وقتی حنظله یتیم شد...

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

ساعت حدود سه بعد از ظهر روز۲۲ جولای ۱۹۸۷ در یکی از خیابان‌های مرکز لندن، جوانی مشغول تعقیب یک کاریکاتوریست است.
کاریکاتوریست تازه از ماشین پیاده شده و سوئیچ ماشینش را هنوز در دست دارد.
جوان هم اسلحه‌ای بیرون می‌آورد.

سوئیچ در دست کاریکاتوریست می‌چرخد، ثانیه‌هایی شاید سکوت خیابان ایفز را فرا گرفته است. جوان گلنگدن را قبلاً کشیده و اسلحه را بالا می‌آورد.
شاید کاریکاتوریست سایه‌ی سیاهی را که به او نزدیک می‌شد، حس می‌کرد.


سوئیچ... اسلحه... سوئیچ... اسلحه... سوئیچ... ماشه... و جوان به سمت کاریکاتوریست شلیک می‌کند.
گلوله هوا را می‌شکافد و بر تن کاریکاتوریست می‌نشیند و گلوله‌های دیگر پشت سر هم، سکوت خیابان ایفز را می‌شکنند.


کاریکاتوریست روی زمین می‌افتد و خونش پیاده‌رو را سرخ می‌کند. سوئیچ همچنان در دستان او غرق در خون است.

پنج هفته بعد در ۲۹ اگوست، کاریکاتوریست پس از دست و پنجه نرم کردن با مرگ و در کما روی تختی در بیمارستان لندن جان می‌سپارد.

او شهید ناجی سلیم العلی، هنرمند و کارتونیست فلسطینی و خالق کاراکتر حنظله است
که توسط عوامل موساد به شهادت رسید....
او غم‌انگیزترین و سیاه‌ترین کاریکاتورهای جهان را کشیده است.

حنظله، یتیم می‌شود.

تقریبا همه آثار ناجی العلی سرشار از القای حس مظلومیت و مقاومته

اون شخصیتهایی رو در کاریکاتورهاش خلق کرد که مهم ترین اونا حنظله است :

کودک پابرهنه فلسطینی که به عنوان وجدانی معصوم نظاره گر تمام جنایات صهیونیست ها و مظلومیت فلسطینی هاست.

اما با چهره ای همیشه پنهان...... .

خود ناجی العلی در رابطه با حنظله گفته :

«حنظله امضاي من است. هر كجا مي روم يا در هر ملاقاتم همه از او مي پرسند.
من در يك گرداب اين كودك را متولد كردم و بعد به مردم تقديمش كردم.

اسم او حنظله است و به مردم قول داده تا جز حقيقت نبيند و نگويد.
من او را به شكل كودك نا زيبايي رسم كردم، موهايش شبيه جوجه تيغي است. حنظله چاق نيست، شاد نيست، آرام نيست و هرگز شبيه كودكان ناز پرورده هم نمي باشد.
او پابرهنه است، مانند تمامي كودكان مهاجر به اردوگاهها.

او براي من يك نشانه است كه مرا از ارتكاب هر اشتباهي باز مي دارد.
دستان او در پشت سرش به هم جفت شده اند كه شايد نشاني از عدم پذيرش باشد در زماني كه راه حلها به شيوه آمريكايي آماده و در اختيار ما هستند.

حنظله 10 ساله به دنيا آمد و همچنان هم ده سال بيشتر ندارد.
قوانين طبيعت بر او صدق نمي كند. او منحصر به فرد است.
همه چيز براي او به حالت عادي در خواهد آمد وقتي كه سرزمين اش آزاد شود.

من او را به تمامي تهيدستان تقديم مي كنم و نامش را به نشانه تلخي «حنظله» مي گذارم.

ابتدا او تنها يك كودك فلسطيني بود، اما اكنون احساس مي كنم متعلق به تمام كودكان جهان است. او يك كودك ساده ولي عذاب كشيده است و به نظر من همين باعث مي شود كه مردم او را به عنوان نماينده آگاهي هايشان انتخاب كنند.»

شهید آوینی در وصف ناجی العلی گفته اند :
"در آثار ناجی، این پسر فلسطینی که او را "حنظله" نامیده، همواره حضور دارد. "حنظله" به معنای میوه تلخ است. میوه‌ای تلخ که اجازه نمی‌دهد زیتون‌ها به انگورهای سرزمین غصب شده فلسطین در کام غاصبانش شیرین باشد."

راستی ناجی العلی پایه گذار شیوه جدید جنگی "انتفاضه" و پرتاب سنگ به عنوان نماد جهاد فلسطینه.
.
.
.
.
.

و در آخر :
معنی آزادی بیان رو هم فهمیدم :

کشیدن کاریکاتور بهترین خلق عالم و توهین به مقدسات آزادی بیانه،
ولی حضور خالق حنظله، خیر!!!

کشتن کاریکاتوریست های شارلی، محکوم است و سران برای آن راهپیمایی تشکیل می دهند، ولی کشتن کاریکاتوریست فلسطینی مانعی ندارد!!!!