پرهيز از تبعيض نژادي در سيره رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

جواد مخبریان

پرهيز از تبعيض نژادي در سيره رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

نویسنده :
علي محمد تاج الدين
كلمات كليدي :
تاريخ، پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، تبعيض نژادي، جاهليت

در دوران جاهلیت عرب، مسألهی تبعیض نژادی به طرز بسیار فجیعی بیداد میکرد. افرادی که غیر عرب و سیاه چرده بودند از هیچ امتیازی برخوردار نبودند. این گونه افراد تنها به عنوان برده جهت رفاه حال و منافع اشراف عرب به کار گرفته میشدند.

پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در چنین عصر و در میان چنین انسانهایی زندگی میکرد. با شروع رسالت نبوی، ایشان مأمور شدند تا مهر باطلی بر تمام آداب و رسوم و خرافات عصر جاهلی بزنند؛ لذا در راستای اصلاحات اجتماعی، نژادگرایی را طرد کرد و آزادی و شرافت را برای آنها به ارمغان آورد.

مساوات و عدم تبعیض نژادی از دیدگاه قرآن

با ظهور اسلام، تمام آمال و آرزوها و منافع اشراف با چالش مواجه شد؛ زیرا بسیاری از آنها دارای پشتوانهی عقلی و منطقی نبودند. یکی از این منافع، تبعیض نژادی و به بند کشیدن افراد سیاه پوست بود. لذا قرآن با تفاخرها و امتیازات نژادی به شدت مقابله کرده است.

«یا ایها الناس انا خلقناکم من ذکر و انثی و جعلناکم شعوبا و قبائل لتعارفوا ان اکرمکم عند الله اتقاکم»

ای مردم! ما شما را به صورت زن و مرد آفریدیم، و شما را گروه گروه گردانیدیم تا یکدیگر را بشناسید. بدون شک بهترین و گرامیترین شما نزد خدا با تقواترین شماست.[1]

علامه طباطبایی در تفسیر این آیه مینویسد: «اگر شمول آیه را بپذیریم، قرآن همهی اختلافات طبقاتی را که موجب تفاخر میشود نفی کرده است و هیچ انسانی بر دیگری برتری ندارد مگر به تقوا.[2]

شأن نزول آیه شریفه

در شأن نزول آیه مطالبی آمده است که بیانگر همین امر است:

1. نقل شده است که یکی از موالی قبیله بنیبیاضه دختری از آنان را خواستار شده بود. پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به بستگان دختر فرمود که با این امر موافقت کنند. آنان در پاسخ گفتند: ای رسولخدا! آیا دختران خود را به موالی(بردگان) خود دهیم؟ لذا این آیه نازل شد و این گونه تفاخرات طبقاتی را نفی نمود.[3]

2. نیز از قول ابنعباس نقل شده است که پس از فتح مکه، پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به بلال حبشی دستور داد که بالای کعبه برود و اذان بگوید و او اذان گفت. عتاب بن اسید ابیعیص گفت: خدا را سپاس که پدرم فوت کرده و نیست تا این روز را ببیند. سپس حارث بن هشام گفت: محمد جز این کلاغ سیاه مؤذن دیگری را نیافت؟ ابوسفیان گفت: من چیزی نمیگویم. چون میترسم پروردگار آسمان او را با خبر سازد. پس جبرییل بر پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نازل شده و از تفاخر به نسب و تکاثر اموال و کوچک شمردن فقیران منع کرد و اساس و ملاک برتری را تقوا اعلام فرمود.[4]

بنابراین خاستگاه و ریشهی تمام انسانها یکی است که همان خداوند متعال است و همین امر منشأ اصلی مساوات اسلامی است.

عدم تبعیض نژادی در سیره رسولخدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در طول رسالت 23 ساله خود، در فرصتها و موقعیتهای مختلف، اعراب را از بالیدن به تفاخرات نسبی و قبیلگی برحذر میداشت و میفرمود: «نسبهای خود را نزد من نیاورید بلکه عملهای خود را آورید.»[5]

ایشان پس از فتح مکه و در حساسترین لحظه خطبهای ایراد کرده و مساوات اسلامی را بر همگان اعلام نمود:

«یا ایها الناس! الا ان ربکم واحد و ان اباکم واحد، الا لا فضل لعربی علی عجمی، و لا لعجمی علی عربی، و لا لاسود علی احمر، و لا لاحمر علی اسود الا بالتقوی، الا هل بلغت؟ قالوا: نعم، قال: لیبلغ الشاهد الغائب.»

