"به قرارگاه افسران صاحب الامر بپیوندید"

[مصباح]

یقین داریم گفتمان عاشورا سکه رایج آخرالزمان خواهد بود.
یقین داریم حتا اگر امام زمان هم باشی (با آن همه شکوه و هیمنه) بدون دست‌گیری عاشورا، اتفاقِ فتحِ نهایی ناممکن و ناشدنی است.
یقین داریم که قلب آخرالزمان، قلب ظهور، قلب رجعت و حتا قلب قیامت، "امام حسین" است، برای همین مرکز همه کارهای‌مان را عاشورا و کربلایش گذاشته‌ایم.

تنها اوست که همه را جمع می‌کند: الحسین یجمعنا

در ادبیات آخرالزمانی امام مهدی، "امام حسین" تکرار ویژه‌ای دارد:

...ألا یا أهل العالم إن جدّی الحسین قتلوه عطشان
ألا یا أهل العالم إنّ جدّی الحسین علیه السّلام طرحوه عریانا،
ألا یا أهل العالم إنّ جدّی الحسین علیه السّلام سحقوه عدوانا

(إلزام الناصب فی إثبات الحجة الغائب، ج‏2، ص: 233)

تکراری که نشان از تجسم وضع مطلوب برای تحقق الگوی اصیل پیش‌رفت و برای خروج از انجماد وضع موجود می‌دهد، نیرویی برای رسیدن به قله تمدن اسلامی...

خوشا آنان که در این قرارگاه انتظار می‌کشند!
در این عرصه وقف تحکیم و تبیین عاشورا شده اند!
عاشورا را نگریسته و گریسته‌اند!

چرا که "قرارگاه مدیریت عاشورایی" میعادگاه مرکزی افسران حضرت ولی عصر خواهد بود.

.
.


آن‌ها که بی‌تاب آن واقعه‌اند، یا مثل حبیب در کوفه و یا به سبک آن یار گم‌نام امام حسین در کربلا :

ابن عساکر به نقل از عریان‌بن‌هیثم گوید: پدرم صحرانشین بود و در نزدیکی محلی که بعدا اردوگاه لشکر امام حسین شد، سکونت داشت. ما هرگاه به صحرا می‌رفتیم مردی از بنی‌اسد را در آن‌جا می‌دیدیم.

پدرم به او گفت: می‌بینم که پیوسته در این مکان به سر می‌بری؟!
گفت: شنیده‌ام که حسین در این‌جا کشته می‌شود! و من به این مکان می آیم، شاید او را ببینم و همراهش کشته شوم!

ابن هیثم گوید: چون حسین کشته شد پدرم گفت: برویم ببینیم آیا آن مرد اسدی نیز در میان کشته شدگان همراه حسین هست؟

ما به میدان نبرد آمدیم، گشتیم و آن مرد اسدی را کشته دیدیم!

(با کاروان حسینی از مدینه تا مدینه، جلد4، صفحه162 به نقل از تاریخ ابن عساکر، ترجمه الامام الحسین، تحقیق محمودی، ص310-311، شماره269)

پس هدف مشخص شد :

خیزش و عطف همه اندیشه ها، سلایق، دغدغه‌ها، ظرفیت‌های جهانیان به یک نگاه واحد
به حسین بن علی (علیهم السلام)

.
.
حالا دقیقا وظیفه ی ما چیه؟؟
امام حسین (علیه‌السلام) هرجا نشست از یحیای شهید گفت...

آیا ما هرجا که نشستیم از امام حسین گفتیم؟

از امام سجاد (علیه السلام) روایت شده فرمودند:
در هر منزلى که حضور اقدس حسین‏ فرود مى ‏آمدیم پدر والاگهرم از حضرت یحیى‏ و کیفیت قتل او یاد می فرمود تا روزى فرمود از جمله نشانه اى پستى و خوارى دنیا آنکه سر پاک یحیى را براى زنازاده از زنازادگان بنى اسرائیل به تعارف بردند.
( الإرشاد للمفید / ترجمه ساعدى، ص: 490)

بسامد و تکرار کلمات در القا و پذیرش اثر بخش است.

امام در همه منازل از گذرواژه گفتمانی خاص خود بهره می‌برد، یعنی قریب به 30 بار!
(فتأمل! دقت بفرمایید که بسیاری از مخاطبان امام هم ثابت ‌اند اما امام همین بحث را دائم تکرار می‌کند، و تکرار یعنی اهمیت بحث)
یعنی در هر منزل و هرجایی که بهانه‌ای از گفتگو است امام سعی در تبیین گفتمان خود دارد.



