تکلیف من نسبت به امام زمانی که نمی بینمش چیه؟!؟!

[حسن عزتي]

سلام عرض میکنم خدمت همسنگران خوبم در تالار بیداری اندیشه


لطفا وقت بذارید و این مبحث رو تا انتها مطالعه بفرمایید؛


مدتی است که وقتی با برخی از دوستان در مورد امام زمان حرف میزنم ،در حرفهاشون اینطور میشود فهمید که امام زمان را قبول دارند

ولی مفاهیم امام عصر ، ولیعصر ، حجت خدا و ... برایشان جانیفتاده است.

برخی این تصور را دارند که امام زمان در حال حاضر زنده هست و عالم امکان به برکت وجودی ایشون روزی میخورد،ولی کارشان جهت امامت از بعد از زمان ظهور حضرت شروع و آغاز می شود!

که این باور غلط بوده و اشتباه بسیار بزرگی است

چراکه امام زمان از سال 260 هجری تا کنون امام هستند و کارشون از همون زمان تابحال شروع شده است
یعنی دقیقا بعد از شهادت امام حسن عسگری (علیه السلام) و در سن 5سالگی

فقط غیبت فیزیکی حضرت، حائل بین ما و امام زمان است

بذارید یک نکته ای رو در ابتدای بحثم مشخص کنم:

یکی از شئون امام زمان،بعنوان امام ، نقش هدایتگری امام است.
.
.

آیه ای که این شان را مشخص میکند هم در قرآن موجود است که خطاب به پیامبر فرموده است:

إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ (رعد،آیه7)
.

ای پیامبر تو انذار دهنده ای و هر قوم و گروهی هادی و امام و هدایتگر خود را دارند.
.

ازین آیه می شود فهمید که وجود مقدس پیامبر انذار دهنده است و علاوه بر ایشان خداوند عده ای را تعیین کرده که هادی و هدایت گر هستند و امامت جامعه را بعهده دارند.


فصیل از یاران امام زمان در ذیل تفسیر این آیه می فرماید:

امام فرمود هر امامی هدایتگر مردم زمان خود می باشد!!!

خب،ماهم قوم و گروهی هستیم ک در عصر غیبت کبری زندگی می کنیم

امـّـا امام ما کجاست؟چگونه است؟

حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هم بعنوان امام این نقش هدایتگری را از سال 260هجری بعهده گرفتند که این امر درآیه بالا آشکار است.
با این حساب از این امام عصر چگونه می شود بهره برد؟

چگونه میتوان از طریق امام به امورات و مشکلات جاری در روزمرگی ها و زندگی هامان رسیدگی کرد و به حل مسائل مربوط به جامعه و خانواده و خود اشخاص پرداخت؟؟؟!!!

بعنوان مثال؛

در بحار علامه مجلسی روایتی آمده که شخصی همسرش را ظِـهار کرد( نوعی طلاق است که پیش از اسلام بوده و خداوند در سوره مجادله احکامش را مشخص نموده است) و از او جدا شد،بعد از مدتی مرد دید که نمی تواند بدون همسرش زندگی کند و امورات زندکی بر او سخت میگذرد به همسر سابقش رجوع کرد و از او خواست که عذر خواهیش را بپذیرد وبه زندگی خود برگردد .
آن زن هم خواسته مرد را قبول نکرد . و گفت بگذار اول از امامم کسب اجازه کنم!

امام صادق(علیه السلام) در آن زمان در شهر کوفه تبعید شده بود و در کنترل و نظارت حاکم آنجا در خانه ای حبس بود.
آن خانم تا کوفه آمد،دید امام در خانه حبس است و نمی شود به او دسترسی پیدا کرد.

در مسیر خیابان خیار فروشی رادید که سبد خیار در دست دارد،سبدش را کرایه کرد و به بهانه فروش خیار به درب منزل امام رسید و سوالش را پرسید و امام جواب سوالش را تمام و کمال به او داد !!