مردم! آگاه باشید که پروردگارتان یکی است و پدرتان نیز یکی است، بنابراین بدانید که نه عرب بر عجم و نه بالعکس، و نه سیاه بر سفید و نه بالعکس هیچ برتری ندارد مگر به تقوا. آیا این حقیقت را ابلاغ کردم؟ گفتند: آری. فرمود: حاضران به غائبان ابلاغ کنند.[6]

نیز ایشان در خطبهای که در حجهالوداع خواندند بار دیگر این حقیقت را گوشزد کردند:

«ایها الناس! ان ربکم واحد و ان اباکم واحد. کلکم لآدم و آدم من تراب، ان اکرمکم عندالله اتقاکم، و لیس لعربی علی عجمی فضل الا بالتقوی ... »

«... تمام شما از آدمید و آدم از خاک و در حقیقت گرامیترین شما با تقواترین شماست ...»[7]

در جای دیگر به نقل از مالک اشعری فرمودند: «ان الله لا ینظر الی احسابکم و لا الی انسابکم و لا الی اجسامکم و لا الی اموالکم و لکن ینظر الی قلوبکم، فمن کان له قلب صالح تحنن الله علیه، و انما انتم بنو آدم و احبکم الیه اتقاکم. »

بیگمان خداوند به نژادها، خانوادهها، بدنها و داراییهای شما نظر ندارد، بلکه به قلبهای شما مینگرد و آن کسی را که قلب صالحی دارد مورد مهر و رحمت خود قرار میدهد و شما همگی فرزندان آدمید و محبوبترین شما نزد خدا با تقواترین شماست.[8]

یکی از نمونههای بارز مساوات اجتماعی در سیرهی پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ازدواج جویبر و ذلفا است. جویبر از اهالی یمامه بود. وی که در زمرهی مسلمانان خالص در آمده بود، مردی کوتاه قامت، زشترو و تنگدست بود؛ اما باطنی زیبا و روحی لطیف داشت. روزی پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به او گفت: «چه خوب است که ازدواج کنی تا پاکدامنی خود را حفظ کنی.» جویبر گفت: ای رسولخدا چگونه؟ در حالی که من نه حسبی، نه مالی و نه جمالی دارم. چه کسی رغبت میکند با من ازدواج کند؟ پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: «ای جویبر! خداوند به وسیلهی اسلام بسیاری از کسانی را که در جاهلیت محترم و شریف بودند پایین آورد و بسیاری از آنان که خوار و بیمقدار بودند را بالا آورد ... بیگمان محبوبترین مردم نزد خدا در روز قیامت، فرمانبردارترین آنان نسبت به خدا و با تقواترینشان است. »

سپس به او پیشنهاد داد تا با «ذلفا» دختر زیاد بن لبید (از بزرگان انصار ) ازدواج نماید. وقتی که زیاد با این ازدواج به دلیل هم شأن نبودن جویبر با آنها، مخالفت کرد، پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به زیاد فرمود: «ای زیاد! جویبر مؤمن است و مرد مؤمن شایسته و همتای زن مؤمن است. پس با این ازدواج موافقت کن و مخالفت نکن. »[9]

نیز روزی غلام سیاهی با «عبدالرحمن بن عوف» که از بزرگان عرب به شمار میرفت، نزاعشان گرفت. عبدالرحمن خشمگین شد و به غلام گفت: ای سیاهزاده! هنگامی که این سخن به گوش پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) رسید، برآشفت و فرمود: «هیچ سفید زادهای بر سیاهزاده جز به حق (تقوا) برتری ندارد.[10]

پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) همواره با افراد پاک و با ایمان مانند سلمان، ابوذر و بلال و ... همنشین بود و برای وی تفاوتی نمیکرد که این افراد پاک از اشراف باشند یا از فقرا. برای وی، تنها تقوا و ایمان ملاک بود.

