عدم اعتماد

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم


عدم اعتماد
« نشانه شناسی منظومه ی فکری رهبر انقلاب در رابطه با آمریکا »

گفتمان استکبارستیزی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در عرصه‌ی روابط بین‌الملل، با تکیه بر دو ایده‌ی «استقلال-آزادی» و نفی «سلطه‌جویی-سلطه‌پذیری»، دولت ایالات متحده‌ی آمریکا را به‌مثابه‌ی غیریت خود در رأس نظام سلطه تعریف و شناسایی می‌نماید.

این پژوهش، با ارائه‌ی شواهد نظری و تجربی در قالب دقایق گفتمانی، به تبیین و تحلیل چرایی‌های تاریخی و هویتیِ بی‌اعتمادی رهبری انقلاب ایران نسبت به رابطه‌ی ایران با ایالات متحده پرداخته است؛ به‌نحوی‌که امتناع اعتماد به دولت آمریکا را اعلام می‌دارد.

این مهم، آن چیزی است که در غالب تصمیم‌سازی‌ها و اقدامات در طول سه دهه‌ی گذشته مغفول مانده و مورد بی‌توجهی نخبگان سیاسی و دولتمردان ایالات متحده‌ی آمریکا قرار گرفته است. حال آنکه اعتماد رمز تعامل است. در این رابطه، با اتکا به چارچوب نظری جیمز روزنا، به تحلیل چشم‌انداز رابطه‌ی ایران با آمریکا پرداخته شده است.

دانلود اندیشنامه عدم اعتماد

در ابتدای کتاب می خوانیم :

مذاكره در موضوعات خاص اشكالی ندارد؛ منتها گفتم من اعتماد ندارم، خوش‌بین نیستم به مذاكره، لكن می‌خواهند مذاكره كنند، بكنند؛ ما هم به اذن الله ضرری نمی‌کنیم. یك تجربه‌ای در اختیار ملّت ایران است - كه حالا من مختصراً عرض خواهم كرد - این تجربه ظرفیت فكری ملّت ما را بالا خواهد برد؛ مثل تجربه‌ای كه در سال ۸۲ و ۸۳ در زمینه‌ی تعلیق غنی‌سازی انجام گرفت، كه آن‌وقت تعلیق غنی‌سازی را در مذاكرات با همین اروپایی‌ها، جمهوری اسامی برای یك مدّتی پذیرفت. خب ما دو سال عقب افتادیم، لكن به نفع ما تمام شد. چرا؟ چون فهمیدیم كه با تعلیق غنی‌سازی، امید همكاری از طرف شركای غربی مطلقاً وجود ندارد. اگر ما آن تعلیق اختیاری را - كه البتّه به نحوی تحمیل‌شده بود، لكن ما قبول كردیم، مسئولین ما قبول كردند - آن روز قبول نكرده بودیم، ممكن بود كسانی بگویند خب یك ذرّه شما عقب‌نشینی می‌کردید، همه‌ی مشكلات حل می‌شد، پرونده‌ی هسته‌ای ایران عادی می‌شد.


آن تعلیق غنی‌سازی این فایده را برای ما داشت كه معلوم شد با عقب‌نشینی، با تعلیق غنی‌سازی، با عقب افتادن كار، با تعطیل كردن بسیاری از كارها مشكل حل نمی‌شود؛ طرف مقابل دنبال مطلب دیگری است؛ این را ما فهمیدیم، لذا بعد از آن شروع كردیم غنی‌سازی را آغاز كردن.


البتّه بنده همچنان كه گفتم خوش‌بین نیستم؛ من فكر نمی‌کنم از این مذاكرات آن نتیجه‌ای را كه ملّت ایران انتظار دارد، به دست بیاید، لكن تجربه‌ای است؛ ایرادی ندارد امّا لازم است ملّت بیدار باشد.


ما از مسئولین خودمان كه دارند در جبهه‌ی دیپلماسی فعّالیت می‌کنند، كار می‌کنند، قرص و محكم حمایت می‌کنیم، امّا ملّت باید بیدار باشد، بداند چه اتّفاقی دارد می‌افتد تا بعضی از تبلیغاتچی‌های مواجب‌بگیر دشمن و بعضی از تبلیغاتچی‌های بی‌مزد و مواجب - از روی ساده‌لوحی - نتوانند افكار عمومی را گمراه كنند.