با این روایت می توان گفت در عصر ائمه هم با وجود آن همه گرفتاری ها و مشکلات،امام در دسترس مردم بود.
حالا ما که دسترسی نداریم باید چکار کنیم؟
پس چگونه ما از نقش هدایتگری امام استفاده کنیم؟

در زمان امام حسن عسگری(علیه السلام) هم ایشان در منطقه نظامی و تحت مراقبت ویژه بودند،اما وکلای حضرت به نام عثمان ابن سعید امری و محمد ابن عثمان سعید امری پدر و پسری بودند که با امام عسگری در ارتباط بودند و رابط بین مردم و امام بودند.
در چه لباسی ؟ چگونه؟؟
روغن فروش بودند

در مشک های روغن شان بجای روغن، نامه های شیعیان را قرار می دادند و خدمت امام می بردند و جواب نامه ها را از امام گرفته و به مردم می رساندند.

یعنی در اوج خفقان، مردم و شیعیان ب امامشان دسترسی داشتند،حالا ما چگونه به امام زمانمان دسترسی پیدا کنیم؟!
در زمان غیبت صغری هم چند رابط بین امام و مردم وجود داشت
اما در غیبت کبری اینطور هم نیست.

حالا باید چکار کرد؟
باید بیخیال امامان شویم؟
باید صبر کنیم تا مهدی موعود،در موعد مقرر شده ظهور کند و به دادمان برسد؟

یعنی الان وظیفه ای نداریم؟ کاری از ما بر نمی آید ؟ . . .

برای جواب این سوال ها باید به یک نکته اساسی اشاره کنم
یک شاه کلید بسیار مهم و اساسی

و آن اینکه : .......................ما باید بدانیم: فرق است بین امام و پیغمبر!!!
.

یکی از تفاوت های مهم و اساسی امام با پیغمبر در این است که پیغمبر اگر هیچ یارو یاوری هم نداشته باشد باید بزند به قلب دشمن و با اذن خدا حرفش را بزند و دین و پیام الهی را ابلاغ کند.

حضرت علی (علیه السلام) در نهج البلاغه فرمود:

طَبیبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ قَد اَحکَمَ مَراهِمَهُ . . .

(نهج البلاغه، خطبه 108)

پیامبر دکتر دوار و دوره گرد است،دور میزند تا مریض پیدا کند و درمانش کند..

پیغمبر اگر هیچ یارو یاوری نداشت باشد،برای هدایت مردم و بشریت باذن خدا باید تلاش کند،پیشانی اش سنگ بخورد، دندانش بشکند،مجروح شود تا بتواند حرفش را بزند . حرف خدا را به گوش مردم و سایر جهانیان برساند.

اما امام همچین وظیفه شرعی و خدایی را ندارد.
جایگاه امام طوری است که مردم باید به سراغ امام بیایند!!!
.

در جایی هم این نکته مشخص است؟بله

حضرت فرمود: «مثل الامام مثل الکعبه یعطی و لا یعطی»

مثل امام،مانند کعبه است که باید به سراغش رفت و به دورش در چرخش بود!!!
.
.
«ولایت چیزی نیست که به زور به کسی بدهند. بلکه باید بروی و دور آن بگردی.»
.

اونهایی که مشرف به خانه خدا شدند بهتر می دانند؛

برای رفتن باید چند سال انتظار کشید،در نوبت بود،هزینه پرداخت کرد،خرج سفر و رنج سفر را باید تحمل کرد تا بتوانیم برای چند روزی از فضای معنوی کعبه و خانه خدا بهره ببریم و استفاده کنیم.
هیچوقت کعبه را نمی آورد در خانه ما که آقا بیا و اینجا فیض ببر ازین منبع معنوی!

کعبه به سراغ ما نمی آید،ما باید خودمان را به آب و آتش بزنیم و به دیدار کعبه برویم.

مردم کوفه بعد قتل عثمان برای تشکیل و در دست گرفتن حکومت ، به درب خانه حضرت علی (علیه السلام)رفتند،در روایت آمده است اینقدر فشار جمعیت زیاد بود که حسنین حدودا 30-35 ساله در ازدحام جمعیت تحت فشار بودند !

در این شرایط بود که حضرت حکومت ظاهری 4سال و 9ماه را پذیرفت.