روزی گروهی از سران قریش نزد رسولالله آمده و گفتند: ای محمد! آیا به مصاحبت با این افراد خشنود گشتهای و توقع داری ما از آنها پیروی کنیم و در کنار آنها بنشینیم؟ اگر آنها را از خود دور سازی، شاید نزد تو بیاییم و از تو پیروی کنیم و به عنوان دوستانت در اطرافت باشیم. در این هنگام آیه 52 سوره مبارکه انعام نازل شد و خداوند به رسولش فرمود: «و لا تطرد الذین یدعون ربهم بالغداوة و العشیّ یریدون وجهه»[11]

و کسانی که صبح و شام پروردگارشان را میخوانند و جز ذات پاک او نظری ندارند، از خود دور مکن.

راویان میگویند: زنی سیاه پوست، فقیر و تنگدست در مسجد به سر میبرد. پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مدتی او را ندید و جویای حالش شد. به آن حضرت گفتند: او از دنیا رفته است. پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آزرده خاطر گشته و به یاران خویش فرمودند: «چرا به من خبر ندادید.»؟ آن گاه از یاران خود خواست که وی را به مزار او راهنمایی کنند.[12]

همچنین درباره بلال حبشی هنگامی که حرف «شین» را «سین» تلفظ میکرد و برخی از منافقان این را دستاویزی برای مسخره کردن او قرار داده بودند، فرمود: «سین بلال نزد خدای متعال شین است. به راستی که سین بلال بهتر از شین شماست.»[13]

پس با توجه به موارد ذکر شده و نیز شواهد فراوان دیگری که این جا مجال پرداختن به آنها نیست، به این حقیقت خواهیم رسید که میزان ارزش انسانها قوم، قبیله، نژاد، ثروت و امثال اینها نیست بلکه بازگشت همه ارزشها به ایمان و تقوای الهی است، آن چنان که خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: «صبغة الله و من احسن من الله صبغة»

رنگ الهی (رنگ ایمان و توحید بپذیرید) و چه رنگی بهتر از رنگ خدایی است؟[14]

[1] . حجرات 13

[2] . طباطبایی، محمد حسین، المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، قم، انتشارات اسلامی جامعه مدرسین، چاپ پنجم، 1375ش، ج18 صص487تا490

2.حقی بروسوی، اسماعیل، تفسیر روح البیان، بیروت، دارالفکر، بی تا، ج9 ص90 - مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ اول، 1374ش، ج22 صص 199-200

[4] . همان

[5] . یعقوبی، محمد بن ابی یعقوب، تاریخ یعقوبی، بیروت، دارصادر، بی تا، ج2 ص110 - مجلسی، مجمد باقر، بحار الانوار، بیروت، موسسه الوفاء، 1404ق، ج46 ص177

[6] . قرطبی، محمد بن احمد، الجامع لاحکام القرآن، تهران، ناصر خسرو، 1364ش، ج16 ص342 - صالحی شامی، محمد بن یوسف، سبل الهدی، تحقیق عادل احمد عبدالموجود، بیروت، دارالکتب العلمیه، چاپ اول، 1414ق، ج8 ص482

[7] . حرانی، حسن بن شعبه، تحف العقول، قم، انتشارات اسلامی جامعه مدرسین، چاپ دوم، 1404ق، ص34 - یعقوبی، محمد بن ابی یعقوب، پیشین - مقریزی، تقی الدین احمد بن علی، الامتاع الاسماع، تحقیق محمد عبدالحمید نمیسی، بیروت، دارالکتب العلمیه، چاپ اول، 1420ق، ج1 ص393

[8] . حرانی، پیشین و قرطبی، پیشین

[9] . کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1365ش، ج5 صص340 تا 343 - عاملی، شیخ حر، وسایل الشیعه، قم، آل البیت لاحیاء التراث، چاپ اول، 1409ق، ج20 ص67

[10] . شریف قرشی، باقر، النظام السیاسی، بیروت، دارالتعارف، 1402ق، ص208

[11] . بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقیق سهیل زکار و ریاض زرکلی، بیروت، دارالفکر، 1417ق، چاپ اول، ج1 ص156 و طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، تهران، انتشارات خسرو، چاپ سوم، 1372ش، ج4 ص472-473

[12] .شریف قرشی، باقر، پیشین، ص305

[13] . حلی، احمد بن فهد، عده الداعی و نجاح الساعی، بیروت، دارالمرتضی، دارالکتاب الاسلامی، 1407ق، ص27 - طبرسی، حسین بن محمد، مستدرک الوسایل، بیروت، موسسه آل البیت لاحیا ءالتراث، چاپ دوم، 1408ق، ج4 ص278

[14] . بقره 138

نورالسادات

رژیم صهیونیستی واقعا مصداق یک حکومت نژاد پرست است.