با کلام می‌توان بسیار اثر گذاشت. به تعبیر سوره عصر، "ایمان" و "عمل صالح" به تنهایی کارساز و مفید فایده نیست، باید در کنار این دو اهل "تواصی" بود.


امام حسین از آن اشخاصی نبود که سرش را پایین بیندازد و فقط کارش را انجام دهد و با احدی کاری نداشته باشد. بالعکس :
"گفت و گفت و گفت" تا این گفتمان شکل گرفت.



شاهد مدعا، دیدارهای فعال خود حضرت با اشخاص در مسیر کربلاست. "دیدار فعال" در گفتمان‌سازی نقشی تعیین‌کننده ایفا می‌کند.

اگر هنوز خورشید نشدی ماه باش!
جزر و مد دریاهای شب‌زده، چشم‌انتظار توست
بتاب!

WHO IS HUSAYN

[در جستجوی سختی]

روزی که شود "اذا السماء انفطرت"
وانگه که شود "اذا النجوم انکدرت"

من دامن تو بگیرم اندر "سئلت"
گویم صمدا "بای ذنب قتلت"

عشق تو مرا "الست منکم ببعید"
هجر تو مرا "ان عذابی لشدید"

بر کنج لبت نوشته "یحیی و یمیت"
من مات من العشق فقد مات شهید

صل الله عليک يا ابا عبدالله

شعر : شیخ بهایی رحمه الله علیه

[نورالسادات]

• حتما عرفان ما هم باید از جنس عرفان امام حسین(علیه السلام) باشد تابه یک رسالت تبدیل شود وبعد از آن یک احساس مسئولیت جهانی ایجاد میشود.جنس ارتباط برقرار کردن با اباعبدالله جنس تبلیغی است. اینکه می‌گویند خواندن یک بیت شعر و نوحه در رسای اباعبدالله چقدر ثواب دارد، به خاطر همین خصلت تبلیغی اباعبدالله(علیه السلام) است
• اگر بخواهیم کار ویژه‌ای در راستای رسالت عاشورایی خودانجام بدهیم، نیاز به «اذن ویژه‌» داریم و این اذن بسیار ارزشمند است و به هرکسی داده نمی‌شود. ما که خیلی راحت می‌توانیم با امام حسین(علیه السلام) عالم را بگیریم، چرا تا به حال موفق نشده‌ایم؟ چون به ما «اذن» نداده‌اند.
• خداوند به ابراهیم خلیل الله «اذن» نداد تا فرزندش را قربانی کند، اما این اذن را به امام حسین(علیه السلام) داد و امام حسین(علیه السلام) هم به بعضی‌ها این اذن را می‌دهد. ما برای اینکه اذن بگیریم تا همۀ وجود خود را قربانیِ خدا کنیم، باید خیلی بر درِ این خانه تضرع کنیم. ما با احساس مسئولیت جهانیِ خود، نیت خالص و با عرفان کربلایی می‌توانیم به گرفتن این اذنِ مخصوص امیدوار باشیم.
• سیدالشهدا به بعضی‌ها یک هبه (هدیۀ ویژه) و یک نورِ قربانی می‌دهد و کسانی که این نور را دریافت می‌کنند واقعاً «کربلایی» شده‌اند. اگر بخواهیم کربلایی شویم باید عنصری از کربلا در وجود ما راه پیدا کند و این به خودمان بستگی دارد.
• اگر بتوانیم این اذن را بگیریم، خواهیم دید که دیگر همۀ وجودمان صرف دین می‌شود و البته این راه، سختی‌هایی نیز دارد و به همین جهت این اذن را به هر کسی نمی‌دهند. اگر این اذن را بگیریم، می‌توانیم عالم را عوض کنیم. امام زمان(علیه السلام) کارهای زیادی برای انجام دارد و کسی می‌تواند در خدمت حضرت قرار گیرد که اذن داشته باشد.
• پس بسم الله،کربلا کربلا ما داریم میاییم...