رجوع مردم و طلب نیاز آنها از امام!

داستان شرفیابی سهل ابن حسن خراسانی به محضر امام صادق(علیه السلام) هم بسیار روایت خوبی است برای اشاره،مطالعه بفرمایید

هر چه قدر مردم نسبت به امام اقبال نشان بدهند،امام ها قدرت بیشتری برای هدایت و ارشاد و تبلیغ معارف الهی پیدا می کنند و هرچه مردم عقب نشینی کنند،امام نیز به انزوا میرود!

با این حساب تکلیف بنده و شما در عصر غیبت مشخص است؛ما باید به سراغ امام زمانمان برویم

ما باید فشارها و مصیبات عصر غیبت را به جان بخریم و به سمت حضرت برویم . . .

چگونه؟؟ امام که در دسترس نیست؟؟؟
وکیل و رابطی هم نداریم ک بتوانیم به امام دسترسی داشته باشیم؟؟؟!!!

آن زمان که امام صادق در تبعید بود برای عده ای در غیبت به سر میبرد ولی در دسترس مردم کوفه بود،اما حالا که امام ما هزارو اندی سال در غیبت به سر می برد چگونه به او دسترسی پیدا کنیم؟

برای دیدار کعبه هم اگر هزینه ای کنیم و رنج سفر را به جان بخریم،زیارت کعبه توام با دیدار آن است،کعبه نشانه ای داردآدرس و نشانه امام زمان چیست و کجاست که به خدمت امام برسیم و مشکلاتمان رو بر حضرت عرضه کنیم؟؟؟؟

ما حاضریم میلیون ها تومان هم هزینه کنیم؛ اما این همه هزینه ها ما را به امام میرساند؟
آن زمان میتوان از محضر امام غایب و بی نشان بهره ببریم؟

در اینجاست که باید مسئله غیبت برای ما مشخص و روشن شود که این غیبت فیزیکی و جسمانی است،نه روحانی!

امام بر همه هستی سیطره وجودی و روحانی دارد.

به وجود مقدسش قسم که در طول تاریخ آنقدر خدمت حضرت رسیده اند و از برکات وجودی ایشون بهرمند شدند که مثال ها و تعداد افراد بسیار زیاد و مستند است.

مهم این است که انسان مراجعه کند؛ما مراجعه نمی کنیم . . . . .

گذشتگان و برخی از افراد امروزی ،به هر امامزاده و تکیه و آستانه ای مراجعه و توسل می کنند،سفره بی بی شهربانو و غیره برای مشکلات و حوائجشان پهن می کنند و متوسل می شوند ولی از امام زنده و حاضرمان غافلند!!!

این درد جامعه شیعه است.

علما به ما یاد دادند که باید به امام مراجعه کرد؛

کار سختیه،نه باور کنید

کافیه در چار دیواری اتاق و منزلمون دلمون رو خالصانه پیوند بزنیم به وجود مقدس حضرت ،او به اذن و اراده الهی سیطره روحانی بر همه دنیا دارد و صدای مارا می شنود و ما و مشکلاتمان را درک میکند . . .

مهم مراجعه است،ما مراجعه نکردیم،باید مراجعه کرد

اگر از هدایتگری امام بخواهیم استفاده کنیم باید به امام رجوع کنیم و از ایشون بهره ببریم،باید به امام عصر متوسل بشیم

خالصانه و مخلصانه خودمون رو به امام عرضه کنیم،با حضرتش حرف دلامون رو بزنیم ،درد و دل کنیم،از ایشون کمک و مساعدت و نصرت بخواهیم
.
.
کسی رو هم در تاریخ داریم که اینطور در غیاب امامش خالصانه در خدمت باشه و خودش رو به امام عرضه کنه و جواب بگیره؟؟؟
بله
بهترین الگو برای ما جناب اویس قرنی است

که نه رسول خدا رو دید و نه ارتباط فیزیکی و کلامی با حضرت داشت

اویس مادر پیری داشت که با مشقت مادرش را راضی کرد که به دیدار رسول خدا در مدینه برود،و قول داده بود که یک صبح تا ظهر را در مدینه بماند و از محضر رسول خدا بهرمند شود و برگردد به یمن!

