دینداری حداقلی !! چرا ؟!

[فاطمه خانم]

سلام علیکم هم پیمانان گرامی

طبق معمول موضوعی مدتی هست ذهن بنده رو درگیر خودش کرده و عبارت است از دینداری حداقلی .

سعی می کنیم در این ماه مبارک گفت و شنودی با شما دوستان گرامی داشته باشیم تا ان شاء الله ب نتایج نکو برسیم

همه ما در زندگی اهدافی پیش رو داریم ...
یا این اهداف طبق زحمات کوتاه مدت به دست می آیند یا در بلند مدت !

مثلا همه ما در زندگی تلاش می کنیم تا بهتر زندگی کنیم .
تحصیل می کنیم مثلا تا مقطع لیسانس (رایج ترین مدرک جوانان ) و به صورت عمومی این مرحله 16 سال از زندگی ما رو به اشغال خودش در میاره !

یعنی 16 سال از زندگی خودمون رو صرف درس خوندن می کنیم .

ان شاء الله این تحصیل با برنامه ریزی همراه بوده باشید که به اشتغال متناسب با رشته تحصیلی بیانجامد .

یعنی ما به ازای تلاش خودمون ، سرمایه ای از تلاش و عمر فراهم کردیم تا ازش در آینده نسبتا دور ، در آمد کسب کنیم !

حالا به این میرسیم که ما که مثلا مسلمان هستیم از دین برای خودمون چه سرمایه ای اندوختیم که چقدرم از خداوند انتظار داریم .

همراهی م کنید در پست بعدی ان شاء الله



پ.ن
نتیجه نظرسنجی هم مخفیه ! کاملا راحت باشید

[فاطمه خانم]

(۹/تیر/۹۴ ۱۱:۱۹)محمدهادی نوشته است:  ادامه بیان امام راحل:
امام در شرح جنود عقل و جهل، بیان خودشون را به نقل دو روایت مزین می کنند، که اولی را به قلم خود امام و دومی را با ترجمه روانتر نقل می کنم:


در «كافى» شريف سند به حضرت صادق [عليه السّلام‏] رساند كه راوى گويد:
«گفتم به آن بزرگوار كه يك دسته از مردم معصيت خدا مى‏كنند و مى‏گويند:
ما اميدواريم. و همين طور هستند تا بميرند.
فرمود: اين جماعت مردمى هستند دستخوش امانى و آرزوى بيجا. اينان دروغ مى‏گويند، اينها راجى نيستند. كسى كه اميد چيزى را داشته باشد آن را طلب كند و كسى كه از چيزى بترسد فرار كند از آن».


و هم در كافى شريف از حضرت باقر- سلام اللَّه عليه- روايت كند كه:

رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود: خداى تبارك و تعالى فرمايد: آنها كه براى ثواب من‏ عملى ميكنند، نبايد به اعمالى كه انجام ميدهند تكيه كنند، زيرا ايشان اگر در تمام عمر خويش كوشش كنند و در راه عبادتم خود را به زحمت اندازند، باز مقصر باشند و در عبادت خود به كنه بندگيم نرسند نسبت به آنچه از من طلب ميكنند، كه كرامت و نعمت در بهشت و رفعت بدرجات عالى در جوارم باشد، ولى تنها به رحمتم بايد اعتماد كنند و به فضلم اميدوار باشند و به حسن ظن بمن اطمينان كنند. آنگاه است كه رحمتم ايشان را دريابد و رضوانم بآنها برسد، و آمرزشم بر آنها لباس گذشت پوشاند، زيرا من خداى رحمان و رحيمم و بدين ناميده شده ‏ام.

ممنون از برادر گرامی
خیلی از وقتها ما فک میکنیم خیلی اعمال انجام دادیم و دیگه بسه حتی!
در صورتی که عملی که مورد اجابت خداوند قرار میگیره مشخص نیست کدوم اعمال ما هست. بلکه معلوم نیست تا خالا هم قرار گرفته باشه. چون معلوم نییت اصلا خالص بوده باشه یا اصلا در شان و قدر خداوند ما نمیتونیم عملی داشته باشیم و امید ما به رحمت خداوند هست. اما اینکه باعث بشه ما دست از عمل کردن بشوییم و فک نمیکنیم این عمل بسه، خیلی ساده انگارانه است.

[فاطمه خانم]

اگر خدا فقط دستور بندگی، زهد و پرهیز از دنیا داده بود، و هیچ توصیه‌ای برای بهبود زندگی نکرده بود و ما را به فعالیت‌هایی که ما را درگیر مسائل دنیا می‌کند وادار نکرده بود، کار ما بسیار آسان‌تر بود./
دینداری یعنی هوشمندی برای بهبود زندگی/اگر طبق وظیفه، وارد تجارت شدی و دنیاطلب نشدی؛ این درست است!

زیبایی و هنر دینداری اینست که درگیر دنیا باشیم و زندگی‌مان را به نحو احسن اداره کنیم و در ضمنش بندگی کنیم وگرنه معلومست که بندگی بدون درگیری با دنیا راحت‌تر است.

/ هم باید دنبال زندگی باشیم، هم بندگی‌، و الا اینکه انسان کلاً دنیا را ترک کند، هنر نیست، بلکه نوعی راحت‌طلبی است.

فاصله گرفتن برخی متدینین از زندگی، از سر راحت‌طلبی است نه عشق به بندگی!



برداشت از سخنان حاج آقای پناهیان