۱. رژیم صهیونیستی و کنفرانس‌های نژادپرستی دوربان ،
خرداد ۱۳۸۸
[/i]
رژیم صهیونیستی در حال حاضر مصداق یک رژیم نژادپرست است. از این‌رو همواره در مقابل کنفرانس‌ها و نشست‌هایی که به نوعی در ارتباط با تبعیض نژادی، آپارتاید، اشغال‌گری و مبارزه علیه ظلم و ستم است، موضعی تحریمی دارد و به شیوه‌های مختلف در پی تضعیف آن است. کنفرانس دوربان یکی از این کنفرانس‌هاست. نوشتار حاضر تلاش کرده ضمن توضیح مفهوم تبعیض نژادی و ذکر مصادیق آن در فلسطین اشغالی، به سیاست‌های رژیم صهیونیستی در قبال کنفرانس‌های دوربان ۱ (آفریقای جنوبی) و دوربان ۲ (ژنو) بپردازد.

موضوعات: تبعیض نژادی - اسرائیل[b]؛ سازمان ملل متحد
فصلنامه مطالعات منطقه‌ای؛ جهان اسلام[/i]
جستجو درون متن این مدرک

۲. [b]بررسی اطلاق جنابت آپارتاید به اسرائیل ،
اسفند ۱۳۹۲
[/i]
نوشتار حاضر در ابتدا با رویکردی مفهومی به تعریف اصطلاحات مربوط به تبعیض نژادی و جنایت آپارتاید پرداخته و سپس آپارتاید را در قالب حقوق بین‌المللی بررسی کرده و در مرحله بعد، اطلاق آن را به رژیم صهیونیستی مورد کنکاش قرار داده است. نویسنده با تمرکز بر رفتار گروه‌های نژادی، مصادیق آپارتایدی رژیم اسرائیل و اقدامات آن علیه فلسطنی‌ها در جامعه صهیونیستی ازجمله قوانین کنست را به بحث گذاشته است. وی بر این باور است که افراد داوطلب کسب تابعیت اسرائیل و وفادار به ایدئولوژی سیاسی صهیونیسم، یک گروه نژادی یا قومی را در این رابطه تشکیل می‌دهند. وی در پایان نیز باتوجه‌ به مطالب ذکرشده راهکاری را برای حل منازعه فلسطین ارائه کرده که بر برابری استعمارگر و استعمارشده مبتنی است.

موضوعات: تبعیض نژادی - اسرائیل[b]؛ اسرائیل - سیاست خارجی؛ حقوق بین‌الملل؛
فصلنامه مطالعات فلسطین[/i]
جستجو درون متن این مدرک

۳. [b]اندیشه‌ای که ماشین جنگی صهیونیسم را به لبنان کشید ،
آبان ۱۳۸۵
[/i]
اسرائیل همواره دولتی نژادپرست بوده است. اساس صهیونیسم بر این پایه استوار است که یهودیان بهترین قوم روی زمین هستند و بر سرزمینی که اشغال کرده‌اند، حق مسلم دارند. حملات اسرائیل به لبنان و غزه نیز شاهدی بر همین مدعاست. اسرائیل در حمله به لبنان با خشونت تمام می‌خواست لبنان را نابود کند و این‌طور القا کند که فقط صهیونیسم حق حاکمیت دارد و غیر یهودیان باید بمیرند، یا از این سرزمین بروند. از این اقدامات اسرائیل می‌توان نتیجه گرفت که هدف اسرائیل از حمله به لبنان، جنگ با تروریسم و حزب‌الله نبوده بلکه ایجاد فضای گسترده‌تر برای تنفس صهیونیسم بوده است.