به عشق دیدار رسول خدا با زحمت فراوان خودش را از یمن به مدینه رساندو از قضا رسول خدا در یکی از جنگها بود و پیامبر را دیدار نکرد و به یمن برگشت!!

زمانی که پیامبر به مدینه آمد فرمود:من بوی بهشت را از جانب یمن استشمام میکنم،در نبود من چه کسی آمده است؟گفتند یا رسول الله،جوانی آمده بود و در غیاب شما عرض ارادتی داشته و رفته است،پیامبر فرمود:هرکس این جوان را دید سلامم را به او برساند و به او بگویید از بهشتیان است
اویس تا آخر عمرش هم پیامبر خدا را ندید و در جنگ صفین و در رکاب حضرت علی (علیه السلام) به شهادت رسید.

اویسی که امام زمانش را ندید چنان ارتباط با امامش پیدا کرد که حتی افرادی که از محضر حضرت رسول سالهای سال بهره بردند به آن برکت و نورانیت اویس نرسیدندو نتوانستند از محضر پیامبر بهره کافی و وافی را ببرند!!!

و نتیجه اینکه
اینطور نیست تا امام زمانمان را ندیدیم به حضرتش مراجعه نکنیم و از فیض وجودی ایشون در زمان غیبت بهره نبریم ،که باید بدانیم،مراجعه و ارادت قلبی و عملی به امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)،سکینه و آرامش و معنویت خاصی را برای زندگی و روز مرگی هایمان خواهد داشت.

در حدیثی معروف می خوانیم: "ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه"

از امام صادق(علیه السلام) سؤال شد:یابن رسول‌الله مگر همه اهل بیت(علیه السلام) کشتی نجات نیستند، چرا می‌گویند: "ان‌الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاة" ؛

امام فرمودند:«کلنا سفن النجاة ولکن سفینة جدی الحسین أوسع وفی لجج البحار أسرع».

همه ما اهل بیت کشتی‌های نجاتیم، ولی کشتی جدم حسین علیه السلام وسیع‌تر و در عبور از امواج سهمگین دریاها سریعتر است.
بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۳۲۲، حدیث ۱۴

.
.
پس امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز مصباح الهدی است.

اگر ما پنجره دلهامان را در برابر خورشید وجودی حضرت ولیعصر باز نکنیم،هیچوقت نمی توانیم بهره ای از وجود مبارک حضرتش ببریم!!

زمانی انسان می تواند از مصباحیت امام بهره مند شود که خودش را به امام عرضه کند و مراجعه کند.

چیزی که در عصر غیبت امام به ما آموخته اند این است: تمسـّک

هر وقت که دو دستی و محکم به چیزی بچسبیم و ولش نکنیم میشه تمسک!

مانند بنایی که در ارتفاع و بلندی در حال انجام فعالیت است،اگر ناکهان سقوط کند با تمام توان لوله داربست زیر پایش را با دستانش میگیرد که مبادا با سقوط از ارتفاع جانش را از دست بدهد

تمسک یعنی اینچنین دست آویز شدن به دامان اهلبیت و قرآن

تمسک به امام یعنی فکر و ذهن و وجودمان را بسپاریم به وجود مقدس و ملکوتی امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

پیامبر اکرم اسلام در لحظات آخرین عمر مبارکش نیز حدیثی را بیان فرمودند که معروف است به حدیث ثقلین:

ترمذى در كتاب «صحيحش» به سند خودش از جابر بن عبدالله انصارى نقل مى كند كه: رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم فرمودند:

«يا أيُّهَا النَّاسُ، إنّي تَرَكْتُ فِيكُمْ ما إنْ أَخَذْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا: كِتابَ اللهِ وَعِتْرَتِي أهْلَبَيْتِي»

اى مردم، من در ميان شما چيزى گذاشتم كه اگر تمسّك به آن جوئيد هرگز گمراه نخواهيد شد: قرآن و عترت من كه خاندان نبوّت هستند.

