا فقط یک امام حسین علیه السلام داشت که شمر شد قاتل شان.
خدا که نمی تواند هزار امام حسین علیه السلام بیافریند تا شمر بودن تک تک انسان ها را اثبات کند.
تاریخ را باید این گونه خواند
عاشورا را هم:
و لعن الله شمراً
یعنی من از همه رفتارهایی که انسان را به شمر شدن می رساند دوری خواهم کرد و از آن بیزارم.

کتاب: اولین کارگاه شمر شناسی
با الهام از سخنان دکتر سنگری و پناهیان
زیر نظر دانشگاه امام صادق

[SAViOR]

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

[mortozpasha]

خانه طراحان انقلاب اسلامی هم زمان با فرارسیدن ماه محرم تازه‌ترین طرح‌های خود را با عنوان «شمر زمانه‌ات را بشناس» منتشر کرده‌اند.