عباس؛ تو آمدی تا خیمه‏ های جوانمردی و غیرت را ستون شوی

[عمار رهبری]

نمی‏ دانم جهان این خوشبختی شگرف را مدیون کدام دعای مستجاب بود که خدا، نام متبرک تو را به پیشانی زمین نوشت و سرنوشت آب‏ ها را به سخاوت دستانت سپرد.

ثانیه ‏های مبارک، مژده آمدنت را بی‏ تاب شدند و هیجان، در بستر تمام رودها شتاب گرفت.
از همان لحظه نخستین میلادت، پروانه‏ ها مسیر نگاه لاهوتی‏ ات را تا دورترین شعاع شیفتگی به وجد آمدند و تمام ستاره ‏ها، زیارت خوان چشم‏ هایت شدند.

عباس؛ تو آمدی تا خیمه‏ های جوانمردی و غیرت را ستون شوی. انگار خدا کلید تمام قفل‏ های بسته را به کرامت دستان تو سپرده است که به محض شکفتن نامت، عقده‏ ها باز می‏شود . bahjat_ir