.
.
پیامبر فرمود: لَنْ تَضِلُّوا . . .

لَن، نفی ابد است،یعنی اگر به قرآن و اهلبیت تمسک کنید و چنگ بزنید تا ابد گمراه نخواهید شد.

ان شاء الله
.

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا امينَ اللَّهِ فى اَرْضِهِ وَحُجَّتَهُ عَلى عِبادِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَميرَالْمُؤْمِنينَ اَشْهَدُ اَنَّكَ جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَعَمِلْتَ بِكِتابِهِ وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ حَتّى دَعاكَ اللَّهُ اِلى جِوارِهِ فَقَبَضَكَ اِلَيْهِ بِاخْتِيارِهِ وَاَ لْزَمَ اَعْدائَكَ الْحُجَّةَ مَعَ مالَكَ مِنَ الْحُجَجِ الْبالِغَةِ عَلى جَميعِ خَلْقِهِ اَللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسى مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ راضِيَةًبِقَضاَّئِكَ مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَدُعاَّئِكَ مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ اَوْلِياَّئِكَ مَحْبُوبَةً فى اَرْضِكَ وَسَماَّئِكَ صابِرَةً عَلى نُزُولِ بَلاَّئِكَ ش اكِرَةً ِفَواضِلِ نَعْماَّئِكَ ذاكِرَةً لِسَوابِغِ آلا ئِكَ مُشْتاقَةً اِلىفَرْحَةِ لِقاَّئِكَ مُتَزَوِّدَةً التَّقْوى لِيَوْمِ جَزاَّئِكَ مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ اَوْلِياَّئِكَ مُفارِقَةً لاَِخْلاقِ اَعْدائِكَ مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيا بِحَمْدِكَ وَثَناَّئِكَ اَللّهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتينَ اِلَيْكَ والِهَةٌ وَسُبُلَ الرّاغِبينَ اِلَيْكَ شارِعَةٌ وَاَعْلامَ الْقاصِدينَ اِلَيْكَ واضِحَةٌ وَاَفْئِدَةَ الْعارِفينَ مِنْكَ فازِعَةٌ وَاَصْواتَ الدّاعينَ اِلَيْكَ صاعِدَةٌ وَاَبْوابَ الاِْجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ وَدَعْوَةَ مَنْ ناجاكَ مُسْتَجابَةٌ وَتَوْبَةَ مَنْ اَنابَ اِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ وَعَبْرَةَ مَنْ بَكى مِنْ خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ وَالاِْغاثَةَلِمَنِ اسْتَغاثَ بِكَ مَوْجُودَةٌ وَالاِْعانَةَ لِمَنِ اسْتَعانَ بِكَ مَبْذُولَة وَعِداتِكَ لِعِبادِكَ مُنْجَزَةٌ وَزَلَلَ مَنِ اسْتَقالَكَ مُقالَةٌ وَاَعْمالَالْعامِلينَ لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ وَاَرْزاقَكَ اِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْكَ نازِلَةٌ وَعَواَّئِدَ الْمَزيدِ اِلَيْهِمْ واصِلَةٌ وَذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرينَ مَغْفُورَةٌ وَحَواَّئِجَ خَلْقِكَ عِنْدَكَ مَقْضِيَّةٌ وَجَواَّئِزَ السّآئِلينَ عِنْدَكَ مُوَفَّرَةٌ وَ عَواَّئِدَالْمَزيدِ مُتَواتِرَةٌ وَمَواَّئِدَ الْمُسْتَطْعِمينَ مُعَدَّةٌ وَمَناهِلَ الظِّماَّءِ مُتْرَعَةٌ اَللّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعاَّئى وَاقْبَلْ ثَناَّئى وَاجْمَعْ بَيْنى وَبَيْنَ اَوْلِياَّئى بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَعَلِىٍّ وَفاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ اِنَّكَ وَلِىُّ نَعْماَّئى وَمُنْتَهى مُناىَ وَغايَةُ رَجائى فى مُنْقَلَبى وَمَثْواىَ اَنْتَ اِلهى وَسَيِّدى وَمَوْلاىَ اِغْفِرْ لاَِوْلِياَّئِنا وَكُفَّ عَنّا اَعْداَّئَنا وَاشْغَلْهُمْ عَنْ اَذانا وَاَظْهِرْ كَلِمَةَ الْحَقِّوَاجْعَلْهَا الْعُلْيا وَاَدْحِضْ كَلِمَةَ الْباطِلِ وَاجْعَلْهَا السُّفْلى اِنَّكَ عَلى كُلِّشَى ءٍْ قَديرٌ

یاعلی (علیه السلام) مدد است.

