پر بگشائیم

[عمار رهبری]

وای از زمانی که شهوت بر انسان غلبه نماید و آدمی فرمان عقل را زیرپا گذارد و تسلیم لذت زودگذر گردد.

وقتی میل به لذتی در انسان قدرت می گیرد، اندیشه ضعیف می شود و قدرت کنترل انسان کاهش می یابد. در چنین موقعی یکی از سوالات اساسی و مهمی که برای جوانان علاقمند به سرنوشت خود، پیش می آید این است که چاره چیست؟ و چه باید کرد؟

پاسخ این است که در آموزه های الهی راههای عمیق و برجسته ای شمرده شده است، اما یکی از راههائی که فورا نتیجه میدهد، این است که در آن لحظات حساس، انسان به یاد محبوب حقیقی، آن موجود دوست داشتنی که دائما به او محبت میکند، بیفتد... که در دم چشمش باز می شود و بصیرت می یابد و عقل ضعیف شده او برمیگردد.

نگاه کنید:
إِنَّ الَّذينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ (اعراف آیه 201)
كسانى كه پرهيزگارى میكنند، چون از شيطان وسوسه‏ اى به آنها برسد، خدا را ياد میکنند، و در دم بصيرت می يابند.

[عمار رهبری]

سلسله بحث های سلوک عارفانه
یکی از سوالاتی که ذهن رهروان راه عرفان را به خود مشغول میکند، این است که چرا دلبستگی به دنیا پدید می آید و چگونه میتوان به معنویات علاقه پیدا کرد؟

اگر برای پاسخ به این سوال ببینیم چگونه محبت و دلبستگی ایجاد میشود، به مقصود رسیده ایم.
در مباحث اخلاقی و بحث‌های روانی، عوامل و اسبابی برای ایجاد محبت مطرح شده که به مهمترین آنها اشاره می‌کنیم:
1- التذاذ و لذت بردن
یکی از عوامل ایجاد محبت در انسان، مسئله «التذاذ و لذت بردن» است. انسان از هر چیزی که لذت ببرد، آن را دوست می‌دارد، و این لذت بردن، موجب می‌شود که رابطه‌ای براساس محبت با آن شی برقرار کند، هر چه سطح این التذاذ بالا باشد، این محبت نیز در انسان ریشه‌دارتر و عمیق‌تر می‌شود. یعنی بالا رفتن سطح التذاذ در انسان، موجب عمیق‌تر شدن محبت در او می‌گردد.

حال اگر انسان لذت خود را در شکم چرانی و خوردن غذاهای لذیذ و خوشگذرانی و شهوترانی و..... قرار دهد، شیفته دنیا میشود ولی اگر لذت خود را در ارتباط عاشقانه با زیباترین موجود هستی، یاری ستمدیدگان، جهاد و مبارزه در راه تحقق آرمانهای بلند انسانی و..... قرار دهد، یک نوع عشق و شیفتگی در او شکل میگیرد که لذتش بسیار برتر از لذت های مادی است.

2- مؤانست و همراهی
عامل دوم موانست و همراهی است. اگر انسان با موجودی به صورت تنگاتنگ همراه شود، اجتماع و همراهی او با آن موجود، برای مدت طولانی، موجب ایجاد «انس» نسبت به آن می‌گردد. این عامل آن قدر مهم است که برخی می‌گویند: ریشه انسان از «انس» است و موانست نیز «الفت و محبت» را به همراه دارد. یعنی بر اثر مؤانست، با آن شیئ الفت پیدا می‌شود و این انس و الفت نیز محبت نسبت به آن را درپی خواهد داشت. مثلاً حتی اگر کسی یک حیوان در خانه داشته باشد و با آن موانست پیدا کند، همین برخورد روزمره، کم‌کم موجب ایجاد الفت و محبت به آن می‌شود.

حال باید ببینیم برای انس گرفتن چه چیزی را انتخاب میکنیم.

3- زیبایی و جمال
عامل سوم محبت در انسان مسئله «زیبایی» است. یعنی چون انسان، زیباپسند است، اگر با یکی از مظاهر آن برخورد داشته باشد، محب آن شده و آن شیئ را دوست می‌دارد. مثلاً زیبایی‌های ظاهریه‌ای که انسان با حواسش ادارک می‌کند، مانند زیورآلات زینتی و حتی اگر بدلی هم باشد، نظر آدمی را به خود جلب کرده و انسان از آن خوشش می‌آید و محب آن می‌گردد. یعنی وقتی یک شیئ به لحاظ زیبایی توجه انسان را به خود جلب کند، انسان کم‌کم به او میل پیدا کرده و همین سبب محبت نسبت به آن شیئ می‌شود.

اکنون فرد مختار است که به کدام زیبائی بنگرد؛ به جمال ظاهر یا باطن؟ به زیبائی زمینی یا آسمانی؟ زیبائی عشق به آفریننده جمال را ببیند یا زیبائی یار؟

[عمار رهبری]

تنها از آفریدگارت شرم بدار نه از آفریده هایش ...

هر که درد دارد روزها کوکو می کند و شب ها هوهو.
گاهی در نماز و نیاز است و گاهی در سوز و گداز....

چاره ای جز زیستن با مردم و راهی جز ساختن با آنان نیست، ولی دل را به دست دلدار ده و آزاد باش و سر را به پای دوست نه و شاد باش.

آن چه را که داور خرد دستور داد به جا آر و پاسخ درست برای پرسش خدایت فراهم کن.
تنها از آفریدگارت شرم بدار نه از آفریده هایش.
بگذار تا دیگران از تو رنگ بگیرند نه تو از آنان.

هر کس در هر پایه ای که هست اگر رهزن است، ارزش پشیزی ناچیز ندارد، بی پرده بگویم: مگسانند گرد شیرینی.

پیمانت را با خدا و پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و أهل بیتش(علیه السلام) سخت استوار کن و از ته دل بگو خدایا آمدم، گر کام تو بر نیامد آن گه گله کن، کوتاهی سخن، خود را باش....

(کتاب شریف نامه ها برنامه ها / ابوالفضائل حضرت علاّمه حسن زاده ی آملی حفظه الله/ ص 48 تا50) .

[عمار رهبری]

در حلال و حرام وسواس بشوید!