✿اَلسَّلامُ عَلَيْکَ ياحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ(علیه السلام)✿

[حسن عزتي]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يَابْنَ رَسُولِ رَبِّ الْعالَمينَ

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ یابْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يَابْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا اَبا مُحَمَّدالْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ.

حدود 40 روز مانده به 28 صفر.یعنی یک اربعین مانده تا سالروز شهادت کریم ابن کریم،حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام).

امامی که هرگاه نامی از او ساری و جاری شود ذهنیتی جز غربت و مظلومیت در اذهان نقش نمی بندد.

و مادر اشتباهی بزرگ به سر می بریم چراکه حسن ابن علی (علیه السلام) سردار رشید سپاه حیدر کرار و از امامان عالم و مجاهد بودند.

در این تاپیک داستانهایی کوتاه را ازین همام ارسال خواهم داشت،باشد که کریم اهل بیت (علیه السلام) دست گیر ما در حشر گردد.



زینت بخش این فضا،غزلی در رثای حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام):

هنوز راه ندارد کسی به عالم تو

نسیم هم نرسیده به درک پرچم تو

نسیم پنجرهء وحی! صبح زود بهشت

"اذا تنفس ِ" باران هوای شبنم تو

تو در نمازی و چون گوشواره می لرزد

شکوه عرش خدا، شانه های محکم تو

به رمز و راز سلیمان چگونه پی ببرم؟

به راز عِزّةُ للّه نقش خاتم تو

من از تو هیچ به غیر از همین نفهمیدم

که میهمان همه ماییم و میزبان همه تو

تو کربلای سکوتی و چارده قرن است

نشسته ایم سر سفرهء مُحرم تو

چقدر جملهء"احلی من العسل " زیباست

و سالهاست همین جمله است مرهم تو

هوای روضه ندارم ولی کسی انگار

میان دفتر من می نویسد از غم تو

گریز می زند از ماتمت به عاشورا

گریز می زند از کربلا به ماتم تو

***

فقط نه دست زمین دور مانده از حرمت

نسیم هم نرسیده به درک پرچم تو.

---

یک

صـبح جمعه،15 رمضان،سال سوم هجری

کودک را دادند به پیامبر برای نام گذاری.پارچه ی زردی دورش بود،
پیامبر آن را با سفید عوض کرد.قبلا فرموده بود به بچه ها لباس زرد
نپوشانید.نشست در انتظار وحی.

جبرئیل نازل شد،تبریک می گفت: " محمد جان! علی برای تو مثل هارون است برای موسی. نام پسرش را همان بگذار که نام پسر بزرگ هارون بوده."

چه بوده؟
شبر؛به عربی می شود حسن.

نامش را گذاشتند حسن،نامی که تا آن روز هیچ کس نداشته.

کشف الغمه،ج 1،ص 526

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

[آفتاب]

بیچاره دستی که گدای مجتبی نیست

یا آن سری که خاک پای مجتبی نیست

بر گریه ی زهرا قسم مدیون زهراست

چشمی که گریان عزای مجتبی نیست

....

یا حسن ابن علی ادرکنی

[mohammad reza]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام

صلوات
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
یا الله
التماس دعا

[135]

الَّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحمَد و آلِ محمد و عجِّل فَرَجَهُم

[Tolou]

بسم الله الرحمن الرحیم

بعضی دردها به زبان ساده است اما عمقش می سوزاند...

السلام علیک یا حسن بن علی(علیه السلام)

هر وقت اسم امام حسن (علیه السلام) میاد یاد مادر(سلام الله علیها) میفتم
هم به خاطر ماجرای کوچه ...
هم این که مادر(سلام الله علیها) گفته چرا برای حسنم روضه نمیخونید...

اولین روضه ی امام حسنم (علیه السلام) را روبروی درب ورودی حرم امام حسین (علیه السلام) شنیدم...
هیچ گاه فراموش نخواهم کرد...

التماس دعا

[Farzaneh]

بسم الله....

زیارت نامه ی امام حسن مجتبی(علیه السلام)

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ
يَابْنَ رَسُولِ رَبِّ الْعالَمينَ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ
يَابْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ
يَابْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا حَبيبَ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا صِفْوَةَ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا اَمينَ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا حُجَّةَ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا نُورَ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا صِراطَ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا بَيانَ حُکْمِ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا ناصِرَ دينِ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا ناصِرَ دينِ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ اَيُّهَا السَّيِدُ الزَّکِيُّ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ اَيُّهَا الْبَرُّ الْوَفِيُّ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ اَيُّهَا الْقائِمُ الاْمينُ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ اَيُّهَا الْعالِمُ بِالتَّأْويلِ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ اَيُّهَا الْهادِي الْمَهْديُّ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ اَيُّهَا الطّاهِرُ الزَّکِيُّ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ اَيُّهَا التَّقِيُّ النَّقِيُّ السَّلامُ عَلَيْکَ اَيُّهَا الْحَقُّ الْحَقيقُ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ اَيُّهَا الشَّهيدُ الصِّدّيقُ
اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا اَبا مُحَمَّد
الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ.

ای مسیحای مسیحا پرور عالم حسن
ای به دستت رشته عشق بنی آدم حسن
گرچه بی نام ونشانم یاامام مجتبی
خاکبوس آستانم یاامام مجتبی

یا حسن ِغریب مادر...

[حضرت عشق]

بارها چرخ سـتـمــکار تو را کشت حسن(علیه السلام)

ماجرای در و دیـــــوار تو را کشت حسن(علیه السلام)

غم بی دردی و انصار تو را کشت حسن(علیه السلام)

به چه تقصیر دگر یـار تو را کشت حسن(علیه السلام)

[عبدالرحمن]

نیست کس غیر از خدا آگاه از سوز نهانم

خون دلهایی که خوردم ریخت بیرون از دهانم

زهر نانوشیده قلبم بود مثل لاله پرپر

بس که آمد بر جگر از دوستان زخم زبانم

در وطن نه در میان خانه ی خود هم غریبم

قاتلم گر دیده یارب همسر نامهربانم

قلب من شد پاره آن روزی که خود در کوچه دیدم

مادرم نقش زمین گردید پیش دیده گانم

جعده زهرم داد امّا قاتلم باشد مغیره

بر لب از ظلمی که او کرده چهل سال است جانم

خون دل هایی که زهرا و علی خوردند عمری

اشگ گردید و روان شد از دو چشم خون فشانم

هر کجا افتاد چشمم یا به ثانی یا مغیره

رنگ از رویم پرید و سوخت مغز استخوانم

من که ختم الانبیا خوانده است طاووس بهشتم

در میان آشیان چون طایر بی آشیانم

باغبان گلشن وحیم ولی از بس غریبم

هم نشین خارها در بین باغ و بوستانم

سوخت یاقوت لبم از زهر و شد معلوم آخر

از چه پیغمبر زطفلی بوسه می زد بر دهانم

گر چه آل مصطفی ظلم فراوان دید «میثم»

نیست از من هیچکس مظلوم تر در خاندانم