[در جستجوی سختی]

يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُوْلَئِكَ يَقْرَؤُونَ كِتَابَهُمْ وَلاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ﴿اسراء-۷۱﴾

به ياد آوريد روزي را كه هر گروهي را با پيشوايشان مي‏خوانيم، آنها كه نامه عملشان به دست راستشان است آنرا (با شادي و سرور) مي‏خوانند و سر سوزني به آنها ظلم و ستم نمي‏ شود.

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم


سال هاست که تحریم شده ایم از دیدن روی ماه تان...
نه مذاکره ای،
نه توافقی،
و نه حتی گامی مثبت در جهت اعتمادسازی....!
:
:
:
آقا ببخش ما را که در وسط شلوغی بازار و اخبار،
فراموش تان می کنیم؛
و یادمان می رود که فرج شما
فرج و گشایش همه چیز است....


اللهم عجل لولیک الفرج


moniba.blog.ir

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم


مقدم بر تمسک، محبته

اگه ما نسبت به ولی خدا محبت داشته باشیم و این محبت هم از این دوست داشتنای الکی نباشه، نسبت به ایشان کشش خواهیم داشت.

چرا که اساسا علاقه و محبت، اطاعت آوره : ان کنتم تحبون الله، فاتبعونی یحببکم الله. (31 آل عمران)

طوری که امام صادق (علیه السلام) می فرمایند : خدا را نافرمانی کنی و اظهار دوستی او کنی؟! به جان خودم این رفتاری شگفت است.
اگر دوستی ات راستین بود، اطاعتش می کردی، زیرا که دوستدار، مطیع کسی است که او را دوست دارد.



تا حالا از خودتون پرسیدید چرا همه ی پیامبران مزد رسالتی از مردم نخواستند و گفتند که مزد رسالت ما با خود خداست به جز پیامبر عزیز (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ؟

حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خطاب می کنند که : از شما مزدی را درخواست نمی کنم، مگر دوستی خویشاوندان نزدیکم (23 شوری)


خود قرآن جواب سوال رو می ده که : مزدی را که درخواست کردم، چیزی است که سودش عاید خود شماست. مزد من جز بر خدا نیست. (47 سبا).


یعنی اونچه که من به عنوان مزد خواستم، عاید خود شما می شه نه من. این دوستی یه ریسمانی می شه برای سعادت و اصلاح خودتون.


نتیجه اینکه :
اگه ما نمی تونیم به اماممون مراجعه کنیم، اگه نمی تونیم ایشون رو اطاعت کنیم، به خودمون و اون محبتی که داریم باید دوباره نگاهی بندازیم.
چون اگه واقعا محبته واقعی باشه، بنابر آیه ی قرآن و حدیث امام صادق (علیه السلام) منجر به اطاعت و رجوع به امام می شه.

این بحث محبت هم به قدری مهم هستش، که پیامبر عزیز از اون به عنوان مزد رسالتشان یاد کردند.


ان شاءالله که از محبین و پیروان واقعی معصومین (علیهم السلام) و حضرت صاب الامر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشیم.


.

[نورالسادات]

بسم الله

وظیفه ما در زمان غیبت دقیقا مانند وظایفمان در زمان حضور امام معصوم (علیه السلام) هست. گرچه آن حضرت از نظر ما غایب هستند،اما به ما اشراف دارند و بر اعمال و رفتار ما ناظر ند.