موضوعات: اسرائیل - سیاست خارجی[b]؛ لبنان - سیاست و حکومت - دخالت اسرائیل؛ تبعیض نژادی - اسرائیل
روزنامه ایران[/i]
جستجو درون متن این مدرک

۴. [b]بررسی وضعیت سیاسی ـ اجتماعی اعراب اسرائیلی ،
خرداد ۱۳۸۳
[/i]
وجود گرایش‌های متفاوت قومی، زبانی و نژادی از جمله مسائل مهمی است که دولت‌مردان اسرائیلی از دیرباز درگیر آن بوده‌ا‌ند و کوشیده‌اند با در پیش گرفتن راهبردهایی، بافت جمعیتی و نیز فرهنگی جامعه را در کنترل داشته باشند. نویسندگان مقاله حاضر با ذکر آماری از دگرگونی‌‌‌های جمعیتی، به بازبینی سیاست‌های اسرائیل در قبال اعراب پرداخته‌اند و نیز پراکندگی جمعیتی و وضعیت سیاسی اقلیت‌های مذهبی در این کشور را بررسی کرده‌اند. این مطالعه نشان می‌دهد که چرا اعراب اسرائیل تاکنون نتوانسته‌اند به نوعی همگرایی برسند و چه موانعی در این زمینه وجود داشته است.

موضوعات: اسرائیل - سیاست و حکومت[b]؛ اعراب - اسرائیل - وضع سیاسی و اجتماعی؛ تبعیض نژادی - اسرائیل؛
مطالعات خاورمیانه[/i]
جستجو درون متن این مدرک

۵. [b]عبریان سیاهپوست نمونه بارز تبعیض در اسرائیل ،
خرداد ۱۳۸۳
[/i]
سیاهپوستان عبری، سیاهان آمریکایی آفریقایی‌تباری هستند که در اسرائیل اقامت دارند و در این کشور مورد تبعیض واقع شده‌اند. آنها در بدو ورودشان به اسرائیل از سوی خاخام‌های ارتدوکس به‌عنوان یهودی و شهروند اسرائیل پذیرفته نشدند. بنابراین به‌صورت غیرقانونی در این سرزمین اقامت کردند. آنها عقاید و آداب و رسوم جالبی دارند که برخی از آنها با شهروندان یهودی مشترک است. شرط پذیرش آنها در جامعه یهودی شرکت در مراسم مذهبی، تغییر آیین به دین یهودیت و پذیرفتن تلمود است که آنها این موارد را قبول ندارند. سرانجام در سال ۱۹۹۰ و به‌دنبال توافق اعضای این فرقه با وزارت کشور اسرائیل، به نوعی منزلت اجتماعی رسیدند. در سال ۲۰۰۳ نیز وزیر کشور اسرائیل به آنها قول تابعیت دایم را داد.

موضوعات: یهودیان - اسرائیل - وضع حقوقی و قوانین[b]؛ سیاهان اسرائیل - حقوق مدنی؛ تبعیض نژادی - اسرائیل
ایران دیپلماتیک[/i]
جستجو درون متن این مدرک

۶. [b]اسرائیل و جرم تبعیض نژادی ،
آبان ۱۳۸۵
[/i]
پیدایش اسرائیل از همان آغاز (سال ۱۹۴۸) با اقداماتی از قبیل: تخریب دهکده‌ها و مهاجرت اجباری حدود ۷۵۰ هزار فلسطینی همراه بوده است. اسرائیل حتی به مفاد قطعنامه ۱۸۱ عمل نکرد و به سرزمین‌هایی که اشغال کرده بود، قانع نبود و از همان زمان برای رسیدن به اهداف خود، تصرف سرزمین‌های فلسطین و اخراج آنها از سرزمینشان را سرلوحه کار خود قرار داد. اعمال نژادپرستانه را نیز باید به پرونده اسرائیل اضافه کرد. حملات نظامی به غیرنظامیان، تقسیم ناعادلانه منابع و خدمات و محدودیت‌های فراوان بر رفت‌و‌آمد فلسطینی‌ها از جمله مصادیق وجود سیستم تبعیض‌نژادی است که آن را با آپارتاید آفریقای جنوبی بسیار شبیه نموده است، تا جایی که حتی مقامات اسرائیل، خود به وجود اعمال شدید نژادپرستانه اذعان دارند.

