لذت حلال بخشی از برنامه مومنین

[مصطفي مازح7610]

داشتن یک زندگی هماهنگ و همه جانبه کار آسانی نیست. گاهی برنامه ما ناقص است و به بخشهایی از آن نمیرسیم و در عین حال برای آن بخش ناقص دغدغه داریم و همین دغدغه باعث میشود به فکر چاره ای برای آن باشیم. اما گاهی برنامه ما ناقص است و برای آن دغدغه هم نداریم و در دراز مدت از این موضوع ضررهای جدی خواهیم کرد.

یکی از موضوعاتی که در باره آن افراط و تفریط زیاد وجود دارد بحث تفریح در زندگی است . گاه تفریحات در زندگی به حدی است که هدف اصلی زندگی گم میشود و گاهی تفریحات در برخی زندگی ها آنقدر کم میشود و دغدغه نسبت به آن وجود ندارد، که سایر کارها را هم مختل میکند.

نکته حائز اهمیت این است که طبق فرمایش معصومین لذت حلال بردن برای مومنین نه تنها بد نیست بلکه یک ضرورت است وهمین تفریح هم میتواند به قصد قربت انجام شود.

البته گاهی برخی مومنین به شرایطی میرسند که کارشان و عبادتشان و معاشرتشان برایشان عین تفریح است ولی تا وقتی به این مرحله نرسیده است باید مراعات تفریحات هم بشود.

در حدیث زیر از امام رضا به اهمیت مدیریت زمان و بخشهای مهم زندگی اشاره شده که ما تنها به گوشه کوچکی از این فرمایش اشاره ای کردیم.

امام رضا عليه السلام :
إجتَهِدوا أن يَكونَ زَمانُكُم أربَعَ ساعاتٍ : ساعَةً مِنهُ لِمُناجاةِ اللّه ِ و ساعَةً لِأمر المَعاشِ و ساعةً لِمُعاشَرَةِ الإخوانِ و الثِّقاتِ و الَّذينَ يُعَرِّفُونَ عُيُوبَكُم و يَخلِصونَ لَكُم فِي الباطِنِ و ساعَةً تَخلُونَ فِيها لِلَذّاتِكُم و بِهذِهِ السّاعَةِ تَقدِروُن عَلَى الثَّلاثِ ساعاتٍ ؛
فقه الرّضا عليه السلام ، ص 337 .

امام رضا عليه السلام :

بكوشيد كه زمانتان را به چهار بخش تقسيم كنيد : زمانى براى مناجات با خدا ؛ زمانى براى تأمين معاش ؛ زمانى براى معاشرت با برادران و معتمدانى كه عيب هايتان را به شما مى شناسانند و در دل شما را دوست دارند ، و ساعتى براى كسب لذّت هاى حلال با بخش چهارم توانايى انجام دادن سه بخش ديگر را به دست مى آوريد.

اينم چند بيت در مدح حضرت امام رضا (علیه السلام)

همیشه قبل هر حرفی برایت شعر می‌خوانم
قبولم کن من آداب زیارت را نمی‌دانم

نمی‌دانم چرا این قدر با من مهربانی تو
نمی‌دانم کنارت میزبانم یا که مهمانم

نگاهم روبه‌روی تو بلاتکلیف می‌ماند
که از لبخند لبریزم، که از گریه فراوانم

به دریا می‌زنم، دریا ضریح توست غرقم کن
در این امواج پرشوری که من یک قطره از آنم

سکوت هرچه آیینه، نمازم را طمأنینه
بریز آرامشی دیرینه در سینه پریشانم

تماشا می‌شوی آیه به آیه در قنوت من
تویی شرط و شروط من اگر گاهی مسلمانم

اگر سلطان تویی دیگر ابایی نیست می‌گویم:
که من یک شاعر درباری‌ام مداح سلطانم