شهر من ساری!!!!!!!!!!! (شعر و تصویر)

[حضرت عشق]

شاعر: محمد علی رضاپور

ساری من ،درست می بینم؟

این همه سال قدمتت چه شده؟

هفت حوزه، ومدرسی پر شور

دور میدان ساعتت چه شده؟

کاش شعر غم ترانه تو

به کسی بین شهر بر نخورد

کاش بر این درخت ظریفتت

از سر کینه ها تبر نخورد

از کیومرث تا سلیمان خان

از رضا خان و مصطفی خانش

مهدی آباد و کوچه سردار

مسجد جامع گوهر جانش

صحبت از قرن ها تمدن توست

شهر سارویه غصه ات از چیست؟

پایتخت حکومت علوی

کمی امروز حالتان خوش نیست

زادگاه حکیم شهر آشوب

قلب سی قرنی ات کمی تنگ است

ساز احساس عاشقانه تان

چند وقتی کمی بد آهنگ است

دخترانت شبیه تهرانند

پسرانت نه گویشت بلدند

و کمی سعی می کنند انگار

لهجه ها را شبیهتان نکنند

شهرمن حرمت نگاه تورا

چشم ها نگه نمی دارند

کاش گاهی بخاطر تو شده

پلک خود روی چشم بگذارند

جمله ای را بنر کنند ای کاش

شهر ما جای ناکریمان نیست

حرمت شهر واجب است عزیز

ساری است، عاشق است ، تهران نیست

روسری قحطی است اما باز

شهر من از حیا پر است هنوز

شهر ساپورت پوش شده اما

از امید و وفا پر است هنوز

کاش گاهی برای عرض ادب

پیش آن بچه های ماه جبین

سرکی هم شده عبور کنیم

بین گلزار شیخ مجدالدین

بچه هایی هنوز آنجایند

ایستاده کنار جلوه ما

نگذاریم تا عوض بکنند

از شهیدان شهر قبله ما

شهر ما عاشق است، عاشق ها

قلب این شهر را نگه دارید

نگذارید حرمتش برود

دست در دست شهر بگذارید

ساری آیینه فضائل بود

یعنی امروز هم همان ساریست

بین رگ های شهر من امروز

خون غیرت هنوز هم جاریست

فرح آباد تا ته تاکام

ماهفروجک گرفته تا سورک

شهر ساری هنوز پابرجاست

شهر ما گوهرست و تک بی شک

سقف های سفالی مارا

لهجه تلخ دیش عوض نکند

ساروی عاشق است اگر امروز

این شرف را زخویش عوض نکند

طبری می سرایم این بیت

آخرم را به یاد شهر خودم

مِه جانِ شهر، تی بِلا می دل

نَیره تِه نازِّ چشم ره درد و غم

----------------------------------------

**
**

**

**