موضوعات: اسرائیل - سیاست خارجی[b]؛ تبعیض نژادی - اسرائیل ؛ اسرائیل - روابط خارجی - فلسطین؛ فلسطین - روابط خارجی - اسرائیل؛
روزنامه همشهری[/i]
جستجو درون متن این مدرک

۷. [b]ستهداف الحرکة الاسلامیة فی مناطق ۴۸ الدوافع و آفاق الصراع ،
شهريور ۱۳۸۲
اهداف جنبش اسلامی در مناطق ۱۹۴۸؛ چشم‌اندازهای مبارزه[/i]
به نظر می‌رسد نزاع اسرائیل با جنبش‌های اسلامی در سرزمین‌های اشغالی وارد مرحله جدیدی گشته و این بار مبارزه مسلحانه ویژگی خاص این دوران شده است. بازداشت فعالان نظامی،‌ ترور رهبران مبارزه، ویران کردن منازل فلسطینیان، احداث دیوار امنیتی و در حقیقت برقراری یک تبعیض نژادی در مناطق اشغالی از جمله مسایلی است که دوران جدیدی را در مبارزه رقم زده‌اند. شارون سیاست‌های شدید امنیتی را علیه احزاب و گروههای فلسطینی اتخاذ کرده و این امر واکنش‌های متعددی به دنبال داشته است. گسترش عملیات استشهادی در مناطق اشغالی نیز عملا ناتوانی شارون را در سیاست امنیتی «مشت آهنین»روشن ساخته است. در هر حال این بار مبارزه مسلحانه در مناطق اشغالی ۱۹۴۸ تنها صدایی است که شنیده می‌شود.

موضوعات: صلح - خاور میانه[b]؛ اسرائیل - روابط خارجی - فلسطین؛ فلسطین - روابط خارجی - اسرائیل؛ تبعیض نژادی - اسرائیل؛ اعراب فلسطین - اسرائیل - وضع سیاسی و اجتماعی
مرکز الدراسات السیاسیة و الاستراتیجیة[/i]
جستجو درون متن این مدرک

۸. [b]قضاوت تاریخ و تشکیل دولت صهیونیستی ،
دي ۱۳۸۵
[/i]
چگونگی تشکیل حکومت صهیونیستی و بررسی نقش جامعه ملل و سپس سازمان ملل متحد در ایجاد این حکومت غاصب موضوع مقاله حاضر است. در این نوشتار سعی شده است تا با کمک گرفتن از تاریخ و موارد حقوقی، مسائل فلسطین مورد بررسی قرار گیرند و نشان داده شود که چگونه صهیونیست‌ها با طرح و نقشه سعی کردند تا کلیه اقوام یهود را که در کشورهای جهان پراکنده بودند، در فلسطین اشغالی اسکان دهند. البته بدیهی است که ملت فلسطین به کمک کشورهای اسلامی با همه توطئه‌های صهیونیست‌ها مقابله خواهند کرد.

موضوعات: اسرائیل - تاریخ[b]؛ فلسطین - سیاست و حکومت - دخالت اسرائیل؛ صهیونیسم؛ تبعیض نژادی - اسرائیل؛ ایالات متحده - سیاست خارجی؛سازمان ملل متحد؛
مجله اطلاعات سیاسی - اقتصادی[/i]
جستجو درون متن این مدرک

۹. [b]آپارتاید به روش اسرائیلی ،
دي ۱۳۸۵
[b][/i]
جیمی کارتر، رئیس‌جمهور سابق آمریکا در کتاب جدید خود به نام «فلسطین؛ صلح، نه تبعیض نژادی»، اسرائیل را به ایجاد سیستم تبعیض نژادی در کرانه باختری و غزه متهم کرد. روزنامه‌های آمریکایی، کتاب کارتر را نادیده گرفتند و حتی در صفحات خبر روزنامه‌هایی نظیر نیویورک تایمز، واشنگتن‌پست، وال‌استریت ژورنال و یواس‌ای تودی نیز اشاره‌‌ای به آن نشده است. نوشتار حاضر سخنان کارتر در زمینه مطالب کتاب مذکور و سیاست‌های اسرائیل است