بنابراین، تمام وظایفی که قرآن مجید و پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و ائمه معصومین (علیه السلام) برای یک فرد مسلمان بیان فرموده اند در زمان غیبت هم متوجه ما است که همه این وظایف را می توان در یک جمله خلاصه کرد و گفت بزرگ ترین وظیفه شیعیان در عصر غیبت انتظار فرجو ظهور دولت جهانی حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است.

حالابا توجه به این که انتظار فرج یک شعار نیست، بلکه یک فرهنگ است و مجموعه ای از وظایف و تکالیف است که باید عملی شود تا یک فرد، منتظر حقیقی مولا و امام خود باشد. من به طور خلاصه به بخشی از آنها اشاره می کنیم:

1. معرفت و شناخت کامل دین یعنی در بخش عقاید، اخلاق، احکام و وظایف، منتظر باید تفکر اسلامى خویش را سامان داده و وضعیت روحى و ایمان درونى خود را تقویت کند.

2. مطالعه در جهت معرفت و شناخت هر چه بیشتر امام‏ زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

3. پیروی کامل از قرآن و فرهنگ اهل بیت (علیه السلام) به عنوان نزدیک ترین افراد به پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و آگاه ترین افراد از حقایق دین.

4. اطاعت از نایبان بر حق امام زمان (مراجع معظم تقلید به ویژه ولى فقیه) و همراه و هم‏گام با آنان و زمینه ظهور را فراهم کردن.

5. اتحاد و همستگی با دیگر مسلمانان به ویژه شیفتگان و منتظران واقعی آن حضرت.

6. کسب آمادگی فکری و فرهنگی جهت آشنا ساختن مردم با حقایق دین و مقابله با خرافات، شبهات و گرایش های انحرافی.

7. امیدوارى بر قیام و انقلاب آن حضرت و امید دادن به دیگران و زنده نگه داشتن امید به گشایش همه امور.

8. رعایت تقوا ، خود را در محضر خدا دانستن، ترک گناه و خشکانیدن زمینه گناه در جامعه.

9. توجه قلبی امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در شبانه روز و او را مطلع از اعمال خود دانستن و اسوه قرار دادن امام.

10. ارتباط با امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از راه دعا به ویژه دعاهای زیبایی؛ مانند دعاى ندبه، زیارت آل یاسین، دعاى عهد، دعای فرج و... که از طرف بزرگان بسیار توصیه شده است.

11. صبر کردن در برابر آزار و تکذیب و سایر محنت ها و سفارش به حق و صبر و مبارزه همه جانبه در برابر دشمن.

12. ایجاد محبت امام ‏عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در دل دیگران در میان مردم با ذکر احادیث، کرامات، مناقب و فضایل واقعی و معتبر ایشان و عنایت او به مردم به عنوان امام مهربان و دلسوز.

13. تقویت و بزرگ داشت شعائر اسلامی؛ نظیر حج و عمره و مجالس مذهبی برای آشنایی با معارف اسلام.

14. دلبستگی و محبت به امام (علیه السلام) و اظهار اشتیاق به نزدیک شدن به آن حضرت با مداومت در انجام امور خیر و ثواب، مخصوصا به نیابت از ایشان؛ نظیر بنا های عام المنفعه، اطعام مساکین، پرداخت صدقه براى سلامتى آن عزیز و یا حواله نمودن ثواب‏هایى براى آن حضرت.

15. آماده سازی محیط برای تشکیل حکومت عدل جهانی و اجرای عدالت و ریشه کن شدن درخت ستم.

16. جلوگیری از نفوذ شیطان های داخلی و خارجی در دین و فرهنگ و ملیت و آب و خاک. بیزاری جستن از دشمنان امام و خالص کردن حب و بغض ها.

17. اهتمام در ادای حقوق برادران دینی و دفاع و یاری شیعیان واقعی.

تازه اینها بخشی از وظایف ما در زمان غیبت است...

اگر عزیزان تمایل به آگاهی بیشتر درمورد این موضوع دارید به کتاب مکیال المکارم قسمت "تکالیف عصر غیبت" (که به هشتاد وظیفه و تکلیف در عصر غیبت اشاره شده است) میتونید مراجعه کنید.

یاعلی