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحيم

ممنون از دوستان بابت نظراتشون

هدف من دعوت از شما،جهت شناساندن امام حسين (علیه السلام) به جهانيانه

ما در بين الطلوعين ظهور حضرت هستيم.
حق راه خودش رو طي مي كنه تا روزي برسه كه وعده ي حتمي خداوند محقق شه
پس بهتره كه ما هم در مسير جريان اين حركت باشيم
تو دم و دستگاه نظام عالم رشد و كمال بخصوص جهت ياري ولي زمان يهويي پيش نمياد و با اجتهاد و تلاش در عصر غيبته كه مي تونيم به حدي از كمال برسيم كه نداي امام رو لبيك بگيم

بايد وقف امام شيم.
ما حقوقمون رو گرفتيم، حالا وقت كاره!
قصه، قصه ي تكليفه!

خدا "بهجت" عارفان را غريق رحمت كنه كه مي فرمود:
ما اجير هستيم. مزدمان را خيلي وقت است كه داده اند. و تا آخر عمر هم خودمان را وقفشان كنيم مي ارزد.



وقتي خداوند توي قرآن مي فرمايند:
يا ايها الذين آمنوا! ان تنصر الله، ينصركم و يثبت اقدامكم
اي كساني كه ايمان آورده ايد! اگر (آيين) خدا را ياري كنيد، شما را ياري مي كند و گام هايتان را استوار مي سازد.

يعني ردپايي از كارهاي زمين مانده ي آيين خداست كه بايد اون ها رو انجام بديم

هنوز هم "هل من ناصر ينصرني" امامي غريب به گوش مي رسد...

"هر كس در مسير حاجت ولي خدا گام برندارد، خدا او را مبتلا مي كند كه در مسير حاجت دشمن خدا گام بردارد، راه فراري نيست..."
(من لا يحضره الفقيه، ج4، ص412)


.

[راوی110]

آیت‌الله محمدتقی بهجت درباره نقش پیاده‌روی روز اربعین می‌گوید:
روایت دارد که امام زمان(عج الله تعالي فرجه الشريف) که ظهور فرمود، پنج ندا می‌کند به اهل عالم،
اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین قَتَلُوهُ عَطشاناً،
اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین سحقوه عدوانا،...


امام زمان خودش را به واسطه امام حسین(عليه السلام) به همه عالم معرفی می‌کنند ...
بنابراین در آن زمان باید همه مردم عالم، حسین(عليه السلام) را شناخته باشند...
اما الان هنوز همه مردم عالم، حسین(عليه السلام) را نمی‌شناسند و این تقصیر ماست،
چون ما برای سیدالشهدا(عليه السلام) طوری فریاد نزدیم که همه عالم صدای ما را بشنود،
پیاده‌روی اربعین بهترین فرصت برای معرفی حسین(عليه السلام) به عالم است.




منبع

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم


16 هفته تا حماسه عظیم اربعین

همه نیروها بسیج شدند، همه منابع انسانی دست به دست هم دادند، هر کس یک گوشه کار را گرفت تا کاری زمین نماند...

یکی رفت پی تهیه شمشیر، یکی سپر، یکی نیزه، یکی تیر و کمان...کارها خوب تقسیم شده بود.



برای این‌که همه در این کار سهیم باشند خیلی دقت کردند، 30 هزار نفر با دقت چیده شدند، حتی عده‌ای برای این‌که نقشی داشته باشند و از دیگران عقب نیفتند گونه دیگری خدمت کردند:
عده‌ای مسؤول تجهیز زین اسب‌ها شدند، عده‌ای مسؤول بستن لجام بر دهنه اسب‌ها شدند، حتی بر روی جزئیات هم دقت می‌کردند تا اشتیاهی صورت نگیرد...عجب صحنه رقابتی شده بود!



عده‌ای هم فقط آمده بودند که "آمده باشند"، چون اثر "سیاهی لشکر" را در جنگ روانی می‌دانستند، می‌دانستند "نفْس حضور" می‌تواند دل‌ها را خالی کند و یا دل بچه‌ها را بهتر بلرزاند.



فلذا همه شمر و سنان و خولی و عمر سعد نبودند، اما همه مشمول لعن قرار گرفتند؛ همه سنگ تمام گذاشتند تا حسین بهتر کشته شود...لااله الا الله...لعنت بر تمامشان

لعن الله امة اسرجت/ الجمت/ تنقبت/ تهیات/ شایعت/ بایعت/ تابعت/.../اللهم العنهم جمیعا

ما هم می توانیم برای امام‌مان این قدر تشکیلاتی باشیم!

http://bayanmanavi.ir/post/2426


.